دبیر اول کمیسیون بهداشت مجلس: افزایش قیمت دارو به گونه‌ای است که بیمه هم پاسخگو نیست

این رسانه نوشته است: «تمامی بازیکنان و اعضای کادر همچنان برای ورود به ایالات متحده جهت برگزاری مسابقات نیاز به ویزا خواهند داشت.»

اتلتیک اشاره می‌کند که با این تغییر، «اگر برخی اعضای غیرضروری در روز مسابقه برای دریافت ویزای آمریکا با مشکل مواجه باشند، انتقال کمپ به مکزیک می‌تواند به آن‌ها اجازه دهد در کنار تیم بمانند، اما برای مسابقات سفر نکنند.»

یک ماه پیش، مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، درباره ورود همراهان تیم ملی به ایالات متحده گفت: «آن‌ها نمی‌توانند یک مشت تروریست عضو سپاه را به عنوان روزنامه‌نگار یا مربی ورزشی وارد کشور ما کنند.»

هرچند روبیو تاکید کرد آمریکا با حضور تیم ملی فوتبال ایران در مسابقات جام جهانی در این کشور مخالفتی ندارد.

اتلتیک نوشته است این تغییر کمپ تیم فوتبال ایران در حالی رخ داده که مقام‌های آریزونا همزمان با گفت‌وگوهای مسئولان فدراسیون فوتبال و فیفا، برای استقبال از تیم آماده می‌شدند. هرچند ارتباط آن‌ها عمدتا با فیفا بود و نه مستقیما با مسئولان فوتبال ایران، اما همه چیز طبق برنامه پیش می‌رفت.

پیش‌تر، فردی آگاه از برنامه‌های کمپ تمرینی تیم ملی در آریزونا به اتلتیک گفته بود برنامه‌ریزی‌ها با جدیت در جریان است و نهادهای مختلف انتظامی به طور منظم برای هماهنگی‌های امنیتی جلسه برگزار می‌کنند.

• 

  مهدی تاج: کمپ تیم ملی به مکزیک منتقل شد، با این اتفاق مشکلات ویزا حل می‌شود

این رسانه به نقل از فردی که «در برنامه‌ریزی‌ها دخیل بود، اما نخواست نامش فاش شود»، نوشت که از مدت‌ها قبل ساخت سازوکارهای امنیتی آغاز شده و «حتی مجموعه کینو قصد داشت استادی از مطالعات خاورمیانه از دانشگاه آریزونا را برای برگزاری یک جلسه آموزشی فرهنگی برای کارکنانی که با تیم ایران کار می‌کنند، دعوت کند.»

یک هفته پیش از آغاز جنگ، مجموعه ورزشی کینو در تاکسون آریزونا اعلام کرده بود که محل اقامت و کمپ تمرینی تیم ایران خواهد بود.

اما چند روز پس از آغاز جنگ، مقام‌های دولت و حکومتی و همچنین فدراسیون فوتبال نسبت به سفر به آمریکا برای جام جهانی ابراز تردید کردند.

پس از آنکه دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، در شبکه‌های اجتماعی نوشت حضور تیم ایران را «برای جان و امنیت خودشان» مناسب نمی‌داند، مقام‌های جمهوری اسلامی گفتند در حال «مذاکره با فیفا برای برگزاری بازی‌های ایران در جام جهانی در مکزیک» هستند.

اما این پیشنهاد عملی نشد و فیفا در آن زمان تاکید کرد مسابقات طبق برنامه از پیش اعلام‌شده برگزار خواهد شد.

بازی‌های تیم ملی قرار است در ورزشگاه سوفی در اینگلوود کالیفرنیا و لومن فیلد در سیاتل برگزار شود.

با این حال، مقام‌های فدراسیون فوتبال ایران در گفت‌وگوهایی با فیفا مجموعه‌ای از تضمین‌ها را از نهاد جهانی فوتبال و برگزارکنندگان مسابقات مطالبه کردند.

فدراسیون در بیانیه‌ای اعلام کرد تیم ملی در این رقابت‌ها شرکت خواهد کرد، اما «بدون هیچ عقب‌نشینی از باورها، فرهنگ و اعتقادات خود» و افزود برگزارکنندگان «باید نگرانی‌های ما را در نظر بگیرند.»

از جمله این مطالبات، ایران خواستار تضمین صدور ویزا برای همه بازیکنان، کادر و مقام‌هایی شد که همراه تیم سفر می‌کنند. برخی افراد با ادعای ارتباط با سپاه پاسداران، از جمله تاج، پیش‌تر پیش از قرعه‌کشی جام جهانی از ورود به آمریکا منع شده بودند و همچنین در ماه گذشته به دلیل عضویت در سپاه پاسداران اجازه ورود به کانادا و شرکت در کنگره سالانه فیفا را پیدا نکردند.

هم‌زمان با افزایش گزارش‌ها درباره احتمال توافق میان آمریکا و جمهوری اسلامی، شماری از شهروندان ایران در پیام‌هایی از مخالفت با هرگونه توافق، ناامیدی از بازیگران خارجی و تشدید فشارهای اقتصادی و سیاسی در داخل کشور سخن گفته‌اند.

در حالی که گمانه‌زنی‌ها درباره توافق احتمالی میان تهران و واشینگتن افزایش یافته، پیام‌های ارسالی برخی شهروندان ایرانی نشان می‌دهد بخشی از افکار عمومی، این تحولات را نه به‌عنوان نشانه‌ای از کاهش بحران، بلکه ادامه روندی می‌دانند که به گفته آن‌ها، مردم ایران را به «قربانی سیاست» تبدیل کرده است.

بخشی از این پیام‌ها ارسال شده به ایران‌انترنشنال حاکی از بی‌اعتمادی عمیق نسبت به مذاکرات و بازیگران خارجی است.

یکی از شهروندان با اشاره به هزینه‌های انسانی سال‌های گذشته نوشته است: «دیگه امیدی به ترامپ نداریم… خودمون کار رو تموم می‌کنیم.»

فرد دیگری نیز تاکید کرده: «نباید تصمیمات ترامپ برامون مهم باشه. خودمون از داخل کشور باید این رژیم رو زمین بزنیم.»

ادامه این گزارش را در اینجا بخوانید

وزیر دفاع پیشین اسرائیل از مطرح شدن لبنان به‌عنوان بخشی از توافق میان واشینگتن و تهران انتقاد کرد. اردوغان نیز در تماس با ترامپ، بر حل اختلافات از راه دیپلماسی تاکید کرد و از مذاکرات با جمهوری اسلامی حمایت کرد.

گزارش اشکان صفایی و نرگس هورخش، خبرنگاران ایران‌اینترنشنال

همزمان با انتشار خبرهایی درباره احتمال توافق میان آمریکا و جمهوری اسلامی، شهروندان به آن واکنش نشان دادند.

مهدی تاجیک، عضو تحریریه ایران‌اینترنشنال، از پیام‌های ارسالی مخاطبان به ایران‌اینترنشنال می‌گوید

در حالی که گمانه‌زنی‌ها درباره توافق احتمالی میان تهران و واشینگتن افزایش یافته، پیام‌های ارسالی برخی شهروندان ایرانی نشان می‌دهد بخشی از افکار عمومی، این تحولات را نه به‌عنوان نشانه‌ای از کاهش بحران، بلکه ادامه روندی می‌دانند که به گفته آن‌ها، مردم ایران را به «قربانی سیاست» تبدیل کرده است.

بخشی از پیام‌های ارسال شده به ایران‌انترنشنال حاکی از بی‌اعتمادی عمیق نسبت به مذاکرات و بازیگران خارجی است. یکی از شهروندان با اشاره به هزینه‌های انسانی سال‌های گذشته نوشته است: «دیگه امیدی به ترامپ نداریم… خودمون کار رو تموم می‌کنیم.» فرد دیگری نیز تاکید کرده: «نباید تصمیمات ترامپ برامون مهم باشه. خودمون از داخل کشور باید این رژیم رو زمین بزنیم.»

برخی پیام‌ها مخالفت آشکار با آتش‌بس یا توافق احتمالی را بازتاب می‌دهند. یکی از مخاطبان نوشته است: «ما مردم ایران توافق و آتش‌بس ۶۰ روزه نمی‌خواهیم»، در حالی که فرد دیگری از انتظار برای «فراخوان مجدد شاهزاده» سخن گفته و وضعیت زندگی در ایران را «غیرممکن» توصیف کرده است.

در کنار این مواضع سیاسی، فشارهای اقتصادی و شرایط معیشتی نیز از محورهای تکرارشونده پیام‌ها بوده است. یک شهروند با اشاره به تورم و مشکلات روزمره نوشته: «داریم زیر بار گرونی کمر خم می‌کنیم…» و هشدار داده توافق احتمالی با جمهوری اسلامی را «بزرگ‌ترین خیانت» به مردم ایران می‌داند.

پیام‌های دیگر نیز از فرسایش روانی ناشی از بحران‌های پی‌درپی حکایت دارند. یکی از مخاطبان نوشته است: «هر روز با استرس خبر اعدامی‌ها، افسردگی و فقر و هزار تا بدبختی دیگه دست‌وپنجه نرم می‌کنیم.» فرد دیگری نیز تاکید کرده: «با خبرهایی که از توافق داره میاد، مشخصه که ما مردم، قربانی سیاست شدیم.»

برخی شهروندان همچنین از رییس‌جمهوری آمریکا خواسته‌اند با جمهوری اسلامی به توافق نرسد و با اشاره به سرکوب‌ها و محدودیت‌های داخلی، تاکید کرده‌اند حکومت ایران طی دهه‌های گذشته امکان اعتراض آزادانه را از مردم گرفته است.

این پیام‌ها، با وجود تفاوت در لحن و خواسته‌ها، تصویری مشترک از ناامیدی، خشم و بی‌اعتمادی نسبت به آینده ارائه می‌کنند؛ احساساتی که در سایه جنگ، فشار اقتصادی و ابهام درباره مسیر مذاکرات، در میان بخشی از جامعه ایرانی بازتاب یافته است.