روزنامه تایمز: اسرائیل پس از افشای اسناد محرمانه آمریکا، حمله به ایران را عقب انداخت

روزنامه تایمز بریتانیا خبر داد که اسرائیل پاسخ به حمله موشکی جمهوری اسلامی را پس از افشای اسناد آمریکا درباره این حمله به تعویق انداخته است.

روزنامه تایمز بریتانیا خبر داد که اسرائیل پاسخ به حمله موشکی جمهوری اسلامی را پس از افشای اسناد آمریکا درباره این حمله به تعویق انداخته است.
اسرائیل نگران است جزییات این اطلاعات افشا شده بتواند به جمهوری اسلامی در پیشبینی الگوهای حمله کمک کند.
طبق ، اسرائیل مجبور شده است یک برنامه جایگزین تدوین کند که اجرای آن به شبیهسازیهای دقیق نظامی نیاز دارد.
یک منبع اطلاعاتی آگاه از بررسیهای اسرائیل به تایمز گفت: «افشای اسناد محرمانه آمریکا، حمله را به دلیل لزوم تغییر در برخی راهبردها و اجزا به تاخیر انداخت.»
به گفته این منبع، واکنش اسرائیل به حمله موشکی دهم مهر جمهوری اسلامی حتمی است اما اجرای آن بیشتر از زمان پیشبینیشده طول میکشد.
در اطلاعات افشا شده هیچ اشارهای به اهداف احتمالی اسرائیل برای حمله به ایران نشده اما آمریکا به اسرائیل هشدار داده است که به زیرساختهای هستهای یا صنعت نفت ایران حمله نکند.
واشینگتن پست پیشتر گزارش داده بود که بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، به آمریکا اطمینان داده است واکنش اسرائیل بر اهداف نظامی جمهوری اسلامی متمرکز خواهد بود.
اسناد افشا شده که شامل جزییاتی درباره تمرینهای نظامی و استقرار تسلیحات اسرائیل است، از روز ۲۷ مهر در یک کانال تلگرامی وابسته به جمهوری اسلامی به نام دیدهبان خاورمیانه (Middle East Spectator) منتشر شد.
اطلاعات فاش شده، عمدتا مربوط به ارزیابی آمریکا از واکنش احتمالی اسرائیل بر اساس تصاویر ماهوارهای و سایر دادههاست.
در این سند به دو موشک بالستیک هواپرتاب اسرائیل با نامهای «گولدن هورایزن» (Golden Horizon) و «راکس» (Rocks) اشاره شده است.
این اسناد به عکسهای ماهوارهای از تمرین نظامی اسرائیل در ۱۵ اکتبر (۲۴ مهر) برای حمله احتمالی تلافیجویانه علیه جمهوری اسلامی اشاره دارند.
اسناد میگویند هدف از این مانورها، تمرین سوختگیری هوایی و عملیات جستوجو و نجات بوده است.
همچنین گفته شده است نیروی شرکتکننده در این تمرین، از نظر اندازه مشابه نیرویی بوده که اسرائیل در حمله به یمن در ۲۹ سپتامبر (هشت مهر) به کار گرفته بود.
این اسناد به جزییاتی مانند نقل و انتقال مهمات، رزمایش نیروی هوایی اسرائیل برای استفاده از موشکهای بالستیک دوربرد، موشکهای هوا به زمین، هواپیماهای سوخترسان و دیگر هواپیماهای پشتیبانی اشاره دارند.
در این اسناد آمده که اسرائیل با استفاده از پهپادها، بهطور مخفیانه ایران را تحت نظارت داشته است.

روبرتا متسولا، رییس پارلمان اروپا، روز پنجشنبه دوم آبان در صحن این پارلمان اعلام کرد جایزه ساخاروف برای آزادی اندیشه در سال ۲۰۲۴/ به ماریا کورینا ماچادو و ادموندو گونزالس اوروتیا، رهبران اپوزیسیون ونزوئلا اهدا میشود.
به گفته متسولا، این جایزه برای پاسداشت مبارزه شجاعانهای که آن ها در راه بازگرداندن آزادی و دموکراسی به ونزوئلا انجام دادند، به آنان داده میشود.
متسولا به ارزشهای مشترک میلیونها ونزوئلایی و شهروندان اروپا یعنی عدالت، دموکراسی و حاکمیت قانون اشاره کرد و گفت آنها در تلاش برای انتقال قدرت بهطور عادلانه، آزاد و صلحآمیز، در مسیر مبارزه برای آینده دموکراتیک کشورشان ایستادهاند.
انتخابات ریاستجمهوری جنجالی در ونزوئلا
ماچادو در سال ۲۰۲۳ به عنوان نامزد ریاستجمهوری اپوزیسیون ونزوئلا از سوی «پلتفرم متحد دموکراتیک» انتخاب شد اما کمیسیون ملی انتخابات که تحت کنترل دولت نیکولاس مادورو بود، صلاحیت او را رد کرد.
پس از او، گونزالس به عنوان نامزد این پلتفرم معرفی شد و دولت ونزوئلا را به دلیل عدم انتشار نتایج رسمی انتخابات ریاستجمهوری به چالش کشید و اعلام پیروزی مادورو را نپذیرفت.
گونزالس پس از صدور حکم دستگیری خود در ماه سپتامبر، از ونزوئلا خارج شد.
به گزارش دولت ونزوئلا، در جریان تظاهرات پس از انتخابات، دو هزار و ۴۰۰ نفر دستگیر شدند و سازمانهای غیردولتی از کشته شدن ۲۴ نفر خبر دادند.
ماچادو همچنان در مخفیگاه به سر میبرد و گونزالس پس از فرار به اسپانیا در تاریخ ۱۷ شهریور، پناهندگی سیاسی دریافت کرد.
رد نتایج انتخابات ونزوئلا
نمایندگان پارلمان اروپا، ۲۹ شهریور بر اساس گزارشهای هیاتهای بینالمللی ناظر بر انتخابات ونزوئلا در قطعنامهای اعلام کردند انتخابات ریاستجمهوری این کشور «مطابق با استانداردهای بینالمللی شفافیت و سلامت انتخاباتی نبوده» است.
آنها تقلب انتخاباتی و نقضهای شدید و سیستماتیک حقوق بشر علیه اپوزیسیون دموکراتیک، مردم ونزوئلا و جامعه مدنی را محکوم کردند.
نمایندگان پارلمان اروپا در این قطعنامه، گونزالس را به عنوان رییسجمهوری قانونی و دموکراتیک ونزوئلا به رسمیت شناختند و ماریا کورینا ماچادو را رهبر نیروهای دموکراتیک معرفی کردند.
برندگان ایرانی جایزه ساخاروف
سال گذشته جایزه ساخاروف به مهسا ژینا امینی و خیزش «زن، زندگی، آزادی» تعلق گرفت و جوزپ بورل، مسئول سیاست خارجی این اتحادیه، این اتفاق را نشانگر «حمایت کامل» اتحادیه اروپا از حقوق بشر و آزادیهای اساسی در ایران خواند.
بورل درباره اهدای جایزه ساخاروف به مهسا ژینا امینی و خیزش «زن، زندگی، آزادی» نوشت: «همه ما تحت تاثیر شجاعت فوقالعاده زنان و مردان در ایران پس از مرگ مهسا امینی قرار گرفتهایم.»
پیش از این هم نسرین ستوده، وکیل دادگستری و فعال مدنی، به همراه جعفر پناهی، کارگردان سینما از ایران در سال ۲۰۱۲ مشترکا جایزه ساخاروف را به خود اختصاص دادند.
جایزه ساخاروف
جایزه ساخاروف برای آزادی اندیشه به افتخار فیزیکدان و مخالف سیاسی شوروی، آندری ساخاروف، نامگذاری شده است.
این جایزه بالاترین جایزه حقوق بشری اتحادیه اروپا به شمار میرود که در سال ۱۹۸۸ ایجاد شده و هر سال به افراد یا سازمانهایی که در زمینههای دفاع از حقوق بشر و حقوق اساسی، بهویژه آزادی بیان، حفظ حقوق گروههای اقلیت، احترام به قوانین بینالمللی، توسعه دموکراسی و دفاع از حاکمیت قانون فعالیت دارند، اهدا میشود.
مراسم اهدای جایزه ساخاروف برای آزادی اندیشه در تاریخ ۲۸ آذر در جریان جلسه عمومی پارلمان اروپا در استراسبورگ برگزار خواهد شد.

کارگران بوئینگ در منطقه سیاتل با قاطعیت آخرین پیشنهاد قرارداد این شرکت را رد و اعتصاب نزدیک به شش هفتهای را تمدید کردند. آخرین پیشنهاد بوئینگ شامل افزایش ۳۵ درصدی دستمزدها بود اما برنامه بازنشستگی مورد نظر بسیاری از کارمندان، بازگردانده شد.
به گزارش خبرگزاری رویترز، این اقدام ضربهای به طرحهای کِلی اورتبرگ، مدیرعامل جدید بوئینگ، برای بهبود وضعیت مالی این شرکت محسوب میشود.
اعتصاب پس از مخالفت ۶۴ درصد از کارکنان بوئینگ با پیشنهاد قرارداد جدید این شرکت برای افزایش ۴۰ درصدی دستمزدها در طی چهار سال تمدید شد.
در حال حاضر و بنا بر اعلام بوئینگ، کارگران مکانیک سالانه به طور متوسط نزدیک به ۷۶ هزار دلار درآمد دارند اما آنها خواستار افزایش ۴۰ درصدی دستمزدها طی سه سال آینده هستند.
پیشتر و در روز جمعه ۲۳ شهریور، بیش از ۹۴ درصد از کارگران مونتاژ هواپیماهای بوئینگ به رد پیشنهاد قراردادی رای داده بودند که دستمزدهای آنان را طی چهار سال ۲۵ درصد افزایش میداد.
مذاکرات ادامه دارد
این رایگیریها نشاندهنده نارضایتی عمیق کارکنان نسبت به مذاکرات یک دهه پیش است که به بحران مالی شرکت دامن زده است.
رهبران اتحادیه اعلام کردند آماده هستند تا بلافاصله مذاکرات را با بوئینگ از سر بگیرند. این اولین مذاکرات بزرگ از سال ۲۰۱۴ است که شرکت با تهدید به انتقال تولید مدل جدید ۷۷۷، موفق به تصویب قراردادی شد که مزایای سنتی بازنشستگی را حذف کرد.
جون هولدن، مذاکرهکننده ارشد اتحادیه کارگران، پس از رایگیری گفت: «این اعضا چیزهای زیادی را پشت سر گذاشتهاند .... زخمهای عمیقی وجود دارد.»
حدود ۳۳ هزار کارگر از ۱۳ سپتامبر ابزارهای خود را کنار گذاشته و تولید مدلهای ۷۳۷ مکس، ۷۶۷ و ۷۷۷ بوئینگ را متوقف کردهاند.
تاثیر اعتصاب کارگران بر بوئینگ
این اعتصاب پروازهای تجاری را تحت تاثیر قرار نخواهد داد اما ضربه دیگری به این غول هوافضا است که اعتبار حرفهای و وضعیت مالی آن در سال جاری به دلیل مشکلات تولیدی و چندین تحقیق فدرال آسیب دیده است.
ارزش سهام این شرکت از ابتدای سال، ۳۸ درصد کاهش یافته و با ادامه اعتصاب، بوئینگ با مشکلات مالی بیشتری مواجه میشود.
این توقف تولید، باعث افزایش فشار بر بوئینگ، بزرگترین صادرکننده ایالات متحده و اتحادیه آن شده و انتظار میرود تا قبل از آغاز دوره پرتلاطم سیاسی انتخابات ریاستجمهوری در پنجم نوامبر به توافق برسند.
شرکای تامینکننده این شرکت که بدنه هواپیماها را تولید میکند، هشدار دادهاند در صورت ادامه اعتصاب تا پایان نوامبر، ممکن است با اخراجها و توقف کار به صورت گسترده مواجه شوند.
با وجود فشارهای مالی و سیاسی، آینده مذاکرات بین بوئینگ و اتحادیه همچنان نامشخص است و سرنوشت مدیرعامل جدید بوئینگ به یافتن راه حلی برای پایان دادن به این بحران کلیدی وابسته است.
چرا این اعتصاب مهم است؟
برای شرکتی با بدهی ۴۵ میلیارد دلاری و در حالی که تلاش میکند تولید را افزایش دهد و اعتبار آسیبدیده خود را ترمیم کند، این شرایط ایدهآل نیست و یک اعتصاب طولانیمدت میتواند میلیاردها دلار برای بوئینگ هزینه داشته باشد.
آکسیوس به نقل از یک تحلیلگر تخمین زده است هر ۳۰ روزی که کارگران در اعتصاب باشند برای بوئینگ یکونیم میلیارد دلار هزینه خواهد داشت.
به این ترتیب اولویت اصلی شرکت اکنون پایان دادن به اعتصاب در سریعترین زمان ممکن است.
هفت اعتصاب قبلی کارگران کارخانه از سال ۱۹۴۸ تا ۲۰۰۸ به طور میانگین ۵۸ روز به طول انجامیده است.

گزارش مرکز پژوهشهای مجلس نشان میدهد نرخ فقر در سال ۱۴۰۲ با افزایش ۰/۴ درصدی نسبت به سال ۱۴۰۱، به ۳۰/۱ درصد رسیده است. روزنامه دنیای اقتصاد در گزارشی نوشت این به معنای آن است که در سال گذشته یک-سوم از ایرانیان توانایی برآورده کردن نیازهای اساسی خود را نداشتهاند.
گزارشی که به تازگی از سوی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی منتشر شده، نشان میدهد نرخ فقر در کشور در ابتدای دهه ۹۰ در سطح ۲۰ درصد قرار گرفت و پس از سال ۱۳۹۸ با توجه به افزایش نرخ تورم و کاهش رشد اقتصادی، تا ۳۱ درصد بالا رفت.
روزنامه دنیای اقتصاد در شماره روز سوم آبان خود با اشاره به این آمار نوشت که در پنج سال اخیر «معجزهای در کاهش نرخ فقر اتفاق نیفتاد» و همچنان یک-سوم جمعیت ایران در فقر به سر میبرند.
طبق این گزارش، افزایش نرخ فقر نشان میدهد سیاستهای حمایتی دولت در سالهای گذشته موفق نبوده و هزینه عمل به تعهدات یارانهای، تنها به بار بزرگی روی دوش بودجه تبدیل شده است.
این گزارش با طرح این پرسش که برای کاهش نرخ فقر و بهتر شدن وضعیت اقتصادی مردم چه باید کرد، به گزارش مرکز پژوهشهای مجلس اشاره کرد که تاکید میکند «سیاستگذار باید از بیعملی و به تاخیر انداختن دوری کند و سیاستهای اصلاحات تدریجی را برای حل بخشی از ناترازیهای موجود» در پیش گیرد.
مرکز پژوهشهای مجلس روز ۱۶ مهر امسال گزارشی درباره فقر مسکن در ایران منتشر کرد که ساعاتی پس از انتشار از روی وبسایت این مرکز حذف شد.
به نوشته دنیای اقتصاد، بررسی وضعیت بودجه نشان میدهد دولت تا پایان سال ۱۴۰۳ برای تامین بودجه عمومی به حدود ۳۰۰ هزار میلیارد تومان منابع جدید نیاز دارد.
این گزارش با اشاره به این که چالش اصلی دولت در خصوص بودجه، کسری هدفمندی یارانههاست، خاطرنشان کرد روند کسری سازمان هدفمندی یارانهها در مدت کوتاهی بهطور چشمگیر افزایش یافته و چشمانداز کوتاهمدت سال ۱۴۰۳ نیز نشاندهنده بدتر شدن وضعیت است.
دنیای اقتصاد روز ۱۹ شهریور امسال در گزارشی نوشت خط فقر برای خانوار سه نفره در تهران در سال جاری حدود ۲۰ میلیون تومان است.
این گزارش به نقل از هادی موسوینیک، عضو هیات علمی مرکز پژوهشهای مجلس، نوشت که در حال حاضر نرخ فقر در ایران معادل ۳۰ درصد است.
این نرخ به معنای آن است که حدود ۲۶ میلیون نفر از ایرانیان دچار فقرند و توانایی برآورده کردن نیازهای اساسی خود را ندارند.
در سالهای اخیر، به دلیل ناکارآمدی حکومت در اداره اقتصادی کشور، گرانی کالاهای اساسی و فقر شدیدا در ایران افزایش یافته است.
رسانههای داخلی در این مدت بارها با انتشار گزارشهایی نسبت به افزایش فقر و گسترش سوءتغذیه در استانهای مختلف هشدار دادهاند که این هشدارها تاکنون چندان مورد توجه مسئولان جمهوری اسلامی قرار نگرفتهاند.

العربیه در گزارشی خبر داد هاشم صفیالدین، گزینه بالقوه جانشینی حسن نصرالله، دبیرکل کشته شده حزبالله لبنان، به شکل مستقیم با حملات هوایی اسرائیل کشته نشد بلکه به دلیل محبوس ماندن در پناهگاهی زیرزمینی و بر اثر خفگی جان باخت.
بر اساس این گزارش، به نظر میرسد نحوه مرگ صفیالدین بهنوعی تکرار سناریوی کشته شدن نصرالله است.
العربیه روز پنجشنبه سوم آبان در گزارشی به نقل از منابع خود و همچنین بر اساس اطلاعات الحدث، رسانه عربستان سعودی فاش کرد که صفیالدین بهطور مستقیم بر اثر حملات هوایی کشته نشده است.
این منابع گفتند صفیالدین در یکی از پناهگاههای زیرزمینی در المریجه پنهان و حبس شده و بین یک تا سه روز به همراه هفت عضو دیگر حزبالله مقاومت کرده اما در نهایت بر اثر خفگی جان باخته است.
به گفته این منابع آگاه، تمامی پناهگاههای زیرزمینی حزبالله که بهطور ویژه مقاومسازی شدهاند، دارای ذخایر اکسیژن هستند.
همین مساله احتمالا توضیح میدهد که چرا اسرائیل تا چند روز پس از حمله اولیه، با ادامه دادن به حملات خود، مانع نزدیک شدن تیمهای امدادی به محل هدف شد.
سناریویی مشابه سناریوی کشتن نصرالله
روز پانزدهم مهر، محمود قماطی، عضو شورای سیاسی حزبالله گفت که اسرائیل با بمباران حومه جنوبی بیروت مانع پیشرفت عملیات جستوجو برای یافتن صفیالدین میشود.
روایتهای منتشر شده در زمان انتشار خبر کشته شدن دبیرکل حزبالله و گفتههای یکی از امدادگرانی که جسد نصرالله را پیدا کرد نیز نشان میداد که او هم بر اثر خفگی جان باخته و بدنش هیچ آسیب و جراحتی ندیده بود.
با ادامه درگیریها میان حزبالله و اسرائیل و تشدید این تنش طی بیش از یک ماه گذشته، حزبالله با خسارتهای سنگینی مواجه شده است.
اسرائیل تاکنون دهها تن از فرماندهان ارشد حزبالله را کشته و حسن نصرالله، دبیرکل این گروه نیز در روز هفتم مهر در حمله اسرائیل به جنوب بیروت از بین رفت.
روز ۱۹ مهر نیز اسرائیل حملاتی بیسابقه به منطقه المَریجه لبنان انجام داد؛ جایی که هاشم صفیالدین، رییس شورای اجرایی حزبالله و جانشین احتمالی نصرالله در آن حضور داشت.
دو هفته پس از این حمله، اسرائیل در روز سهشنبه اول آبان بهطور رسمی مرگ صفیالدین را اعلام کرد.
حزبالله لبنان نیز روز چهارشنبه دوم آبان در نهایت این خبر را تایید کرد.
از اوایل مهر امسال، اسرائیل حملات هوایی شدید خود را به نقاط مختلف لبنان بهویژه در ضاحیه بیروت که مقر اصلی حزبالله محسوب میشود و نیز جنوب و شرق این کشور، افزایش داده است.
اسرائیل در این مدت چندین «ترور هدفمند» دیگر نیز علاوه بر ترور نصرالله و صفیالدین انجام داده که مرگ علی کرکی، فرمانده جبهه جنوب حزبالله در حمله روز دوم مهر یکی از آنها بود.
پیش از آن و در نهم مرداد، فواد شکر، یکی از بنیانگذاران حزبالله و از فرماندهان برجسته نظامی آن، در ضاحیه کشته شد.
۳۰ شهریور، ابراهیم عقیل، فرمانده یگان رضوان و نفر دوم نظامی حزبالله بعد از فواد شکر، همراه با ۱۶ عضو دیگر این یگان کشته شد.
کمتر از یک هفته بعد و در روزهای چهارم، پنجم و هفتم مهر، اسرائیل به ترتیب ابراهیم قبیسی، فرمانده یگان موشکی، محمد سرور، فرمانده یگان هوایی و نبیل قاووق، عضو شورای مرکزی و مسئول امنیت حزبالله را در حملاتی کشت.
سرنوشت وفیق صفا، مسئول هماهنگی و ارتباطات حزبالله و شوهر خواهر حسن نصرالله، همچنان نامشخص است.
اسرائیل اعلام کرده که صفا را در حملاتی به منطقه النویری در بیروت هدف قرار داده اما هنوز خبری رسمی درباره وضعیت او منتشر نشده است.
با وجود این شرایط پیش آمده برای کادر رهبری حزبالله، ارتش اسرائیل اعلام کرد که این گروه در طول روز چهارشنبه دوم آبان و تا ساعت ۱۱ شب به وقت محلی، حدود ۱۳۵ موشک به سوی اسرائیل شلیک کرده است.

نیروی هوایی ترکیه در واکنش به حمله مرگبار روز چهارشنبه دوم آبان به مقر صنایع هوافضای این کشور در نزدیکی آنکارا، اهداف حزب کارگران کردستان (پکک) را در شمال سوریه و عراق هدف حمله قرار داد. به گزارش وزارت دفاع ترکیه، در این حمله «۳۲ هدف نابود شد» و عملیات هوایی همچنان ادامه دارد.
به گزارش العربیه، در حمله پهپادی ترکیه به مواضعی در قامیشلی در شمال شرقی سوریه، دو نفر کشته شدند.
نشریه ترکیه امروز، در شرح حمله نیروی هوایی این کشور نوشت سازمان اطلاعات ملی ترکیه (MIT) در یک عملیات تلافیجویانه، بسیاری از نقاط راهبردی از جمله ساختمانهای زیرساخت انرژی، انبارهای لجستیک و مهمات متعلق به پکک را هدف قرار داد.
به گزارش این نشریه، سازمان اطلاعات ملی ترکیه «تا رسیدن به هدف برنامهریزی شده»، بدون وقفه به عملیات خود علیه «سازمان تروریستی پکک» ادامه خواهد داد.
حمله انتحاری به مقر صنایع هوایی
روز چهارشنبه دوم آبان، همزمان با سفر رجب طیب اردوغان، رییسجمهوری ترکیه به کازان روسیه برای شرکت در نشست بریکس، رسانههای ترکیه نوشتند در یک «حمله انتحاری» به مقر صنایع هوانوردی و فضایی ترکیه در آنکارا، دستکم سه نفر کشته شدند.
مهاجمان شامل یک مرد و یک زن بودند که با حملات مسلحانه و انفجار، این حادثه را رقم زدند.
هر دو مهاجم در جریان این حمله کشته شدند.
چرا پکک؟
حملات ترکیه پس از آن انجام شد که علی یرلی کایا، وزیر کشور ترکیه، اعلام کرد اعضای پکک «احتمالا» مسئول حمله روز چهارشنبه افراد مسلح به مقر صنایع هوافضای ترکیه بودند؛ حملهای که در آن پنج نفر کشته و ۲۲ نفر زخمی شدند.
یاشار گولر، وزیر دفاع ترکیه، بدون اشاره به هویت مهاجمان به خبرنگاران گفت: «ما اعضای بیشرافت پکک را آنطور که سزاوارشان است مجازات میکنیم اما به نظر میرسد که آنها هرگز درس نگرفتهاند.»
هیچ گروهی از جمله پکک تاکنون مسئولیت حمله روز چهارشنبه را بر عهده نگرفته است.
صنایع هوافضای ترکیه یکی از بزرگترین شرکتهای دفاعی این کشور است که به گفته راگیپ سویلو، رییس دفتر خبرگزاری میدلایست آی ترکیه، در حال تولید پهپادهای مسلح و جتهای جنگنده است.
واکنشها به حمله روز چهارشنبه
پس از این حادثه ولادیمیر پوتین، رییسجمهوری روسیه و مارک روته، دبیرکل سازمان پیمان نظامی آتلانتیک شمالی (ناتو)، در گفتوگوهای جداگانه با رییسجمهوری ترکیه، این حادثه را محکوم کردند.
سفارت آمریکا در ترکیه نیز با انتشار بیانیهای این حمله را محکوم و تاکید کرد واشینگتن در کنار متحد خود، آنکارا، ایستاده است.
پس از حمله تروریستی در آنکارا، رییس شورای عالی رادیو و تلوزیون ترکیه از «ممنوعیت پخش» در این زمینه خبر داد.
همزمان دسترسی به شبکههای اجتماعی در ترکیه با مشکل روبهرو شده است.
مقامات رسمی هنوز در مورد این مشکل اظهار نظر نکردهاند.
این حادثه جدیدترین نشانه از تشدید درگیریهای مداوم بین ترکیه و گروه پکک است که از سوی دولت ترکیه و برخی متحدان غربی آن از جمله ایالات متحده، «به عنوان یک سازمان تروریستی» شناخته شده است.





