ارتش اوکراین: نیروهای روسیه به دروازههای شهر تورتسک رسیدند

ارتش اوکراین اواخر روز دوشنبه ۱۶ مهر، کمتر از یک هفته پس از سقوط شهر ووهلدار، اعلام کرد که نیروهای روسیه وارد حومه شهر تورتسک در خط مقدم شرق اوکراین شدهاند.

ارتش اوکراین اواخر روز دوشنبه ۱۶ مهر، کمتر از یک هفته پس از سقوط شهر ووهلدار، اعلام کرد که نیروهای روسیه وارد حومه شهر تورتسک در خط مقدم شرق اوکراین شدهاند.
آناستازیا بوبو نیکوا، سخنگوی گروه عملیاتی تاکتیکی «لوهانسک» به شبکه ملی اوکراین گفت: «وضعیت ناپایدار است، جنگ به معنای واقعی کلمه در تمام ورودیهاd شهر در جریان است.»
وزارت دفاع روسیه اوایل روز دوشنبه گفته بود که نیروهایش به نیروی انسانی و تجهیزات نزدیک چندین شهرک در این منطقه، از جمله در نزدیکی تورتسک، خسارت وارد کردهاند.
به گفته وبلاگ نویسان نظامی روسیه، نیروهای روسی به پیشروی خود به سمت مرکز این شهر ادامه میدهند.
پنج روز پیش، فرماندهی ارتش اوکراین به سربازان خود دستور داد از شهر ووهلدار در شرق این کشور عقبنشینی کنند تا در حلقه محاصره نیروهای روسیه گرفتار نشوند.
همزمان کانالهای روسی، ویدیوهایی را در تلگرام منتشر کردند که نشان میدهند سربازان، پرچم روسیه را بر روی ساختمانهای ویران شده در این شهر به اهتزاز در میآورند.
پیشروی مسکو نشاندهنده برتری گسترده روسیه در نیروی انسانی و تجهیزات نظامی است؛ اوکراین مدتهاست از متحدان غربی که از آن حمایت می کنند تسلیحات بیشتری درخواست کرده است.
بر اساس این گزارش، روسیه که اکنون کمی کمتر از یک پنجم خاک اوکراین را کنترل می کند، از ماه اوت به سمت تورتسک پیشروی کرده و با کمک پیاده نظام و افزایش استفاده از بمب های هدایت شونده بسیار مخرب، روستا به روستا در حال پیشروی است.
ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین با از دست دادن مناطق بیشتری از این کشور، به مقامات ارشد خود دستور داده است تا برای به حداقل رساندن پیشروی مسکو در خط مقدم هر کاری که میتوانند انجام دهند.
تورتسک در ۱۰ سال گذشته و پس از تصرف از سوی جدایی طلبان مورد حمایت روسیه در خط مقدم درگیریهای روسیه و اوکراین بوده است.
پوتین پس از ناکامی در تصرف کییف در ابتدای جنگ، تمرکز خود را بر تصرف منطقه صنعتی قدیمی در شرق اوکراین به نام دونباس، که شامل مناطق لوهانسک و دونتسک است، گذاشت.
دونباس از آن زمان به صحنه اصلی جنگ تبدیل شده است، جایی که برخی از بزرگترین نبردها در اروپا برای نسلها در آن رخ داده است.
در خبری دیگر ارتش اوکراین روز دوشنبه ۱۶ مهر در بیانیهای اعلام کرد: «پایانه فئودوسیا از نظر انتقال فرآوردههای نفتی که از جمله برای رفع نیازهای ارتش اشغالگر روسیه استفاده میشد، بزرگترین پایانه کریمه است.»
مسکو شبهجزیره کریمه را در سال ۲۰۱۴ از اوکراین تصرف و به خاک روسیه ضمیمه کرد.

کمیته نوبل روز سهشنبه ۱۷ مهر جایزه نوبل فیزیک سال ۲۰۲۴ را به جان هاپفیلد و جفری هینتون اهدا کرد. این دو برای اکتشافات و اختراعاتی اساسی که یادگیری ماشین را با شبکههای عصبی مصنوعی امکان پذیر میکند، برنده نوبل فیزیک شدند.
جان جوزف هوپفیلد (متولد ۱۵ ژوییه ۱۹۳۳)، فیزیکدان آمریکایی است که بیشتر به دلیل مطالعاتش در زمینه شبکههای عصبی تداعیگر در سال ۱۹۸۲ شناخته میشود.
این مدل که اکنون به نام شبکه هوپفیلد معروف است، نقش مهمی در توسعه شبکههای عصبی مصنوعی و یادگیری ماشینی داشته است.
هوپفیلد در سال ۱۹۵۸ مدرک دکترای فیزیک خود را از دانشگاه کرنل دریافت کرد و به عنوان استاد در دانشگاههای معتبر از جمله پرینستون و کلتک فعالیت کرده است.
جفری اورست هینتون (متولد شش دسامبر ۱۹۴۷)، دانشمند بریتانیایی-کانادایی است که در حوزه علوم کامپیوتر و روانشناسی شناختی فعالیت میکند.
هینتون به عنوان یکی از پیشگامان شبکههای عصبی مصنوعی شناخته میشود و اغلب از او به نام «پدرخوانده هوش مصنوعی» اسم میبرند.
او از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۳ در گوگل (Google Brain) و دانشگاه تورنتو فعالیت داشت و در سال ۲۰۲۳ به دلیل نگرانیهایش درباره خطرات هوش مصنوعی، از کار در گوگل کنارهگیری کرد.
هینتون همچنین برنده چندین جایزه دیگر از جمله مدال دیراک و جایزه آلبرت اینشتین است و به عنوان یکی از تاثیرگذارترین دانشمندان در زمینه فیزیک و زیستشناسی محاسباتی شناخته میشود.
نوبل فیزیک سال گذشته به چه کسانی رسید؟
در سال ۲۰۲۳، پیر آگوستینی، فرنک کراوس و آن لوهیلیر، موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک شدند.
آنها به خاطر توسعه پالسهای لیزری فوقالعاده کوتاه که امکان مطالعه حرکات الکترونها را فراهم میکند، این جایزه را دریافت کردند.
مراسم اهدای جایزه نوبل فیزیک در دهم دسامبر در استکهلم برگزار میشود و برندگان این جایزه، مدال، دیپلم و مبلغ جایزه را دریافت میکنند.
برندگان جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۴ چه کسانی بودند؟
روز دوشنبه، کمیته نوبل در موسسه کارولینسکا در استکهلم سوئد، ویکتور آمبروس و گری روکون را به عنوان برندگان جایزه نوبل پزشکی و فیزیولوژی سال ۲۰۲۴ معرفی کرد.
این دو دانشمند آمریکایی به دلیل کشف میکرو آر.ان.ایها (microRNA)، مولکولهای کوچک آر.ان.ای که نقشی کلیدی در تنظیم ژنها ایفا میکنند، این جایزه را دریافت کردند.
کشف میکرو آر.ان.ایها، اصل جدیدی را در تنظیم ژنتیکی معرفی کرده و نشان داده است این مولکولها برای موجودات چندسلولی، از جمله انسان، ضروری هستند.
جایزه نوبل
جایزه نوبل در سال ۱۸۹۵ به وسیله آلفرد نوبل، شیمیدان و مخترع سوئدی، بنیانگذاری شد.
نوبل، مخترع دینامیت، پس از مواجهه با انتقادات درباره آثار مخرب اختراعش، در وصیتنامهاش تصمیم گرفت ثروت خود را بهمنظور اعطای جوایز به افرادی که بزرگترین دستاوردها را در زمینههای فیزیک، شیمی، فیزیولوژی یا پزشکی، ادبیات و صلح به دست میآورند، وقف کند.
هدف او از این اقدام، تشویق نوآوریهایی بود که به نفع بشریت باشد.
اولین جوایز نوبل در سال ۱۹۰۱ اهدا شدند.
در طول سالها، جایزه نوبل به یکی از معتبرترین و شناختهشدهترین جوایز در سطح جهان تبدیل شده است.
علاوه بر جوایز اصلی، در سال ۱۹۶۸ بانک مرکزی سوئد نیز جایزهای در زمینه علوم اقتصادی به یاد آلفرد نوبل تاسیس کرد که به آن جایزه نوبل اقتصاد گفته میشود.
فرایند انتخاب برندگان با دقت و از طریق کمیتههای علمی و کارشناسی مرتبط انجام میشود و اسامی نامزدها و سایر اطلاعات در مورد نامزدی و روند انتخاب، تا ۵۰ سال بعد فاش نمیشود.
جایزه نوبل شیمی ۲۰۲۴
روز چهارشنبه ۱۸ مهر، کمیته نوبل برنده جایزه نوبل شیمی ۲۰۲۴ را معرفی خواهد کرد.
در سال ۲۰۲۳، مونگی باوندی، لوئیس بروس و الکسی اکیموف، به خاطر دستاوردهایشان در زمینه ایجاد نقاط کوانتومی، موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شدند.
نقاط کوانتومی، ذراتی فوقالعاده کوچک هستند که اندازه آنها تقریبا یک میلیون برابر کوچکتر از سر یک سوزن است. این نقاط به دلیل اندازههای مختلف خود، قادر به تولید رنگهای متنوعی از نور هستند و کاربردهای گستردهای در فنآوریهای نوری و الکترونیکی دارند.
جایزه نوبل ادبیات ۲۰۲۴
روز پنجشنبه ۱۹ مهر، برنده جایزه نوبل ادبیات ۲۰۲۴ اعلام خواهد شد.
در سال ۲۰۲۳، یون فوسه، نویسنده نروژی، به دلیل آثار برجستهاش در ژانر نمایشنامه و داستانهای تخیلی، به ویژه موضوعات الهیاتی، موفق به دریافت جایزه نوبل ادبیات شد.
آکادمی سوئد در بیانیه خود به طور خاص از رمان چند جلدی فوسه با عنوان «سپتولوژی» قدردانی کرد.
این اثر درباره یک نقاش است که در آن به موضوعاتی چون مرگ، حافظه، اعتیاد به الکل و هنر پرداخته و تامل میکند.
جایزه نوبل صلح ۲۰۲۴
روز جمعه ۲۰ مهر، کمیته صلح نوبل، برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۲۴ را معرفی خواهد کرد
در سال ۲۰۲۳، نرگس محمدی، فعال حقوق بشر زندانی در ایران، برنده این جایزه شد و کمیته نوبل نروژ از او به خاطر «مبارزه علیه ستم بر زنان در ایران و مبارزه برای ارتقای حقوق بشر و آزادی برای همه» قدردانی کرد.
این جایزه توجه بینالمللی را به مبارزه برای حقوق زنان در ایران معطوف کرد؛ جایی که زنان پس از کشته شدن مهسا ژینا امینی در بازداشت گشت ارشاد در پاییز ۲۰۲۲، در اعتراض به خیابانها آمدند.
محمدی، بعد از شیرین عبادی دومین ایرانی است که این جایزه را به خود اختصاص داده است.
او پنجمین فردی بود که در حبس این جایزه را دریافت کرد.
نوبل علوم اقتصادی
به گفته کمیته نوبل، روز دوشنبه ۲۳ مهر، برنده جایزه نوبل علوم اقتصادی ۲۰۲۴ معرفی خواهد شد.
در سال ۲۰۲۳، پروفسور کلودیا گلدین، اقتصاددان برجسته دانشگاه هاروارد، این جایزه را برای تحقیقات خود در زمینه بررسی نقش زنان در بازار کار دریافت کرد.
گلدین با تحلیل بیش از ۲۰۰ سال دادههای نیروی کار ایالات متحده، نشان داد نرخ اشتغال و شکاف دستمزد جنسیتی نه تنها به عوامل اقتصادی، بلکه به تغییرات در هنجارهای اجتماعی مرتبط با آموزش و نقش زنان در خانه و خانواده بستگی دارد.
گلدین سومین زنی بود که برنده جایزه نوبل اقتصاد شد؛ جایزهای که تاکنون به ۹۰ مرد اهدا شده است.

مقامهای امنیتی آمریکا به نیویورکتایمز گفتند که روسیه، چین، و جمهوری اسلامی قصد دارند از انتخابات ایالات متحده سوءاستفاده، و اعتماد به روند دموکراتیک کشور را تضعیف کنند.
بر اساس این گزارش، روسیه و جمهوری اسلامی بر روی رایگیری ریاستجمهوری متمرکز شدهاند، هرچند در دو طرف مخالف؛ مسکو از دونالد ترامپ و تهران از کامالا هریس حمایت میکند.
در رقابتهای کنگره، روسیه بر وابستگی حزبی متمرکز نیست و در عوض بر حمایت از نامزدهایی که درباره کمک به اوکراین بدبین هستند، کار میکند. این در حالیست، که حکومت ایران بر رقابتهای کنگره متمرکز نیست، گرچه از پیش وبسایتهایی برای تهدید مقامهای انتخاباتی ایجاد کرده است.
در این گزارش به دستکم ۱۹ وبسایتی اشاره شده، که جمهوری اسلامی از آنها برای انتشار اطلاعات نادرست استفاده کرده، و آمده است: «اگرچه مقامات امنیتی میگویند ایران به دنبال حمایت از کمپین خانم هریس بوده است، اما این رسانههای جعلی برای رایدهندگان احتمالی در سراسر طیف سیاسی جذاب هستند.»

نتایج یک پژوهش جدید که با هدایت پژوهشگران دانشگاه آکسفورد برگزار شده است و دوشنبه ۱۶ مهر منتشر شد، نشان میدهد بریتانیا میزبان بیشترین تعداد مهاجران غیرقانونی در میان کشورهای اروپایی است.
بر اساس این مطالعه که به رهبری پژوهشگران دانشگاه آکسفورد انجام شد، هماکنون جمعیتی بین ۵۹۴ هزار تا ۷۴۵ هزار مهاجر غیرقانونی در بریتانیا زندگی میکنند که معادل حدود یک درصد از جمعیت بریتانیا است.
بر اساس نتایج این پژوهش، آلمان با ۷۰۰ هزار مهاجر غیرقانونی رتبه دوم را در این ردهبندی در میان کشورهای اروپایی به خود اختصاص داده است.
اسپانیا با ۴۶۹ هزار، ایتالیا با ۴۵۸ هزار و فرانسه با ۳۰۰ هزار مهاجر غیرقانونی در ردههای بعدی قرار دارند.
وزارت کشور بریتانیا اعلام کرد تنها شنبه ۱۴ مهر، ۹۷۳ نفر سوار بر ۱۷ قایق خود را بهصورت غیرقانونی از طریق کانال مانش به بریتانیا رساندند که این عدد در سال ۲۰۲۴ بیسابقه بوده است.
از ابتدای سال جاری میلادی، ۲۶ هزار و ۶۱۲ مهاجر غیرقانونی با عبور از کانال مانش وارد خاک بریتانیا شدهاند. این عدد در مقایسه با سال پیش از آن، رشدی پنج درصدی را نشان میدهد.
مقامهای فرانسوی خبر دادند دو نفر هم روز شنبه در تلاش برای عبور از کانال مانش و رسیدن به بریتانیا جان خود را از دست دادند. یکی از قربانیان یک کودک دو ساله بود که بر اساس گزارشها، در قایق «زیر دست و پا له شد».
هشت مهاجر غیرقانونی نیز روز ۲۵ شهریور پس از واژگون شدن قایق حامل آنها در کانال مانش جان باختند.

به گزارش روزنامه تلگراف، از حدود ۷۴۵ هزار مهاجر غیرقانونی ساکن بریتانیا، تعدادی پس از پایان اعتبار ویزا یا رد شدن درخواست پناهندگیشان در این کشور باقی ماندهاند و برخی دیگر نیز با عبور از کانال مانش وارد بریتانیا شدهاند.
این در حالی است که ۲۲۴ هزار و ۷۴۲ پناهجو نیز در انتظار رسیدگی به پروندهشان از سوی دولت بریتانیا به سر میبرند.
دولت بریتانیا ۳۱ مرداد اعلام کرد تدابیر جدیدی را برای مقابله با آن دسته از مهاجران غیرقانونی که سوار بر قایق از فرانسه به بریتانیا وارد میشوند، در نظر گرفته است.
بنا بر اعلام وزارت کشور بریتانیا، «۱۰۰ افسر متخصص اطلاعاتی و تحقیقاتی» به استخدام آژانس ملی جرم و جنایت این کشور، موسوم به اِنسیاِی، درخواهند آمد تا برای متلاشی کردن باندهای قاچاقی که مهاجران غیرقانونی را از گذرگاههای خطرناک عبور میدهند، فعالیت کنند.
گزارشها حاکی از آن است که قاچاقچیان انسان برای انتقال مهاجران غیرقانونی از فرانسه به بریتانیا با استفاده از قایقهای کوچک، به ازای هر نفر، چند هزار یورو دریافت میکنند.
دولت پیشین بریتانیا به رهبری ریشی سوناک طرحی را در دستور کار داشت که بر اساس آن قرار بود مهاجرانی که به صورت غیرقانونی به این کشور میآمدند، پس از بازداشت در اسرع وقت به رواندا در شرق آفریقا منتقل شوند.
کییر استارمر، رهبر حزب کارگر، پس از پیروزی در انتخابات بریتانیا و تشکیل دولت، در تیرماه دستور لغو این طرح را صادر کرد.
مرداد ماه سال جاری، تعدادی از شهرهای بریتانیا صحنه ناآرامی و رویارویی معترضان به سیاستهای مهاجرتی این کشور و نیروهای پلیس بودند.
کشورهای اروپایی در سالهای اخیر به دنبال یافتن راهی برای تقویت امنیت مرزهای خود و جلوگیری از ورود مهاجران غیرقانونی بودهاند.
رسانهها هم ۱۹ شهریور گزارش دادند آلمان قصد دارد با هدف مقابله با ورود مهاجران غیرقانونی و افزایش تدابیر امنیتی در برابر «افراطگرایی اسلامی»، بهصورت موقت در تمامی مرزهای زمینی خود، اقدامات کنترلی به کار گیرد.

در انتخابات ریاستجمهوری ایالات متحده، یک نامزد نه با کسب اکثریت تعداد آرا مردم در سراسر کشور، بلکه از طریق سیستمی به نام کالج انتخاباتی/الکترال که آرای الکترال را میان ۵۰ ایالت و ناحیه کلمبیا، عمدتا بر اساس جمعیت آنها تقسیم میکند، رییسجمهوری میشود.
سیستم انتخاباتی آمریکا برای انتخاب ریاستجمهوری این کشور، از لحاظی منحصر به فرد است و آگاهی از آن میتواند تصویر درستتری از شرایط انتخاباتی این کشور به دست بدهد و همچنین آشکار ساطد چرا نتایج نظرسنجیهایی که در سراسر این کشور برگزار میشود نمیتواند در پیشبینی نتیجه نهایی انتخابات چندان کمکی بکند.
کالج انتخاباتی/الکترال چیست؟
در انتخابات ریاستجمهوری آمریکا، زمانی که رایدهندگان برای انتخاب رییسجمهور به پای صندوقهای رای میروند، معمولا فقط نام نامزدهای ریاست جمهوری و معاونانشان را میبینند. با این حال، رایدهندگان در واقع به گروهی از انتخابکنندگان رای میدهند.
در سطح ملی، در مجموع ۵۳۸ رای الکترال یا انتخابکننده وجود دارد، به این معنی که یک نامزد برای پیروزی باید ۲۷۰ رای الکترال کسب کند.
انتخابکنندهها، معمولا وفاداران به حزب هستند که متعهد میشوند از نامزدی حمایت کنند که بیشترین رای را در ایالت آنها کسب کند. هر انتخابکننده نماینده یک رای در کالج الکترال است.
در سال ۲۰۲۰، جو بایدن با کسب ۳۰۶ رای الکترال، ترامپ را شکست داد که ۲۳۲ رای الکترال داشت.
این سیستم که در قانون اساسی ایالات متحده تعبیه شده، نتیجه تفاهم میان بنیانگذاران این کشور است تا فارغ از بزرگی یا کوچکی ایالتها که در تعداد ارا الکترال آنها بازتاب مییابد، سهم همه ایالتها در انتخاب رییسجمهور لحاظ شود.
آیا ایالتها تعداد انتخابکنندگان (رای الکترال) یکسانی دارند؟
خیر. هر ایالت به تعداد نمایندگان و سناتورهایی که در کنگره دارد، انتخابکننده دارد. برای هر ایالت دو سناتور وجود دارد، اما تخصیص کرسیهای مجلس نمایندگان بر اساس جمعیت متفاوت است.
کالیفرنیا، پرجمعیت ترین ایالت آمریکا، ۵۴ انتخابکننده دارد، اما ایالتهای کم جمعیت آلاسکا، دلاور، ورمونت، مونتانا و وایومینگ و ناحیه کلمبیا، تنها سه رای الکترال دارند که حداقل تعداد تخصیص یافته الکترال به یک ایالت است.
این تخصیص جمعیتی به این معنی است که برای مثال یک رای الکترال در وایومینگ، کمجمعیتترین ایالت آمریکا، نمایندهی نزدیک به ۱۹۲ هزار نفر از جمعیت آن ایالت است، در حالی که یک رای الکترال در تگزاس که دومین ایالت پرجمعیت آمریکاست، نماینده حدود ۷۳۰ هزار نفر است.
در همه ایالتها به جز دو ایالت مین و نبراسکا، اگر نامزدی بیشترین آرا را در آن ایالت به دست آورد، تمام آرای الکترال آن ایالت را از آن خود میکند.
در ایالت مین، آرای الکترال به روش حوزههای کنگرهای توزیع میشود. به این ترتیب که از ۴ رای الکترال این ایالت، دو رای الکترال به نامزدی تعلق میگیرد که بیشترین آرا را در کل ایالت به دست آورده است و دو رای دیگر به برندگان هر یک از دو حوزه انتخابیه کنگره ایالت مین تعلق میگیرد.
در ایالت نبراسکا هم که ۵ رای الکترال دارد، دو رای الکترال به نامزدی داده میشود که بیشترین آرا را در کل ایالت به دست آورده است و سه رای الکترال دیگر به برندگان هر یک از سه حوزه انتخابیه کنگرهای نبراسکا تعلق میگیرد.
بنابراین جز این دو ایالت در ۴۸ ایالت دیگر و ناحیه کلمبیا، پیروزی در یک ایالت با اختلاف زیاد فرقی با پیروزی در آن ایالت با اختلاف یک رای ندارد.
به همین دلیل، نامزدها تمایل دارند بر ایالتهایی تمرکز کنند که به طور قطع دموکرات یا جمهوریخواه نیستند یعنی پیروزی هیچ کدام از دو حزب رقیب در آنها تضمین نشده است و یک تغییر کوچک میتواند تمام آرای انتخاباتی آن را به نفع یک رقیب به ارمغان بیاورد.
در انتخابات ریاستجمهوری فعلی که ۵ نوامبر ۲۰۲۴ برگزار میشود، ایالتهای حساسی که آرا آنها میتواند تعیینکننده نتیجه انتخابات باشد، آریزونا، جورجیا، میشیگان، کارولینای شمالی، نوادا، پنسیلوانیا و ویسکانسین هستند.
آیا یک نامزد میتواند علیرغم به دست نیاوردن بیشترین آرای مردم در انتخابات پیروز شود؟
بله. جورج دبلیو بوش جمهوریخواه در سال ۲۰۰۰ و ترامپ در سال ۲۰۱۶ هر دو علیرغم به دست نیاوردن اکثریت آرای مردم در سراسر آمریکا، رییسجمهور این کشور شدند. این اتفاق، سه بار هم در سده ۱۸۰۰ میلادی اتفاق افتاده است.
منتقدان سیستم فعلی انتخاباتی آمریکا این موضوع را اغلب به عنوان نقص اصلی سیستم کالج الکترال ذکر میکنند، اما طرفداران کالج انتخاباتی میگویند این سیستم، نامزدها را مجبور میکند به جای تمرکز صرف بر جلب نظر رایدهندهها در شهرهای بزرگ، از طیف وسیعی از ایالتها رای بگیرند.
انتخابکنندگان چه زمانی رای میدهند؟
انتخابکنندگان/الکترالها، روز ۱۷ دسامبر گرد هم میآیند تا رسما رای خود را به صندوق بیندازند و پس از شمارش، نتایج را به کنگره ارسال کنند. نامزدی که در این مرحله ۲۷۰ رای الکترال یا بیشتر را به دست آورد، رییسجمهور میشود.
کنگره در جلسهای که ماه ژانویه برگزار میشود این آرا را بررسی و تائید میکند و روز بیستم همین ماه، رییس جمهور جدید سوگند یاد میکند.
آیا انتخابکنندگان ممکن است به رای ایالتشان پایبند نباشند؟
به طور کلی، جلسه انتخابکنندگان یک رویداد تشریفاتی است که در آن، این افراد صرفا به نامزدی که برنده ایالت آنها شده، رای میدهند.
اما در سال ۲۰۱۶، هفت نفر از ۵۳۸ انتخابکننده رای خود را به شخصی غیر از برنده رای مردمی ایالت خود دادند که رقمی نسبتا بالا بود.
سه نفر از این هفت انتخابکننده به کالین پاول، وزیر خارجه سابق ایالات متحده رای دادند، هرچند که آنها نماینده ایالتهایی بودند که هیلاری کلینتون نامزد دموکراتها در آنجا به پیروزی رسیده بود. در آن انتخابات، ترامپ با وجود آرا کمتر در کل کشور، در نهایت بیشترین رای الکترال را داشت و رییسجمهور شد.
اگر آرا الکترال دو نامزد رقیب مساوی باشد، چه اتفاقی میافتد؟
یکی از ایرادات این سیستم این است که از نظر تئوری این امکان وجود دارد که دو نامزد هر کدام با کسب ۲۶۹ رای الکترال مساوی شوند.
اگر این اتفاق بیفتد، مجلس نمایندگان تازه منتخب در روز ششم ژانویه درباره سرنوشت ریاست جمهوری تصمیم خواهد گرفت.
بر اساس دوازدهمین متمم قانون اساسی ایالات متحده، در این مرحله هر ایالت یک رای دارد و هر نامزدی که رای ایالتهای بیشتری را کسب کند، برنده انتخابات شناخته خواهد شد.
در حال حاضر، جمهوریخواهان ۲۶ هیات ایالتی در کنگره را کنترل میکنند، در حالی که دموکراتها ۲۲ هیات ایالتی را کنترل میکنند. در هیاتهای ایالتهای مینهسوتا و کارولینای شمالی هم عداد نمایندههای دموکرات و جمهوریخواه برابر است.
آیا سیستم کالج انتخاباتی تغییر خواهد کرد؟
پیشتر کنگره آمریکا تلاش کرد تا نقایصی را که پس از انتخابات ۲۰۲۰ آشکار شده بود، ترمیم کند، نقایصی که با ادعای نادرست ترامپ در مورد برندهشدن برجسته شد. دادستانها گفتهاند او در آن زمان مقامات دولتی را تحت فشار قرار داد تا نتیجه انتخابات را لغو کنند.
در سال ۲۰۲۲، کنگره قانون اصلاح شمارش انتخابات را تصویب کرد که بر اساس آن، فرماندار هر ایالت یا هر مقام دیگری که ایالت تعیین میکند، نتایج انتخابات ایالت را قبل از تحویل به کنگره تایید میکند.
هدف این اصلاحیه، جلوگیری از تکرار بنبست انتخابات ۱۸۷۶ بود، زمانی که مقامات کنگره ایالتی و فرمانداران که از دو حزب متفاوت بودند در رقابت با هم، دو فهرست متفاوت از انتخابکنندگان را به کنگره ارائه کردند.
قانون جدید همچنین ضربالاجلی اجباری برای تایید نتایج انتخاباتی در ایالتها تعیین کرد و به ایالتها حداکثر ۳۶ روز برای رسیدگی به دعاوی حقوقی و بازشماری آرا و اعلام نهایی نتیجه فرصت داده است.
لغو سازوکار کالج الکترال و تغییر احتمالی نظام انتخاباتی، مستلزم اصلاح قانون اساسی آمریکاست که سازوکاری دشوار و زمانبر است.
سازوکار اصلاح یا تغییر در اصول یا متممهای قانون اساسی
در ایالات متحده، برای تغییر یا اصلاح یکی از اصول یا متممهای قانون اساسی، دو مسیر اصلی وجود دارد که هر دو بسیار دشوار و زمانبر هستند.
سازوکار کنگره فدرال و ایالتی
در این حالت، ابتدا متمم پیشنهادی باید در مجلس نمایندگان و مجلس سنا مطرح شود. برای تصویب در هر دو مجلس، به دستکم دو سوم آرای موافق نمایندگان نیاز است.
پس از تصویب در کنگره، متمم پیشنهادی یا اصلاحی باید در مجالس قانونگذاری ایالتی به رای گذاشته شود و اگر کنگرههای ایالتی در سه چهارم ایالتها (۳۸ ایالت از مجموع ۵۰ ایالت)، این متمم را تصویب کنند، متمم اصلاحی یا الحاقی به قانون اساسی اضافه میشود.
تصویب از طریق کنوانسیون قانون اساسی
در این شیوه، ابتدا دو سوم ایالتها (۳۴ ایالت) میتوانند درخواست کنند برای اصلاحات یا تغییر در قانون اساسی، کنوانسیون قانون اساسی برگزار شود.
در این کنوانسیون که با حضور نمایندگان همه ایالتها برگزاری میشود، متمم یا اصلاحات جدید پیشنهاد میشود و سپس در صوت کسب رای موافق دستکم سه چهارم ایالتها (۳۸ ایالت)، به قانون اساسی اضافه شود.
این دو مسیر تضمین میکنند که هرگونه تغییر در قانون اساسی بدون توافق گستردهای در سطوح ملی و ایالتی ممکن نشود و به همین دلیل، تغییرات قانون اساسی در ایالات متحده بهندرت اتفاق میافتد.

اسرائیلیها دوشنبه ۷ اکتبر، اولین سالگرد حمله ویرانگر هفت اکتبر ۲۰۲۳ حماس به این کشور را با برگزاری مراسم و تظاهراتهایی در اورشلیم و جنوب اسرائیل همزمان با ساعت آغاز این حمله گرامی داشتند.
به گزارش رویترز، در اورشلیم مقابل خانه بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، حدود ۳۰۰ نفر به رهبری خانوادههای گروگانها با در دست داشتن تصاویر عزیزانشان، به احترام کشتهشدگان یک دقیقه سکوت کردند. در این لحظه، صدای آژیر نیز به گوش رسید.
یوال بارون، که پدرزنش کیث سیگل در غزه گروگان است، درباره دلیل حضورش در مقابل منزل نتانیاهو به رویترز گفت: «ما هنوز در تاریخ هفت اکتبر ۲۰۲۳ گیر کردهایم، در یک روز بیپایان از ترس، وحشت، خشم و ناامیدی. ما خواستیم این روز را با هم شروع کنیم تا به خودمان، نخستوزیرمان و مردم اسرائیل یادآوری کنیم که با وجود روز اندوه، همچنان ماموریت مقدسی برای بازگرداندن گروگانها داریم.»

اسحاق هرتزوگ، رییسجمهور اسرائیل با حضور در رییم، محلی که جشنواره موسیقی برگزار شد و بیش از ۳۶۰ نفر کشته و دهها نفر گروگان گرفته شدند، در یک مراسم یادبود شرکت کرد.
در این مراسم هرتزوگ با تاکید بر این که «ما همیشه به یاد خواهیم داشت چه کسانی ربودند، چه کسانی کشتند، چه کسانی تجاوز کردند و چه کسانی قتلعام کردند» گفت «در عین حال، ما شاهد پایداری فوقالعادهای بودهایم. ما مردمی شگفتانگیز داریم و در این روز از آنها حمایت میکنیم و خواستار وحدت هستیم.»
در طول روز، مراسمهای یادبود در کیبوتسها و شهرهای نزدیک مرز هم برگزار شد.
اکثر کشتهشدگان از جمله زنان، کودکان و سالمندان که در خانههایشان، در جادهها و در محل برگزاری جشنواره موسیقی هوای آزاد نوا کشته شدند، غیرنظامی بودند؛ همچنین تعدادی سرباز نیز در پایگاههای نظامی نزدیک مرز غزه جان باختند.
به گفته رویترز در غزه همچنان ۱۰۱ گروگان در اختیار حماس هستند که در غزه نگهداری میشوند، هرچند مشخص نیست چه تعداد از آنها زنده هستند.
آمادهباش امنیتی
روز دوشنبه نیروهای امنیتی در سراسر اسرائیل در حالت آمادهباش بالا قرار داشتند.
ارتش و پلیس اعلام کردند که انتظار دارند در سالگرد حمله هفت اکتبر ۲۰۲۳، فلسطینیها اقدام به حملات احتمالی کنند.
همچنین حرکت در کرانه باختری اشغالی به دلیل بسته شدن بسیاری از ایستهای بازرسی محدود شد و برخی فلسطینیها که مجوز ورود به اسرائیل داشتند، پیامهایی دریافت کردند که روز دوشنبه اجازه ورود نخواهند داشت.
ارتش اسرائیل اعلام کرد که هواپیماهایش حمله موشکی برنامهریزیشده حماس را در غزه خنثی کردهاند.
در خارج از اسرائیل، مراسم دعا برگزار شد و انتظار میرود تظاهراتی علیه حملات اسرائیل به نوار غزه که منجر به تخریب گسترده و کشته شدن نزدیک به ۴۲,۰۰۰ نفر شده است، برگزار شود.
این حمله منجر به مرگبارترین روز تاریخ اسرائیل شد و حس امنیت بسیاری از شهروندان را نابود کرد و اعتماد آنها به رهبرانشان را به شدت کاهش داد.
تمرکز اسرائیل بر روی شمال
تمرکز جنگ به طور فزایندهای به شمال و لبنان منتقل شده است. در آنجا، نیروهای اسرائیلی با حزبالله لبنان، که به منظور حمایت از حماس از ۸ اکتبر تبادل آتش با اسرائیل را آغاز کرد؛ درگیر شدهاند.
آنچه در ابتدا به عنوان تبادلات محدود روزانه آغاز شد، اکنون به بمباران مناطق تحت کنترل حزبالله در بیروت و عملیات زمینی در روستاهای مرزی برای سرکوب نیروهای حزبالله و بازگشت دهها هزار اسرائیلی که از مناطق شمالی کشور تخلیه شدهاند، تبدیل شده است.
حملات اسرائیل که در دو هفته گذشته منجر به کشته شدن بیش از ۲۰۰۰ نفر شده است، باعث فرار گسترده از جنوب لبنان شده و بیش از یک میلیون نفر را آواره کرده است.
بر اساس این گزارش، عملیاتهایی ارتش اسرائیل که در ماههای اخیر منجر به کشته شدن رهبران حزبالله و حماس شده و همچنین حملهای پیچیده به حزبالله از طریق بیسیمها و پیجرها، امنیت اسرائیلیها را تا حدودی بازگردانده است.





