هلند اعلام کرد ممنوعیت صادرات قطعات جنگندههای اف ۳۵ به اسرائیل را حفظ میکند، هرچند دیوان عالی اجازه تغییر این سیاست را داده است.
قطعات اف-۳۵ که متعلق به آمریکا هستند، در انبارهایی در هلند نگهداری میشوند و سپس به کشورهای شریک (از جمله اسرائیل) ارسال میشوند.
محمد عطریانفر، فعال اصلاحطلب، درباره دریافت پاداش از سوی وزیر خارجه پیشین جمهوری اسلامی برای ایفای نقش در امضای برجام، گفت که محمدجواد ظریف «۱۰۰ سکه نگرفت، ۱۰۰ سکه به او دادند، دادن با گرفتن فرق میکند.»
او این سخنان را در واکنش به اظهارات حسین اللهکرم، استاد دانشگاه تهران، در یک مناظره بیان کرد که در واکنش به فعال شدن مکانیسم ماشه و بازگشت تحریمها به انتقاد از برجام و عملکرد ظریف پرداخت و گفت او ۱۰۰ سکه به خاطر برجام گرفت.
اللهکرم گفت که برجام دستپخت ظریف است و منجر به فعال شدن مکانیسم ماشه شد.
روزنامه گاردین جمعه ۱۱ مهر در گزارشی به نقل از منابع آگاه نوشت شامیه دارای سوابق کیفری دیگری نیز بوده است، اما هیچیک از این موارد به تروریسم ارتباط نداشت.
شابانا محمود، وزیر کشور بریتانیا، در بیانیهای تاکید کرد که مهاجم در زمان حمله تحت بررسی فعال سرویسهای امنیتی و ضدتروریسم نبوده و هیچ نشانهای مبنی بر «رادیکال» بودن او در دست نهادهای امنیتی وجود نداشت. با این حال، تحقیقات پلیس برای روشنشدن سوابق و انگیزههای او ادامه دارد.
پلیس منچستر جمعه در بیانیهای خبر داد بر اساس بررسیهای اولیه، ضارب «سلاح گرم در اختیار نداشت» و «تیراندازیها تنها از سوی افسران پلیس منچستر» انجام شد.
در این بیانیه آمده است: «به نظر میرسد این آسیب بهطور ناخواسته و فاجعهبار در نتیجه اقدام فوری افسران ما برای پایان دادن به این حمله خشونتآمیز رخ داده باشد.»
شامیه پنجشنبه در روز یومکیپور، مقدسترین روز در تقویم یهودیان، به کنیسه هییتون پارک یورش برد و سرانجام به دست نیروهای مسلح پلیس هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد.
یکی از قربانیان این حمله با گلولهای کشته شد که در جریان تیراندازی پلیس به سمت مهاجم شلیک شده بود. قربانیان شناساییشده آدریان دولبی ۵۳ ساله و ملون کراویتز ۶۶ ساله هستند.
کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، ۱۰ مهر این حادثه را «تروریستی» توصیف کرد و گفت مهاجم «یهودیان را بهخاطر یهودی بودن و بریتانیا را بهخاطر ارزشهایش مورد حمله قرار داد».
پلیس همچنین در حال بررسی است که آیا این فرد همان کسی است که در سال ۲۰۱۲ برای جان هاول، نماینده وقت حزب محافظهکار در پارلمان، ایمیلی تهدیدآمیز ارسال کرده بود یا نه.
در آن پیام آمده بود: «افرادی مثل تو سزاوار مرگ هستند.»
هاول همان زمان گفته بود که پلیس تهدید را جدی نگرفته و معتقد بوده که علت هدف قرار گرفتنش حمایت او از اسرائیل بوده است.
به گزارش خبرگزاری رویترز از زمان حمله هفتم اکتبر حماس و آغاز جنگ غزه، یهودستیزی در بریتانیا به بالاترین سطح خود رسیده است.
رهبران جامعه یهودی میگویند راهپیماییهای گسترده و مداوم طرفداران فلسطین در شهرهای بزرگ بریتانیا موجب نگرانی شدید آنها شده است. تظاهراتی که به گفته آنها مشوق نفرت علیه یهودیان است.
پایگاه خبری واینت جمعه ۱۱ مهر در تحلیلی نوشت این شرایط یادآور فشارهایی است که حزبالله در لبنان با آن مواجه است، با این تفاوت که برای حماس فشارها عمدتا از خارج و بهویژه از سوی دولتهای عربی اعمال میشود.
تحلیلگران میگویند اگر حتی قطر و ترکیه، نزدیکترین حامیان حماس، همراه سایر کشورهای عربی طرح ترامپ را تایید کنند، حماس در برابر اسرائیل تنها خواهد ماند.
چنین وضعیتی میتواند این گروه را در چشم جهان بهعنوان «مانع صلح» معرفی کند و اسرائیل را در موقعیتی برنده قرار دهد: یا حماس سلاحش را زمین میگذارد و ماهیتش از بین میرود، یا طرح را رد میکند و مسئول تداوم جنگ معرفی میشود.
منابع آگاه در دوحه از فشارهای سنگین بر رهبران حماس خبر میدهند.
در حالیکه سران حاضر در قطر ناچار به محاسبه هزینهها هستند، فرماندهان میدانی در غزه مانند عزالدین الحدّاد و رائد سعد بهشدت با این طرح مخالف هستند.
آنها در حالیکه در تونلها پنهان شدهاند، میدانند که غزه با خطر تخریب کامل و آوارگی جمعیت روبهرو است؛ اما از دید آنان پذیرش توافق معادل تسلیم است.
رد طرح صلح میتواند به چراغ سبز تازهای برای اسرائیل در جهت آغاز موجی دیگر از حملات ویرانگر منجر شود؛ حملاتی که محلهها را ویران، تلفات غیرنظامی را افزایش و احتمالا گروگانگیریهای تازهای را رقم خواهد زد.
با وجود این، کارشناسان تاکید دارند که حتی در صورت تصرف مجدد غزه به دست اسرائیل، حماس از بین نخواهد رفت و نیروهایش عمدتا به جنوب منتقل شدهاند.
در این میان، شکست تلاش برای ترور رهبران حماس در دوحه، نقطه عطفی راهبردی شد.
این عملیات ناموفق باعث شد قطر و اخوانالمسلمین بار دیگر در جایگاه اصلی میانجیگری قرار گیرند و حتی با حمایت تلویحی دولت ترامپ نقش پررنگتری پیدا کنند.
مقامات قطری که پیشتر به انتقال پول نقد به حماس و حمایت رسانهای از آن متهم بودند، اکنون به بازیگرانی کلیدی در روند دیپلماتیک تبدیل شدهاند.
به گفته ناظران، همین ناکامی اسرائیل در حذف رهبران حماس در خارج از غزه، بهجای پایان دادن به فعالیت این گروه، باعث تقویت موقعیت قطر بهعنوان میانجی و ادامه حیات حماس شد.
در نتیجه، با وجود ویرانیها و تلفات سنگین، جنگ همچنان ادامه دارد و به روالی معمول درگیریهای پرهزینه در غزه بدل شده است.
به نظر میرسد حماس میان دو انتخاب دشوار قرار گرفته است: پذیرش توافقی که ماهیت «مقاومت» را از آن میگیرد یا رد طرح و پذیرش پیامدهایی چون حملات ویرانگر جدید، کشتار غیرنظامیان و تشدید انزوا.
برای اسرائیل، هر دو مسیر میتواند به نوعی پیروزی تعبیر شود؛ اما برای مردم غزه، هردو انتخاب آیندهای پر از ابهام و رنج به همراه دارد.
به گزارش این روزنامه، طی چهار روز پس از اعلام طرح ترامپ، چند تحول مهم رخ داد. گروهی از کشورهای عربی و مسلمان از طرح حمایت کردند اما با ادبیاتی متفاوت از سند اصلی؛ نشانهای که نشان میدهد خواهان اصلاحاتی در متن هستند. تنها قطر آشکارا اعلام کرد که سند ترامپ باید مبنای مذاکره باشد و برخی بندهای مربوط به توافق پایان جنگ نیاز به شفافسازی دارند. این موضع پس از آن مطرح شد که دوحه با دریافت تضمینهای امنیتی بیسابقه از واشینگتن، موقعیت منطقهای خود را تقویت کرد.
هاآرتص مینویسد طرحی که ترامپ به نتانیاهو ارائه داد، با نسخهای که چند روز قبل با رهبران عربی به اشتراک گذاشته بود تفاوت داشت. نتانیاهو خواستار درج عباراتی مبهم درباره جدول زمانی خروج اسرائیل از غزه شد؛ خواستهای که ترامپ برای جلب موافقت اسرائیل پذیرفت، هرچند رهبران عرب بهشدت با آن مخالفت کرده بودند. همین تغییرات احتمالاً موجب خواهد شد که حماس پیش از هرگونه پذیرش، خواستار مذاکره مجدد و اصلاح سند شود.
طبق این طرح، حماس دو امتیاز مهم به دست میآورد: آزادی هزاران زندانی فلسطینی و تضمین مصونیت رهبرانش در قطر از حملات اسرائیل. اما نبود یک جدول زمانی مشخص برای خروج کامل اسرائیل از غزه، از نگاه حماس «نقطه شکست» توافق است، چرا که نتانیاهو میتواند پس از آزادی گروگانها بار دیگر جنگ را از سر بگیرد.
به نوشته هاآرتص، پرسش کلیدی این است که آیا ترامپ به کشورهای عربی اجازه خواهد داد بندهایی از طرح را تغییر دهند تا رضایت حماس جلب شود یا خیر. حماس میداند که رد توافق به معنای ادامه حملات اسرائیل است، اما تجربههای پیشین نشان میدهد این گروه همواره ترجیح داده جنگ را ادامه دهد تا اینکه توافقی بپذیرد که امکان بازگشت دوباره جنگ را فراهم کند.
با این حال، حماس تاکنون طرح ترامپ را رسماً رد نکرده و همین نکته به گفته تحلیلگران حیاتی است. قطر، مصر و ترکیه تلاش میکنند این گروه را به سمتی ببرند که طرح را نه رد کند و نه بیقید و شرط بپذیرد، بلکه در قالب یک «بله مشروط» وارد مذاکره شود.
در پایان، هاآرتص نتیجه میگیرد که تصمیم نهایی به دست ترامپ است: یا به نسخه اولیه طرح بازگردد و حمایت کشورهای عربی و شاید حماس را به دست آورد، یا با تغییرات مورد نظر نتانیاهو بایستد و خطر فروپاشی کامل روند صلح را بپذیرد.
