ماموران جمهوری اسلامی روز سهشنبه هشت خرداد مزارع برنج متعلق به بهائیان را در روستای احمدآباد مازندران با بیل مکانیکی خراب کردند و محصول آنها را از بین بردند. ماموران در دی ماه ۱۴۰۲ این زمینها را که بیش از ۱۰۰ هکتار برآورد شدهاند، بهطور غیرقانونی مصادره کرده بودند.
جامعه جهانی بهائی روز پنجشنبه ۱۰ خرداد با انتشار تصاویری در رسانه اجتماعی ایکس خبر داد ماموران جمهوری اسلامی این مزارع برنج را تخریب کردهاند.
این نهاد مستقر در ژنو، این اقدام را «ظلم آشکار، آپارتاید اقتصادی و پاکسازی مذهبی برای بیرون راندن بهائیان از زمینهایشان» دانست.
روز یکشنبه ۱۰ دی ۱۴۰۲، شماری از کارکنان سازمان منابع طبیعی همراه با دهها مامور یگان ویژه و نیروهای وزارت اطلاعات و تعدادی از کارکنان صدا و سیمای جمهوری اسلامی به روستای احمدآباد یورش برده و اقدام به حصارکشی دهها هکتار از زمینهای زراعی بهائیان کردند.
ماموران با ضبط گوشیهای موبایل اهالی روستا، مانع از اطلاعرسانی و گرفتن فیلم و عکس به وسیله آنان شدند و از شامگاه ۱۰ دی، رفت و آمد ساکنان محلی و اهالی روستا را ممنوع کردند.
این زمینها از ۷۰ سال پیش تاکنون متعلق به اهالی روستای احمدآباد و زیر کشت بوده و تنها منبع درآمد بسیاری از این خانوادهها به شمار میرود.
جامعه جهانی بهائی آن زمان در اطلاعیهای نوشت مامورانی که این یورش را انجام دادند، هیچ غرامت یا سند رسمیای که این مصادرهها را توجیه کند، ارائه نکردهاند.
در این بیانیه با اشاره به اینکه ماموران حدود ١٠٠ هکتار از زمینهای متعلق به خانوادههای بهائی را حصارکشی کردند، تاکید شد که بیش از ٨٠ خانواده بهائی صاحب مزارعی در احمدآباد هستند.
سایت آسو نیز روز ۱۹ بهمن ۱۴۰۲ در گزارشی نوشت که در نتیجه این یورش، ماموران بیش از ۱۰۰ هکتار از زمینهای زراعیِ بهائیان احمدآباد را مصادره کردند و حدود ۳۰ خاندان و حداقل ۲۰۰ خانواده، زمینهای کشاورزی خود را از دست دادند.
آزار و اذیت بهائیان روستانشین و مصادره و تخریب زمینها و خانههایشان از ابتدای انقلاب ۵۷ در روستای «کتا» واقع در حوالی یاسوج آغاز شد و با مصادره اموال بهائیان ساکن روستاهای «روشنکوه» و «ایول» در چند سال گذشته ادامه یافت.
اکنون به نظر میرسد حمله به روستای احمدآباد، مصادره زمینهای کشاورزی و تخریب مزارع برنج متعلق به آنان، بخشی از این روند و در تداوم آزار و اذیت سیستماتیک بهائیان ساکن ایران است.
علاوه بر این حملات، بهائیان در ایران بیش از ۱۵۰ سال است که تحت فشار و سرکوب سیستماتیک عقیدتی، سیاسی، آموزشی و اقتصادی قرار دارند.
آنها بزرگترین اقلیت دینی غیرمسلمان ایران هستند و از زمان انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ بیش از پیش هدف آزار و اذیت قرار گرفتهاند.
در یک سال گذشته فشار نهادهای امنیتی و قضایی بر شهروندان بهائی تشدید شده است.
جامعه جهانی بهائی روز ۱۸ اردیبهشت امسال در بیانیهای با اعلام اینکه از مجموع ۸۵ نفر از بهائیانی که از اواسط اسفند ماه ۱۴۰۲ به دادگاه احضار یا زندانی شدهاند، حدود سهچهارم یعنی ۶۵ نفر زن بودهاند، نوشت دهها زن بهائی در ایران در سه ماه گذشته احضار شده و هدف برخورد خشونتبار دستگاه قضایی جمهوری اسلامی قرار گرفتهاند.
سازمان دیدهبان حقوق بشر روز ۱۳ فروردین امسال در گزارشی با عنوان «چکمه روی گردنم: جنایت مقامهای ایران در آزار و اذیت بهائیان» اعلام کرد اقدامهای جمهوری اسلامی علیه بهائیان، «مصداق جنایت علیه بشریت» است.
جامعه جهانی بهائی در آذر ۱۴۰۲ هشدار داده بود حکومت برای اعمال فشار بر این اقلیت دینی به روشهای خشنتری روی آورده که این موضوع نشاندهنده تشدید سیاست سرکوب سیستماتیک علیه بهائیان است.
منابع غیررسمی میگویند بیش از ۳۰۰ هزار شهروند بهائی در ایران زندگی میکنند.
قانون اساسی جمهوری اسلامی تنها ادیان اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتیگری را به رسمیت میشناسد.
خبرگزاری دولت جمهوری اسلامی (ایرنا) گزارش داد اسد در این دیدار، روابط تهران و دمشق را «راهبردی» خواند و افزود رئیسی نقش مهمی در «تعمیق این روابط» ایفا میکرد.
رئیسی و هیات همراهش روز ۳۰ اردیبهشت در سانحه سقوط بالگرد در استان آذربایجان شرقی جان خود را از دست دادند.
خامنهای در دیدار با اسد دو حکومت ایران و سوریه را «از ارکان محور مقاومت» توصیف کرد و گفت: «همه باید امتیاز ویژه دولت سوریه یعنی مقاومت را در مقابل چشم خود مشاهده کنند.»
جمهوری اسلامی از عنوان «محور مقاومت» برای اشاره به متحدان خود در منطقه مانند حکومت اسد و گروههای نیابتی تهران از جمله حوثیهای یمن، حزبالله لبنان و حماس استفاده میکند.
خامنهای در ادامه سخنانش، غرب را به تلاش برای تغییر حکومت سوریه متهم کرد و افزود: «غربیها و دنبالههای آنها در منطقه قصد داشتند با جنگی که علیه سوریه به راه انداختند، نظام سیاسی این کشور را ساقط و سوریه را از معادلات منطقه حذف کنند اما موفق نشدند.»
جنگ داخلی سوریه که با تظاهرات مسالمتآمیز مردم این کشور علیه حکومت اسد در سال ۲۰۱۱ آغاز شد، بیش از ۵۰۰ هزار کشته و میلیونها آواره بر جای گذاشته است.
ورود داعش از یک سو و نیروهای حامی حکومت اسد نظیر سپاه پاسداران و حزبالله لبنان از سوی دیگر به درگیریها در سوریه، علاوه بر تلفات جانی، اقتصاد این کشور را به ویرانی کشاند و زیرساختهای آن را به شکل گستردهای تخریب کرد.
خامنهای در دیدار با اسد به موضوع جنگ غزه پرداخت و با انتقاد از مواضع «برخی کشورهای منطقه»، آنها را به «بیعملی» و «کوتاهی» در قبال غزه و فلسطین متهم کرد.
جمهوری اسلامی از حامیان اصلی حماس در چند دهه اخیر بوده است.
شبهنظامیان حماس ۱۵ مهر سال گذشته (هفتم اکتبر) با حمله به جنوب اسرائیل حدود هزار و ۲۰۰ نفر را کشتند و بیش از ۲۴۰ نفر را گروگان گرفتند.
اسرائیل در پاسخ به این تهاجم، عملیات نظامی وسیعی را در نوار غزه آغاز کرد که بر اساس آمار وزارت بهداشت حماس، تاکنون منجر به کشته شدن بیش از ۳۶ هزار نفر شده است.
بیش از ۸۱ هزار فلسطینی نیز در جریان جنگ غزه زخمی شدهاند.
هر چند جمهوری اسلامی همواره کوشیده است خود را در مجامع و رسانههای بینالمللی به عنوان حامی مردم و آرمان فلسطین معرفی کند اما گزارشها حاکی از آن است که بسیاری از فلسطینیان دل خوشی از سیاستهای تهران ندارند.
خبرگزاری فرانسه روز ۳۱ اردیبهشت گزارش داد با وجود ستایش حماس از رئیسی، خبر کشته شدن او در سانحه هوایی با بیتفاوتی ساکنان نوار غزه مواجه شده است.
حسام عبدالله، فلسطینی ساکن غزه با اشاره به مرگ رئیسی به خبرگزاری فرانسه گفت: «چرا باید به مردی اهمیت بدهم که تنها برای ما ویرانی به همراه داشته است؟ ... با این همه تخریب و ویرانی که با آن روبهرو بودهایم، هیچ کشوری به ما توجه نکرده.»
رهبر جمهوری اسلامی در دیدار با اسد، به تحریمهای اقتصادی ایالات متحده و اروپا علیه تهران و دمشق پرداخت و تاکید کرد دو کشور باید «با افزایش همکاریها و منظم کردن آن»، از شرایط کنونی عبور کنند.
او پیشتر و در روز پنجم اردیبهشت، تحریمهای بینالمللی را زمینهساز «شکوفایی استعدادها» و بروز «ظرفیتهای داخل کشور» دانسته بود.
بر اساس گزارش این رسانه که اخبار استان سیستان و بلوچستان را گزارش میکند، آب لولهکشی منطقه اسلامآباد خاش از ابتدای خرداد بهطور کامل قطع است و با وجود پیگیریهای متعدد شهروندان از طریق فرمانداری و اداره آب و فاضلاب خاش، تاکنون این مشکل برطرف نشده است.
ساکنان منطقه تاکید کردند در ۹ روز اخیر نه تنها آبی برای شستوشوی لباسها و ظروفشان ندارند بلکه از دسترسی به آب آشامیدنی نیز محروم شدهاند.
با ادامهدار شدن این مشکل، ساکنان اسلامآباد روز پنجشنبه ۱۰ خرداد مقابل اداره آب و فاضلاب خاش تجمع کردند.
در روزهای گذشته گزارشی مشابه از محروم ماندن ساکنان روستای چراغآباد شهرستان فنوج سیستان و بلوچستان از دسترسی به آب آشامیدنی سالم منتشر شد.
بر اساس این گزارشها، بعد از بارندگیهای شدید و سیلآسای ماههای اخیر، چاهی که آب شرب اهالی را تامین میکرد، تخریب شد.
حالوش به نقل از یکی از ساکنان چراغآباد نوشت که در سه ماه گذشته، روستاییان آب مورد نیازشان را از «گودالها و هوتکها» تامین میکنند و به همین دلیل برخی اهالی روستا دچار بیماریهای گوارشی و پوستی شدهاند اما مسئولان مربوطه پاسخگوی مشکلاتشان نیستند.
هوتکها سازههایی گودالشکل هستند که برای جمعآوری سیلابهای ناشی از بارندگی فصلی با هدف مصارف گوناگون از جمله تامین آب شرب احشام و کمک به آبیاری کشت فصلی ایجاد میشوند.
تعدادی از مناطق استان سیستان و بلوچستان در ماههای گذشته گرفتار بارشهای سنگین و سیل شدند.
پس از سیل اسفند سال گذشته، محمدجواد عسکری، رییس کمیسیون کشاورزی و آب مجلس یازدهم گفته بود که «نزدیک به دو میلیارد متر مکعب» آب در بارشهای اخیر سیستان و بلوچستان به دریا سرازیر شد.
بسیاری از روستاها و مناطق حاشیه شهرهای سیستان و بلوچستان فاقد آب لولهکشی سالم و بهداشتی هستند.
اواخر فروردین سال گذشته اسماعیل حسین زهی، نماینده مردم خاش در مجلس شورای اسلامی گفته بود ۷۰ درصد شهرستان خاش آب ندارد و ۳۰ درصد مابقی نیز آب غیرقابل شرب دارد.
شهبخش گرگیج، نماینده سیستان و بلوچستان در شورای عالی استانها، بهمن سال ۱۳۹۹ انتشار خبرهایی درباره آبرسانی به ۱۸۵ روستا در جنوب این استان را غیرواقعی خوانده و گفته بود ۴۵ هزار نفر ساکن این منطقه با بحران آب زندگی میکنند.
تیر همان سال معینالدین سعیدی، نماینده چابهار گفت که استان سیستان و بلوچستان «پایینترین میزان شاخص دسترسی به آب شرب در ایران» را دارد و فقط ۱۹ درصد از ساکنانش به آب شرب بهداشتی دسترسی دارند.