کامران غضنفری، نماینده مجلس شورای اسلامی، درباره شکایتهای پیشین مجلس از حسن روحانی، رییس دولتهای یازدهم و دوازدهم، اعلام کرد که اگر برخی اتهامات روحانی اثبات شود، «حکمش اعدام است». او اضافه کرد یکی از این اتهامها «افساد فیالارض» است.
غضنفری در گفتوگو با ایران۲۴، گفت که مجلس قبلی (مجلس یازدهم) هشت شکایت علیه روحانی به دستگاه قضایی ارسال کرد.
او خطاب به غلامحسین محسنی اژهای، رییس دستگاه قضایی جمهوری اسلامی، گفت که «طبق قانون»، ملزم بوده به این شکایات «خارج از نوبت» رسیدگی کند.
این نماینده مجلس ادامه داد: «آیا حسن روحانی محاکمه شد؟ مجازات شد یا نشد؟ اگر شد توضیح بدهید و اگر نشد هم توضیح بدهید که چرا محاکمه و مجازات نشده است.»
او گفت که در این شکایات برخی از اتهامات علیه روحانی «در حد اتهام افساد فیالارض» بود که در قوانین قضایی جمهوری اسلامی، برای آن مجازات اعدام در نظر گرفته شده است.
پرونده فرشهای سعدآباد
غضنفری گفت که دولت ابراهیم رئیسی نیز یک پرونده دیگر علیه روحانی به دستگاه قضایی فرستاد که مربوط به «سرقت ۴۸ تخته فرش نفیس کاخ سعدآباد» بود و متهم ردیف اول آن نیز خود روحانی است.
اردیبهشت ۱۴۰۳، در حالی که در پرونده چای دبش، یک وزیر رئیسی به حبس محکوم و دیگری برای پاسخ احضار شده بود، روزنامه دولت از پیگیری سرقت ۴۸ تخته فرش کاخ سعدآباد بهوسیله آقازادههای دوران ریاستجمهوری روحانی خبر داد.
در آن زمان، دفتر روحانی اعلام کرد این استراتژی دولت رئیسی برای منحرف کردن افکار عمومی است.
غضنفری گفت که روحانی در زمان ریاستجمهوری خود «از صدها نفر شکایت کرد» و در قوه قضاییه به همه این شکایات رسیدگی شد «اما اگر کسی علیه روحانی شکایت کند، پرونده کنار گذاشته میشود».
او افزود در فضای مجازی «۸۰۰ هزار نفر درخواست محاکمه روحانی را امضا کردند.»
انتقاد از «برجام سراپا خسارت»
غضنفری در بخش دیگری از صحبتهای خود از توافق هستهای جمهوری اسلامی با قدرتهای جهانی که در دوران ریاستجمهوری روحانی امضا شد، انتقاد و آن را «برجام سراپا خسارت» توصیف کرد.
در شرایطی که روحانی در هفتههای اخیر در اظهارات متعدد خواستار گفتوگوی جمهوری اسلامی با غرب از جمله آمریکا شده، غضنفری گفت که از روحانی میخواهد «سکوت کند و در منزل خود استراحت کند و وارد برخی مسائل نشود».
او با اشاره به برجام افزود: «ایشان به اندازه کافی به کشور خسارت وارد کردهاند. وقتی برخوردی با او نمیشود، زبانش باز میشود و از موضع بدهکار به طلبکار از نظام تبدیل میشود و بلبلزبانی میکند.»
انتقاد این نماینده مجلس در شرایطی است که سه کشور اروپایی امضاکننده برجام، روند فعالسازی مکانیسم ماشه را که در این توافق در نظر گرفته شده، علیه جمهوری اسلامی آغاز کردهاند.
یکی از شروط غرب برای فعال نشدن مکانیسم ماشه، الزام حکومت ایران به فراهم آوردن دسترسی آژانس بینالمللی انرژی اتمی به ذخایر اورانیوم غنیشده است.
حکومت ایران تنها تا پایان سپتامبر (هشتم مهر) فرصت دارد که با غرب به توافق برسد و از بازگشت تحریمهای سازمان ملل جلوگیری کند.
روحانی اخیرا چه گفته است؟
روحانی در هفتههای گذشته چندین بار در زمینه مسائل روز اظهار نظر کرده و خواستار کاهش تنش با آمریکا و مذاکره با غرب شده است.
او ۹ شهریور در جمع مشاوران خود گفت: «روابط را با اروپا، همسایگان و شرق و غرب، حتی تنش با آمریکا را اگر میتوانیم کاهش دهیم؛ اگر به نفع منافع ماست، چه اشکالی دارد؟ اشکال ندارد که بر ما لازم و واجب است.»
روحانی ادامه داد: «باید رابطهمان را با دنیا تقویت کنیم. هر کس که آماده مذاکره است، اگر مذاکره را به نفع کشور و منافع ملی و امنیت ملی دیدیم، حرف بزنیم.»
او به درگیریهای نظامی اخیر میان جمهوری اسلامی و اسرائیل اشاره کرد و افزود: «حساب اسرائیل جداست و اگر آمریکا نخواهد، عملا چیزی نیست.»
روحانی ۲۳ مرداد نیز در نشستی با مشاوران خود به بررسی شرایط پس از جنگ ۱۲ روزه پرداخت و مذاکره با آمریکا را «لازم و واجب» توصیف کرد.
تاکید روحانی بر مذاکره با آمریکا در حالی صورت میگیرد که بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، مجید تختروانچی، معاون وزیر امور خارجه، پیش از این در جلسهای خصوصی به مدیران رسانههای چاپی و آنلاین گفته است کاخ سفید پیامهای تهران برای از سرگیری مذاکرات را نادیده میگیرد.
علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، دوم شهریور با انتقاد از مدافعان مذاکره مستقیم با ایالات متحده تاکید کرد «باطن قضیه دشمنی آمریکا» با مسائلی چون مذاکره مستقیم «حل نشدنی» است.
خامنهای گفت که «عوامل صهیونیسم» و «عوامل آمریکا» قصد دارند «بین مردم اختلاف ایجاد کنند و چندصدایی در کشور به وجود بیاورند».
خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران، پنجشنبه ۲۷ شهریور نوشت: «چکهای برگشتی به معنای بدهیهای معوق بابت خرید دین سال گذشته است که بهدلیل نبود منابع کافی و فراتر رفتن از حد اعتباری، پرداخت نشدهاند.»
فارس افزود این وضعیت قطعهسازان را در موقعیتی «بحرانی» قرار داده و منجر به بروز چالشهای بانکی و وقفه در روند فعالیت بسیاری از آنان شده است.
انجمن قطعهسازان هشدار داد بحرانهای صنعت خودرو را نمیتوان تنها به «کمبود سرمایه» یا «ضعف مدیریتی» نسبت داد، بلکه عواملی چون «نفوذ ذینفعان و سیاستهای دستوری از جمله قیمتگذاری و دخالت نهادهایی مانند شورای رقابت و تعزیرات» در شکلگیری شرایط کنونی نقش اساسی داشته و مسیر توسعه صنعت خودروسازی کشور را مسدود کرده است.
بهمن ۱۴۰۲ اسنادی از هک سامانههای مجلس شورای اسلامی به دست آمد که از فساد گسترده و دخالت نیروهای نظامی در صنعت خودروی ایران حکایت داشت.
خردادماه سال گذشته نیز گزارش شد زیان انباشته سایپا و ایرانخودرو به بیش از چهار برابر سرمایه ثبتی آنها رسیده است.
صنعت خودرو زیر فشار تحریم، بحران انرژی و فقدان خصوصیسازی واقعی
انجمن قطعهسازان در ادامه گزارش خود به موضوع «انباشت کالاها در گمرک» پرداخت و آزادسازی قیمتها و فراهم آوردن امکان فعالیت با ارز آزاد را بهعنوان راهکارهای برونرفت از بحران معرفی کرد.
این انجمن اضافه کرد در صورت فراهم شدن شرایط «واقعی» و «رقابتی»، تولیدات قطعهسازان داخلی «توان رقابت با خودروهای خارجی را خواهند داشت».
پکن: صنعت خودروسازی ایران زیر فشار تحریمهای جدید است
شبکه تلویزیونی جهانی چین (سیجیتیان) ۲۷ شهریور گزارش داد صنعت خودروسازی ایران با تحریمهای جدید اروپا و آمریکا تحت فشار قرار گرفته و در شرایطی که تهران با بحران انرژی و اختلال در زنجیره تامین روبهروست، کارگران و مدیران صنعت خودروسازی خود را برای چالشهای جدیتر آماده میکنند.
بر اساس این گزارش، امروز بسیاری از خطوط تولید در کارخانههای خودروسازی ایران یا با کندی پیش میروند یا بهطور کامل متوقف شدهاند.
این رسانه چینی افزود تحریمهای جدید اروپا و آمریکا دسترسی به قطعات و فناوری خارجی را محدود کرده و در کنار قطعیهای مکرر برق که گاهی به اختلال در روند تولید میانجامد، فشار دوچندانی بر صنعت خودروسازی ایران وارد آورده است.
محمدرضا نجفیمنش، رییس کمیسیون بهبود محیط کسبوکار و رفع موانع تولید اتاق تهران، ۲۶ شهریور خبر داد زیان انباشته خودروسازان به بیش از ۳۱۰ هزار میلیارد تومان افزایش یافته است.
او خواستار «خصوصیسازی واقعی» صنعت خودرو شد و گفت: «بررسی عملکرد خودروسازیهای بزرگ نشان میدهد خودروسازی که بخشی از مدیریت آن واگذار شده، رشد تولید داشته و خودروسازی که همچنان دولتی است، ۳۰ تا ۴۰ درصد در تولید کاهش داشته است.»
کیهان چهارشنبه ۲۶ شهریور گزارش داد قیمت کالاهای اساسی، بهویژه نان بهعنوان قوت اصلی خانوارها، طی یک سال گذشته جهش چشمگیری داشته است.
بر اساس این گزارش، بهای نان سنگک معمولی با آرد دولتی که در شهریور ۱۴۰۳ پنج هزار تومان بود، اکنون به ۱۵ هزار تومان رسیده است.
کیهان افزود: «تا ابتدای امسال بهانه این بود که حضور اتباع افغانی غیرمجاز در کشور باعث فشار به دولت شده و از آنجا که قوت غالب آنها نان، آن هم با مصرف بالاست، ناچار به این افزایش قیمت هستیم، ولی بر اساس آمارهای اعلامشده تا اواسط تابستان، بیش از ۱.۵ میلیون افغانی از کشور خارج شدهاند.»
جمهوری اسلامی در ماههای گذشته سیاستهای ضد مهاجرتی خود علیه شهروندان افغانستانی را تشدید و شمار زیادی از آنان را از ایران اخراج کرد.
حکومت ایران بهویژه پس از جنگ ۱۲ روزه با اسرائیل، اتهام «همکاری و جاسوسی» برای موساد را متوجه برخی شهروندان خارجی، بهخصوص مهاجران افغانستانی کرده است.
این رویکرد در عمل بهعنوان ابزاری برای مشروعیتبخشی و توجیه سیاستهای ضد مهاجرتی حکومت به کار گرفته شده است.
مقامهای جمهوری اسلامی همچنین در برخی موارد حضور شهروندان افغانستان را عامل افزایش قیمتها معرفی کردهاند.
اسکندر مومنی، وزیر کشور، ۱۹ مرداد کاهش مصرف نان در ایران بهدلیل اخراج گسترده افغانستانیها را یکی از «دستاوردهای دولت» خواند و گفت این امر موجب شده تراکنشهای مربوط به نان شش درصد کاهش یابد.
تداوم افزایش قیمت نان با وجود اخراج افغانستانیها
کیهان در ادامه مطلب خود نوشت پیشبینیها حکایت از آن دارد که امسال بیش از ۱۱ میلیون تن گندم در کشور تولید و بهوسیله دولت خریداری میشود. با توجه به اینکه میزان مصرف سال گذشته با حضور اتباع افغانی حدود ۱۴ میلیون تن بوده است و امسال کسری آنچنانی وجود نخواهد داشت، چرا باید نان با رشد قیمت نسبت به سال ۱۴۰۳ عرضه شود؟
این روزنامه افزود شهروندان برای خرید نان «آزادپز» که نانواییها مدعی تهیه آن با آرد «آزاد» هستند، ناچار به پرداخت بهایی سنگین و غیرقابل قبول شدهاند.
بهدنبال سیاستهای ناکارآمد جمهوری اسلامی در زمینههای اقتصادی، سیاست داخلی و سیاست خارجی طی دهههای اخیر، تورم افسارگسیخته زندگی شهروندان، بهویژه اقشار کمدرآمد را بهشدت تحت تاثیر قرار داده، نرخ ارز در ایران سیر صعودی به خود گرفته و قیمت کالاهای اساسی با رشدی بیسابقه روبهرو شده است.
با جهش ۵۲ درصدی قیمت نان در تهران و برخی شهرهای دیگر در مردادماه، هزینه ماهانه خرید نان سنگک برای یک خانواده کارگری به حدود سه میلیون تومان رسیده که معادل یکپنجم حداقل دستمزد است.
این نشست روز سهشنبه در مرکز فیلم «ههاونده» بوسان و به مناسبت نمایش فیلم تازه پناهی با عنوان «فقط یک تصادف» برگزار شد.
پناهی که امسال جایزه «شخصیت سال سینمای آسیا» را از جشنواره دریافت کرده، گفت فیلم برای او «آینهای است که جامعه را بازتاب میدهد» و حتی در سالهایی که از فیلمسازی منع شده بود، مقابل دوربین ایستاده و از دل زندگی شخصی ایده گرفته است.
پناهی در توضیح تجربههای شخصیاش از دو دهه محدودیت گفت: «۲۰ سال است از فیلمسازی منع شدهام. اما همان دوران بود که فیلم «تاکسی» ساخته شد. هیچ حکومتی نمیتواند جلوی خلاقیت و بیان را بگیرد.»
او افزود: «ساخت فیلم بهترین کار دنیاست، اما فکر کردن به اینکه چه بسازیم، سختترین بخش است. فیلمساز وقتی میسازد زنده است و وقتی نتواند، افسرده میشود.»
سانسور، بازداشت و مقاومت
این کارگردان ایرانی با یادآوری شرایط دشوار سینماگران در ایران گفت: «اگر بخواهید فیلمی بسازید باید فیلمنامه را به نهادهای دولتی بدهید تا سانسور شود. اگر پیروی نکنید، با مشکلاتی جدی روبهرو خواهید شد.»
او افزود همکار فیلمنامهنویسش بهتازگی پس از گذراندن محکومیت طولانی آزاد شده است: «او نیمی از عمرش را در زندان گذراند. این بهای سنگینی است که هنرمندان در دیکتاتوریها میپردازند.»
پناهی در بخشی از سخنانش با لحنی طنزآمیز همسرش را «نیروی محرکه فیلمسازیاش» دانست و گفت: «اگر فیلم نسازم شاید همسرم مرا ترک کند. ادامه زندگی مشترکم وابسته به فیلمسازی است.»
موفقیتهای جهانی و محدودیتهای داخلی
پناهی که پیشتر شیر طلایی ونیز و خرس طلایی برلین را دریافت کرده بود، امسال با فیلم جدیدش نخل طلای جشنواره کن را هم به دست آورد.
او درباره احتمال معرفی فیلمش به آکادمی اسکار توضیح داد: «در ایران فیلمسازان برای حضور در جشنوارههای بینالمللی باید مجوز بگیرند. این روند در کشورهای بسته مانند ایران و چین دشواریهای زیادی دارد.»
او همچنین یادآوری کرد که سالها به دلیل ممنوعالخروجی نمیتوانست در جشنواره بوسان حضور یابد و گفت: «وقتی برای نخستین بار آمدم، بوسان را شهری زیبا و پرنشاط یافتم. احساس گرمی و استقبال داشتم. حالا بازگشت به این جشنواره برایم افتخار بزرگی است.»
جایزه «شخصیت سال سینمای آسیا»
جعفر پناهی در سیامین جشنواره بوسان جایزه «شخصیت سال سینمای آسیا» را دریافت کرد. او در سخنرانی هنگام دریافت جایزه گفت: «این افتخاری بزرگ است که در نخستین دوره جشنواره حضور داشتم و اکنون در سیامین سالگرد آن باز هم اینجا هستم. این جایزه را به همه فیلمهای مستقل که در خط مقدم مبارزه برای آزادی بیان ایستادهاند تقدیم میکنم.»
او در پایان تاکید کرد: «کره در ۳۰ سال گذشته برای آزادی سینما جنگیده است. این مسیر ادامه دارد. باید تا پایان برای آزادی بیان که اساس سینماست مبارزه کنیم.»
جشنواره بینالمللی فیلم بوسان امسال با نمایش ۳۲۸ فیلم از ۶۴ کشور در مرکز سینمایی سئول برگزار شد.
در این نامه که چهارشنبه ۲۶ شهریور منتشر شد آمده است: «ما این مقاومت و شجاعت را ارج مینهیم، اما از شما میخواهیم برای حفظ جان و ادامه این مسیر مشترک به اعتصاب غذایت پایان دهی. وجود آزادیخواهانی چون شما برای ایران، مردم و ادامه این مبارزه ضروری است.»
امضاکنندگان با اشاره به سابقه اعتصاب غذا و فشارهای جسمانی بر زندانیان سیاسی، از جمله فاطمه سپهری، ابوالفضل قدیانی، منوچهر بختیاری و محمد نوریزاد، هشدار دادهاند که اعتصاب غذای رونقی میتواند خطری دوچندان برای جان او باشد.
در بخشی دیگر از نامه تاکید شده است: «هیچ زندان و زندانبانی قادر به خاموش کردن این ایستادگیها نیست. ما همچنین خواهان آزادی فوری و بیقید و شرط همه زندانیان سیاسی هستیم، بهویژه زندانیانی که جانشان در خطر است و نیازمند درمان فوریاند.»
از میان امضاکنندگان این نامه میتوان به جعفر پناهی، محمد رسولاف، نرگس محمدی، علی مصفا، پگاه آهنگرانی، کتایون ریاحی، هنگامه قاضیانی، منیژه حکمت، پرستو فروهر، رضا علامهزاده، پروین فهیمی و سعید دهقان اشاره کرد.
این فعال سیاسی زندانی، ۱۵ شهریور در شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به یک سال حبس تعزیری محکوم شد. به گزارش منابع حقوق بشری، این حکم در ادامه فشارهای قضایی بر او صادر شد.
پیشتر خانواده و نزدیکان او نسبت به وضعیت سلامتیاش ابراز نگرانی کردهاند.
رونقی اکنون در بازداشت موقت در زندان قزلحصار نگهداری میشود و از ۱۲ شهریور امسال دست به اعتصاب غذا زده است.
او در نامهای از زندان قزلحصار خطاب به مردم ایران، شرایط کشور و وضعیت زندانیان سیاسی را تشریح کرده و نوشته بود که حاضر است جان خود را برای آزادی و حق حاکمیت مردم ایران فدا کند.
رونقی در ابتدای این نامه نوشته بود: «زمانی جان به لب میرسد و انسان سر به عصیان برمیدارد که قانون ابزار ظلم، عدالت تهی از معنا و سفرهها خالی از نان میشوند و وطندوستی جرم انگاشته میشود و موجودیت و انسانیت مردم لگدمال میشود.»
به گفته او در چنین شرایطی آزادی دستیافتنی نیست.
علیرضا بختیار، فرزند محمدباقر بختیار، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «او که بهدلیل آنژیو قلبی و وخامت شرایط جسمانی در سی سی یو بستری است، در شرایطی که تنها ۳۸ روز از دوره محکومیتش باقی مانده، با ابلاغ پایان محکومیت، آزاد شد.»
علیرضا بختیار اشاره کرد که تا قبل از ابلاغ رسمی خبر پایان محکومیت پدرش، ماموران امنیتی در سی سی یو بالای سر او بودند و پس از آن، از بیمارستان رفتهاند.
عطیه بختیار، فرزند دیگر محمدباقر بختیار، نیز در ایکس نوشت که پدرش همچنان در بیمارستان بستری است و پس از انجام آنژیو قلب، در بخش سیسییو تحت درمان قرار دارد.
محمدباقر بختیار روز دوشنبه ۲۴ شهریور برای سپری کردن مراحل درمان از زندان اوین به بیمارستان خاتم الانبیا تهران منتقل شده بود. او پیشتر در اوایل شهریور ماه به دلیل وخامت حال جسمیاش به بیمارستان منتقل شد اما ۱۱ شهریور، باوجود ناتمام ماندن مراحل درمانی، به زندان اوین بازگردانده شد.
هانیه بختیار، یکی دیگر از فرزندان محمدباقر بختیار، بیستم شهریور در ایکس اعلام کرده بود که «به اشتباه به پدرم آنتیبیوتیکی تزریق شد که نباید برای او استفاده میشد.»
بر اساس گزارشها، این تزریق منجر به وخامت وضعیت پوستی محمدباقر بختیار شده بود، به ویژه که او در جریان جنگ هشت ساله جمهوری اسلامی و عراق شیمیایی شده و در عین حال، از بیماری دیابت نیز رنج میبرد.
محمدباقر بختیار ۱۳ اردیبهشت برای اجرای حکم حبس راهی زندان اوین شد. او پیشتر با حکم دادگاه انقلاب اسلامی به هشت ماه حبس تعزیری و ۱۶ ماه حبس تعلیقی محکوم شده بود.
محمدباقر بختیار در جریان تجمع ۲۵ بهمن سال گذشته که در اعتراض به تداوم حصر خانگی میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی برگزار شده بود، بازداشت و بیش از یک ماه زندانی بود.
