در ادامه اعتراضها به اعدامها در ایران، نزدیک به سه هزار و ۴۰۰ نفر از فعالان عرصههای مختلف نسبت به تایید حکم اعدام پخشان عزیزی، مددکاری اجتماعی و زندانی سیاسی کُرد محبوس در زندان اوین، اعتراض کردند.
امضاکنندگان این نامه که یکشنبه ۳۰ دی ماه منتشر شده است، از پخشان عزیزی به عنوان انسانی از جنس دردها، آرزوها و امیدها که از میان مردم برآمده است، یاد کرده و هشدار دادند: «اعدام پخشان عزیزی، زخمی بر وجدان ما خواهد بود که هرگز التیام نخواهد یافت.»
هنرمندان، نویسندگان و شاعران، روزنامهنگاران و فعالان عرصههای مختلف، در این نامه با تاکید بر اینکه هیچ جامعهای با ریختن خون انسانها عادلانهتر نخواهد شد، خاطرنشان کردند در مسیر عدالت، هیچ جایی برای کلمه اعدام وجود ندارد.
پخشان عزیزی، مددکار اجتماعی، ۱۳ مرداد ۱۴۰۲ در تهران بازداشت و پس از تحمل نزدیک به پنج ماه حبس انفرادی و شکنجه، اواخر آذر همان سال به بند زنان اوین منتقل شد.
عزیزی دوم مرداد سال جاری با حکم ایمان افشاری، رییس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، به اتهام «بغی» به اعدام محکوم شد.
حکم اعدام این زندانی سیاسی کُرد ۱۹ دی در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور تایید شد و به گفته برادرش، برای اجرا به دایره اجرای احکام فرستاده شده است.
فعالان امضاکننده نامه «اعتراض به حکم اعدام پخشان عزیزی» در بخش دیگری از این نامه اعلام کردند: «ما اینبار نه بهعنوان هنرمند یا فعال مدنی یا هر چهره دیگری، به عنوان مردم به درد آمدهای؛ به عنوان شهروندان این کشور؛ خانوادههای ایرانی که در برابر هر گونه ستمی تکلیفی برای خود احساس میکنیم، اعتراض جدی خود را به حکم اعدام پخشان عزیزی اعلام میکنیم.»
همزمان، شبکه حقوق بشر کردستان خبر داد آیدا عمومی، فعال مدنی و اسعد غفوری، استاد دانشگاه و یکی از مدیران گروه تلگرامی کمپین «جلوگیری از اعدام پخشان عزیزی»، از سوی ماموران امنیتی در سنندج بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شدند.
تایید حکم اعدام پخشان عزیزی و صدور حکم اعدام وریشه مردادی در هفتهها و ماههای گذشته با اعترضات گسترده داخلی و بینالمللی همراه شده است.
در تازهترین نمونه از این اعتراضها، مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان در خطبههای نماز جمعه ۲۸ دی ماه گفت اعدامهای سیاسی بهویژه اعدام زنان خطرناک هستند و باید متوقف شوند.
مای ساتو، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران نیز ۲۸ آذر در پستی در شبکه اجتماعی ایکس خواستار لغو فوری حکم اعدام عزیزی شد و نوشت که پرونده او «بازتابدهنده آزار و اذیت گستردهتر فعالان زن و اقلیتها» در ایران است.
سعید بینات، معاون دفاع زیستی سپاه پاسداران، روز یکشنبه ۳۰ دی در این مراسم گفت که شدت آسیبهای وارده به مجروحان حزب الله لبنان به گونهای بود که نیازمند کار مشترک در گروههای مختلف پزشکی بود.
در روز ۲۷ شهریور، در عملیاتی پیچیده، هزاران دستگاه پیجری که حزبالله لبنان خریده و بین اعضای خود توزیع کرده بود تا برای در امان ماندن از ردگیریهای اسرائیل از آنها به جای تلفنهای همراه خود استفاده کنند منفجر شد. در جریان انفجار پیجرها و واکی تاکیها در روز ۲۸ شهریور، دستکم ۳۹ نفر کشته و بیش از سه هزار و ۴۰۰ نفر مجروح شدند.
علی جعفریان، جانشین وزیر بهداشت، نیز گفت که در یک هفته به ۵٠٠ مجروح لبنانی خدمت رسانی و در یک ماه اول هزار و ۵٠٠ جراحی بر روی آنان انجام شد.
او این اقدامات را نشان «ظرفیت نظام سلامت ایران و تاب آوری بالای آن در شرایط اورژانس» توصیف کرد.
اسماعیل قاآنی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران، نیز گفت که درمان این مجروحان «کار بسیار بزرگی» بوده و نیاز به تخصصهای مختلف و انواع و اقسام رسیدگیها داشته است.
درمان این مجروحان حزبالله با وجود کمبودهای درمانی در ایران و از جمله کمبود دارو انتقاداتی را در فضای مجازی به دنبال داشته است.
با این حال جعفری گفت که برخی از پزشکان بازنشسته در در مان این مجروحان کمک کردند و با وجود « باری که بر نظام درمان وارد شد، اما خللی در ارائه خدمت به بیماران در کشور نشد.»
محمدرضا ظفرقندی، وزیر بهداشت، روز پنجشنبه یکم آذر گفته بود که هزار و ۵۰۰ عمل جراحی در بیمارستانهای ایران بر روی نیروهای حزبالله انجام شده است.
در این همایش روسای برخی از بیمارستانها نیز گزارش هایی را ارایه کردند.
از جمله اکبر درخشان، رییس بیمارستان چشم پزشکی خاتم الانبیاء، گفت ۲۱۸ مورد عمل و خدمات پزشکی و ۴۷۵ ویزیت برای ۷۹ مجروح لبنانی انجام شده است.
عبدالله صفیالدین، نماینده حزبالله لبنان در ایران، نیز در این مراسم کیفیت خدمات بیمارستانهای ایران را بهتر از کشورهای پیشرفته خواند.
حسین سلامی، فرمانده کل سپاه پاسداران، نیز در این هماش گفت که «برادران و خواهران عزیز لبنانی نور چشم ما هستند.»
پیش از این برخی از مقامات جمهوری اسلامی و چهار پسر خامنهای از مجروحان انفجار وسایل ارتباطی حزبالله در بیمارستانهای تهران عیادت کرده بودند.
موسوی چلک، در گفتوگو با ایلنا در خصوص دلایل تشکیل گروههای گنگستری در تهران، ضمن اشاره به زمینههای اقتصادی و اجتماعی آن، گفت: گروههای خلافکار در زندگیشان برای خود اهدافی را دنبال میکنند. بخشی از این افراد تحقق اهدافشان را در تشکیل چنین گروهها یا حضور در این گروهها میدانند.»
او با تاکید بر اینکه افزایش خشونت در جامعه واقعیتی است که باید پذیرفته شود گفت: «این نشان دهنده آن است که در فضای عمومی جامعه باید روی نشاط، شادابی، رفاه، تامین اجتماعی و سرمایه اجتماعی کار کنیم.»
روزنامه شرق ۲۶ آبانماه ۱۴۰۳، با بررسی آمار سازمان پزشکی قانونی که نشان میداد در شش ماه نخست سال ۱۴۰۳ آمار مراجعه به این سازمان در کل کشور بابت نزاع ۳۲۳ هزار و ۴۳۲ مورد، بوده است، برآورد کرد اگر این روند به همین شکل ادامه پیدا کند، سال ۱۴۰۳ رکورد دار تعداد نزاع از سال ۱۳۹۲ به این سو خواهد بود.
موسوی چلک اعتقاد دارد در جامعهای که سرمایه اجتماعی پایین باشد، مصادیقی نظیر استفاده از سلاح در درگیریها و تشکیل باندهای خلافکار، ظهور و بروز بیشتری پیدا میکند و طبیعتا هزینهای که دولتو مردم باید بپردازند افزایش پیدا میکند.
مقصود فراستخواه، جامعهشناس، در خردادماه ۱۴۰۳، هشدار داد مردم ایران از نظر داشتن تجربه عاطفی منفی در طول شبانهروز، در میان ۱۰ رتبه اول جهان قرار دارند.
در نیمه نخست سال جاری، طبق آمار پزشکی قانونی، استان تهران با ۵۶ هزار و ۶۹۵ مراجعه به پزشکی قانونی، بیشترین آمار نزاع در کشور را به خود اختصاص داده است.
شاخص فلاکت، که به عنوان خط کشی برای اندازهگیری وضعیت اقتصادی و رفاه کشورها استفاده میشود، در ایران هم اکنون در حدود ۴۰ است. در سالهایی چون ۱۳۹۸، ۱۴۰۰ و ۱۴۰۲، این شاخص به ۵۳ تا حدود ۵۷ هم رسیده بود. این شاخص در کشوری مثل ایالات متحده حدود ۷ است.
همزمان با سالروز آتش سوزی در ساختمان پلاسکوی تهران، محمدی با اشاره به اینکه ۵۰ درصد ساختمانهای دولتی پایتخت ایمنی ندارند تاکید کرد هیچ بودجهای هم برای ایمن سازی آنها اختصاص نمی یابد.
محمدی با اشاره به آتش سوزی ساختمان پلاسکو که در سال ۱۳۹۵ رخ داد، تاکید کرد اگر ضوابط ایمنی در ساختمان پلاسکو رعایت میشد، آن ساختمان هنوز پابرجا بود.
به گفته مدیرعامل سازمان آتشنشانی شهر تهران، علاوه بر ایمنی، در تهران استفاده نامتناسب از اماکن، خود خطری بالقوه است. به گفته او ساختمان پلاسکو برای استفاده نمایشگاهی ساخته شده بود، اما در زمان حادثه، عملا به انباری از مواد نفتی تبدیل شده بود.
او در مثالی دیگری با اشاره به حادثه آتش سوزی در بازار آهن شادآباد، گفت: «در شادآباد مغازهای با ۲۰۰ هزار اسپری گاز وجود داشت، در آن حادثه اسپریها منفجر و به اطراف پرتاب میشد.»
مدیرعامل سازمان آتش نشانی شهر تهران با بیان اینکه روزانه ۹۰۰ کامیون در تهران تخلیه بار دارند که اجناس آن از تهران به سایر نقاط کشور توزیع میشود، گفت: «بخشی از شهر تهران به انبار و کارگاههای تولیدی تبدیل شده در حالی که باید برای آنها شهرکهای صنعتی ایجاد شود.»
ایمنی از ترس پلمب
جلال ملکی، سخنگوی سازمان آتش نشانی نیز با بیان اینکه حادثه پلاسکو برای ما یک دانشگاه بود، اما از آن عبرت نگرفتیم، اظهار کرد: «حوادثی مانند کلینیک سینا اطهر و متروپل آبادان نشان داد از حادثه پلاسکو درس عبرت نگرفتهایم.»
جلالی با اشاره به کاهش تعداد ساختمانهای ناایمن از ۱۲۹ به ۶۸ ، گفت علت این کاهش از روی ارادت به فرهنگ ایمنی نبود بلکه ورود دستگاه قضا و استفاده از اختیارات قانونی این نهاد مانند پلمب بود که مالکان را ملزم به ایمنسازی کرد.