دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، اعلام کرد که مقامات موقت در ونزوئلا قرار است بین ۳۰ تا ۵۰ میلیون بشکه نفت تحریمیِ باکیفیت بالا را به ایالات متحده آمریکا تحویل دهند.
ترامپ شامگاه سهشنبه ۱۶ دی با انتشار پستی در شبکه اجتماعی خود، تروث سوشیال، نوشت: «این نفت با قیمت بازار فروخته خواهد شد و پول آن تحت کنترل من، بهعنوان رییسجمهوری ایالات متحده آمریکا، قرار خواهد گرفت تا اطمینان حاصل شود که از آن به نفع مردم ونزوئلا و ایالات متحده آمریکا استفاده میشود.»
او افزود: «من از وزیر انرژی، کریس رایت، خواستهام این طرح را فورا اجرا کند. این نفت توسط کشتیهای ذخیرهسازی منتقل و مستقیما به اسکلههای تخلیه در ایالات متحده آورده خواهد شد.»
ساعاتی پیش از انتشار این خبر، خبرگزاری رویترز بهنقل از سه منبع آگاه گزارش داد که دونالد ترامپ، رییسجمهوری ایالات متحده، اواخر این هفته در کاخ سفید با مدیران شرکتهای نفتی دیدار خواهد کرد تا با آنها درباره راههای احیای بخش نفتیِ آسیبدیده ونزوئلا گفتوگو کند.
دو نفر از این منابع به رویترز گفتهاند که این نشست احتمالا جمعه برگزار میشود، هرچند هنوز مشخص نیست چه افرادی در این جلسه حضور خواهند داشت.
افزایش تولید نفت خام ونزوئلا، کشوری که بزرگترین ذخایر نفتی جهان را در اختیار دارد، پس از آنکه نیروهای آمریکایی شنبه در عملیاتی در پایتخت این کشور نیکلاس مادورو، رییس حکومت ونزوئلا را بازداشت کردند، به یکی از اهداف اصلی ترامپ تبدیل شده است.
صادرات نفت ونزوئلا که دو دهه پیش بیش از سه میلیون بشکه در روز بود، بهدلیل کمبود طولانیمدت سرمایهگذاری که زیرساختها را بهشدت فرسوده کرده، به کمتر از یک میلیون بشکه در روز سقوط کرده است.
مقامهای دولت ترامپ برآوردهای تحلیلگران و مدیران صنعت را که میگویند افزایش سریع تولید نفت ونزوئلا سالها زمان میبرد، رد کردهاند و گفتهاند راههایی وجود دارد که با تجهیزات و فناوریهای جدید بتوان در مدت کوتاهی بخش نفت این کشور را تقویت کرد.
در حال حاضر، شرکت شورون تنها شرکت بزرگ نفتی آمریکاست که در میدانهای نفتی ونزوئلا فعالیت میکند.
اکسونموبیل و کونوکوفیلیپس پیش از آنکه پروژههایشان نزدیک به دو دهه پیش از سوی هوگو چاوز، رییسجمهوری وقت، ملیسازی شود از تولیدکنندگان عمده نفت در این کشور بودند.
این شرکتها تاکنون درباره تمایل خود برای بازگشت به ونزوئلا اظهار نظر نکردهاند.
فرصت تجاری «عظیم»
داگ برگام، وزیر کشور ایالات متحده، گفت یکی از گزینهها برای افزایش تولید نفت ونزوئلا در کوتاهمدت این است که واشنگتن تحریمهایی را لغو کند که مانع دسترسی این کشور به تجهیزات حیاتی میدانهای نفتی و دیگر فناوریهای لازم برای به حداکثر رساندن تولید شده است.
او در گفتوگو با شبکه فاکس بیزنس گفت: «برخی از این کارها میتواند خیلی سریع انجام شود. فرصت از نظر تجاری واقعا عظیم است.»
ترامپ گفته است صنعت نفت آمریکا میتواند احتمالا با کمکهای یارانهای در کمتر از ۱۸ ماه فعالیتهای خود را در ونزوئلا گسترش دهد.
ترامپ دوشنبه ۱۵ دی به شبکه انبیسی نیوز گفت: «مقدار عظیمی پول باید هزینه شود و شرکتهای نفتی این پول را خرج خواهند کرد و سپس یا از سوی ما یا از طریق درآمدها بازپرداخت خواهند شد.»
ترامپ همچنین سهشنبه ۱۶ دی در سخنانی خطاب به جمهوریخواهان مجلس نمایندگان آمریکا گفت افزایش تولید ونزوئلا میتواند هزینههای انرژی را برای آمریکاییها کاهش دهد.
او گفت: «ما نفت زیادی برای حفاری داریم که قیمت نفت را حتی بیشتر پایین خواهد آورد.»
زیرساخت فرسوده، توسعه پرهزینه
تحلیلگران و مدیران صنعت نفت نسبت به احیای سریع بخش نفتی ونزوئلا تردید دارند و تاکید میکنند که زیرساختهای تخریبشده این کشور به میلیاردها دلار سرمایهگذاری و سالها زمان برای بازسازی نیاز دارد.
ذخایر نفتی ونزوئلا همچنین از پرهزینهترین ذخایر جهان برای توسعه به شمار میرود، زیرا نفت آن بسیار سنگین و غلیظ است و برای استخراج، انتقال و پالایش به سوخت قابل استفاده، به تجهیزات تخصصی نیاز دارد.
با توجه به اینکه قیمتهای جهانی نفت در مقایسه با استانداردهای تاریخی نسبتا پایین و در حدود ۶۰ دلار در هر بشکه است، تولیدکنندگان تمرکز خود را بر ذخایری گذاشتهاند که ارزانتر و سادهتر قابل توسعه هستند.
بر اساس پژوهشی که از سوی انجمن علوم اعصاب آمریکا منتشر شد، مغز انسان بهطور مداوم اطلاعاتی مانند تصاویر، صداها و فضاهای آشنا را با پیامدهای بعدی آنها پیوند میدهد.
این فرآیند که «یادگیری تداعیگر» نام دارد، به افراد کمک میکند بر پایه تجربههای قبلی، سریعتر تصمیم بگیرند و از خطر دوری کنند.
با این حال، پژوهشگران میگویند این سیستم در همه افراد به یک شکل عمل نمیکند.
این تحقیق توضیح میدهد که چگونه سازوکارهای طبیعی یادگیری در مغز، در بعضی افراد بهجای کمک به تصمیمگیری بهتر، به تداوم انتخابهای نامطلوب منجر میشود.
نقش نشانهها در تصمیمگیری نادرست
به گفته جوزپه دی پلگرینو، سرپرست این مطالعه از دانشگاه بولونیا، افراد از نظر میزان اتکا به نشانههای محیطی برای تصمیمگیری تفاوت چشمگیری با یکدیگر دارند.
برخی افراد هنگام تصمیمگیری بهشدت به تصاویر و صداهای اطراف خود وابستهاند، در حالی که گروهی دیگر انعطافپذیری بیشتری دارند و کمتر تحت تاثیر این محرکها قرار میگیرند.
به گفته پژوهشگران، مشکل زمانی بروز میکند که معنای این نشانهها دستخوش تغییر میشود.
برای نمونه، اگر یک محیط یا صدای آشنا که پیشتر با پاداش همراه بوده، بهتدریج به پیامدهای پرخطر یا نامطلوب منجر شود، مغز همه افراد نمیتواند این تغییر را بهدرستی ثبت کند.
در افرادی که حساسیت بالایی به نشانهها دارند، مغز در «بهروزرسانی» این آموختهها ناتوان میماند و همچنان بر اساس الگوهای قدیمی واکنش نشان میدهد.
در نتیجه این افراد، حتی پس از تجربه شکست یا زیان، همان انتخابهای قبلی را تکرار میکنند.
پیوند نشانهها با اعتیاد و اضطراب
در این شرایط، نشانههای محیطی بهجای آنکه راهنمایی مفید باشند، به عامل اصلی هدایت رفتار تبدیل میشوند و ترک عادتهای زیانبار را دشوارتر میکنند.
این یافتهها میتواند به درک بهتر الگوهای رفتاری در اعتیاد، اختلالات وسواسی و اضطراب کمک کند.
تیم تحقیقاتی قصد دارد این نوع الگوی یادگیری را در میان افراد دارای اختلالات بالینی مورد بررسی قرار دهد.
هدف آنها یافتن پاسخ روشنتری برای این پرسش است که آیا حساسیت بیش از حد به نشانههای محیطی میتواند یکی از دلایل اصلی تداوم الگوی تصمیمگیریهای پرخطر در این گروهها باشد.
