ایراناینترنشنال
شامگاه سهشنبه، آمریکا حملات سنگینی را علیه اهدافی در ایران، عمدتا در نوار جنوبی آغاز کرد. فرماندهی مرکزی آمریکا، سنتکام، اعلام کرد در چندین موج حمله، به بیش از ۱۰۰ هدف در خاک ایران حمله کرده تا توان جمهوری اسلامی برای مینگذاری و شلیک به کشتیها در تنگه هرمز را از بین ببرد.
این حملات دقایقی پس از آن آغاز شد که محمدباقر قالیباف، رییس مجلس شورای اسلامی، گفت در صورت تشدید محاصره دریایی بنادر ایران، تهران واکنش نظامی نشان خواهد داد.
دونالد ترامپ، رییسجمهور آمریکا، درخواست بازگشت به تفاهمنامه اسلامآباد را رد کرد و گفت توافق با جمهوری اسلامی ارزش همان کاغذی را که رویش نوشته شده، ندارد.
اما پس از پایان حملات، او در شبکه اجتماعی تروث سوشال، سوالی را مطرح کرد که خشم شمار زیادی از مردم ایران را برانگیخت. ترامپ با اشاره به فروپاشی قریبالوقوع اقتصاد ایران، پرسید مردم ایران چه زمانی قیام خواهند کرد و با رژیم ایران خواهند جنگید؟
شماری از مخاطبان تلویزیون ایران اینترنشنال، با ارسال پیامهایی سوال ترامپ را با یک سوال مهم جواب دادند: «شما که مردم را برای بازگشت به خیابانها و مبارزه تشویق میکنی، چه تضمینی وجود دارد که دوباره وسط راه نگویی که ما به صلحی پایدار رسیدیم و میخواهیم فرصت دیگری به جمهوری اسلامی بدهیم؟»
پرسش رییسجمهوری آمریکا، سر زخمی را باز کرد که هنوز کهنه نشده. دیماه سال گذشته، با آغاز اعتراضهای ضدحکومتی در ایران، دونالد ترامپ، با انتشار پیامهایی مردم را به ادامه حضور در خیابانها تشویق کرد و وعده داد به کمکشان خواهد آمد.
جمهوری اسلامی در واکنش به خیزش بزرگ مردم، حدود ۴۰ هزار معترض را، عمدتا در دو شب ۱۸ و ۱۹ دیماه، کشت و بلافاصله چوبههای دار شماری از معترضین دستگیرشده را به پا کرد.
رییسجمهوری آمریکا بار دیگر حکومت ایران را تهدید کرد در صورت آغاز اعدامها، واکنش شدیدی نشان خواهد داد. اندکی بعد او مدعی شد جمهوری اسلامی اعدام بیش از هشت زندانی زن را به خواست او لغو کرده. تهران این ادعا را رد کرد.
۹ اسفندماه، با آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی، ترامپ گفت بالاخره به کمک مردم ایران آمده و قرار است جمهوری اسلامی را سرنگون کند. او از مردم ایران خواست در خانه بمانند تا از بمباران در امان باشند؛ با این وعده که به وقتش مردم ایران را برای تسخیر نهایی حکومت فرامیخواند.
از اینجا به بعد، او مسیر دیگری را رفت؛ توافق با جمهوری اسلامی برای آتشبس. امضای تفاهمنامه اسلامآباد، شلیک به امید مردم ایران بود. او در این توافق آنقدر به جمهوری اسلامی امتیاز داد که حتی خود مقامهای نظام هم آن را باور نمیکردند.
ولی در هیچکدام از بندهای تفاهم خبری از حفظ حقوق اولیه مردم ایران نبود.
همزمان، جمهوری اسلامی دهها معترض را به اتهام مبارزه با حکومت اعدام کرد اما ترامپ هیچ واکنشی نشان نداد و حتی در حد یک پست در سوشال مدیا هم به این اعدامها اعتراض نکرد.
در ماههای اخیر هم تمام تمرکز ترامپ بر بازگشایی تنگه هرمز و خروج از جنگ متمرکز شده است. بنابراین مشخص نیست او با این کارنامه بدعهدی با مردم ایران، چطور انتظار دارد که مردم ایران بار دیگر به او اعتماد کنند. مردمی که حالا با چشمان بازتری عملکرد او را زیر نظر گرفتهاند و نگاه متفاوتی به او دارند.
به نظر میرسد آقای ترامپ، در حال نواختن سرنا از سر گشادش است. اگر قرار است سوال و جوابی باشد، این مردم ایران هستند که باید بپرسند، و اوست که باید پاسخ بدهد و بگوید در جریان جنگ ۱۲روزه که جمهوری اسلامی کاملا غافلگیر شده بود چرا به اعتراف خودش، مانع کشته شدن علی خامنهای، دیکتاتور ایران، و سرنگونی حکومت به دست اسرائیل شد؟ چرا به وعدهاش درباره کمک به مردم ایران عمل نکرد و همین حالا هم هیچ اعتراضی به اعدامها در ایران ندارد؟
به نظر میرسد با این کارنامه مردم ایران حق دارند به وعدههای او دلخوش نباشند، وقتی به نظرشان میرسد که ترامپ واقعا به دنبال کمک برای تغییر رژیم در ایران نیست. او میخواهد مردم به خیابانها بیایند تا او بتواند تنگه هرمز را باز کند و با گرفتن امتیاز از جمهوری اسلامی، مردم ایران را با دیکتاتورهایش تنها بگذارد.
ضربهای که ترامپ با بدقولیها و چرخشهای مکررش به سوی جمهوری اسلامی به اعتماد مردم ایران زده، او را در جایی قرار داده که نمیتواند از مردم انتظار داشته باشد به او اطمینان کنند. به همین دلیل شماری از مخاطبان هم در پاسخ به او گفتهاند سرنوشت ایران را به بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، بسپارد.
با این اوصاف، بعید است مردم در ایران دوباره به معامله نسیه با ترامپ تن دهند. با تشدید فشار اقتصادی و ادامه حیات جمهوری اسلامی تحت حاکمیت سپاه پاسداران، آنها دیر یا زود به خیابانها بازمیگردند، اما احتمالا اینبار دستشان را روی زانوی خودشان میگذارند و نهایتا به دوستانی تکیه خواهند کرد که قابل اعتماد باشند، خیلی قابلاعتمادتر از آقای ترامپ.
خبرگزاری فرانسه چهارشنبه ۱۱ شهریور گزارش داد با وجود اختلافها بر سر مناقشه ایران، مساله ناترازیهای تجاری و حضور نماینده روسیه در این اجلاس، همه اعضا بهجز چین از مفاد بیانیه رییس نشست حمایت کردند.
این نشست دو روزه، ۱۰ شهریور در شهر اشویل ایالت کارولینای شمالی آمریکا پایان یافت.
مخالفت چین با بند مربوط به تنگه هرمز
در بیانیه پایانی ضرورت «تردد آزاد، ایمن و قابل پیشبینی» در تنگه هرمز مورد تاکید قرار گرفت، اما چین حاضر به اعلام حمایت خود از این بخش نشد.
گوئو جیاکون، سخنگوی وزارت امور خارجه چین، ۱۱ شهریور اعلام کرد پکن «عمیقا متاسف» است که نشست وزیران دارایی و روسای بانکهای مرکزی گروه ۲۰ بدون صدور بیانیهای مورد توافق همه اعضا پایان یافت.
به گفته او، کشورهای شرکتکننده درباره موضوعات مطرحشده دیدگاههای متفاوتی داشتند.
این مقام چینی از آمریکا بهعنوان رییس دورهای گروه ۲۰ خواست به «نگرانیهای مشروع» همه طرفها احترام بگذارد و برای دستیابی به نتیجهای مثبت در نشست آتی سران این گروه تلاش کند.
در روزهای اخیر، گمانهزنیها درباره رویکرد پکن در قبال مناقشه ایران بالا گرفته است.
نحوه دیدار مسعود پزشکیان، رییس دولت جمهوری اسلامی، با شی جینپینگ، رییسجمهوری چین، در بیشکک نیز بر حدس و گمانها درباره فاصله گرفتن پکن از تهران افزوده است.
شی در حاشیه نشست سازمان همکاری شانگهای نه بهصورت رسمی، بلکه ایستاده در گوشهای از سالن، با پزشکیان دیدار و گفتوگو کرد.
رایزنی واشینگتن با گروه ۲۰ برای همراهی با تحریمهای ایران
به گزارش خبرگزاری فرانسه، مناقشه خاورمیانه و تعرفههای تجاری دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، بر نشست اشویل سایه انداخته بود.
واشینگتن همچنین کوشید حمایت شرکای خود را از تحریمهای حکومت ایران جلب کند.
اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، در پاسخ به این پرسش که آیا روسیه برای کاهش حمایت از جمهوری اسلامی تحت فشار قرار گرفته است، گفت: «بسیاری از مذاکرات بهتر است محرمانه انجام شوند.»
گفتوگوها در کارولینای شمالی مقدمهای برای نشست سران گروه ۲۰ در ماه دسامبر بود که به میزبانی ترامپ در میامی برگزار خواهد شد.
اعتراض اروپا به حضور وزیر دارایی روسیه
حضور آنتون سیلوانوف، وزیر دارایی روسیه، در نشست گروه ۲۰ به میزبانی آمریکا با اعتراض متحدان اروپایی اوکراین همراه شد.
عکس دستهجمعی مرسوم شرکتکنندگان در روز نخست نشست بهدلیل اعتراض مقامهای اروپایی، بدون حضور سیلوانوف گرفته شد.
سخنگوی اتحادیه اروپا اعلام کرد نمایندگان این اتحادیه تنها اندکی پیش از آغاز نشست از حضور او مطلع شده بودند.
فرانسوا فیلیپ شامپاین، وزیر دارایی کانادا، در پاسخ به پرسش خبرگزاری فرانسه درباره تاثیر حضور سیلوانوف بر مذاکرات گفت: «بیتردید باعث نارضایتی شد.»
والدیس دومبروفسکیس، مسئول امور اقتصادی اتحادیه اروپا، نیز تاکید کرد اکنون زمان «عادیسازی» حضور روسیه در چنین رویدادهایی نیست.
او هشدار داد حضور مسکو به معنای گفتوگو درباره مسائل حساس اقتصادی با نمایندگان حکومتی است که «جنگی تجاوزکارانه» علیه اوکراین به راه انداخته و «هر روز غیرنظامیان را میکشد».
در سوی دیگر، بسنت تاکید کرد حضور وزیر دارایی روسیه مانعی در مسیر مذاکرات ایجاد نکرده است.
وزیر خزانهداری ایالات متحده حمایت تقریبا همه شرکتکنندگان از بیانیه پایانی را نشانه بیتاثیر بودن حضور مسکو بر روند گفتوگوها دانست و افزود: «میدانم که این موضوع به مذاق برخی اروپاییها خوش نیامد، اما به نظر من تعامل بسیار مهم است.»
بسنت یادآور شد وزیر دارایی روسیه «تحت تحریم نیست».
گفتوگو درباره ادامه حمایت از اوکراین
جنگ اوکراین از دیگر موضوعات مطرحشده در این نشست بود.
وزیران دارایی کشورهای عضو گروه هفت نیز در حاشیه اجلاس درباره ادامه پشتیبانی از کییف گفتوگو کردند.
لارس کلینگبایل، وزیر دارایی آلمان، با اشاره به تشدید کارزار روسیه علیه کییف گفت: «حملات موشکی وحشیانه به غیرنظامیان افزایش یافته است. همه اینها باید پایان یابد.»
مذاکرات صلح با میانجیگری آمریکا همچنان در بنبست قرار دارد و کرملین نیز بر خواستههای حداکثری خود برای خاتمه جنگ پافشاری میکند.
روسیه اسفند ۱۴۰۰ کارزار نظامی خود را علیه اوکراین کلید زد و از آن زمان، درگیریهای مرگبار میان دو کشور ادامه داشته است.
اختلاف بر سر ناترازیهای تجاری و ظرفیت مازاد چین
چین همچنین با بخشی از بیانیه پایانی نشست گروه ۲۰ مخالفت کرد که «ناترازیهای شدید و مداوم» را زمینهساز خطر و اختلال در اقتصاد جهانی میدانست.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، این عبارت بازتابدهنده انتقادها از ظرفیت مازاد تولید صنعتی چین، دومین اقتصاد بزرگ جهان، است.
منتقدان میگویند تولید بیش از نیاز داخلی در این کشور، رقابتی ناعادلانه پدید میآورد و با افزایش عرضه در بازارهای جهانی، به کاهش قیمتها میانجامد.
وزیر دارایی کانادا گفت: «باید درباره این موضوع گفتوگو و اقدام جمعی را بررسی کنیم، زیرا ناترازیهای جهانی در وضعیت کنونی پایدار نیستند. همه باید در این گفتوگو حضور داشته باشند.»
گروه ۲۰ با هدف بررسی اقتصاد جهانی و سایر مسائل مرتبط با آن، از جمله توسعه پایدار و تغییرات اقلیمی، تشکیل شده است.
۱۹ کشور ژاپن، کانادا، آمریکا، آفریقای جنوبی، بریتانیا، مکزیک، ایتالیا، عربستان سعودی، آلمان، اندونزی، فرانسه، چین، برزیل، ترکیه، روسیه، هند، استرالیا، آرژانتین و کره جنوبی، به همراه اتحادیه اروپا و اتحادیه آفریقا در آن عضویت دارند.
بسیاری از شهروندان گفتند مانع اصلی برای اعتراض خیابانی، خواست و اراده مردم نیست، بلکه نگرانی از سرکوب دوباره، نبود حمایت جهانی و تردید در تصمیمات رییسجمهوری آمریکا و از سرگیری مذاکرات با جمهوری اسلامی است.
شهروندان، تضعیف دستگاه سرکوب را پیششرط خیزشی تازه دانسته و گروهی هم خواهان افزایش فشار بر جمهوری اسلامی و حمایت روشنتر جامعه جهانی از شاهزاده رضا پهلوی در دوره گذار شدند.
مردم بارها قیام کردهاند؛ چه زمانی یاری میشوند؟
شماری از شهروندان در پیامهای خود به ایراناینترنشنال گفتند که مردم ایران پیش از این بارها علیه جمهوری اسلامی اعتراض کرده و هر بار هم هزینه سنگینی پرداختهاند.
آنها همچنین به حضور معترضان در خیابانها در ۱۸ و ۱۹ دی اشاره کردند و پرسیدند مردمی که با دست خالی در برابر نیروهای حکومتی ایستادند، چه زمانی یاری خواهند شد؟
مخاطبی نوشت: «مردم ایران هزار برابر توان خود جنگیدند و قیام کردند. الان وقت این است که بقیه کشورها به آنها کمک کنند.»
شهروندی هم خطاب به ترامپ نوشت: «مردم ایران ۴۷ سال است که دارند میجنگند.»
مخاطب دیگری با اشاره به آتشبس و چندین دور از مذاکرات میان جمهوری اسلامی و آمریکا، گفت: «این حکومت نماینده مردم نیست. مذاکره با قاتلان مردم اشتباه است. کمک کنید تا مردم خودشان کار را تمام کنند.»
ترس از سرکوب و انتظار برای تضعیف نیروهای حکومتی
نگرانی از سرکوب دوباره و ضرورت کاهش توان نیروهای حکومتی از جمله محورهای دیگر پیامهای مخاطبان بوده است.
بنا بر گفته یکی از مخاطبان، ضعیف شدن نیروی سرکوب مهمترین عامل برای آغاز خیزشی تازه است.
یکی از شهروندان با اشاره به سخنان پیشین ترامپ، نوشت: «هر چقدر هم شجاع باشی، اگر بدانی بهوسیله تکتیراندازها کشته میشوی، احمقانه است که با دست خالی مبارزه کنی.»
یک مخاطب هم تاکید کرد مردم عادی را نمیتوان «گوشت دم توپ» کرد و افزود: «به نظر من قیام بدون برنامه اشتباه است.»
به گفته یکی از شهروندان، مردم وقتی دوباره قیام خواهند کرد که مطمئن باشند نیروی سرکوب به حد کافی ضعیف شده است.
شماری نیز از هدف قرار گرفتن ایستهای بازرسی و مختل شدن ساختارهای امنیتی جمهوری اسلامی به عنوان عوامل راهگشا برای قیام دوباره، یاد کردهاند.
مخاطبی نوشت: «آقای ترامپ، به محاصره دریایی ادامه دهید و محاصره زمینی را اضافه کنید. دست [بنیامین] نتانیاهو را برای نابودی سیستم سرکوب باز بگذارید و آنوقت مردم ایران برای سرنگونی جمهوری اسلامی آمادهاند.»
بیاعتمادی به ترامپ و نگرانی از مذاکره دوباره
بخشی از پیامهای رسیده از بیاعتمادی به سیاست ترامپ حکایت دارد.
برخی مخاطبان گفتند که نگرانند پس از حضور دوباره مردم در خیابان، آمریکا بار دیگر مذاکره با جمهوری اسلامی را در پیش بگیرد.
یک مخاطب گفت: «ما میترسیم بیاییم بیرون و شما دوباره با رژیم ملاها مذاکره کنید.»
شهروندی هم در پیامی مشابه نوشت: «مردم ایران زمانی قیام خواهند کرد که شما با این رژیم قاتل مذاکره نکنید.»
فرد دیگری عنوان کرد: «آقای ترامپ این بار شما بجنگید، کمک مردم در راه است.»
این دیدگاهها در حالی مطرح میشوند که ترامپ در جریان اعتراضات دیماه از معترضان خواسته بود به حضور خیابانی خود ادامه دهند و گفته بود «کمک در راه است.»
یکی از مخاطبان با اشاره به همان سخنان نوشت: «آن زمان که گفتی کمک در راه است، مردم آمدند در خیابان، ولی تو نشستی با حکومت معامله کردی.»
او افزود مردم اگر دوباره به خیابان بیایند، «برای مبارزه و بازگشت آزادی خودشان» خواهند آمد، نه برای پیشبرد راهبردهای آمریکا.
در بیانیه سپاه پاسداران که چهارشنبه ۱۱ شهریور منتشر شد، آمده است: «دو فروند نفتکش که با تحریک ارتش آمریکا خدمه خود را پیاده کرده و برای گذر از مسیر غیرقانونی در اختیار عوامل آمریکا قرار گرفته بودند، با رفتن روی مین منفجر و متوقف شدند و در آتش میسوزند.»
این نهاد نظامی شرکتهایی را که به جای عبور از مسیر مورد نظر جمهوری اسلامی، «فریب آمریکا را میخورند و شناورشان را در اختیار دشمن میگذارند»، به «تنبیهات مضاعف» تهدید کرد و افزود این اقدامات «بهزودی» اجرا خواهند شد.
سپاه پاسداران با اشاره به حملات شب گذشته ایالات متحده به مواضعی در دستکم شش استان ایران تاکید کرد این حملات به تضعیف «کنترل» جمهوری اسلامی بر تنگه هرمز منجر نخواهد شد.
سپاه پاسداران مسیر جنوبی تنگه هرمز در نزدیکی عمان را «غیرقانونی» میخواند و شناورهای عبوری از این مسیر را هدف قرار داده است.
جمهوری اسلامی در حالی از کنترل تنگه هرمز سخن میگوید که کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا، پیشتر اعلام کرد ۹ شهریور، ۱۷ میلیون بشکه نفت از این گذرگاه راهبردی عبور کرد.
این بالاترین میزان عبور نفت از تنگه هرمز در ماههای گذشته به شمار میرود. پیش از آغاز جنگ در ۹ اسفند ۱۴۰۴، روزانه بهطور متوسط حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت از این آبراه عبور میکرد؛ رقمی که حدود ۲۰ درصد عرضه جهانی نفت را تشکیل میداد.
تهدیدها و حملات سپاه پاسداران علیه کشتیهای تجاری در خلیج فارس در شرایطی ادامه دارد که ایالات متحده سیاست جدید «نفتکش در برابر نفتکش» را در دستور کار قرار داده است.
پایگاه خبری اکسیوس بامداد ۱۱ شهریور به نقل از یک مقام کاخ سفید گزارش داد ارتش آمریکا در حملات اخیر، برای نخستین بار در چارچوب این سیاست دو نفتکش متعلق به حکومت ایران را هدف قرار داده است.
کشته شدن دو دریانورد در حمله به نفتکش سعودی
شرکت ملی کشتیرانی عربستان سعودی، موسوم به «بحری»، ۱۱ شهریور در بیانیهای اعلام کرد کشتی «سدر» هنگام عبور از تنگه هرمز با یک «حادثه امنیتی» روبهرو شده است.
بر اساس این بیانیه، در این حادثه که شامگاه ۹ شهریور حدود ساعت ۲۳:۴۰ به وقت محلی رخ داد، دو دریانورد فیلیپینی جان باختند.
بحری افزود: «این شرکت همچنان بهطور پیوسته با کشتی در تماس است و ضمن هماهنگی نزدیک با مقامهای ذیربط و فعالان صنعت دریانوردی، تحولات را با دقت دنبال میکند.»
شرکت ملی کشتیرانی عربستان سعودی درباره ماهیت این حادثه و عاملان آن توضیحی ارائه نکرد.
با این حال، شرکتهای اطلاعات و ردیابی دریایی «مریسکس» و «کپلر» پیشتر اعلام کرده بودند دو ابرنفتکش حامل نفت عربستان سعودی هنگام خروج از تنگه هرمز و به فاصله چند دقیقه از یکدیگر، هدف «پرتابههای ناشناس» قرار گرفتند.
بر اساس این گزارش، نفتکش «سدر» با پرچم عربستان سعودی در شمال شرق خصب عمان هدف قرار گرفت. دقایقی بعد نیز سه پرتابه به نفتکش «سنگال پراسپریتی» اصابت کرد. این کشتی با پرچم لیبریا حرکت میکند و یک شرکت کره جنوبی بهرهبرداری از آن را بر عهده دارد.
هر یک از این دو نفتکش هفته گذشته دو میلیون بشکه نفت خام عربستان سعودی را در پایانه جعیمه بارگیری کرده بودند.
توقف تقریبا کامل صادرات نفت ایران و حملات متوالی به نفتکشها نشان میدهد مناقشه بر سر تنگه هرمز دیگر تنها یک رویارویی نظامی نیست و این گذرگاه به یکی از مهمترین اهرمهای فشار اقتصادی تهران و واشینگتن تبدیل شده است.
حملات از شامگاه سهشنبه ۱۰ شهریور آغاز شد. فرماندهی مرکزی آمریکا، سنتکام، اعلام کرد نیروهای این کشور از ساعت ۱۹:۳۰ به وقت تهران حمله به اهداف سپاه پاسداران در ایران را آغاز کردند.
سنتکام گفت این حملات در پی تلاشهای اخیر سپاه پاسداران برای حمله به کشتیهای تجاری در تنگه هرمز و نیروهای آمریکایی مستقر در منطقه انجام شده است.
فرماندهی مرکزی آمریکا حدود ساعت دو بامداد چهارشنبه ۱۱ شهریور اعلام کرد این موج از حملات به پایان رسید. بر اساس این اعلام، نیروهای آمریکا مواضع پدافند هوایی، سامانههای راداری، تجهیزات و تاسیسات دریایی، قابلیتهای مینگذاری و مراکز ارتباطی سپاه پاسداران را هدف قرار دادند.
اکسیوس به نقل از مقامهای آمریکایی گزارش داد ارتش آمریکا در این موج از حملات دو نفتکش متعلق به دولت ایران را نیز هدف قرار داد. بر اساس این گزارش، پهپادهای آمریکایی با شلیک موشک موتورخانههای این دو نفتکش را که در نزدیکی سواحل ایران لنگر انداخته بودند، هدف قرار دادند.
یک مقام آمریکایی این حملات را بخشی از سیاست جدید «نفتکش در برابر نفتکش» دولت ترامپ برای مقابله با حملات ایران به نفتکشهای عبوری از تنگه هرمز توصیف کرد.
سنتکام همچنین اعلام کرد بیش از ۵۰ هزار نیروی نظامی ایالات متحده در خاورمیانه مستقر هستند و برای ادامه عملیات به دستور رییسجمهوری آمریکا آمادهاند.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، همزمان با ادامه حملات در شبکه اجتماعی تروثسوشال نوشت ایالات متحده در حال انجام حملاتی «گسترده و قدرتمند» علیه اهدافی در نزدیکی تنگه هرمز است.
ترامپ گفت این حملات در واکنش به تلاش ایران برای مینگذاری در تنگه هرمز و شلیک هشت موشک به یک پایگاه نظامی آمریکا در اردن انجام میشود و آن را «موجه» خواند.
او هشدار داد در صورت اقدام تلافیجویانه ایران، آمریکا بار دیگر و «در سطحی بسیار سختتر و بالاتر» حمله خواهد کرد.
ترامپ افزود این نیز بزرگترین حمله نخواهد بود و «بزرگترین حمله» همچنان در انتظار است؛ حملهای که به گفته او، پس از پایان آن «بخش بسیار کمی از جمهوری اسلامی ایران باقی خواهد ماند».
حملات آمریکا به دستکم شش استان ایران
در استان هرمزگان، نقاطی در بندرعباس، بندرلنگه، جاسک، سیریک و قشم هدف قرار گرفتند. گزارشها همچنین از شنیده شدن صدای انفجار در جزیره لاوان خبر دادند.
عبدالکریم پولادیفر، جانشین فرمانده سپاه شهرستان دیر، نیز اعلام کرد «سه نیروی بسیجی» این شهرستان به نامهای مهدی بحرانی، حسین صالحنژاد و حسن مومنی، در حمله آمریکا به جزیره لاوان کشته و شماری دیگر از نیروهای این شهرستان زخمی شدند.
در منطقه کوهستک سیریک، گزارشها از حمله آمریکا به یک برج مخابراتی و کشته و زخمی شدن شماری از افراد حاضر در یک مراسم عروسی در نزدیکی محل حمله حکایت داشت.
کانال «وحید آنلاین» اعلام کرد پیامهای دریافتی نشان میدهند یک برج مخابراتی در این منطقه هدف قرار گرفته و این حمله در میان حاضران در مراسم عروسی تلفات بر جا گذاشته است.
اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، نیز در شبکه اجتماعی ایکس نوشت یک منزل مسکونی در کوهستک در حالی هدف قرار گرفت که مردم در آن مشغول برگزاری جشن عروسی بودند.
در گزارشهای اولیه، شمار کشتهشدگان این حمله پنج نفر اعلام شد، اما استانداری هرمزگان ساعاتی بعد این آمار را به چهار نفر کاهش داد و اعلام کرد ۶۸ نفر نیز زخمی شدهاند.
استانداری هرمزگان اسامی کشتهشدگان را امیرعلی کریمی، محمد ملاحی، کلثوم ملاحی نژندنیا و زرخاتون طاهری، اعلام کرد.
تیم هاوکینز، سخنگوی سنتکام، در واکنش به گزارش تلفات در مراسم عروسی در کوهستک به اکسیوس گفت ارتش آمریکا از این گزارشها مطلع است و افزود: «ارتش آمریکا برخلاف سپاه پاسداران هرگز غیرنظامیان را هدف قرار نمیدهد.»
در استان سیستان و بلوچستان، نقاطی در چابهار و کنارک هدف حملات آمریکا قرار گرفتند.
در استان کرمان، یک «پرتابه» به محدوده خارج از باند فرودگاه جیرفت اصابت کرد. مقامهای استانی اعلام کردند این حمله تلفات جانی نداشت و به باند و ساختمانهای فرودگاه آسیبی وارد نشد.
در استان کرمانشاه، روابط عمومی سپاه این استان اعلام کرد چهار نفر از نیروهای هوافضای سپاه پاسداران در حملات آمریکا کشته شدند.
رضا محمدی، شهرام جعفری، علیرضا شکیبا و جعفر کهریزی، چهار نیروی کشتهشدهاند.
در استان خوزستان، مقامهای استانی اعلام کردند سه نقطه هدف حملات آمریکا قرار گرفتند که از جمله آنها مناطقی در اطراف آغاجاری و اهواز بود. بر اساس آمار اعلامشده، این حملات هفت کشته و هشت مجروح بر جای گذاشت.
روابط عمومی بنیاد شهید و امور ایثارگران خوزستان هفت کشته این حملات را نیروهای نظامی معرفی کرد و اسامی آنان را محمدرضا بادرام، امیرحسین سلیمزاده، حامد اکاتی، مجتبی باقری، مالک موسوی، حسین مهدویان و محمدجعفر رادبویی اعلام کرد.
در این بیانیه مشخص نشده است این افراد عضو کدام نهاد یا یگان نظامی بودهاند.
ابوذر دیماد، معاون فرهنگی بنیاد شهید و امور ایثارگران کهگیلویه و بویراحمد، نام مالک موسوی را «مالک موسویتبار» اعلام کرد و او را تکاور اهل شهرستان بهمئی معرفی کرد. به گفته دیماد، موسویتبار صبح ۱۱ شهریور در جریان عملیات پدافندی مقابله با یک پهپاد در منطقه آغاجاری کشته شد.
در استان بوشهر نیز گزارشهایی از شنیده شدن صدای انفجار در عسلویه منتشر شد.
اسکندر پاسالار، فرماندار عسلویه، به خبرگزاری ایسنا گفت یک «پرتابه» آمریکا به یک مقر نظامی در اطراف این شهرستان اصابت کرده است، اما این حمله خسارتی در پی نداشت.
پاسخ جمهوری اسلامی به حملات آمریکا
سپاه پاسداران و ارتش جمهوری اسلامی در واکنش به حملات آمریکا، از هدف قرار دادن پایگاهها و مواضع نیروهای آمریکایی در اردن، امارات متحده عربی، بحرین، عراق و کویت خبر دادند.
ارتش اردن اعلام کرد ۱۳ موشک بالستیک وارد حریم هوایی این کشور شدند که ۱۰ فروند از آنها رهگیری شدند و سه موشک دیگر در مناطق دورافتاده سقوط کردند.
دو مقام آمریکایی نیز به رویترز گفتند بر اساس ارزیابیهای اولیه، نیروهای آمریکا در این حمله تلفاتی نداشتهاند.
مقامهای بحرین اعلام کردند پهپادهای ایرانی را رهگیری و منهدم کردهاند.
سپاه پاسداران از حمله به پایگاههای آمریکا در اربیل و پایگاه علیالسالم در کویت خبر داد و ارتش نیز اعلام کرد با دهها پهپاد پایگاههای الظفره و المنهاد در امارات و پایگاه شیخ عیسی در بحرین را هدف قرار داده است.
سپاه پاسداران از وارد شدن خسارت و تلفات به نیروها و مواضع آمریکا در برخی از این حملات خبر داده است اما این گزارشها بهطور مستقل تایید نشدهاند.
قرارگاه مرکزی خاتمالانبیا نیز هشدار داد ادامه اقدامات نظامی آمریکا با پاسخهایی «سنگینتر، گستردهتر و ویرانگر» روبهرو خواهد شد و کشورهایی که با ارتش آمریکا همکاری کنند باید «پیامدهای خطرناک» آن را بپذیرند.
تشدید دوباره درگیریها
تنشها در روزهای اخیر با حملات سپاه پاسداران به کشتیهای تجاری در تنگه هرمز تشدید شد. ارتش آمریکا هشتم شهریور دو سکوی پرتاب موشک سپاه را در جزیره لارک هدف قرار داد و نیروهای جمهوری اسلامی نیز در پاسخ به پایگاههای نظامی در اردن و امارات حمله کردند.
ترامپ ۹ شهریور هشدار داد حمله به نیروهای آمریکایی در اردن بیپاسخ نخواهد ماند و آمریکا «ضربه سختی» به جمهوری اسلامی وارد خواهد کرد.
همزمان، آمریکا فشار اقتصادی بر جمهوری اسلامی را نیز ادامه داده و برای محدود کردن بیشتر منابع مالی حکومت ایران تلاش کرده است.
دور تازه درگیریها، جدیترین تبادل حملات میان جمهوری اسلامی و آمریکا در چند هفته اخیر است و پس از دورهای از کاهش نسبی درگیریها از تیرماه رخ میدهد.
ترامپ پس از آغاز حملات گفت برخلاف گزارش شبکه ایبیسی، در تلاش نیست ایران را پای میز مذاکره بکشاند و افزود برایش اهمیتی ندارد که تهران توافقی را امضا کند که از نظر خودش «بیارزش» باشد.
او گفت آمریکا اکنون در موقعیت بسیار بهتری قرار دارد و از «کنترل تقریبا کامل» بر تنگه هرمز و «فروپاشی کامل» اقتصاد ایران سخن گفت.
ترامپ افزود ایران در حال طی کردن روندی «اجتنابناپذیر» است و پرسید: «مردم ایران چه زمانی قرار است قیام کنند و مبارزه کنند؟»
در روزهایی که دو بازیکن تیم ملی زنان ایران با گرفتن شهروندی استرالیا تلاش میکنند هزاران کیلومتر دورتر از خانه و عزیزانشان زندگی تازهای بسازند، فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی بار دیگر بازیکنان را به اردو فراخوانده تا اتفاقات استرالیا این بار با روایت حکومت مقابل دوربین ثبت شود.
فریده شجاعی، نایب رییس زنان فدراسیون فوتبال، تایید کرده که در این اردو مستندی درباره حضور ایران در جام قهرمانی آسیا ضبط میشود و هدف آن را تکمیل آرشیو مسابقات و ثبت بخشی از تاریخ فوتبال زنان ایران دانسته است.
فوتبال ۳۶۰ پیشتر گزارش داده بود این پروژه متعلق به نهادی غیرفوتبالی است و بیشتر بازیکنانی که از استرالیا بازگشتهاند، تمایلی به نشستن روبهروی دوربین فدراسیون و بازگویی اتفاقات آن سفر ندارند.
برگزاری همین اردو آغاز لیگ برتر فوتبال زنان را یک هفته عقب انداخته است.
بر اساس گزارش رسانههای داخلی، وقتی مربیان باشگاهی به زمان اردو اعتراض کردند، شجاعی به آنان وعده داد بازیکنان تحت فشار تمرینات فوتبالی قرار نگیرند و هدف اصلی اردو ضبط مستند باشد. اما او بعدتر در توضیح برگزاری اردو در روزهای غیر «فیفا دی» و در شرایطی که مسابقهای هم پیش روی تیم ملی نیست، گفت اردو به درخواست مرضیه جعفری، سرمربی تیم ملی، برای آمادهسازی بازیکنان تشکیل شده است.
مرضیه جعفری در حال حاضر قرارداد فعالی با فدراسیون فوتبال ندارد و همزمان سرمربی تیم خاتون بم است. خاتونی که بخش اصلی بدنه تیم ملی را تشکیل میدهد، به تازگی مسابقات انتخابی لیگ قهرمانان زنان آسیا را پشت سر گذاشته و حالا باید برای آغاز فصل جدید لیگ برتر آماده شود.
بنابراین اردویی که برنامه باشگاهها را تغییر داده، به درخواست مربیای نسبت داده شده که قرارداد فعالی با فدراسیون ندارد و پیشتر به مربیان معترض گفته شده بوده هدف اصلی آن تمرین نیست.
این پروژه چند ماه پس از آن ساخته میشود که مسئولان جمهوری اسلامی روایت خودشان را از اتفاقات استرالیا ارائه کردند.
مهدی تاج، رییس فدراسیون فوتبال، در روزهای پایانی حضور تیم در استرالیا مدعی شد پلیس این کشور زنان را از مردان تیم جدا کرده و بازیکنان را برای ماندن و درخواست پناهندگی تحت فشار قرار داده است.
اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه، هم در گفتوگویی تلویزیونی، دولت استرالیا را به «گروگان گرفتن اعضای تیم» متهم کرد.
همزمان با ادعاهای تاج و بقائی درباره گروگانگیری و فشار دولت استرالیا، بر اساس روایت مدیرعامل چادرملو، در داخل فوتبال ایران برای تشویق بازیکنان به بازگشت به ایران، مشوق مالی فراهم میشده است.
علیرضا بابایی، مدیرعامل چادرملوی اردکان، در گفتوگویی با لایو فوتبال ۳۶۰، مدعی شد در مقطعی که فدراسیون برای بازگرداندن همه اعضای تیم به ایران تلاش میکرد، هدایت ممبینی، دبیرکل فدراسیون، از چادرملو خواسته است سه میلیارد تومان برای اعضای تیم ملی زنان پرداخت کند. باشگاهی لیگ برتری که حتی تیم زنان ندارد.
به گفته بابایی، ممبینی از پرداخت پنج میلیارد تومانی باشگاه گل گهر هم گفته و از سپاهان اصفهان هم نام برده است. باشگاهی که در همان مقطع بهدلیل جنگ و آسیب به صنعت فولاد، حتی گزینه ادامه ندادن تیمداری را روی میز داشت.
پنج میلیارد تومان در فوتبال زنان آن هم فقط از یک باشگاه، رقمی قابل چشمپوشی نیست.
افسانه چترنور، مهاجم تیم ملی و گل گهر، فصل گذشته بهترین گلزن لیگ برتر زنان شد. همان بازیکنی که چند ماه پیش مقابل غلامحسین محسنی اژهای نشست و از رییس قوه قضاییه برای پیدا کردن شغل پس از بازنشستگی کمک خواست.
چترنور در باشگاهی بازی میکند که به گفته بابایی پنج میلیارد تومان برای بازگشت ملیپوشان پرداخت کرده است. در بالاترین سطح فوتبال زنان ایران هم قرارداد بازیکنان مطرح همچنان در محدوده چند میلیارد تومان باقی میماند.
جام قهرمانی زنان آسیا در استرالیا برای مسئولان جمهوری اسلامی از همان ابتدا فقط یک اتفاق فوتبالی نبود. چند عضو تیم در خلال جنگ و پس از کشته شدن علی خامنهای، دیکتاتور ایران، درخواست حمایت بشردوستانه از دولت استرالیا کردند. برخی بعدتر در پی فشار نیروهای امنیتی بر خانوادههایشان از درخواست پناهندگی صرفنظر کردند و به ایران بازگشتند.
در همان روزها، مسئولان جمهوری اسلامی هم مشغول ساخت روایت حکومتی خود بودند. آنان از گروگانگیری و فریب بازیکنان گفتند و همزمان برای بازگرداندن پناهجوها، به تهدید و ارعاب و مشوق مالی روی آوردند.
حالا بخشی از همان بازیکنان که پس از فشار، تهدید و پیشنهادهای مالی به ایران برگشتند، قرار است همان روزها را در پروژهای متعلق به یک نهاد غیرفوتبالی دوباره مقابل دوربین روایت کنند.
پروژهای که بیش از ثبت تاریخ، به ساخت نسخهای حکومتی از ماجرای تیم ملی زنان ایران در استرالیا شباهت دارد.
این بار جمهوری اسلامی فقط روایتش را از استرالیا نمیسازد. میخواهد بازیکنان را هم وارد بازنویسی حکومتی آن کند.
