سازمان حقوق بشری ههنگاو گزارش داد انور عزیزی، یکی از اعضای سپاه که نقش موثری در سرکوب خیزش انقلابی مردم مهاباد داشته، با شلیک افراد مسلح ناشناس کشته شد. طبق این گزارش، انور عزیزی در این حمله مورد اصابت ۱۲ گلوله قرار گرفت.
مسیح علینژاد در پایان سفر سه روزهاش به هلند در نشستی به سوالات ایرانیان مقیم این کشور پاسخ داد و از اهمیت منشور «مهسا» و ائتلاف برای برطرف کردن رفتارهای دوگانه دولتهای اروپایی در مواجهه با جمهوری اسلامی گفت. نشان شهروند افتخاری آمستردام هم از سوی شهردار این شهر به او اهدا شد.
شامگاه جمعه ۲۶ اسفند مسیح علینژاد مهمان شهردار آمستردام بود و نشان شهروندی افتخاری این شهر را برای تلاشهایش در زمینه حقوق زنان و آگاهسازی عمومی درباره قوانین ضد زن جمهوری اسلامی دریافت کرد.
علینژاد روز شنبه ۲۷ اسفند نیز در پایان سفر سه روزه خود به هلند، در نشستی با ایرانیان مقیم این کشور شرکت کرد و به سوالات آنان درباره جزییات ائتلاف چهرههای اپوزیسیون، راههای بزرگ شدن این ائتلاف در آینده و ویژگیهای «منشور مهسا» پاسخ داد.
این فعال سیاسی در پاسخ به سوال خبرنگار ایراناینترنشنال درباره رفتار دوگانه دولتهای اروپایی با جمهوری اسلامی و نقش منشور و ائتلاف مهسا در برطرف کردن این دوگانگی، گفت: «باعث افتخار است که ایرانیها با چشمی باز و انتقادی به منشور نگاه میکنند اما دید اکثر غربیها به ائتلاف همراه با ابراز خوشحالی است و به ما میگویند پس بالاخره شما با هم به توافق رسیدید و کنار هم قرار گرفتید.»
او ادامه داد: «در همه این سالها آنچه آنها از ایران دیدهاند فقط "فرقه"های متفاوت بوده است چون مقامات و سیاستمداران جمهوری اسلامی در همه این سالها شبیه هم بودهاند. چه شهیندخت مولاوردی اصلاحطلب و چه فاطمه رهبر اصولگر، وقتی در راهروهای سازمان ملل قدم میزنند هر دو چادر سیاه بر سر دارند و از قوانین شرعی جمهوری اسلامی دفاع کرده و آن را تضمین کننده حقوق زنان اعلام میکنند.»
علینژاد با اشاره به تفاوتهایی که بین چهرههای امضاکننده منشور مهسا وجود دارد، تاکید کرد: «اما وقتی ما را میبینند، میدانند که ما ممکن است با هم تفاوت دیدگاه سیاسی داشته باشیم منتها بر اساس منشوری که بر اساس حقوق بشر جهانی نوشته شده و جامعه متکثر ایرانی را نمایندگی میکند کنار هم قرار گرفتهایم و به نظرم همین میتواند روزنهای باشد تا صدای ایران متکثر را به رهبران غربی تحمیل کنیم و از آنها بخواهیم آنان هم علیه جمهوری اسلامی متحد شوند.»
این فعال سیاسی با تاکید بر اهمیت وجود یک اپوزیسیون متحد برای مذاکره با رهبران غربی یادآور شد: «فراموش نکنیم اگر رهبران غربی با گروهی از اپوزیسیون دیدار کنند به معنای پذیرفتن "رفتنی بودن" جمهوری اسلامی است و تاکید بر این نکته که میخواهند درباره آینده و حکومت سکولار دموکراتیک آن بدانند و این که ما مردم ایران چطور میتوانیم انتخاباتی آزاد برگزار کنیم بدون این که تنش و دردسری برای غرب شویم.»
علینژاد ادامه داد: «در این دیدارها به غربیها میگوییم در ایران درگیر جنگهای داخلی نخواهیم بود و قرار نیست تبدیل به لیبی و سوریهای دیگر شویم. این دیدارها یعنی کشورهای غربی درها را باز میکنند برای این که صدای ما را برای گذار از جمهوری اسلامی بشنوند.»
او اظهار امیدواری کرد ائتلاف اپوزیسیون متحد بتواند صدای مخالفان جمهوری اسلامی را به رهبران غربی تحمیل و مجبورشان کند متحد شوند، علی خامنهای را نیز مانند ولادیمیر پوتین منزوی کنند و انقلاب ایران را به رسمیت بشناسند.
مسیح علینژاد در این نشست همچنین در پاسخ به انتقادهایی که نسبت به تاخیر چهرههای اپوزیسیون در رسیدن به همبستگی و اتخاذ موضع مشترک نسبت به مسایل میشود، گفت: «قبول دارم که ما تاخیر داریم و به نظرم باید صریحتر و با سرعت بیشتری به نقدها پاسخ دهیم و کنار مردم قرار بگیریم اما کار گروهی آسان نیست و برای موضعگیری و واکنش نشان دادن باید با جمع هماهنگ باشید.»
او همچنین از آرزو و رویای خود برای بازگشت به ایران و روستای زادگاهش و بودن در کنار مادر خود گفت و تاکید کرد: «این را میتوانم به شما بگویم که اگر در آینده ایران ظلمی باشد و حقی خورده شود، من مسیح علینژاد منتقد حکومت آینده نیز خواهم بود.»
این روزنامهنگار و فعال سیاسی روز پنجشنبه و در اولین روز سفر خود به هلند، با مارک روته، نخستوزیر این کشور دیدار و درباره ضرورت قرار گرفتن نام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در فهرست سازمانهای تروریستی و ارتباط هلند با نیروی اپوزیسیون مخالف جمهوری اسلامی گفتوگو کرد.
در روز دوم هم او با نمایندگان پارلمان و وزیر دادگستری هلند دیدار داشت و از خواست مردم ایران برای سرنگونی جمهوری اسلامی گفت.
در این دیدارها، مقامهای دولت هلند قول دادند در نشست اتحادیه اروپا در بروکسل، کشورهای دیگر اروپایی را برای تروریست شناختن سپاه تحت فشار قرار دهند.
انتقامجویی جمهوری اسلامی از خانوادههای معترضان ادامه دارد. خواهر مجیدرضا رهنورد، معترض اعدامشده در مشهد از ادامه تحصیل در دانشگاه منع شده است. فاطمه حیدری، خواهر جواد حیدری که به دست نیروهای حکومتی در قزوین کشته شد نیز خبر داده از محل کار خود اخراج شده است.
فاطمه حیدری ۲۷ اسفند در توییتی نوشت: «کارمند دولت بودم. چند روز پیش نامهای بهدستم رسید که اخراجم کردهاند. همین قدر حقیر و بدبختید. کارم را که هیچ، زندگیام را میدهم تا انتقام خون برادرم را بگیرم و دادخواهش باشم. کارمند نمونه سال قبل، کارمند تقدیر و تشویقشده تابستان امسال (کسب رتبه برترکشور) وعاقبت کارمند اخراجی زمستان ...»
بر اساس اعلام حساب ۱۵۰۰ تصویر، به خواهر مجید رهنورد هم گفتهاند حق ورود به دانشگاه را ندارد و اخراج شده است.
سه ماه پس از اعدام این معترض، جمهوری اسلامی خانواده او را با هدف انتقامجویی هدف آزار و اذیت قرار داده است.
مجیدرضا رهنورد معترض ۲۳ سالهای بود که روز ۲۸ آبان در مشهد بازداشت و ۲۳ روز بعد به اتهام محاربه اعدام شد.
پس از اعدام این معترض، گزارشهایی از فشار و آزار و اذیت خانواده او منتشر شد؛ از جمله پلمب شدن مغازه کیف و کفشفروشی، شکستن پنجرههای خانه محل سکونت خانواده و علامتگذاری و شعارنویسی علیه مجیدرضا روی دیوارهای ساختمان.
بر اساس این گزارشها، خانواده مجیدرضا رهنورد در سه ماه گذشته مورد اذیت و آزار شبانهروزی بسیجیها و لباس شخصیهای حکومت قرار داشتهاند.
در جدیدترین این آزارها، خواهر مجیدرضا رهنورد از حضور در کلاسهای درس دانشگاه منع شده است.
جمهوری اسلامی پیش از این نیز با زیر پا گذاشتن اصل شخصی بودن جرایم و مجازاتها یا همان اصل فردی بودن مسوولیت کیفری، خانواده و نزدیکان مخالفان خود را نیز تحت فشار و محرومیت از خدمات عمومی قرار داده است.
پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸، زهرا باکری، خواهر «شهیدان مهدی و حمید باکری»، در نامهای سرگشاده که با عنوان «واکنش به تداوم بیحرمتیهای برخی محافل صاحب قدرت به همسران باکریها» منتشر شد، از توهینهایی گفت که به دلیل مخالفت با جمهوری اسلامی نثار او و خانوادهاش شده است.
او در این نامه با اشاره به این که اکنون خانواده زندانیان جمهوری اسلامی «حق ندارند» از احوال زندانی خود باخبر باشند و وضعیت بد آنها را در زندان بازگو کنند، یادآور شد: «در زمان رژیم شاهنشاهی که برادر بزرگم اعدام شد و برادر دیگرم در زندان بود، ما و مردمی چون ما این حق را داشتیم که با حقوقدانان و نمایندگان سازمان عفو بینالملل و ... دیدار و در مورد زندانیان خود گفتوگو کنیم.»
زهرا باکری همچنین از برگزاری آزادانه مراسم ختم، هفتم و چهلم برادر اعدام شدهاش یاد کرد و گفت: «چند ماه بعد از اعدام برادرم من در آموزش و پرورش استخدام رسمی شدم، خواهر کوچکترم در راس مدیریت آموزشگاه عالی آموزش و پرورش استخدام شد، برادرم مهدی در کنکور دانشگاه پذیرفته شد و نظام شاهنشاهی هیچگونه مزاحمتی برای ما ایجاد نکرد.»
به گفته او در زمان حکومت محمدرضا شاه، با آنکه مخالفان «خرابکار» نامیده میشدند اما کسی «جسارت» نمیکرد به خانواده فرد زندانی یا اعدامی توهین کند؛ اتفاقی که در دوره جمهوری اسلامی به وفور رخ میدهد.
یکی از رایجترین اقدامات جمهوری اسلامی برای آزار رساندن به زندانیان و خانوادههای آنها، تبعید و انتقال آنان به زندان شهرهای دور از محل اقامت خانواده است؛ اقدامی که به گفته حقوقدانان در راستای «مجازات خانواده مخالفان حکومت» است.
روز جمعه ۲۶ اسفند، مردم زاهدان برای بیستوچهارمین هفته پیاپی به خیابانها آمدند. معترضان در هوای بارانی این شهر تظاهرات کردند و علیه جمهوری اسلامی شعار دادند.
پس از جمعه خونین زاهدان در روز هشتم مهر، مردم این شهر و برخی دیگر از شهرهای استان سیستان و بلوچستان هر هفته به صورت مداوم تظاهرات خیابانی بر پا کرده و خواستار سرنگونی جمهوری اسلامی شدهاند.
روز ۲۶ اسفند نیز به روال هفتههای گذشته، مردم معترض زاهدان پس از نماز جمعه راهپیمایی برگزار کرده و شعارهایی چون «زندانی سیاسی آزاد باید گردد» سر دادند.
مردم زاهدان در تظاهرات خود شعار «میمیریم میمیریم ذلت نمیپذیریم» نیز سر دادند.
معترضان در تجمع خود همچنین شعار دادند: «برادر شهیدم، خونت رو پس میگیرم ...»
این معترضان در تجمع اعتراضی خود شعار دادند: «بسیجی، سپاهی، داعش ما شمایی ...»
«امسال سال خونه، سیدعلی سرنگونه» از دیگر شعارهای مردم زاهدان بود.
تجمعکنندگان همچنین شعار «جمهوری اعدامی نمیخوایم نمیخوایم» سر دادند.
ویدیوی رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهد مردم زاهدان در تجمع اعتراضی خود شعار دادند: «از زاهدان تا تهران، جانم فدای ایران ...»
هفته گذشته (۱۹ اسفند) هم معترضان در زاهدان با وجود محاصره شدن از سوی نیروهای امنیتی، تظاهرات خود را با فریاد «آزادی آزادی آزادی» در خیابانها برگزار کردند.
در هفتههای اخیر نیروهای نظامی، انتظامی و نیز نیروهای موسوم به «لباس شخصی» به صورت مستمر در اطراف خیابانهای منتهی به مسجد مکی و مصلای زاهدان حضور داشته و فضایی امنیتی و نظامی بر این شهر حاکم است.
این فضای امنیتی و نظامی بارها مورد انتقاد عبدالحمید اسماعیلزهی، امام جمعه اهل سنت زاهدان قرار گرفته است.
مولوی عبدالحمید در خطبههای نماز جمعه امروز خود نیز با انتقاد از این فضای امنیتی که «کشور را به زانو درآورده و اقتصاد را فلج کرده» است، گفت: «امروز در سراسر ایران نگاهی نظامی و امنیتی حاکم است اما هیچ کشوری که نگاه حاکمش امنیتی و نظامی باشد، توسعه پیدا نمیکند.»
تحلیلگران مقالهای که در وبسایت جوییش نیوز سندیکا منتشر شده، تاکید کردهاند کار غرب از آغاز خیزش انقلابی در ایران، اعمال فشار قابل ملاحظه بر جمهوری اسلامی بوده، اما حالا وقت آن رسیده که بر روی حمایت حداکثری از مردم ایران متمرکز شود.
بر اساس این تحلیل، در پیش گرفتن یک رویکرد غیرمداخلهجویانه برای کمک به معترضان در ایران، راه را برای حاکم شدن دموکراسی در کشور هموار خواهد کرد.
خیزش انقلابی علیه جمهوری اسلامی در شش ماهه گذشته ایران را درنوردیده و تا بدینجا، پایدارترین و وجودیترین تهدید برای رژیم از زمان تکوین آن تا حال بوده است.
بهرغم سرکوب توام با خشونت شدید اعتراضات، گزارشهایی از ادامه اعتراضها و اعتصابها منتشر میشود و حمایت از تغییر سیستماتیک در ایران هم همچنان سر جایش است.
جنبش اعتراضی اخیر همچنین به پیوستن گروههای اپوزیسیون داخل و خارج ایران به یکدیگر انجامیده است.
اما حمایت حداکثری کشورهای دموکراتیک از معترضان ایرانی برای دستیابی آنها به نتیجه مطلوب ضروری است. ایالات متحده آمریکا، کانادا، اتحادیه اروپا و بریتانیا بر سر اعمال تحریمها بر تهران در واکنش به سرکوب خشونتآمیز اعتراضات توافق دارند. تحریمهایی که نقضکنندگان حقوق بشر در ایران را هدف قرار دادهاند؛ پایان دادن به مصونیت افرادی که چنین جرایمی را انجام میدهند، مهم است.
حکومتهای دموکراتیک همچنین باید فشار بر جمهوری اسلامی را از طریق اخراج دیپلماتها و ممنوع کردن ورود سران رژیم به کشورهایشان و ندادن ویزای تحصیل و کار به خود و خانوادههایشان افزایش دهند؛ همانهایی که در وقتی مردم عادی در ایران با فلاکت اقتصادی دست و پنجه نرم میکنند، برای زندگی به کشورهای غربی میروند.
درخواستها برای قرار دادن نام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در لیست تروریستی اروپا هم تا به حال عملی نشده چون برخی مقامات قاره سبز از عواقب چنین اقدامی نگراناند؛ اما راه دیگر دستکم تحریم سران سپاه پاسداران است.
جز اعمال تحریمها، کشورهای دموکراتیک میتوانند از راههای دیگر هم به معترضان در ایران کمک کنند: تشویق شرکتهای فنآوری به ایجاد دسترسی به اینترنت در داخل ایران، معترضان را قادر به برقراری ارتباط با یکدیگر میسازد تا آنچه را در داخل کشور میگذرد، هنگام محدودیت و قطع اینترنت، به جهان مخابره کنند.
با آغاز اعتراضات سراسری در ایران، دولت جو بایدن گامی مهم در معافیت تحریم خدمات اینترنتی برداشت تا به معترضان در ایران کمک شود.
اما در حالی که لازم است فشار بر رژیم و نیروهای سرکوب آن افزایش یابد، اقدامات دیگری هم باید انجام شود تا دسترسی معترضان به فنآوری و ارتباط و همکاری بین جامعه مدنی و سازمانهایی که به شهروندان ایران در مبارزهشان برای دموکراسی کمک میکنند، فراهم شود.
دولتهای دموکراتیک در سراسر جهان میتوانند راههای قانونی بیشتری برای فرار مخالفان رژیم از ایران مهیا کنند. کانادا جدیدا از تصمیماتی برای تسهیل اقامت آن دسته از مخالفان رژیم خبر داده که در این کشور سکونت موقت دارند.
تسریع پناهندگی آنان که در داخل ایران در خطر دستگیری، شکنجه و اعدام قرار دارند هم ضروری است.
اختصاص منابع مالی به کارگران در اعتصاب در ایران و خانوادههایشان هم مهم است. اعتصابات کارگران صنایع کلیدی، راهی موثر برای فلج کردن جمهوری اسلامی و هموار کردن راه برای گذار دموکراتیک است.
گرچه ایرانیان خارج کشور توانایی جمع کردن منابع مالی را برای حمایت از کارگران در ایران دارند اما دستیابی به چنین منابع مالیای در داخل کشور، به دلیل محدودیتهای حاکم بر تبادل مالی با ایران به علت تحریمها، بسیار پیچیده است.
به این ترتیب ایالات متحده و شرکایش باید در همکاری تنگاتنگ با ایرانیان ساکن خارج کشور، منابع مالی فراهم ببینند تا به شکلی امن از اعتصابات در ایران حمایت کند.
همچنین وقتی از حمایت از اعتراضات در ایران سخن میگوییم، کمک خارجی ضروری است اما باید با رویکردی غیرمداخلهجویانه انجام شود.
شاهزاده رضا پهلوی اخیرا تاکید کرد هر مداخله نظامی ویرانگر خواهد بود و این که او و اغلب ایرانیان توسل به چنین راهی را چاره تمام شدن کار جمهوری اسلامی نمیدانند.
جنبش «زن زندگی آزادی» مبارزه مردم ایران برای ایجاد تغییری معنادار است و تنها میتواند در داخل این کشور محقق شود.
توسل به موضعی مداخلهجویانه، بازیچه دست جمهوری اسلامی شدن و تایید روایت ساخته دست این حکومت مبنی بر این است که اعتراضات در ایران را آمریکا و اسرائیل به راه انداختهاند تا جمهوری اسلامی بیثبات شود؛ به این منظور که نتواند اهداف خود را در «منطقه» تحقق بخشد و به برنامه غنیسازیاش برسد. حال آن که اعتراضات در ایران نماد آرزوی مردم این کشور برای ایجاد تغییر اساسی و گذار به یک سیستم دموکراتیک است.
کار غرب طی شش ماه گذشته اعمال فشار آشکار بر جمهوری اسلامی بوده اما حالا وقت آن رسیده که بر روی حمایت حداکثری از مردم ایران متمرکز شود.
سایمن برمینگام و كلر چندلر، دو عضو سنای استرالیا، به مناسبت گذشت شش ماه از کشته شدن مهسا امینی، جنبش «زن، زندگی، آزادی» به رهبری زنان ایرانی را ستودند و بر ادامه حمایت از مطالبات مردم ایران در خیزش سراسری خود تاکید کردند.
سایمن برمینگام، رهبر مخالفان در مجلس سنای استرالیا، در حساب توئیتر خود، به مناسبت گذشت شش ماه از کشته شدن مهسا امینی نوشت: «شجاعت دختران، زنان و بسیاری دیگر در ایران برای مبارزه برای حقوق اولیه بشر قابل توجه است. در شش ماهگی درگذشت مهسا امینی باید به حمایت خود ادامه دهیم.زن، زندگی، آزادی.»
كلر چندلر، رئيس كميته امور خارجه و دفاع سناى استراليا، نیز با انتشار عكس مهسا امينى، در حساب اينستاگرام خود نوشت: «شش ماه از کشته شدن مهسا (ژينا) امینی در ایران به جرم نپوشاندن موهایش در ملاء عام می گذرد. مرگ او الهامبخش تظاهرات «زن، زندگی، آزادی» با رهبری شجاعانه زنان و دختران ایران رهبری شد.»
چندلر خاطرنشان کرد: «اما با گذشت شش ماه، هنوز عدالت و پاسخگو كردن برای رژیم جمهوری اسلامی که این همه ایرانی بیگناه را کشته و زخمی کرده است، وجود ندارد.»