مدیرعامل شرکت نفت‌کش‌های عراق: دو میلیون بشکه نفت را از تنگه هرمز عبور دادیم
خبرگزاری رسمی عراق، واع، گزارش داد شرکت نفت‌کش‌های عراق برای نخستین بار در چند دهه، دو میلیون بشکه نفت خام این کشور را با یک نفتکش بسیار بزرگ از تنگه هرمز عبور داده است.
علی قیس، مدیرعامل شرکت نفت‌کش‌های عراق، شنبه ۱۱ مهر گفت این عملیات با دستور نخست‌وزیر و زیر نظر وزیر نفت انجام شد و به عراق امکان می‌دهد به جای تحویل نفت در بندر بصره، بخشی از نفت خود را از تنگه هرمز برای فروش عرضه کند.
به گفته قیس، این شرکت پس از مذاکره با چند شرکت تخصصی، با یک نفتکش بسیار بزرگ از نوع «وی‌ال‌سی‌سی»، دو میلیون بشکه نفت خام را از مسیر تنگه هرمز انتقال داد.
او گفت این روش می‌تواند فرصت‌های بهتری برای فروش و قیمت‌گذاری نفت عراق فراهم کند و این کشور در پی خرید و مالکیت نفت‌کش‌های ویژه حمل نفت خام است.
برونو فرناندز، کاپیتان تیم ملی پرتغال، از گفت‌وگوی خود با کریستیانو رونالدو خبر داد و گفت در تیم ملی هیچ دودستگی‌ای وجود ندارد و از مردم پرتغال خواست بر سر اختلاف رونالدو و ژرژ ژسوس دودسته نشوند، طرفی را انتخاب نکنند و به همه طرف‌ها احترام بگذارند.
برونو فرناندز هافبک منچستریونایتد که با توجه به غیبت کریستیانو رونالدو، بازوبند کاپیتانی تیم ملی پرتغال را می‌بندد، پیش از بازی با نروژ در لیگ ملت‌های اروپا، درباره حواشی روزهای گذشته در پی نیمکت‌نشینی رونالدو و خروج او از اردوی پرتغال گفت: «در تیم ملی شرایطی پیش آمده که هیچ ارتباطی با بازیکنان ندارد و فکر می‌کنم مهم‌ترین کاری که می‌توانیم انجام دهیم، نتیجه گرفتن در زمین است.»
او گفت: «درباره کریستیانو، با او صحبت کردم و همان چیزی را که به خودش گفتم اینجا هم تکرار می‌کنم؛ مهم‌ترین نکته این است که فارغ از هر اتفاقی، کریستیانو رونالدو هرگز جایگاهش را به‌عنوان بزرگ‌ترین نماد تیم ملی، فوتبال ما و کشورمان از دست نخواهد داد؛ به دلیل کارهایی که نه فقط در پرتغال، بلکه در سراسر جهان انجام داده است.»
فرناندز تاکید کرد که در تیم ملی پرتغال دودستگی وجود ندارد: «او نه فقط در میان بهترین‌های تاریخ جایگاه ویژه‌ای دارد، بلکه در قلب همه پرتغالی‌ها نیز جای دارد. مهم‌ترین مسئله این است که دیگر دو طرف ایجاد نکنیم.»
او گفت: «در تیم ملی هیچ دودستگی‌ای وجود ندارد. تیم ملی یکی است و با وجود سروصداهایی که ممکن است از بیرون ایجاد شود، همین‌طور باقی خواهد ماند. هر خانواده‌ای باید مسائلش را پشت درهای بسته حل کند و فکر می‌کنم تیم ملی هم باید همین‌طور عمل کند و باور دارم همین اتفاق خواهد افتاد.»
فرناندز ابراز امیدواری کرد این ماجرا پایان خوبی داشته باشد: «مهم‌ترین چیز این است که این مسئله برای هر دو طرف به‌خوبی تمام شود. ما کاملا خارج از این موضوع هستیم و فقط از طریق چیزهایی که شما می‌گویید و آنچه می‌بینیم در جریان قرار می‌گیریم. مدت زیادی را در اتاق بازیکنان مشغول ورق بازی کردن بودیم و از این جنجال دور هستیم.»
کاپیتان پرتغال گفت: «تنها چیزی که می‌خواهم این است که کشور دودسته نشود، طرفی را انتخاب نکند و به همه طرف‌ها احترام بگذارد. در عین حال، کریس بزرگ‌ترین نماد تیم ملی ماست و خواهد ماند و فارغ از اینکه چه کسی او را بیشتر یا کمتر دوست دارد، شایسته احترام همه است.»
او درباره رقابت برای حضور در ترکیب پرتغال نیز گفت: «اینکه چه کسی فرصت بازی پیدا می‌کند یا نمی‌کند، تصمیم سرمربی است و خوشحالم که تصمیمش با من نیست. این نشان می‌دهد گروه ما کیفیت بسیار بالایی دارد؛ بازیکنانی که می‌توانند در پست‌های مختلف بازی کنند و هم‌زمان در زمین حضور داشته باشند. این یک نکته مثبت است. حضور در تیم ملی اتفاقی فوق‌العاده است و کمتر یا بیشتر بازی کردن نباید منفی تلقی شود. همه ما می‌خواهیم بازی کنیم، نماینده کشورمان باشیم و انتخاب ترکیب را برای سرمربی دشوار کنیم.»
آخرین بار که حلقه اصلی امنیت ملی دونالد ترامپ در کمپ‌دیوید درباره ایران گرد هم آمد، تنها چند روز بعد جنگ آغاز شد؛ حالا، هفت ماه پس از آغاز جنگ آمریکا و جمهوری اسلامی، تقریبا همان چهره‌ها بار دیگر پشت درهای بسته کمپ‌دیوید نشسته‌اند.
هم‌زمان، ناو هواپیمابر تئودور روزولت، ناو آبی‌خاکی مِیکِن آیلند و هزاران نیروی تازه آمریکایی راهی خاورمیانه هستند.
هنوز نشانه‌ای از صدور فرمان حمله تازه وجود ندارد، اما وقتی خود ترامپ درباره گام بعدی می‌گوید «خواهید دید» و اکسیوس از بررسی ازسرگیری عملیات گسترده خبر می‌دهد، یک پرسش جدی‌تر می‌شود: آیا خبری در راه است؟
هفت ماه پس از آغاز جنگ ایالات متحده و جمهوری اسلامی، نشانه‌هایی از واشینگتن و تحرکات نظامی آمریکا در منطقه، یک پرسش را دوباره مطرح کرده است: آیا دولت دونالد ترامپ خود را برای مرحله تازه‌ای از جنگ آماده می‌کند؟
نشست اعلام‌نشده مقام‌های ارشد امنیت ملی آمریکا در کمپ‌دیوید، اعزام حدود ۹ هزار نیروی دیگر، حرکت ناو هواپیمابر تئودور روزولت به سوی خاورمیانه، مجموعه‌ای از تحولاتی است که دست‌کم نشان می‌دهد گزینه نظامی بار دیگر در مرکز محاسبات واشینگتن قرار گرفته است.
کمپ‌دیوید؛ شباهتی که جلب توجه می‌کند
مهم‌ترین نشانه شاید نه در خلیج فارس، بلکه در مریلند باشد. اکسیوس به نقل از سه مقام آمریکایی گزارش داد اعضای ارشد تیم امنیت ملی ترامپ جمعه ۱۰ مهر برای چند ساعت در کمپ‌دیوید گرد هم آمدند.
جی‌دی ونس ریاست جلسه را بر عهده داشت و مارکو روبیو، پیت هگست، استیو ویتکاف، جان رتکلیف، رییس سیا و دن کین، رییس ستاد مشترک ارتش، از حاضران بودند.
یک مقام آمریکایی به اکسیوس گفت در این جلسه، درباره مسائلی «تصمیم‌گیری شد یا دست‌کم عمیقا مورد بحث قرار گرفت».
کاخ سفید درباره جزییات سکوت کرده است. اکسیوس می‌گوید محور مذاکرات، مرحله بعدی جنگ ایران و همچنین بحران حوثی‌ها در یمن بوده است.
اما انتخاب کمپ‌دیوید و ترکیب حاضران یک سابقه قابل توجه دارد. در ژوئن ۲۰۲۵ نیز ترامپ تیم ارشد سیاست خارجی خود را برای چند ساعت به کمپ‌دیوید برد.
در آن نشست هم ونس، روبیو، هگست، ویتکاف و رتکلیف حضور داشتند و ایران یکی از موضوعات اصلی بود. آن نشست چند روز پیش از آغاز جنگ اسرائیل و جمهوری اسلامی برگزار شد.
این شباهت به معنای تکرار قطعی سناریوی ۲۰۲۵ نیست، اما وقتی در کنار تحرکات نظامی تازه قرار می‌گیرد، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
تئودور روزولت تنها نیست؛ نیروی آبی‌خاکی هم در راه است
این بار نشانه‌ها فقط سیاسی نیستند. سی‌بی‌اس گزارش داد ناوگروه هواپیمابر تئودور روزولت و گروه آمادگی آبی‌خاکی مِیکِن آیلند به سوی خاورمیانه حرکت کرده‌اند.
حدود هفت هزار ملوان و دو هزار تفنگدار دریایی با این استقرارها راهی منطقه هستند.
اهمیت مِیکِن آیلند در این است که آمریکا فقط یک ناو هواپیمابر دیگر نمی‌فرستد؛ یک گروه آبی‌خاکی نیز وارد معادله می‌شود که تفنگداران دریایی و قابلیت‌های عملیاتی متفاوتی را در اختیار فرماندهان قرار می‌دهد.
جورج اچ. دبلیو. بوش و جورج واشینگتن نیز اکنون در منطقه حضور دارند و گروه آبی‌خاکی باکسر هم از قبل مستقر است.
در صورت هم‌پوشانی این استقرارها، آمریکا می‌تواند سه ناوگروه هواپیمابر و دو گروه آمادگی آبی‌خاکی را هم‌زمان در منطقه داشته باشد.
واشینگتن‌پست گزارش داد برنامه‌ریزی پنتاگون می‌تواند نزدیک به ۲۰ هزار نیروی مرتبط با این آرایش دریایی، تا ۱۵۰ جنگنده و چندین ناوشکن مجهز به موشک را در منطقه گرد آورد.
البته بخشی از این تحرک می‌تواند مربوط به چرخش و جایگزینی نیروهایی باشد که ماه‌ها در منطقه بوده‌اند؛ بنابراین استقرار نظامی به‌تنهایی اثبات‌کننده تصمیم به حمله نیست، اما حاکی از افزایش سطح آمادگی است.
در کنار این آرایش نظامی، لحن ترامپ نیز اهمیت دارد. او گفته جمهوری اسلامی «آماده فروپاشیدن» است و پیش‌بینی کرده آمریکا جنگ را «درست بعد از انتخابات» یا حتی پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای به پایان خواهد رساند.
او همچنین گفته حتی اگر آمریکا اکنون جنگ را متوقف کند، ایران برای بازسازی زیرساخت‌های آسیب‌دیده به سال‌ها زمان نیاز خواهد داشت.
مهم‌تر اینکه اکسیوس گزارش می‌دهد ترامپ در شرایطی که مذاکرات به بن‌بست رسیده، در حال بررسی ازسرگیری عملیات عمده نظامی علیه ایران است.
چند روز پیش نیز این رسانه گزارش داده بود میانجی‌گری قطر پیشرفت اندکی داشته و مقام‌های آمریکایی معتقدند ترامپ ممکن است پس از انتخابات میان‌دوره‌ای دستور بازگشت به عملیات عمده را صادر کند.
حتی پاسخ ترامپ در روز نشست کمپ‌دیوید نیز قابل توجه بود. وقتی از او درباره گام بعدی در برابر ایران پرسیده شد، جزئیات را فاش نکرد و گفت اگر پاسخ را بگوید، خبرنگاران «یک خبر بزرگ» خواهند داشت. ترامپ افزود: «خواهید دید.»
اکسیوس این اظهارات را در همان گزارش مربوط به نشست کمپ‌دیوید برجسته کرده است.
یکی از متغیرهایی که محاسبات واشینگتن را نسبت به ماه‌های نخست جنگ تغییر داده، سازگاری تدریجی بازار انرژی با بحران هرمز است.
تنگه هرمز همچنان یک گلوگاه حیاتی است و حملات اخیر به نفتکش‌ها نشان می‌دهد تهدید آن از بین نرفته است.
اما توسعه مسیرهای جایگزین، افزایش استفاده از خطوط لوله و سازوکارهای تازه انتقال انرژی باعث شده تهدید اختلال در هرمز دیگر دقیقا همان شوک ماه‌های نخست جنگ را ایجاد نکند.
این تحول می‌تواند یکی از عواملی باشد که هزینه اقتصادی تشدید دوباره عملیات را در محاسبات واشینگتن تغییر می‌دهد؛ هرچند خطر جهش قیمت انرژی و حملات تلافی‌جویانه همچنان پابرجاست.
این تحولات به معنای آن نیست که جمهوری اسلامی فاقد توان پاسخ است. توان موشکی و پهپادی، تهدید کشتیرانی و ارتباط با گروه‌های مسلح منطقه‌ای همچنان بخشی از محاسبات نظامی آمریکاست.
اما نشانه‌های موجود حاکی از آن است که واشینگتن تلاش کرده بخشی از آسیب‌پذیری‌های خود و متحدانش را کاهش دهد.
آمریکا علاوه بر افزایش حضور دریایی، دو سامانه پاتریوت دیگر برای حفاظت از زیرساخت‌های نفت و گاز عربستان و قطر اعزام کرده است. از سویی اظهارات اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، هم قابل تامل است: جمهوری اسلامی دیگر حتی یک بشکه نفت روی آب ندارد.
هم‌زمان، فشار اقتصادی نیز افزایش یافته و مذاکراتی که قرار بود راه خروج دیپلماتیک ایجاد کنند، پیشرفت چندانی نکرده‌اند.
اکسیوس می‌گوید هر دو طرف حاضر به عقب‌نشینی از مواضع اصلی خود نشده‌اند.
آیا خبری در راه است؟
هیچ‌یک از این نشانه‌ها به‌تنهایی ثابت نمی‌کند ترامپ دستور حمله تازه‌ای صادر کرده است.
اما کنار هم قرار دادن آنها تصویر متفاوتی می‌سازد: نشست کمپ‌دیوید با حلقه‌ای بسیار شبیه به تیم حاضر در نشست ژوئن ۲۰۲۵؛ بن‌بست مذاکرات؛ حرکت تئودور روزولت؛ اعزام نیروی آبی‌خاکی مِیکِن آیلند و هزاران تفنگدار و ملوان؛ تقویت دفاع هوایی کشورهای خلیج فارس؛ و گزارش اکسیوس مبنی بر اینکه ترامپ بازگشت به عملیات عمده را بررسی می‌کند.
بنابراین سوال دیگر این نیست که آیا آمریکا توان گسترش دوباره جنگ را دارد. پنتاگون آشکارا در حال افزایش همین توان است.
سوال اصلی این است که آیا این آرایش گسترده قرار است اهرم آخر ترامپ برای وادار کردن جمهوری اسلامی به توافق باشد، یا واشینگتن خود را برای زمانی آماده می‌کند که ترامپ به این نتیجه برسد دیپلماسی دیگر کارایی ندارد.
پاسخ نشست کمپ‌دیوید هنوز پشت درهای بسته مانده است؛ اما حرکت ناوها نشان می‌دهد پنتاگون چندان منتظر روشن شدن آن پاسخ نمانده است.
پاتریس فور، رییس پلیس پاریس، هشدار داد اعتراضات دانش‌آموزان که به سراسر فرانسه گسترش یافته، اکنون «از کنترل خارج شده است».
فور شنبه ۱۱ مهر در بیانیه‌ای در شبکه اجتماعی ایکس نوشت کسانی که این جنبش را آغاز کردند، دیگر کنترلی بر آن ندارند.
او از دانش‌آموزان خواست به تعطیلی مدارس و ناآرامی‌ها پایان دهند و از شیوه‌های مسالمت‌آمیز برای بیان اعتراض خود استفاده کنند.
رییس پلیس پاریس افزود: «زمان آن رسیده است که به شیوه‌های مسالمت‌آمیز اعتراض بازگردیم.»
فور همچنین تاکید کرد والدین مسئولیت دارند فرزندان خود را از نفوذ «آشوبگران حرفه‌ای» و حامیان آنها دور نگه دارند.
اعتراضات دانش‌آموزی در شهر تولوز فرانسه، ۱۰ مهر
چند نقطه فرانسه ۱۰ مهر شاهد درگیری پلیس ضدشورش با دانش‌آموزان دبیرستانی بود. این اعتراض‌ها به تعطیلی بیش از ۴۰۰ مرکز آموزشی انجامید و کلاس‌های آنها به‌صورت غیرحضوری برگزار شد.
از ششم مهر تاکنون، حدود پنج هزار نفر که بیشتر آنها نوجوان هستند، در سراسر فرانسه بازداشت شده‌اند.
آگات فوکو، سخنگوی پلیس ملی فرانسه، ۱۱ مهر اعلام کرد بیش از ۶۰۰ نیروی پلیس در جریان خشونت‌های مرتبط با اعتراض‌ها زخمی شده‌اند.
دانش‌آموزانی که مدارس را به تعطیلی کشانده‌اند، به شلوغی بیش از حد کلاس‌ها، کمبود مداوم معلم و فرسودگی ساختمان‌های آموزشی اعتراض دارند و سال‌ها کمبود سرمایه‌گذاری در نظام آموزشی را عامل این وضعیت می‌دانند.
فراخوان برای دور تازه اعتراض‌ها
اتحادیه‌های دانش‌آموزی خواستار برگزاری یک روز سراسری تظاهرات در سه‌شنبه ۱۴ مهر شده‌اند و اتحادیه‌های صنفی بخش آموزش نیز معلمان را به اعتصاب فراخوانده‌اند.
این در حالی است که دولت امانوئل مکرون می‌کوشد این اعتراضات را که در روزهای اخیر دامنه و شدت بیشتری گرفته‌اند، مهار کند.
خبرگزاری رویترز گزارش داد مقام‌های امنیتی بیم آن دارند که تجمع سازمان‌یافته در مرکز پاریس به خشونت بیشتری بینجامد.
آنها همچنین نگران هستند گروه‌های آنارشیست چپ افراطی وارد اعتراض‌ها شوند و کنترل آن را به دست بگیرند.
یک منبع نزدیک به نخست‌وزیر فرانسه ۱۰ مهر گفت نهادهای اطلاعاتی در نشست بحران دولت، آغاز موج اعتراض‌های دانش‌آموزی را به سیاستمداران چپ رادیکال نسبت داده‌اند.
حزب «فرانسه تسلیم‌ناپذیر» این گزارش را رد کرد و در مقابل، دولت را متهم کرد که با سرکوب دانش‌آموزان به تشدید تنش‌ها دامن می‌زند.
استقرار نیروهای پلیس فرانسه در یکی از مناطق اطراف پاریس برای مهار اعتراضات، ۱۰ مهر
رادیو بین‌المللی فرانسه ۱۱ مهر گزارش داد گفت‌وگوهای نمایندگان دانش‌آموزان با ادوار ژوفره، وزیر آموزش‌وپرورش، نتوانسته به خواسته‌های آنها برای رفع کمبود معلم، بهبود وضعیت ساختمان‌های مدارس و کاهش ازدحام در کلاس‌ها پاسخ دهد.
بر اساس این گزارش، در حالی که اتحادیه‌های دانش‌آموزی خواستار دور تازه‌ای از اعتراض‌ها در روزهای آینده شده‌اند، کشیده شدن این جنبش به دانشگاه‌ها می‌تواند در ادامه و دامنه آن نقشی تعیین‌کننده داشته باشد.
ژوفره شامگاه ۱۰ مهر گفت از آغاز اعتراض‌ها تاکنون حدود ۱۷۰ دانش‌آموز زخمی شده‌اند و بیش از ۱۰۰ مدرسه متوسطه نیز «خسارت شدید» دیده‌اند.
دست‌کم ۶۵ نفر از کارکنان مدارس، از جمله ۴۰ مدیر مدرسه، هم در جریان اعتراض‌ها زخمی شده‌اند.
ولودیمیر زلنسکی، رییس‌جمهوری اوکراین، اعلام کرد کی‌یف در واکنش به سیاست جدید مسکو برای تشدید حملات هوایی و وادار کردن مردم به ترک پایتخت و دیگر شهرها، حملات خود به پالایشگاه‌های نفت روسیه را افزایش خواهد داد.
زلنسکی شنبه ۱۱ مهر گفت دستگاه‌های اطلاعاتی اوکراین به اسنادی دست یافته‌اند که نشان می‌دهد ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهوری روسیه، پیش از فرارسیدن زمستان، «دکترین جدیدی» برای حملات نظامی صادر کرده است که دامنه بسیار گسترده‌تری از اهداف غیرنظامی را در بر می‌گیرد.
او افزود: «ما این اسناد را دیده‌ایم و می‌دانیم که آنها اجازه دارند زیرساخت‌ها، شبکه‌های لجستیکی، جاده‌ها، مدارس و بیمارستان‌ها را هدف قرار دهند تا مردم را تحت فشار بگذارند پایتخت و دیگر شهرها را ترک کنند.»
رییس‌جمهوری اوکراین خبر داد نیروهای این کشور در جریان عملیات ضدحمله موسوم به «ویوالدی» موفق شده‌اند حدود ۱۴۰ کیلومتر مربع از منطقه راهبردی دونباس در شرق اوکراین را از ارتش روسیه بازپس بگیرند.
به گفته زلنسکی، هدف پوتین از تغییر تاکتیک، «نمایش قدرت» در شرایطی است که نیروهای روسیه در یکی از محورهای مهم خط مقدم در حال از دست دادن مواضع خود هستند و تلفات بیشتری متحمل می‌شوند.
طی یک هفته گذشته، کی‌یف به‌طور پیوسته شاهد حملات پهپادی و موشکی روسیه به تاسیسات انرژی و مخابراتی و همچنین زیرساخت‌های جاده‌ای و ریلی بوده است.
روسیه در ادامه این حملات، برای نخستین بار پل‌های روی رود دنیپرو را که بخش‌های شرقی و غربی کی‌یف را به هم متصل می‌کنند، هدف قرار داد.
حمله پهپادی روسیه به یک پل در کی‌یف، ۱۰ مهر
زلنسکی: به اهداف غیرنظامی حمله نمی‌کنیم
زلنسکی در ادامه سخنان خود اعلام کرد اوکراین به تغییر تاکتیک از سوی مسکو پاسخ می‌دهد، اما در واکنش، زیرساخت‌های غیرنظامی را هدف قرار نخواهد داد.
او گفت: «ما باید به هر شکلی که می‌توانیم پاسخ بدهیم. وقتی آنها به بخش انرژی ما حمله می‌کنند، ما هم باید بخش انرژی آنها را هدف قرار دهیم؛ در درجه اول پالایشگاه‌های نفت، چون این بخش برای جنگ آنها درآمد ایجاد می‌کند.»
زلنسکی افزود: «اما مسلما ما مانند آنها به هر هدف غیرنظامی حمله نخواهیم کرد.»
حملات پهپادی مداوم اوکراین به زیرساخت‌های انرژی روسیه در ماه‌های اخیر، فعالیت پالایشگاه‌های این کشور را به‌شدت مختل کرده، به کمبود سوخت دامن زده و مسکو را به اعمال ممنوعیت بر صادرات گازوئیل واداشته است.
دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، ۲۳ شهریور گفت اوکراین و روسیه توافق کرده‌اند حملات به زیرساخت‌های انرژی یکدیگر را متوقف کنند. او این حملات را یکی از عوامل اصلی افزایش جهانی قیمت گازوئیل دانست.
با وجود این، حملات دو طرف به زیرساخت‌های انرژی ادامه یافت.
عرضه جهانی گازوئیل در پی جنگ ایران و ممنوعیت صادرات این سوخت از سوی کرملین کاهش یافته است.
ترامپ ۱۰ مهر اعلام کرد کشورهای اروپایی با آزادسازی بخشی از ذخایر گازوئیل خود موافقت کرده‌اند. این اقدام پس از فشار کاخ سفید بر دولت‌های اروپایی و با هدف مهار افزایش شدید قیمت سوخت صورت گرفت.
بازدید پوتین از تجهیزات نظامی در منطقه چلیابینسک روسیه، ۱۰ مهر
هشدار مسکو به اتباع خارجی برای ترک کی‌یف
ساعاتی پیش از اظهارات زلنسکی، روسیه از اتباع خارجی و کارکنان نمایندگی‌های دیپلماتیک خواست پایتخت اوکراین را ترک کنند.
وزارت امور خارجه روسیه ۱۱ مهر در بیانیه‌ای اعلام کرد نیروهای این کشور در واکنش به حملات اوکراین به «غیرنظامیان و زیرساخت‌های غیرنظامی» روسیه، همچنان «تاسیسات نظامی» در کی‌یف و دیگر مناطق اوکراین را هدف قرار خواهند داد.
در این بیانیه آمده است مسکو «بار دیگر به اتباع خارجی، از جمله کارکنان نمایندگی‌های دیپلماتیک، هشدار می‌دهد از اقامت در اوکراین یا سفر به خاک این کشور خودداری کنند».
این وزارتخانه افزود مسئولیت هرگونه «پیامد نامطلوب» بر عهده کسانی خواهد بود که این هشدار را نادیده می‌گیرند.
تشدید حملات روسیه به پایتخت اوکراین در آستانه ماه‌های سرد زمستان، زندگی حدود سه میلیون ساکن این شهر را به‌شدت مختل کرده است.
پوتین پیش‌تر تهدید کرده بود اوکراین بهای حملات خود به روسیه را خواهد پرداخت.
روسیه اسفند ۱۴۰۰ کارزار نظامی خود را علیه اوکراین کلید زد و از آن زمان، درگیری‌های مرگبار میان دو کشور ادامه داشته است.
هم‌زمان با تشدید فشارهای اقتصادی ایالات متحده علیه جمهوری اسلامی و وخامت اوضاع اقتصادی در ایران، اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، اعلام کرد حکومت ایران این هفته هیچ محموله نفتی روی آب نخواهد داشت و درآمدی از این محل به دست نخواهد آورد.
بسنت در مصاحبه با برنامه «اکسیوس شو» که شنبه ۱۱ مهر منتشر شد، گفت: «برای نخستین بار در تاریخ، از زمانی که آنها استخراج نفت را آغاز کردند، این هفته هیچ نفتی روی آب نخواهند داشت. هیچ درآمدی هم کسب نخواهند کرد.»
او کارزار کنونی علیه جمهوری اسلامی را «بی‌سابقه» توصیف کرد و افزود این اقدامات حساب‌شده در ادامه مجموعه‌ای از عملیات نظامی و اقتصادی علیه تهران به اجرا گذاشته شده‌اند.
وزیر خزانه‌داری آمریکا ادامه داد: «ابتدا اقدام نظامی داشتیم؛ نیروی دریایی و نیروی هوایی آنها را نابود کردیم، توان پهپادی و موشکی‌شان را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دادیم و امکان بازسازی این توانایی‌ها را از بین بردیم.»
او اضافه کرد: «سپس به چیزی رسیدیم که رییس‌جمهور [دونالد ترامپ] آن را "دیوار آهنین" و محاصره می‌نامد؛ اقدامی که پیش از این هرگز انجام نداده بودیم. اکنون نیز عملیات طرد اقتصادی را به اجرا درمی‌آوریم و آنها را به شکلی بی‌سابقه از نظر اقتصادی منزوی می‌کنیم.»
آمریکا در هفته‌های اخیر به‌دنبال محدود کردن شریان‌های مالی حکومت ایران بوده است. محاصره دریایی، جلوگیری از صادرات نفت ایران و مسدود کردن مسیرهای جابه‌جایی درآمدهای نفتی، از جمله محورهای این کارزار است.
اظهارات بسنت در حالی مطرح می‌شود که علی نیکزاد، نایب‌رییس مجلس شورای اسلامی، پیش‌تر گفته بود آمریکا «هرگز» قادر نخواهد بود صادرات نفت ایران را به صفر برساند.
حمله نظامی، محاصره و فشار اقتصادی؛ اجزای یک راهبرد واحد
وزیر خزانه‌داری آمریکا در ادامه مصاحبه خود گفت نقش او در تصمیم‌گیری‌های امنیت ملی ایالات متحده در جریان جنگ ایران پررنگ‌تر شده است.
بسنت کارزار نظامی، محاصره دریایی و انزوای اقتصادی جمهوری اسلامی را اجزای به‌هم‌پیوسته راهبرد واشینگتن در قبال تهران توصیف کرد.
وزارت خزانه‌داری آمریکا از زمان آغاز کارزار «طرد اقتصادی»، چند بسته تحریمی علیه جمهوری اسلامی وضع کرده است.
در تازه‌ترین مورد، این وزارتخانه ۹ مهر شماری از بزرگ‌ترین شرکت‌های خودروسازی، راه‌آهن و فلزات ایران، از جمله ایران‌خودرو، سایپا، راه‌آهن و هپکو را در فهرست تحریم‌های خود قرار داد.
وزارت خزانه‌داری آمریکا همچنین در روزهای اخیر بارها به شرکای جمهوری اسلامی هشدار داده است روابط تجاری خود را با تهران قطع کنند.
روزنامه وال‌استریت ژورنال ۹ مهر گزارش داد از زمان برقراری مجدد محاصره دریایی آمریکا در ۲۳ تیر، ده‌ها نفتکش ایرانی یا مرتبط با ایران که در انتقال نفت تحریم‌شده به چین نقش داشته‌اند، در آب‌های اطراف کشورهای آسیایی، از جمله مالزی و سریلانکا، سرگردان مانده‌اند.
هم‌زمان با تشدید تحریم‌ها و فشارهای اقتصادی، نرخ صعودی ارزهای خارجی در بازار آزاد ایران همچنان ادامه دارد.
کاهش قدرت خرید مردم، تشدید بحران معیشت، اخراج کارگران، تعویق در پرداخت دستمزدها و کمبود و گرانی دارو از دیگر مشکلاتی است که در ماه‌های اخیر فشار بیشتری بر خانوارهای ایرانی وارد کرده است.
این در حالی است که مقام‌های جمهوری اسلامی بی‌اعتنا به مشکلات روزافزون شهروندان، همچنان بر ادامه سیاست خارجی تنش‌زای خود، از جمله رویارویی با آمریکا، تاکید می‌کنند.
