مطالب بیشتر
بنیاد نرگس پنجشنبه ۱۱ دی در بیانیهای با عنوان «سکوت جایز نیست؛ در کنار مردم ایران ایستادهایم»، ضمن اشاره به سرکوب اعتراضات سراسری روزهای اخیر از سوی نیروهای جمهوری اسلامی که «جان شهروندان معترض بیدفاع» را میگیرد، تاکید کرد: «ایستادن در کنار مردم، نه یک انتخاب سیاسی، که وظیفهای انسانی و اخلاقی است.»
این بنیاد که از سوی خانواده نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل و فعال مدنی زندانی، اداره میشود، این موضع را وظیفهای دانست «برای آنکه مردم ستمدیده به خواستهها و مطالبات بهحق خود برسند و هیچ مطالبهای با زندان، گلوله و ارعاب پاسخ داده نشود.»
در بیانیه آمده است: «ما بر این باوریم که راه عبور از چرخه خشونت و سرکوب، گذار به دموکراسی و تضمین حقوق شهروندی است؛ به سوی آیندهای آزاد و برابر برای همه.»
بنیاد نرگس افزود: «ما در کنار خانوادههایی ایستادهایم که عزیزانشان را از دست دادهاند، در کنار بازداشتشدگانی که بیخبر در زندانها و بازداشتگاههای امنیتی نگه داشته میشوند، در کنار زخمیهایی که حتی حق درمان امن از آنها دریغ شده است؛ و در کنار همه آنان که حق زندگی امن، آزادی، عدالت و آیندهای بهتر را طلب میکنند.»
کانون فرهنگیان اسلامشهر: آزادی بیقید و شرط زندانیان سیاسی و برگزاری همهپرسی زیر نظر سازمانهای حقوق بشری
کانون فرهنگیان اسلامشهر در پشتیبانی از اعتراضات سراسری در ایران، با اشاره به اعتراضات سالیان اخیر مردم تاکید کرد: «اعتراض حق مسلم مردم است. بر اساس اصول تصریح شده در قانون اساسی، شهروندان حق دارند نسبت به وضعیت اقتصادی، اجتماعی و سیاسی خود معترض باشند و حقوق خود را بدون ترس، تهدید و سرکوب بیان کنند.»
این تشکل صنفی معلمان افزود: «مردم بهجز فریاد زدن، ابزار دیگری برای بیان اعتراض خود ندارند. پاسخ این فریادها، منطق مدیریت بحران و کرنش در برابر حقوق قانونی آنان است، نه گلوله و باتوم و زندان و شکنجه.»
کانون فرهنگیان اسلامشهر در ادامه «آزادی بیقید و شرط همه زندانیان سیاسی و برگزاری همهپرسی زیر نظر سازمانهای حقوق بشری» را «منطقی و عادلانه» نامید.
این تشکل با تاکید براینکه به عنوان بخشی از بدنه جامعه و برخاسته از متن مردم، حمایت قاطع خود را از «اعتراضات برحق و مدنی» اعلام میکند، افزود: «معلمان همانگونه که سالهاست در کلاس درس شاهد رنج دانش آموزان و خانوادههایشان بودهاند، امروز نیز خود را جدا از این جنبش نمیدانند و با مردم احساس همراهی، همدلی و هم سرنوشتی دارند.»
این کانون صنفی به نیروهای نظامی، انتظامی و امنیتی جمهوری اسلامی یادآور شد که آنها هم «فرزندان این آب و خاک» هستند و از این نیروها خواست «چنگ و دندان به خون آنان نیالایید و از کشتن و آزار آنان پرهیز کنید.»
انجمن صنفی معلمان نورآباد ممسنی: در کنار مردم ایستادهایم
انجمن صنفی معلمان نورآباد ممسنی در بیانیهای با اشاره به «ناکارآمدی و فساد ساختاری نهادینه شده و سوء مدیریت» که اکثریت مردم را در تنگنای معیشتی قرار داده است، نوشت: «تورم افسارگسیخته، گرانی و فقر فزاینده، کمر اقشار مختلف مردم، اعم از فرهنگیان، بازنشستگان، کارمندان، کارگران، نظامیان و همه اصناف جامعه را شکسته است.»
این تشکل صنفی افزود که مشکلات موجود «ملت شریف ایران و جوانان ناامید از آینده را وادار به حمایت از جنبش حقطلبانه و اعتراضات سراسری کرده است.»
انجمن صنفی معلمان نورآباد ممسنی در این بیانیه با تاکید بر «وظیفه ملی و همبستگی میهنی خود» نوشت: «تا رسیدن به خواستههای قانونی مردم، به دور از رفتارهای هیجانی، در کنار آنها خواهیم ماند و از مسئولین خواست به جای نشان دادن رفتار خشونتزا با مطالبهگران، که موجب بدتر شدن شرایط خواهد شد، مدارا و رفتارهای خشونتپرهیز را در پیش گیرند.»
سندیکای کارگران شرکت واحد: مردم محروم حق دارند به خیابانها بیایند
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه در بیانیهای، اعتراضات را «مردمی» دانست و با اشاره به بیانیه خود در مورد افزایش قیمت بنزین نوشت که هشدار داده بود «اجرای چنین سیاستهایی در شرایطی که کارگران و اقشار محروم جامعه تحت شدیدترین فشارهای اقتصادی و معیشتی قرار دارند، به معنای تحمیل موج تازهای از ریاضتکشیهای بیرحمانه بر مردم است که بی پاسخ نخواهد ماند.»
این سندیکا ضمن حمایت از «اعتراضات بهحق مردم ستمدیده»، تاکید کرد که «مردم محروم کاملاً محق هستند علیه سیاستهای سرکوبگرانه حاکمیت، حمله همهجانبه دولت به معیشت عمومی، فساد ساختاری و شکافهای عمیق طبقاتی به خیابانها بیایند، با گرانی و تورم افسارگسیخته مقابله کنند و اعتراض خود را به کلیت نظام و مناسبات سرمایهداری حاکم، با حفظ استقلال از تمامی جریانهای انحصارطلب، تمامیتخواه و ضدکارگر اعلام کنند.»
این تشکل، «چاره کارگران و زحمتکشان» را «وحدت و تشکیلات» دانست.
«ادامه جنبش انقلابی زن، زندگی، آزادی»
شورای بازنشستگان ایران نیز در بیانیهای به مناسبت پایان سال ۲۰۲۵ میلادی نوشت که ویژگی این سال، «ادامه جنبش انقلابی زن، زندگی، آزادی در اشکال مختلف» بود.
این شورا از جمله به «اعتراضات مستمر خیابانی بهواسطه شدت گرفتن بیسابقه فشارهای معیشتی و رها شدن هیولای بازار»، «اعتراض به افزایش هر روزه نرخ ارز که منجر به فساد، گرانی و تورم فاجعه بار و غارت هرچه شدیدتر حقوقبگیران شاغل و بازنشسته شده» و «موج سنگین اعدام و حبس و محرومیت معترضین بر متن فساد سیستماتیک ارگانهای ریز و درشت حکومتی» اشاره کرد.
«تنها گزینه، اعتراضات و اعتصابات سراسری است»
جمعی از «بازنشستگان مطالبهگر صندوقهای استان کرمانشاه» نیز در بیانیهای در حمایت از اعتراضات سراسری نوشتند: «فاجعه فقر، فساد و گرانی افسار گسیخته، جامعه را به مرحلهای از نابودی اقتصادی و از هم گسیختگی اجتماعی رسانده است که تمامی اقشار مردم اعم از کارگران، زنان، دانشجویان، معلمان، پرستاران، بازنشستگان و کل طبقه حقوقبگیر و فرودستان جامعه، تاب کنارآمدن با این همه فجایع نشات گرفته از فروپاشی اقتصادی و بیتوجهی حاکمیت به حقوق انسانی و زندگی مردم را از دست دادهاند.»
در این بیانیه که در کانال تلگرامی کمیته پیگیری ایجاد تشکلهای کارگری ایران منتشر شد، آمده است در پاسخ به این فقر و فلاکت روزافزون، «تنها گزینهای که برای برونرفت از وضعیت اسفبار کنونی در مقابل مردم قرار دارد، اعتراضات و اعتصابات سراسری علیه شرایط سخت و غیر قابل تحملی است که زندگی اکثریت جامعه را به ورطه تباهی و مرگ کشانده است.»
این گروه از بازنشستگان، اعتراضات سراسری را «بیان درد مشترک عموم مردم در اعتراض به حاکمیت دزدسالار و رانتخوار سرمایهداری دلال مسلک ایران» دانستند و «حمایت همه جانبه خود را از خواستههای به حق و قانونی» مردم ابراز داشتند.
آنها همچنین «هر گونه اعمال خشونت علیه معترضین بهستوه آمده» را محکوم کردند.
