دو عضو سپاه پاسداران در حمله مسلحانه در کرمانشاه کشته شدند
روابط عمومی سپاه پاسداران استان کرمانشاه تایید کرد دو نفر از نیروهای بومی این نهاد به نامهای برهان کریسانی و خالد خالدینیا در حمله مسلحانه مقابل منزلشان در شامگاه دوشنبه هشتم تیر کشته شدند.
وبسایت ههنگاو گزارش داده بود که دو عضو دیگر سپاه پاسداران به نامهای کامل شبرنگ، معروف به کامل هجیجی، و کمال عبدی نیز به شدت مجروح شدهاند. به نوشته ههنگاو، کامل هجیجی در کما به سر میبرد.
ههنگاو همچنین نوشت گروهی با نام «خوری هیوا» با انتشار بیانیهای مسئولیت این حمله را بر عهده گرفته و گفته است که خالد خالدینیا در سرکوب معترضان در جریان اعتراضات زن، زندگی، آزادی در شهر جوانرود نقش داشته است.
خارکیف، دنیپرو و زاپوریژژیا، سه شهر بزرگ صنعتی اوکراین، از زمان آغاز جنگی که اکنون وارد پنجمین سال خود شده، بارها هدف حملات روسیه قرار گرفتهاند.
خبرگزاری رویترز سهشنبه ۹ تیر گزارش داد حملات گسترده روسیه به اوکراین تا بعدازظهر هشتم تیر ادامه داشت و شمار قربانیان نیز افزایش یافت.
به گفته مقامات اوکراینی، حمله موشکی به شهر دنیپرو در جنوب شرق اوکراین شش کشته و ۲۹ زخمی بر جای گذاشت. الکساندر هانژا، فرماندار منطقه، در تلگرام نوشت که یک واحد تجاری، یک مدرسه، خانههای مسکونی و خودروها هدف این حمله قرار گرفتند.
ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین، در شبکه ایکس نوشت: «روسیه با شلیک موشک، زیرساختهای دنیپرو را هدف قرار داد.»
زلنسکی همچنین گفت: «ضروری است که اروپا با حداکثر توان، سامانههای دفاع ضد موشکهای بالستیک خود، از جمله سامانهها و موشکهای بومی را توسعه دهد.»
او ساعاتی بعد در پیام ویدیویی شبانه خود وعده داد به تمامی این حملات پاسخ داده خواهد شد و گفت: «ما این کار را به گونهای انجام میدهیم که پیش از هر چیز، بر ساختار حکومتی روسیه و توانایی این کشور برای ادامهدار کردن جنگ تاثیر بگذارد.»
صبح نهم تیر، خبرگزاریهای روسیه به نقل از وزارت دفاع این کشور گزارش دادند سامانههای پدافند هوایی روسیه طی شب گذشته ۴۱۹ پهپاد اوکراینی را سرنگون کردهاند.
در زاپوریژژیا، شهری در جنوب شرق اوکراین، مقامهای محلی اعلام کردند حمله پهپادی روسیه به یک مینیبوس دو مرد و یک زن را کشت و هشت نفر دیگر، از جمله یک پسر هفت ساله، را زخمی کرد.
ایوان فدوروف، فرماندار منطقه، ویدیویی را در تلگرام منتشر کرد که یک مینیبوس سفید رنگ را با کف خونآلود، درهای عقبی آسیبدیده و پیکر یک مرد در داخل آن نشان میداد.
تصاویر رویترز نیز مینیبوسی سوخته را نشان داد که درهای عقب آن بر اثر انفجار از جا کنده شده و کف آن آغشته به خون بود.
فدوروف همچنین اعلام کرد ساعاتی بعد، انفجار یک پهپاد در نزدیکی یک اتوبوس، هفت نفر از جمله دو کودک را زخمی کرد.
جنگ بیش از گذشته در اوکراین احساس میشود
سویتلانا کومارووا، ۵۸ ساله، که همسرش در این حمله روسیه کشته شد، به رویترز گفت: «مردم بیش از گذشته جنگ را با تمام وجود احساس میکنند. دیگر چه میتوانم بگویم؟ این تروریسم است. هیچ چیز دیگری نیست.»
آناتولی ناتکین، راننده خودرویی که در نزدیکی محل حادثه آسیب دیده، این حمله را «تروریسمی بسیار شدید» توصیف کرد و گفت: «تاکنون پمپبنزینهای زیادی آسیب دیدهاند.»
مقامها در خارکیف، دومین شهر بزرگ اوکراین در شمال شرق این کشور، گفتند که یک بمب هدایتشونده، جان زنی ۲۳ ساله را گرفت و ۱۰ نفر دیگر را زخمی کرد.
ایهور ترخوف، شهردار خارکیف، گفت این حمله به یک تراموا و بیش از ۱۵ خودرو آسیب رساند.
تصاویر رویترز نشان دادند نیروهای پلیس و کارشناسان پزشکی قانونی در حال بررسی محل حادثه هستند و پیکر فردی که با برزنت پوشانده شده، در نزدیکی محل دیده میشود.
کمتر از یک ساعت بعد، یک بمب هدایتشونده دیگر نیز به این شهر اصابت کرد، اما منفجر نشد.
کمال قلیزاده، کارگر پیشین شرکت داروگر، در گفتوگویی با خبرگزاری ایلنا که سهشنبه ۹ تیر منتشر شد، گفت حمله موشکی شامگاه ۲۱ اسفند ۱۴۰۴ به کوچه کارگرنشین طوطی در خیابان نفت قلعه حسنخان، شماری از خانهها را بهطور کامل تخریب کرد و به برخی دیگر، از جمله خانه او، آسیب جدی وارد شد، بهگونهای که «تمام دیوارهایشان ترکیده و دیگر قابل سکونت نیستند».
این شهروند افزود از زمان وقوع این حادثه، به همراه همسر و دو دخترش آواره شده و با وجود وعدههای مسئولان جمهوری اسلامی، هیچگونه حمایتی دریافت نکردهاند: «در این چهار ماه فقط آوارگی کشیدیم. فکر میکنید در این مدت ما را به هتل بردند؟ یا اسکان موقت دادند؟ همان ادعاهایی که میکنند؟ هیچکدام.»
او ادامه داد: «چطور در تهران به آسیبدیدهها ودیعه مسکن میدهند، هتل میدهند و اسکان فراهم میکنند، اما به ما که میرسد میگویند برو توی ورزشگاه، یک بار میگویند برو داخل کتابخانه، یک بار میگویند برو شبها توی مسجد بخواب؟ مگر ارزش آدمها به محل زندگیشان است که چون ما در شهرستان و حاشیه هستیم باید اینطور تحقیر شویم؟»
در هفتههای اخیر، بیتوجهی و خلف وعده مسئولان حکومت در قبال وضعیت شهروندان جنگزده، موجی از انتقادات را برانگیخته است.
روزنامه شرق پیشتر گزارش داد شماری از شهروندان تهرانی که خانههایشان در جریان جنگ آسیب دیده و در هتل اسکان داده شده بودند، اکنون با دستور تخلیه مواجه شدهاند.
این در حالی است که هنوز اقدامی برای بازسازی منازل انجام نشده و بودجهای نیز در اختیار بسیاری از شهروندان قرار نگرفته است.
جنگ برای کارگران تمام نشده
ایلنا ۹ تیر نوشت: «جنگ برای کارگران تمام نشده است، چرا که عواقب تورم پس از جنگ، جهشهای ناگهانی قیمتها و آب رفتن روزمره سفرهها، جراحتی زنده و خونچکان است.»
بر اساس این گزارش، با فاصله گرفتن از مرکز تهران و نگاهی به مناطق حاشیهای مانند قلعه حسنخان، ابعاد نابرابری و بیعدالتی آشکارتر میشود؛ از اخراج کارگران از محل کار گرفته تا بیسرپناه ماندن افرادی که خانههایشان در جنگ اخیر تخریب شده است.
قلیزاده که سال ۱۴۰۳ از این شرکت اخراج شد، در مصاحبه با ایلنا مشکلات معیشتی خود را در پی بحران اقتصادی و آوارگی پس از جنگ روایت کرد.
او گفت: «یک عمر کار کردیم و آخرش برای گرفتن حق سنواتمان ما را فرستادند دنبال نخود سیاه. خودشان گفتند روال کار همین است. باید بروی شکایت کنی تا سنواتت را بدهیم. رفتیم شکایت کردیم، دوندگی کردیم...»
این شهروند افزود دی ۱۴۰۴ حکم به نفع او صادر شد، اما با گذشت شش ماه، شرکت هنوز مطالباتش را پرداخت نکرده است.
به گفته او، ارزش ۳۳۲ میلیون تومان مطالبات معوقش از سال ۱۴۰۳ تاکنون «به کمتر از نصف» کاهش یافته، اما شرکت همچنان از پرداخت آن خودداری میکند و مدیرعامل، مدیران کارخانه و وکیل شرکت نیز برای پاسخ ندادن به پیگیریهایش، شماره تماس او را مسدود کردهاند.
این اظهارات در شرایطی مطرح میشوند که در ماههای اخیر، تورم فزاینده و افزایش چشمگیر قیمت کالاهای اساسی، فشار اقتصادی قابل توجهی بر خانوارها وارد آورده و معیشت بخش بزرگی از جامعه را با چالشهای جدی مواجه کرده است.
شهروندان همچنین با مشکلاتی مانند گرانی و کمبود دارو، اخراج گسترده نیروهای کار و کاهش فرصتهای شغلی دست به گریبان بودهاند.
۴ ماه بیسرپناهی و خطکشیهای طبقاتی مسئولان
ایلنا در پایان گزارش خود نوشت روایت کمال قلیزاده یک استثنا به شمار نمیرود و در همان محله احتمالا دهها کارگر دیگر با شرایطی مشابه زندگی میکنند، اما صدای آنان در میان ویرانیها شنیده نمیشود.
این رسانه افزود: «وقتی در چند ثانیه احکام تخلیه، اخراج یا تعدیل کارگران تایید و اجرا میشود، چرا نزدیک به چهار ماه میگذرد، اما هیچ نهادی یک سرپناه موقت و آبرومند برای یک خانواده آسیبدیده کارگری فراهم نمیکند؟ پیشنهادهایی همچون سکونت در سالنهای ورزشی یا مساجد بازتابدهنده نگاه طبقاتی حاکم است که حیات انسانها را بر اساس حساب بانکی و موقعیت جغرافیاییشان خطکشی میکند.»
ایلنا هشدار داد در سالهای گذشته، هنگامی که کارگری زیر فشارهای شدید اقتصادی و اجتماعی دست به اعتراض یا آسیب رساندن به خود میزد، دستگاه تبلیغاتی حکومت به سرعت این اقدامات را به «مشکلات شخصی و خانوادگی» نسبت میداد، در حالی که ریشه اصلی این بحرانها در بیمسئولیتی و پاسخگو نبودن مقامهای جمهوری اسلامی است.
۲۶ فروردین، فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت جمهوری اسلامی، خبر داد دولت قصد ارائه کمک مالی مستقیم برای بازسازی خانههای تخریبشده را ندارد و از سازوکاری موسوم به «تراکم شناور» استفاده خواهد کرد تا بخش خصوصی به مشارکت در بازسازی ترغیب شود.
منتقدان بر این باورند این پیشنهاد واقعبینانه نیست و امتیازهای تراکمی نمیتواند جبرانکننده زیان خانوادههایی باشد که خانههای خود را از دست دادهاند؛ بهویژه در شرایطی که هزینههای ساختوساز در ایران بهشدت افزایش یافته است.
