سنتکام: از آغاز دوباره محاصره دریایی ایران، ۱۰۰ کشتی تجاری مجبور به تغییر مسیر شدهاند


سنتکام، فرماندهی مرکزی ایالات متحده، اعلام کرد که طی ۶۰ روز گذشته و از زمانی که محاصره بنادر ایران را از سر گرفته، ۱۰۰ کشتی تجاری را مجبور به تغییر مسیر کرده است.
فرماندهی مرکزی ایالات متحده همچنین اعلام کرد که حتی یک کشتی هم بدون مجوز ارتش آمریکا از این محاصره عبور نکرده است.






جیانی اینفانتینو، رییس فیفا، در میانه ریزش حمایتها از نامزدی دوبارهاش، شعار انتخاباتی خود را اعلام کرد: «فوتبال متعلق به همه، در همه جای جهان است.» دستکم ۲۵ کشور، از جمله انگلیس، آلمان، فرانسه، ایتالیا، دانمارک و اتریش، حمایت خود را از او پس گرفتهاند.
جیانی اینفانتینو، رییس فیفا، شنبه در اظهاراتی ویدیویی گفت: «قطعا در انتخابات جدید نامزد خواهم شد. شعار من بسیار ساده است: فوتبال متعلق به همه، در همه جای جهان است. من به این باور دارم.»
به گزارش گل، او توضیح داد که پیام اصلی کارزارش بر فراهم کردن فرصت رویاپردازی و فوتبال بازی کردن برای همه مردم جهان و تلاش برای کاهش فاصله میان بزرگترین کشورهای فوتبالی و دیگر کشورها متمرکز خواهد بود.
پیامی که اینفانتینو انتخاب کرده، لحنی بهشدت آرمانگرایانه دارد و در یکی از جنجالیترین و پرفشارترین مقاطع ریاست او مطرح میشود؛ همزمان با جنجال بر سر طرح او برای فروش حقوق بازاریابی جام جهانی به یک شرکت خصوصی.
اینفانتینو در حالی برای انتخابات مارس ۲۰۲۷ آماده میشود که فشارها بر مدیریت او افزایش یافته و شماری از فدراسیونهای اروپایی از او فاصله گرفتهاند.
روز شنبه رویترز گزارش داد که یسپر مولر، رییس فدراسیون فوتبال دانمارک، فیفا را به طفره رفتن از پاسخ به سوالات درباره طرح ناکام فروش سهام تجاری مسابقات متهم کرد: «زمان تغییر رییس فیفا فرا رسیده است.»
پیشتر هم فدراسیون فوتبال اتریش با اشاره به تحولات ماههای اخیر اعلام کرده بود به اتفاق آرا تصمیم گرفته از نامزدی دوباره جیانی اینفانتینو حمایت نکند. این فدراسیون گفت اتهامهای مطرحشده علیه رییس فیفا تاکنون نه به شکلی معتبر بررسی شدهاند و نه رد شدهاند.
فدراسیون فوتبال فرانسه نیز دو روز پیش رسما حمایت خود از نامزدی او را پس گرفت.
اینفانتینو از فوریه ۲۰۱۶ ریاست فیفا را بر عهده دارد و این نهاد اکنون ۲۱۱ فدراسیون عضو دارد.
انتخابات مارس ۲۰۲۷ سرنوشت ادامه حضور او در راس فوتبال جهان را تعیین خواهد کرد. در صورت پیروزی، انتظار میرود دوره بعدی چهارمین و آخرین دوره ریاست او باشد و تا سال ۲۰۳۱ ادامه یابد.
اختلافهای عمیق با فدراسیونهای اروپایی
اینفانتینو در شرایطی وارد کارزار انتخاباتی میشود که در ماههای اخیر با مجموعهای از جنجالها و کاهش حمایت فدراسیونهای ملی روبهرو شده است.
یکی از نخستین جنجالها، تصمیم او برای اعطای نخستین «جایزه صلح فیفا» به دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا و دوست نزدیکش، بود. این تصمیم با انتقادهایی روبهرو شد و فدراسیون فوتبال نروژ نیز از شکایتی علیه اینفانتینو بهدلیل نقض احتمالی اصل بیطرفی سیاسی در آییننامه اخلاقی فیفا حمایت کرد.
این شکایت که ابتدا از سوی سازمان غیرانتفاعی FairSquare مطرح شد، خواستار بررسی نقش اینفانتینو در ایجاد جایزه صلح فیفا و اعطای آن به ترامپ در پنجم دسامبر و همچنین بررسی چند مورد از حمایت علنی او از اقدامات و سیاستهای رییسجمهوری آمریکا شده است.
در جریان جام جهانی نیز جنجالهای دیگری شکل گرفت؛ از جمله نحوه برخورد با ایران، جلوگیری از ورود یک داور سومالیایی در مرز و تعلیق محرومیت فولارین بالوگان، مهاجم تیم ملی آمریکا، پیش از مرحله یکهشتم نهایی. ترامپ نیز اذعان کرد که درباره محرومیت بالوگان با اینفانتینو تماس گرفته بود.
پس از فینال جام جهانی که با پیروزی یک بر صفر اسپانیا مقابل آرژانتین در وقت اضافه به پایان رسید، بحران دیگری گریبان مدیریت فیفا را گرفت.
طرح «FIFA Forward Enterprise» که بر اساس آن مسابقات و دیگر داراییهای فیفا میتوانستند در یک شرکت زیرمجموعه تجمیع شوند، افشا شد. بر اساس این طرح، قرار بود بخشی از سهام این شرکت به ارزش ۴.۲ میلیارد دلار به سرمایهگذاران خصوصی فروخته شود و جاشوا کوشنر، برادر جرد کوشنر، داماد ترامپ، از چهرههای اصلی این فرایند بود.
یوفا، کونکاکاف و کنفدراسیون فوتبال آسیا بهشدت با این طرح مخالفت کردند. واکنشهای گسترده باعث شد فیفا نشست اضطراری برگزار کند و در نهایت طرح کنار گذاشته شد و اینفانتینو عذرخواهی کرد.
همزمان تنش میان یوفا و فیفا نیز افزایش یافته است. یوفا برای آغاز اقدامات حقوقی علیه فیفا تلاش کرده و فیفا در مقابل، یوفا را به راه انداختن «کارزار تخریب علیه فیفا و مدیران آن» متهم کرده است.
اتحادیه لیگهای اروپایی نیز اخیرا فیفا را به «رفتار سو استفادهگرانه» در ارتباط با تقویم مسابقات ملی زنان و تصمیمات مقرراتی مرتبط با فوتبال زنان متهم کرده است.
سران کشورهای عضور گروه بریکس به اجماعی برای صدور بیانیه مشترک دست یافتند اما در این بیانیه درخواست جمهوری اسلامی برای گنجاندن عبارت محکومیت حملات یکجانبه آمریکا و اسرائیل به ایران را نپذیرفتند و به جای آن از عبارات کلیتر استفاده کردند.
این بیانیه که در نخستین روز اجلاس سالانه رهبران بریکس در دهلینو تصویب شد، ضمن ابراز «نگرانی عمیق» از جنگ در خاورمیانه، خواستار حداکثر خویشتنداری شد و بر اتخاذ یک «رویکرد چندجانبه» که دیدگاههای ملی کشورها را محترم بشمارد، تاکید کرد.
در بند ۲۱۷ این بیانیه که به تحولات منطقه و جنگ ایران مربوط می شود آمده است: «ما نگرانی عمیق خود را از ادامه تشدید تنشها در غرب آسیا ابراز میکنیم و از همه طرفها میخواهیم حداکثر خویشتنداری را به خرج دهند و از اقداماتی که میتواند وضعیت را بیش از پیش وخیم کند، خودداری کنند.»
در بند ۲۱۸ بیانیه نیز گفته شده است: «ما تاکید میکنیم که حفاظت از غیرنظامیان و زیرساختهای غیرنظامی باید در اولویت باشد و همه طرفها باید به تعهدات خود بر اساس حقوق بینالملل، از جمله منشور سازمان ملل متحد و حاکمیت و تمامیت ارضی کشورها احترام بگذارند.»
این بیانیه در شرایطی منتشر میشود که آمریکا و جمهوری اسلامی پس از وقفهای در درگیریها، بار دیگر حملات متقابل علیه یکدیگر را از سر گرفتهاند و حملات حکومت ایران و گروههای نیابتی آن به کشورهای منطقه ادامه یافته است.
هم ایران و هم امارات متحده عربی عضو گروه بریکس هستند و انتظار میرفت مانند نشست سال گذشته، همین موضوع دستیابی به اجماع بر سر یک بیانیه مشترک را به کاری بهویژه دشوار تبدیل کند.
در همین حال مسعود پزشکیان، رییس دولت در جمهوری اسلامی و خالد بن محمد بن زاید آل نهیان، ولیعهد ابوظبی شنبه در حاشیه اجلاس بریکس در دهلینو با یکدیگر دیدار و درباره حمایت از تلاشها برای کاهش تنشها و افزایش فرصتهای صلح و توسعه در منطقه گفتوگو کردند.
اعضای بریکس علاوه بر این، درباره افزایش «اقدامات یکجانبه تعرفهای و غیرتعرفهای» که موجب اختلال در تجارت میشوند، ابراز نگرانی کردند؛ موضعی که در شرایط اعمال تحریمهای آمریکا علیه تهران در بحبوحه جنگ این کشور با ایران و همچنین تحریمهای آمریکا علیه روسیه بهدلیل جنگ اوکراین مطرح شده است.
بریکس شامل برزیل، روسیه، هند، چین، آفریقای جنوبی، مصر، اتیوپی، اندونزی، ایران و امارات متحده عربی است.
از اختلاف تا اجماع
پیشتر رویترز بهنقل از منابع مطلع گزارش داده بود که نمایندگان کشورهای عضو برای دستیابی به اجماع تلاش کردهاند اختلاف میان جمهوری اسلامی و امارات را کاهش دهند؛ دو کشوری که در دو سوی درگیریها در منطقه قرار گرفتهاند.
توافق بر سر متن بیانیه از آن جهت اهمیت دارد که وزیران امور خارجه بریکس در نشست اردیبهشت خود در دهلینو نتوانستند بر سر یک بیانیه مشترک به توافق برسند.
هند در پایان آن نشست تنها جمعبندی ریاست دورهای بریکس را منتشر کرد و اختلاف اعضا درباره جنگ ایران و نقش امارات، از موانع اصلی اجماع بود.
نشست پیشین سران بریکس در تیر ۱۴۰۴ در ریو دو ژانیرو با تصویب «بیانیه ریو» پایان یافت.
در نشست وزیران امور خارجه، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، امارات را به مشارکت در جنگ علیه حکومت ایران متهم کرد؛ اتهامی که ابوظبی آن را رد کرد.
این تنش پیشین اکنون نمایندگان کشورهای عضو را واداشته است عباراتی انتخاب کنند که هم قابلیت تصویب با اجماع را داشته باشد و هم موضع بریکس را علیه اقدام نظامی یکجانبه منعکس کند.
خودداری از نام بردن از کشورها در متن نهایی نیز نشاندهنده همین ملاحظه است.
بریکس تصمیمهای سیاسی خود را بر پایه اجماع میگیرد و مخالفت هر عضو میتواند مانع انتشار بیانیه مشترک شود.
سران کشورهای عضور گروه بریکس به اجماعی برای صدور بیانیه مشترک دست یافتند اما در این بیانیه درخواست جمهوری اسلامی برای گنجاندن عبارت محکومیت حملات یکجانبه آمریکا و اسرائیل به ایران را نپذیرفتند و به جای آن از عبارات کلیتر استفاده کردند.
این بیانیه که در نخستین روز اجلاس سالانه رهبران بریکس در دهلینو تصویب شد، ضمن ابراز «نگرانی عمیق» از جنگ در خاورمیانه، خواستار حداکثر خویشتنداری شد و بر اتخاذ یک «رویکرد چندجانبه» که دیدگاههای ملی کشورها را محترم بشمارد، تاکید کرد.
در بند ۲۱۷ این بیانیه که به تحولات منطقه و جنگ ایران مربوط می شود آمده است: «ما نگرانی عمیق خود را از ادامه تشدید تنشها در غرب آسیا ابراز میکنیم و از همه طرفها میخواهیم حداکثر خویشتنداری را به خرج دهند و از اقداماتی که میتواند وضعیت را بیش از پیش وخیم کند، خودداری کنند.»
در بند ۲۱۸ بیانیه نیز گفته شده است: «ما تاکید میکنیم که حفاظت از غیرنظامیان و زیرساختهای غیرنظامی باید در اولویت باشد و همه طرفها باید به تعهدات خود بر اساس حقوق بینالملل، از جمله منشور سازمان ملل متحد و حاکمیت و تمامیت ارضی کشورها احترام بگذارند.»
این بیانیه در شرایطی منتشر میشود که آمریکا و جمهوری اسلامی پس از وقفهای در درگیریها، بار دیگر حملات متقابل علیه یکدیگر را از سر گرفتهاند و حملات حکومت ایران و گروههای نیابتی آن به کشورهای منطقه ادامه یافته است.
هم ایران و هم امارات متحده عربی عضو گروه بریکس هستند و انتظار میرفت مانند نشست سال گذشته، همین موضوع دستیابی به اجماع بر سر یک بیانیه مشترک را به کاری بهویژه دشوار تبدیل کند.
در همین حال مسعود پزشکیان، رییس دولت در جمهوری اسلامی و خالد بن محمد بن زاید آل نهیان، ولیعهد ابوظبی شنبه در حاشیه اجلاس بریکس در دهلینو با یکدیگر دیدار و درباره حمایت از تلاشها برای کاهش تنشها و افزایش فرصتهای صلح و توسعه در منطقه گفتوگو کردند.
اعضای بریکس علاوه بر این، درباره افزایش «اقدامات یکجانبه تعرفهای و غیرتعرفهای» که موجب اختلال در تجارت میشوند، ابراز نگرانی کردند؛ موضعی که در شرایط اعمال تحریمهای آمریکا علیه تهران در بحبوحه جنگ این کشور با ایران و همچنین تحریمهای آمریکا علیه روسیه بهدلیل جنگ اوکراین مطرح شده است.
بریکس شامل برزیل، روسیه، هند، چین، آفریقای جنوبی، مصر، اتیوپی، اندونزی، ایران و امارات متحده عربی است.
از اختلاف تا اجماع
پیشتر رویترز بهنقل از منابع مطلع گزارش داده بود که نمایندگان کشورهای عضو برای دستیابی به اجماع تلاش کردهاند اختلاف میان جمهوری اسلامی و امارات را کاهش دهند؛ دو کشوری که در دو سوی درگیریها در منطقه قرار
گرفتهاند.
توافق بر سر متن بیانیه از آن جهت اهمیت دارد که وزیران امور خارجه بریکس در نشست اردیبهشت خود در دهلینو نتوانستند بر سر یک بیانیه مشترک به توافق برسند.
هند در پایان آن نشست تنها جمعبندی ریاست دورهای بریکس را منتشر کرد و اختلاف اعضا درباره جنگ ایران و نقش امارات، از موانع اصلی اجماع بود.
نشست پیشین سران بریکس در تیر ۱۴۰۴ در ریو دو ژانیرو با تصویب «بیانیه ریو» پایان یافت.
در نشست وزیران امور خارجه، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، امارات را به مشارکت در جنگ علیه حکومت ایران متهم کرد؛ اتهامی که ابوظبی آن را رد کرد.
این تنش پیشین اکنون نمایندگان کشورهای عضو را واداشته است عباراتی انتخاب کنند که هم قابلیت تصویب با اجماع را داشته باشد و هم موضع بریکس را علیه اقدام نظامی یکجانبه منعکس کند.
خودداری از نام بردن از کشورها در متن نهایی نیز نشاندهنده همین ملاحظه است.
بریکس تصمیمهای سیاسی خود را بر پایه اجماع میگیرد و مخالفت هر عضو میتواند مانع انتشار بیانیه مشترک شود.
بن شلتون با شکست ۳ بر یک فرانسیس تیافو به فینال اوپن آمریکا رسید. تنیسباز ۲۳ ساله آمریکایی در فینال یکشنبه با الکساندر زورف روبهرو میشود و برای پایان دادن به انتظار ۲۳ ساله مردان آمریکا برای قهرمانی در گرند اسلم تلاش میکند.
شلتون پس از واگذاری ست نخست، تیافو را با نتایج ۴-۶، ۶-۳، ۶-۳ و ۷-۵ شکست داد. این نخستین بار در تاریخ بود که دو مرد سیاهپوست در مرحله نیمهنهایی یک گرند اسلم مقابل یکدیگر قرار گرفتند.
شلتون پیش از رسیدن به فینال، کارلوس آلکاراس را نیز در مسابقهای پنجسته شکست داده بود. او حالا باید مقابل زورفی قرار بگیرد که هر پنج رویارویی قبلی با شلتون را برده و در ۴۵ مسابقه اخیر خود برابر چپدستها تنها یک بار شکست خورده است.
شلتون این فرصت را دارد که به انتظار ۲۳ ساله مردان آمریکایی برای قهرمانی در گرند اسلم پایان دهد.
به نوشته اتلتیک، چنین دوره طولانی بدون قهرمانی، یک ربع قرن پیش و پس از دههها حضور آمریکاییها در بالاترین سطح تنیس، غیرقابل تصور به نظر میرسید. اما ظهور دو نسل استثنایی از تنیسبازان اروپایی، گرایش بهترین ورزشکاران مرد آمریکایی به رشتههای دیگر و مجموعهای از سردرگمیها و کمتوجهیها در راس تنیس آمریکا، مردان این کشور را بیش از دو دهه از قهرمانی دور نگه داشته است.
تنیس آمریکا در سالهای اخیر بازیکنان خوب زیادی داشته، اما کسی را نداشته است که بتواند با بهترینهای جهان رقابت کند.
شلتون شاید چنین پدیدهای نباشد، اما جهشهایش از زمین چنان است که انگار فنر زیر کفشهایش دارد. او قادر است هر نوع سروی را اجرا کند و شاید مهمتر از همه، زمان لازم را صرف کرده است تا بازیاش را از الگوی مرسوم تنیسباز آمریکایی با سروهای قدرتمند و فورهندهای برقآسا فراتر ببرد.
همین تلاشها او را به مسابقهای رسانده که چیزی بسیار فراتر از یک جام و جایزه نقدی در آن مطرح است. شلتون برای پایان دادن به یک انتظار ۲۳ ساله تلاش خواهد کرد و در عین حال میداند بخشی از یک روند تاریخی بزرگتر و مساله نمایندگی سیاهپوستان در این ورزش است.
شلتون گفت از این موقعیت لذت خواهد برد، اما باید تمرکز خود را بر ضربه زدن به توپ زرد کوچکی حفظ کند که با سرعت بسیار زیادی حرکت خواهد کرد؛ همان کاری که در دو هفته گذشته انجام داده است.
او بامداد شنبه در نشست خبری گفت: «تا اینجا توانستهام اهمیت لحظه را بهخوبی از ذهنم دور نگه دارم.»
از سال ۱۹۶۸ تاکنون هیچ مرد سیاهپوستی قهرمان این رقابتها نشده است؛ سالی که آرتور اش، کسی که راه را برای حرفهای شدن شلتون و پدرش برایان هموار کرد، عنوان قهرمانی را به دست آورد.
شلتون گفت: «اضطراب همیشه وجود دارد. چیزی است که باید بر آن غلبه کنید.»
تحلیل گزارش عملکرد پنج ماه نخست سه پالایشگاه بزرگ تولید کننده بنزین و گازوئیل، نشان میدهد آنها با افزایش تولید بنزین آلاینده و گازوئیل با گوگرد بسیار بالا، تلاش کردند سقوط تولید را تا حدی کنترل کنند.
با اینحال این ارقام، خبر از آلودگیهای هوای به مراتب شدیدتر از دورههای قبل میدهد. در ایران، پنج پالایشگاه ستاره خلیج فارس، شازند، اصفهان، تهران و بندرعباس، اصلیترین تولیدکنندگان بنزین بهشمار میروند. ستاره خلیج فارس مرتبط با قرارگاه خاتم سپاه پاسداران، عملا نیمی از ظرفیت تولید را به خود اختصاص داده است.
ستاره خلیج فارس بهعلاوه پالایشگاه شازند، گزارش عملکرد ماهانه منتشر نمیکنند. اما عملکرد سه پالایشگاه دیگر در پایان مرداد ماه نشان میدهد آنها با کاهش شدید کیفیت بنزین و گازوئیل، توانستند سقوط تولید در پنج ماه نخست سال ۱۴۰۵ نسبت به مدت مشابه سال گذشته را برای بنزین در محدوده ۰.۸- و برای گازوئیل در محدوده ۷.۹ - نگه دارند.
در گزارشهای عملکرد ماهانه پالایشگاهها، محصولاتی که در توصیف آنها از عنوان «مرحله انحراف» استفاده میشود، محصولاتی هستند که نتوانستند یک تا چند شاخص استاندارد آلایندگی را رعایت کنند؛ در واقع نسبت به استانداردهای جاری جمهوری اسلامی نیز آلایندهتر بهشمار میروند.
پالایشگاه اصفهان، در پنج ماه نخست سال جاری، عملا تولید بنزین اکتان ۹۵ یورو ۵، اکتان ۸۷ مشابه یورو ۴ یا یورو ۵ را متوقف کرده است و تولید اکتان ۹۱ یورو ۵ را نیز ۸۳ درصد کاهش داده است.
تولید این اقلام در این پالایشگاه در پنج ماه نخست سال ۱۴۰۴ یک میلیون و ۴۸۸ هزار مترمکعب بوده است. که در پنج ماه نخست سال جاری به تنها نزدیک ۲۰۳ هزار مترمکعب از آنها تولید شده است.
نزدیک به ۶۱۳ هزار متر مکعب بنزین با یک یا دو انحراف از استانداردهای محیط زیستی، بخشی از این کسری نزدیک به یک میلیون و ۳۰۰ هزار مترمکعبی، را جبران کرده است.
در پالایشگاه بندرعباس، وضع وخیمتر بوده است. در این پالایشگاه، تولید بنزین موتور اکتان ۹۱ یورو ۵ نزدیک به ۴۰ درصد کاهش داشته است. حتی تولید بنزینهای اکتان ۸۷ و ۹۱ با یک انحراف نیز به ترتیب ۱۰۰ درصد و ۶۸ درصد و بنزین اکتان ۸۷ با دو انحراف ۷۷ درصد کاهش یافته است.
در مقابل تولید بنزین اکتان ۸۷ با سه انحراف ۲۶ درصد افزایش یافته است.
پالایشگاه تهران نیز تولید بنزین اکتان ۹۱ را عملا متوقف کرده و تولید بنزین اکتان ۸۷ آن ۲۴ درصد کاهش داشته است.
افزایش شدید گازوئیل آلوده
همین پالایشگاهها در بخش گازوئیل نیز مانند بنزین به سمت تولید گازوئیل آلوده و شدیدا آلوده، برای پوشش تراز کلی تولید حرکت کردند.
پالایشگاه اصفهان تولید گازوئیل با گوگرد کمتر از ۱۰ ppm را متوقف و تولید گازوئیل با سطح گوگرد ۲۵۰۰ تا ۵۰۰۰ ppm را ۹۶ درصد کاهش داده است. در مقابل تولید گازوئیل با گوگرد بالای ۵۰۰۰ ppm در این پالایشگاه افزایش ۱۲۲ درصدی داشته است.
پالایشگاه تهران، تولید گازوئیل با گوگرد کمتر از ۱۰ ppm را ۹۴ درصد کاهش داده است و در مقابل تولید گازوئیل با گوگرد ۵۰۰ تا ۲۵۰۰، با گوگرد ۲۵۰۰ تا ۵۰۰۰ و گازوئیل با گوگرد ۵۰ تا ۵۰۰ ppm را به ترتیب ۴۴۸ درصد، ۳۴۴ درصد و ۱۰۲ درصد افزایش داده است.
نیمی از تولید گازوئیل این پالایشگاه، گازوئیل با گوگرد بالای ۵۰۰۰ ppm گزارش شده است.
در این سه پالایشگاه روی هم رفته، سهم گازوئیل شدیدا آلاینده با گوگرد بالای ۵۰۰۰ ppm از ۱۷ درصد مجموع تولید گازوئیل در پنج ماه نخست سال ۱۴۰۴ به نزدیک ۲۹ درصد در پنج ماه نخست سال ۱۴۰۵ رسیده است.
این افزایش سهم، در نتیجه تقریبا حذف کامل گازوئیل فوقکمگوگرد با بیش از ۱.۳ میلیون واحد کاهش و کاهش حدود ۳۱۱ هزار واحدی گازوئیل رده ۲۵۰۰ تا ۵۰۰۰ ppm محقق شده است.
علاوه بر این، حجم کل تولید گازوئیل در این سه پالایشگاه حدود ۷۰۰ هزار واحد کم شده است.
بهطور خلاصه، گازوئیل شدیدا آلاینده عمدتا جایگزین گازوئیل خیلی تمیز (زیر ۱۰ ppm) و بخشی از گازوئیل نسبتا پر گوگرد (۲۵۰۰–۵۰۰۰) شده است.
این همه ماجرا نیست، شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی، با استاندارد دانستن اختلاط متانول در بنزین، آن را تایید کرده است. با اینحال گزارشهای شهروندان از مشکلات موتور خودروها نشان میدهد چیزی که به عنوان بنزین در جایگاهها عرضه میشود، با سطح استاندارد فاصله دارد.
اردیبهشت ۱۴۰۳، پیش از آنکه ابراهیم رئیسی کشته شود، ماجرای فعال کردن واحدهای متانول برای تامین بنزین در دولت او مطرح شد. اکنون پس از دو جنگ، شرایط عرضه سوخت (و آنچه بنزین نامیده میشود) به مراتب مبهمتر شده است.
سال ۱۴۰۱ کشتههای آلودگی هوا ۲۴ هزار نفر بود که در سال ۱۴۰۲ به ۳۰ هزار نفر رسید و در سال ۱۴۰۳ با حدود سه برابر افزایش نسبت به سال ۱۴۰۱ به نزدیک ۵۹ هزار نفر رسید.
تمام اینها در زمانی رخ داد، که تولید بنزین و گازوئیل بهشدت آلوده حتی نزدیک به ارقامی که در ۵ ماه نخست امسال گزارش شده، نبود.