بر اساس این گزارش، قرار است ترامپ در روزهای ۲۴ و ۲۵ اردیبهشت به چین سفر کند. این نخستین سفر یک رییسجمهوری آمریکا به چین در حدود یک دهه گذشته خواهد بود. این دیدار که ابتدا برای ۱۱ فروردین برنامهریزی شده بود، به دلیل جنگ آمریکا و اسرائیل علیه حکومت ایران به تعویق افتاد.
گلفنیوز مینویسد هرچند دو طرف به دنبال تثبیت روابط هستند، اما نشانههای فزایندهای وجود دارد که چین همزمان در حال توسعه ابزارهای فشار اقتصادی خود علیه واشینگتن است. با این حال، این نشست همچنان اهمیت دارد، زیرا میتواند رقابت ژئوپلیتیکی میان دو کشور را «کمتنشتر» کند؛ بهویژه در شرایطی که «جنگ ایران» باعث شوکهای انرژی در سطح جهانی و تشدید بیثباتی در نظم بینالمللی شده است.
این گزارش میگوید چین پیش از سفر ترامپ، با تصویب مقررات تازه برای تقویت برتری صنعتی خود، پیام روشنی به واشینگتن ارسال کرده است. این مقررات شرکتهای خارجیای را هدف قرار میدهد که از محدودیتهای صادراتی آمریکا علیه چین پیروی میکنند یا زنجیرههای تامین خود را از چین خارج میسازند.
به نوشته گلفنیوز، پکن در ماههای اخیر یک چارچوب حقوقی و اقتصادی جدید ایجاد کرده که به آن امکان میدهد شرکتها و کشورهایی را که به منافع چین آسیب میزنند، مجازات کند. این مجازاتها میتواند شامل ممنوعیت سفر، محدودیت سرمایهگذاری و حتی توقیف داراییها باشد.
چین همچنین قوانینی علیه آنچه «صلاحیت فراسرزمینی غیرموجه» آمریکا مینامد تصویب کرده است؛ قوانینی که میتوانند به اخراج یا قرار گرفتن شرکتها در فهرست سیاه منجر شوند.
این اقدامات در حالی انجام میشود که دولت ترامپ تهدید کرده به دلیل آنچه «حمایت چین از ایران» نامیده، تحریمهای اقتصادی جدیدی علیه پکن اعمال خواهد کرد. به نوشته گزارش، چین میخواهد نشان دهد که در برابر فشار آمریکا تسلیم نخواهد شد و بهطور قاطع پاسخ خواهد داد.
گلفنیوز در ادامه به تشدید فشارهای آمریکا بر روابط اقتصادی چین و ایران اشاره میکند. بر اساس این گزارش، وزارت خزانهداری آمریکا در ۴ اردیبهشت یکی از بزرگترین پالایشگاههای خصوصی چین را با هدف قطع درآمدهای نفتی تهران و مختل کردن شبکههای دور زدن تحریمها هدف تحریم قرار داد.
همچنین اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، هشدار داده است که اگر چین به حمایت از جریان درآمدی جمهوری اسلامی ادامه دهد، بانکهای چینی نیز ممکن است با تحریمهای ثانویه روبهرو شوند.
در بخش دیگری از گزارش آمده است که وابستگی اقتصادی متقابل میان آمریکا و چین اکنون بیش از گذشته بهعنوان یک «آسیبپذیری راهبردی» دیده میشود؛ موضوعی که بهویژه در بستر بحران ایران میتواند به ابزار فشار ژئوپلیتیکی تبدیل شود.
بر این اساس، هر دو کشور تلاش برای تامین امنیت زنجیرههای حیاتی تامین در حوزههایی مانند هوش مصنوعی، عناصر نادر خاکی و زیرساختهای انرژی را سرعت بخشیدهاند. آمریکا همچنان متحدان خود را برای کاهش وابستگی به فناوری و تولید چین تحت فشار قرار میدهد، در حالی که پکن نیز به سمت تقویت خودکفایی صنعتی حرکت کرده است.
گلفنیوز این روند را نشانه گذار از مدل جهانیسازی مبتنی بر کارایی اقتصادی به مدلی میداند که بر امنیت اقتصادی، تابآوری و همسویی ژئوپلیتیکی تمرکز دارد.
این گزارش همچنین تاکید میکند تعرفههایی که ترامپ در دوره نخست ریاستجمهوری خود علیه چین اعمال کرد، به کاهش تدریجی تجارت میان دو اقتصاد بزرگ جهان و تسریع روند «جدایی اقتصادی» میان واشینگتن و پکن کمک کرده است؛ روندی که اکنون پسزمینه اصلی نشست پیشروی دو رهبر را شکل میدهد.
به نوشته گزارش، هر دو طرف اکنون بیش از آنکه به دنبال حل اختلافات بنیادین باشند، تلاش میکنند رقابت ژئوپلیتیکی خود را «مدیریت» کنند تا از تبدیل آن به بحرانی گستردهتر جلوگیری شود؛ بحرانی که میتواند بر ثبات مالی، امنیت غذایی و انرژی و فناوریهای نوظهور مانند هوش مصنوعی تاثیر بگذارد.
گلفنیوز در پایان نتیجهگیری میکند که نشست ترامپ و شی احتمالاً به یک تحول اساسی در روابط دو کشور منجر نخواهد شد، اما همچنان مکانیزمی مهم برای حفظ حداقلی از ثبات در روابطی فزاینده رقابتی و شکننده به شمار میرود؛ روابطی که «جنگ ایران» نیز به پیچیدگیهای آن افزوده است.
