پنج راکت از نوار غزه روز یکشنبه به منطقه اشدود در جنوب اسرائیل شلیک شد.
رسانههای اسرائیل خبر داند که تعدادی از راکتهای پرتاب شده از غزه به منطقه اشدود رهگیری شدند و برخی به مناطق باز برخورد کردند و هیچ آسیبی در پی نداشتند.
همزمان جهاد اسلامی از حمله با چاقو در خولون استقبال کرد.
حماس نیز از حمله با چاقو در شهر خولون تمجید کرد اما مسئولیت آن را بر عهده نگرفت.
مهرداد فرهمند، تحلیلگر مسائل خاورمیانه به ایران اینترنشنال گفت که توان حمله و پیشبینی پیامدهای آن، مهمترین عوامل در تعیین چگونگی حمله جمهوری اسلامی به اسرائیل هستند.
او افزود که هنوز نیروهای تحت حمایت جمهوری اسلامی هنوز نتوانستهاند حمله بزرگ و جدی به اسرائیل انجام دهند.
وریشه مرادی (جوانا سنه)، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین اعلام کرد که در اعتراض به صدور حکم اعدام برای شریفه محمدی و پخشان عزیزی از حضور در دومین جلسه دادگاه خود که قرار بود روز یکشنبه ۱۴ مرداد با اتهام «بغی» در دادگاه انقلاب برگزار شود، خودداری کرده و آن را به رسمیت نمیشناسد.
این زندانی سیاسی که با توجه به عنوان اتهامیاش در خطر صدور حکم سنگین نظیر اعدام مواجه است، متن دفاعیه خود را خطاب به افکار عمومی نوشته و از مردم خواسته او و فعالیتهایش را مطابق عدالت اجتماعی قضاوت کنند.
مرادی در متن نامه و دفاعیه خود، احکام ناعادلانه اعدام شریفه محمدی و پخشان عزیزی که در فاصله کمتر از یک ماه صادر شدهاند را اقرار جمهوری اسلامی به ناکارآمدی و درماندگیِ سیاسی و در راستای تظاهر به قدرتمند بودن دولت جدید و ایجاد رعب و وحشت توصیف کرد.
او با بیان اینکه به جرم زن بودن، کُرد بودن و جستجوی حیات آزاد، به «بغی» متهم شده و میداند حضور نیافتناش در دادگاه، ممکن است به خواست دفاع نکردن از خود تعبیر شود، تاکید کرد که به نشانه اعتراض به صدور حکم اعدام برای محمدی و عزیزی، به دادگاهی که حکم عادلانهای در آن صادر نمیشود نخواهد رفت و آن را به رسمیت نمیشناسد.
ایراناینترنشنال، روز ششم مرداد در گزارشی نوشت که مرادی قرار است روز یکشنبه ۱۴ مرداد با اتهامات «بغی و عضویت در یکی از گروههای اپوزیسیون مخالف نظام» در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی محاکمه شود.
جلسه نخست دادگاه رسیدگی به اتهامات این زندانی سیاسی روز ۲۷ خرداد در دادگاه انقلاب برگزار شد.
مرادی در متن دفاعیه خود با روایت تجربههایش از زندگی در سایه تبعیضهای اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و آموزشی در ایران و در سایه جمهوری اسلامی، تاکید کرد که در تمام سالهایی که خود را شناخته، نه توانسته و نه خواسته که نسبت به هنجارهای اجتماعی بیتفاوت باشد.
این زندانی سیاسی با بیان اینکه فعالیتها و تحقیقاتش را با عضویت در جامعه زنان آزاد شرق کردستان (کژار) کاملتر کرد، نوشت که در همین راستا در جاهایی از خاورمیانه به مساله جامعهشناختی زنان پرداخت و دریافت که زنان زخمهای مشترکی دارند و مسیر رهاییشان نیز میتواند همسو و مشترک باشد و فعالیتهای مشترکی انجام دهند.
طبق اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، تماسهای تلفنی و ملاقاتهای حضوری او با خانواده و وکیل از اردیبهشت امسال با دستور مستقیم قاضی صلواتی لغو شده است.
مرادی روز ۲۵ اردیبهشت از بند زنان به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد و پس از دو روز بازجویی به بند زنان زندان اوین بازگردانده شد.
او اکنون در متن دفاعیهاش از حمله داعش به روژاوا (شمال و شرق سوریه) به عنوان رخدادی که باعث شد هدف و چرایی اقدامات نیروهای تاریکپرست در خاورمیانه را بیشتر متوجه شود و به فهم دقیقتری از موقعیت ژئوپولیتیک خاورمیانه و مناسبات قدرت نیروهای فعال سیاسی در منطقه دست یابد، نوشت که به عنوان یک فعال زن، لزوم مشارکت فعال و چندجانبه در راستای برقراری ثبات، صلح و دموکراسی در منطقه را دریافت و از همین رو به شهر کوبانی که در آن نیروهای تروریستی داعش از خواندن نماز عیدفطر در مسجدش سخن میگفتند، رفت.
مرادی با طرح این پرسش که «چرا مبارزه با نیرویی تروریستی همچون داعش همتراز و همردیف جنگ علیه جمهوری اسلامی قلمداد میشود؟» از جمهوری اسلامی پرسید ادعایش در مبارزهاش با داعش در کجای تاریخ قرار میگیرد؟
او با بیان اینکه «داعش سرمان را میبُرید و جمهوری اسلامی، سرمان را به دار میکشد»، نوشت: «هیچ دانش سیاسی-حقوقی توان حل این پارادوکس را ندارد. پس بیدار باشیم.»
این زندانی سیاسی دهم مرداد ۱۴۰۲ همراه با ضرب و شتم شدید در حوالی سنندج بازداشت شد.
پس از آن در تاریخ ۱۷ آبان، رسانههای نزدیک به نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی در گزارشی از بازداشت مرادی و دو شهروند کُرد دیگر به نامهای پخشان عزیزی و سیروان محمدرضایی خبر دادند و آنها را عضو «پژاک»، حزب حیات آزاد کردستان معرفی کردند.
در ادامه روز چهارم مهرماه، حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)، مرادی را «عضو جامعه زنان آزاد شرق کردستان» معرفی کرد و با انتشار بیانیهای خطاب به افکار عمومی و سازمانهای بینالمللی مدافع حقوق بشر اعلام کرد که او برای «انجام فعالیتهای سیاسی و سازماندهی زنان در کردستان» حضور داشته است.
گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال در بهمن سال گذشته از شکنجه مرادی در بازداشتگاه وزارت اطلاعات حکایت داشت.
مرادی در متن دفاعیه خود از شکنجه و تعرض فیزیکی متحمل شده در لحظه دستگیری، جنگ روانی، بازجویی در سلول انفرادی، مواخذه در برابر دوربین برای تحقیر اراده، به عنوان بخشی از فشارهای تحمیل شده بر خود در طول ۱۳ روز حضور در بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج، نام برد و نوشت: «آنان وحشیام خواندند و گفتند زنانگیات را از دست دادهای! چرا گریه نمیکنی؟ آخرین بار که گریستی چه زمانی بود؟ آخرین بار کِی گُلی را بوییدهای؟»
چهار ماه و نیم بازجویی تحت فشارهای بسیار از جمله شکنجههای سفید، سناریوسازیهای متناقض و فریبنده و تهدید به ترور شخصیت و گرفتن اعتراف اجباری شکنجههایی است که او در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ بازداشتگاه اوین متحمل شده است.
مرادی با اشاره به اینکه در طول یک سال بازداشت موقت، تنها به مدت سه ماه و نیم حق ملاقات با خانواده را داشت، نوشت: «اکنون قریب به سه ماه از بازجوییهای اخیرم میگذرد، نه وکلا حق مطالعه مجدد پرونده را داشتهاند و نه من حق ملاقات با وکیل را! هماکنون نیز دوران ممنوعیت تماس و ملاقات را سپری میکنم.»
او در پایان خود را زن کُرد ساکن خاورمیانه که تنها برای خود نزدگی نکرده و برای آزادی اجتماعی ساکنین منطقه، هر آنچه در توان داشت، انجام داده، توصبف کرد و افزود: «حیات آزاد و ارزشمند، شایسته جان بخشیدن است. حیات را یا باید والا و معنامند زیست و به آزادی آراست و یا هرگز نباید زیست.»
جمهوری اسلامی از زمان روی کار آمدن همواره فعالان مدنی، کارگری و سیاسی منتقد حکومت را بازداشت، شکنجه و زندانی کرده است.
از آغاز خیزش سراسری ایرانیان علیه جمهوری اسلامی از شهریور ۱۴۰۱ تاکنون، سرکوب فعالان مدنی و سیاسی و معترضان، از سوی حکومت شدت گرفته و همچنان ادامه دارد.
پاکستان در تلاش است تا با اعمال محدودیت بر خدمات ویپیانهای فعال در این کشور از دور زدن فیلترینگ شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) توسط کاربران جلوگیری کند.
حفیظ الرحمان، رییس سازمان تنظیم مقررات مخابراتی پاکستان اعلام کرد این نهاد قصد دارد با پالایش خدمات ویپیانها، تنها به فیلترشکنهایی که با مقررات دولتی مطابقت دارند اجازه فعالیت دهد.
گزارش روزنامه اکسپرس تریبون نشان میدهد پس از آنکه دولت پاکستان در ماه فوریه دسترسی به شبکه اجتماعی ایکس را به دلایل امنیتی مسدود کرد، استفاده از این پلتفرم ۷۰ درصد کاهش یافت. با این حال بسیاری از شهروندان این کشور از طریق ابزارهای دور زدن فیلترینگ کماکان به انتشار اطلاعات در این شبکه اجتماعی میپردازند.
از طرف دیگر، ایکس با وجود ممنوعیت همچنان برای انتشار اطلاعیههای رسمی مورد استفاده دولت پاکستان قرار میگیرد.
مقامهای پاکستانی با اشاره به شیوه تعامل پلتفرم تحت مالکیت ایلان ماسک در زمینه حذف مطالب از کمتوجهی شبکه اجتماعی ایکس به پاکسازی محتوا انتقاد کردهاند.
به گفته سازمان تنظیم مقررات مخابراتی پاکستان، در سه ماه گذشته تنها ۷ درصد از شکایات رسمی این کشور توسط ایکس بررسی شده است.
این کشور به دلیل محدودیتهایی که در ماههای گذشته در زمینه دسترسی به اینترنت اعمال کرده مورد انتقاد گسترده نهادهای مدنی قرار گرفته است. مقامهای دولتی اما در توجیه این مساله میگویند اقدامهای آنها راهکاری برای جلوگیری از انتشار اطلاعات نادرست است.
این در حالی است که گروههای حقوق بشری با رد این ادعا، پاکستان را به تلاش برای کنترل جریان آزاد اطلاعات متهم کردهاند.
پاکستان سابقه تیرهای در زمینه قطع اینترنت دارد. علاوه بر این، گزارشهای مختلف نشان میدهد مقامهای قضایی به شکلی فعالانه با کاربران منتقد دولت یا ارتش برخورد میکنند. گزارش بلومبرگ در این زمینه حاکی از آن است که دولت شهباز شریف بسیاری از شهروندان این کشور را به اتهاماتی از جمله نفرتپراکنی اینترنتی علیه ارتش بازداشت کرده است.
آمارها نشان میدهد بیش از ۵۷ درصد از جمعیت ۲۳۵ میلیون نفری پاکستان به اینترنت دسترسی دارند.
این کشور در راستای کنترل هرچه بیشتر فضای آنلاین در حال توسعه یک پلتفرم پیامرسان دولتی با نام «بیپ پاکستان» (Beep Pakistan) است تا احتمالا از آن بهعنوان جایگزینی برای واتساپ رونمایی کند.
در ادامه اعتراضها به صدور حکم اعدام برای پخشان عزیزی، مهناز طراح، یکی از همبندیهای او با نگارش نامهای تجربه زیسته خود با این زندانی زندانی سیاسی محبوس در بند زنان زندان اوین را روایت کرد. طراح در این نامه از عزیزی به عنوان نمادی از ایستادگی در برابر جور جباران یاد کرده است.
طراح در این نامه با بیان اینکه در روزهای پس پس از پایان چند ماه انفرادی عزیزی و انتقال او به بند زنان زندان اوین، با شنیدن عنوان اتهامیاش سعی کرده فاصلهاش را با او حفظ کند، گفت: «تجزیهطلبی عنوانی نبود که بتوانم نادیده بگیرم. تا روزی که برای اولینبار در هواخوری زندان همکلام شدیم.»
این زندانی سیاسی با روایت یکی از گفتوگوهایش با عزیزی نوشت که او از ایران، تمامیت ارضی و اینکه یک کُرد ایرانی است و همیشه خود را یک ایرانی میداند، سخن گفته است.
عزیزی، زندانی سیاسی کُرد، روز دوم مرداد امسال با حکم قاضی ایمان افشاری، رییس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، به اتهام «بغی» از طریق «عضویت در گروههای که در برابر جمهوری اسلامی قیام مسلحانه کرده و مرکزیت آن باغی است» به اعدام و به اتهام «عضویت در حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)» به ٤ سال حبس محکوم شد.
مازیار طاطایی و امیر رئیسیان، وکلای عزیزی، روز چهارشنبه سوم مرداد به «شبکه شرق» گفتند این حکم به ایشان ابلاغ شده و در حال تدارک لایحه فرجامخواهی و ثبت اعتراض به آن هستند.
طراح در بخشی از نامهاش خود را یک زندانی مشروطهخواه توصیف کرد و نوشت: «من یک مشروطهخواهم ولی میگویم پخشان عزیزی با هر عنوان اتهامی و تفکری که داشته باشد، برای من نماد ایستادگی در برابر جور جباران است و فشارها و سرکوبهای زندان نیز نمیتواند خللی در همبستگی ما ایجاد کند.»
او تاکید کرد که با عزیزی تا روز خشکیدن ریشه ستم در پهنه ایران، کنار یکدیگر خواهند ماند.
صدور حکم اعدام برای عزیزی در هفتههای گذشته، صدور و احتمال اعتراضات بسیاری به دنبال داشت.
در یکی از این اعتراضات زنان زندانی سیاسی همبند او در سوم و ششم مرداد در حیاط زندان اوین، در اعتراض به صدور حکم اعدام برای او تحصن کردند.
به دنبال این موضوع، دفتر بند زنان زندان اوین، ۳۷ تن از زنان زندانی سیاسی محبوس در این بند را از حق ملاقات با خانواده محروم کرد.
طراح در بخش دیگری از نامه خود با اشاره به اینکه عزیزی هرگز از اینکه ممکن است چه حکمی بگیرد چیزی نگفت و نگران دیگران از جمله سیمیاری بود، نوشت: «تا روزی که حکم اعدام به عزیزی ابلاغ شد، هرگز نفهمیدم تمام این مدت چطور توانست این اندازه محکم و استوار بماند ولی فهمیدم چطور حکام میتوانند با کلیدواژههای خود میان یک ملت نفاق ایجاد کنند تا سرکوب و کشتار را مشروع جلوه دهند.»
این زندانی سیاسی روز چهارم مرداد نیز در نامهای نسبت به بیتوجهی جامعه بینالمللی به وضعیت زنان زندانی و در خطر اعدام بودن سه زن همبندیاش در اوین اعتراض کرد.
طی هفتههای گذشته جریان تازهای از طرح اتهامات سنگین علیه زندانیان سیاسی و صدور احکام اعدام در ایران با اتهامات سیاسی به راه افتاده است.
شریفه محمدی، فعال کارگری روز ۱۴ تیر با اتهام «بغی» به اعدام محکوم شد.
وریشه مرادی و نسیم غلامی سیمیاری، دو زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین نیز با اتهامات مشابه در خطر صدور احکام سنگین نظیر اعدام هستند.
جمهوری اسلامی از آغاز روی کار آمدن خود همواره فعالان مدنی و سیاسی منتقد حکومت را بازداشت، شکنجه و زندانی و بسیاری از آنان را اعدام کرده است.
از زمان آغاز خیزش سراسری ایرانیان علیه جمهوری اسلامی از شهریور ۱۴۰۱ تاکنون، سرکوب فعالان مدنی، سیاسی و معترضان از سوی حکومت شدت گرفته و همچنان ادامه دارد.
