فارن افرز: ایرانی‌ها می‌خواهند جمهوری اسلامی برود و آمریکا باید به آنها در این راه کمک کند

چهارشنبه ۱۴۰۱/۱۰/۱۴

کشته شدن مهسا امینی ۲۲ ساله در بازداشتگاه گشت ارشاد، آغاز اعتراضات برای بازتاب صدای مردمی شد که خشم و استیصالشان سال‌هاست انباشته شده: گروه‌هایی از جمله کشاورزان که از نبود آب، دانشجویان که از جای خالی آزادی بیان، معلمان که از حقوق کم و بازنشستگان که از مزایای اندک گله می‌کنند.

نگارندگان این مقاله فارن افرز در سال ۲۰۲۰ نیز در مقاله‌ای دیگر تاکید کرده بودند که جمهوری اسلامی از آنچه بسیاری تحلیلگران و سیاستگذاران غربی می‌اندیشند ضعیف‌تر است و اعتراضات کنونی در ایران شاهدی بر آن مدعاست. درست است که جمهوری اسلامی مقاومت به خرج می‌دهد اما نسبت به نیروهای اجتماعی که در جامعه ایران در کارند، مصون نیست.

جمهوری اسلامی از آغاز بر سر کار آمدن با اعتراضات مردمی مواجه بوده است اما این بار مردم ایران خواهان اصلاحات نیستند بلکه سرنگونی رژیم را می‌خواهند. آمریکا هم باید از راه دور، با افزایش تحریم و بهبود برقراری ارتباط بین معترضان، به ایرانیان کمک کند.

صدای پای انقلاب

این بار، دامنه‌دار شدن آشکار اعتراضات و گسترش آن به سراسر کشور، جمهوری اسلامی را گیج کرده است. توسل رژیم به راه معمول سرکوب کردن تا خوابیدن تدریجی اعتراضات هم این بار جواب نداده است.

همچنین نشانه‌هایی وجود دارد که جنبش فعلی در ایران، از جنبش‌های پیشین پایدارتر است. جنبش نوپای ایران هنوز رهبرانی قابل‌ شناسایی و ساختار سازمان‌یافته‌ای ندارد و هیچ انقلابی، بدون انقلابیون به ثمر نخواهد رسید.

اما با ادامه اعتراضات، نیروهای سرکوب رفته‌رفته خسته خواهند شد؛ بار روانی سرکوب معترضان، بر دوش آنها سنگینی خواهد کرد.

اعتراضات کنونی در ایران همچنین بین سران حکومت اختلاف انداخته که این خود نشانه دیگری دال بر تغییر انقلابی در ایران است. علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، از این که اعضای هیات‌حاکمه راهشان را از حکومت جدا کنند، نگران است.

رژیم ایران در بحرانی که به آن دچار شده، بی‌آرام‌وقرار به نظر می‌رسد.

واشینگتن باید از چه راه‌هایی کمک کند؟

استدلال تحلیلگران نگارنده مقاله فارن افرز در سال ۲۰۲۰ این بود که آمریکا باید در پی تغییر رژیم در ایران باشد. به‌رغم نامعلوم بودن سرانجام چنین تصمیمی، این راه، احتمالا تنها راه برای کاهش سرعت دسترسی جمهوری اسلامی به سلاح اتمی و «مداخلات مزمن» این رژیم در امور کشورهای همسایه است.

هسته تغییر سیاسی اما در داخل خود ایران است. با این حال، دولت جو بایدن باید برای کمک، تعجیل و حتی شاید راهنمایی مسیر انقلابی در ایران، گام‌هایی بردارد.

چند نمونه از اقدامات مورد نظر، در زیر آمده است:

۱- پایان دادن به مذاکرات احیای برجام

ایالات متحده باید رسما اعلام کند که مذاکرات احیای برجام با جمهوری اسلامی را پایان می‌دهد. آمریکا همچنین باید تصریح کند با حکومتی که مردم ایران را سرکوب و کشورهای همسایه را بی‌ثبات می‌کند، مذاکره نمی‌کند. چنین اعلام آشکاری، فرصت را از جمهوری اسلامی برای القای امید که تحریم‌ها برداشته خواهد شد، خواهد گرفت.

بستن در به روی مذاکرات به‌ شکل علنی، همچنین دست دولت بایدن را باز می‌گذارد که تحریم‌ها را افزایش دهد. تحریم‌های آمریکا باید مقام‌های جمهوری اسلامی را که مسوول فاحش‌ترین نقض حقوق بشرند، هدف بگیرد تا امید در میان ایرانیان برای پاسخگو کردن جمهوری اسلامی را بالا ببرد. این اقدامات باید در کنار انتشار بیانیه‌های رسا و مستمر در حمایت از معترضان در ایران و کشاندن توجه به بدترین نمونه‌های سرکوب در این کشور باشد.

۲- کمک به معترضان برای دور زدن سانسور

ایالات متحده باید تلاش کند سانسور در ایران را از بین ببرد و جاری شدن اطلاعات در بین معترضان را بهبود بخشد. فرستادن پایانه‌های ماهواره استارلینک -که از سوی ایلان ماسک پیشنهاد شده بود- می‌تواند به چنین تلاش‌هایی از طریق قادر ساختن اپوزیسیون برای دور زدن سانسور و مسدودیت در رسانه‌های اجتماعی، کمک کند.

ایالات متحده همچنین باید از رسانه‌های اجتماعی محبوب مثل تلگرام استفاده کند تا اطلاعات درست را درباره این که در کشور چه می‌گذرد، در اختیار معترضان بگذارد. اطلاعاتی همچون اعتراضات، جرایم حقوق‌ بشری و اعدام از این دست است.

گسترش و استفاده خلاقانه از چنین مسیرهای ارتباطی‌ای، می‌تواند باعث سر بر آوردن رهبرانی جدید برای اعتراضات در ایران شود که قادر به پس زدن پروپاگاندای رژیم باشند.

آمریکا همچنین باید بودجه و امکانات شبکه‌های فارسی‌زبان خارج از ایران را افزایش دهد.

۳- حمایت از اعتصابات در ایران

واشینگتن همچنین باید تمام تلاشش را به کار ببندد تا حمایت از اعتصابات سراسری در ایران را افزایش دهد و این از طریق قادر ساختن اعضای اتحادیه‌ها به ارتباطات با یکدیگر ممکن است.

ایالات متحده، سال ۱۹۸۰، با کمک به جنبش «همبستگی»، اتحادیه کارگری در لهستان، سرعت فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی را شتاب بخشید. اقدامی مشابه در ایران امروز می‌تواند به همین شکل به سرنگونی جمهوری اسلامی کمک کند.

جمهوری اسلامی برای نزدیک به نیم‌قرن بر ایران حکومت کرده و طی این دوره، مقاومت بسیاری برای بقا به خرج داده و درخواست مردمی برای مدرنیته و بهبود وضعیت حقوق‌بشر را رد کرده است.

اعتراضات در مقطع فعلی، در آستانه ساقط کردن رژیم جمهوری اسلامی نیست اما انقلاب‌ها در ذات خود، غیر قابل‌ پیش‌بینی‌اند.

به خاطر مردم ایران و منافع آمریکا در «منطقه» هم که شده، دولت بایدن باید هر چه در توان دارد به کار ببندد تا اطمینان حاصل کند ایرانیایی که جانشان را برای ایجاد تغییر در ایران به خطر می‌اندازند، وطنشان را با موفقیت پس خواهند گرفت.

خبرها
خبرها
خبر ورزشی

پربیننده‌ترین ویدیو‌ها

رادیو

روایت شما

فیلم‌ها و صداهای خود را برای ما
ارسال کنید