کمبود ۲ هزار خودرو در آتشنشانیهای سراسر ایران
مدیرعامل سازمان آتشنشانی و خدمات ایمنی شهر تهران، از کمبود دو هزار دستگاه خودرو در آتشنشانیهای سراسر ایران خبر داد و گفت بیشتر خودروهای موجود نیز به سن ۳۰ سالگی و فرسودگی رسیدهاند.
مدیرعامل سازمان آتشنشانی و خدمات ایمنی شهر تهران، از کمبود دو هزار دستگاه خودرو در آتشنشانیهای سراسر ایران خبر داد و گفت بیشتر خودروهای موجود نیز به سن ۳۰ سالگی و فرسودگی رسیدهاند.
قدرتالله محمدی روز دوشنبه ۱۱ تیر در ششمین همایش و نمایشگاه بینالمللی آتشنشانی و ایمنی شهری گفت که تامین این میزان خودروی آتشنشانی در کشور با بودجه شهرداریها امکانپذیر نیست و بودجه فعلی «تنها به حقوق آتشنشانها» میرسد.
او افزود: «تجهیزات آتشنشانی ارزبری بالا و قیمت بالایی دارند. بنابراین باید بودجه ملی در مجلس برای آن تعبیه شود.»
این مقام آتشنشانی هشدار داد در صورت رسیدگی نکردن به این موضوع، وضیت در برخی شهرها «بسیار خطرناک» خواهد شد.
در سالهای اخیر موارد آتشسوزی در کارخانهها، مراکز صنعتی و پالایشگاهها افزایش یافته و جمهوری اسلامی در برخی موارد آن را «خرابکاری» توصیف کرده است.
از سوی دیگر به ویژه در تهران، آتشسوزی در ساختمانهای ناایمن ادامه دارد و این آتشسوزیها در مواردی جان آتشنشانان را نیز گرفته است.
در حادثه آتشسوزی ساختمان پلاسکو در دی ماه سال ۹۵، اعلام شد که ۱۶ آتشنشان جان باختند که موجب اعتراضاتی از سوی آتشنشانان شد.
اواخر دی ماه گذشته، مهدی پیرهادی، عضو شورای شهر تهران گفت ۳۵ هزار ساختمان ناایمن در شهر تهران شناسایی شده است.
در اردیبهشت ماه، وقوع یک آتشسوزی گسترده در انبار کالاها در جنوب تهران، بار دیگر اعتراض سازمان آتشنشانی را در مورد فقدان رسیدگی به موضوع ساختمانهای ناایمن در پایتخت و مانعتراشی در راستای ایجاد ایمنی در ساختمانها به دنبال داشت.
مدیرعامل سازمان آتشنشانی و خدمات ایمنی شهر تهران گفت: «جامعه آتشنشانی حرفهای زیادی برای گفتن دارد اما متاسفانه ما مورد کملطفی سازمانها هستیم.»
محمدی از شرکتهای بیمه نیز انتقاد کرد و افزود: «شرکتهای بیمه بالاترین سود را برای خودشان تولید میکنند اما در حوزه آتشنشانی غیرفعال هستند و اعتنایی به آن ندارد. من معتقدم درصدی از درآمد این شرکتها باید به آتشنشانی تعلق بگیرد تا خطر کمتری مردم را تهدید کند.»
او تاکید کرد «آتشنشانان در جامعه فراموش شدهاند»، در صورتی که یکی از استرسزاترین شغلها را دارند.
بر اساس این اطلاعات، خانواده این دختر جوان برای اطلاعرسانی نکردن درباره این قتل، از سوی مقامات جمهوری اسلامی تهدید شدهاند.
بر اساس گزارش رسانههای ایران، ماموران فرماندهی انتظامی حدود ساعت هشت صبح روز پنجشنبه ۳۱ خرداد ۱۴۰۳، بدون حکم قضایی وارد خانه آنها شدهاند و به سمت این دختر جوان شلیک کردهاند.
ماموران انتظامی بدون دلیلی مشخص و صرفا به بهانه اینکه داخل خانه پدری راضیه رحمانی مواد مخدر وجود دارد وارد خانه آنها شدند و همه جا را گشتند.
پدر راضیه آن روز صبح در خانه نبود و برای کار به بیرون از خانه رفته بود اما وقتی به او خبر رسید که چند مرد غریبه بدون حضور او وارد خانهاش شدهاند خودش را به خانه رساند و همانجا بود که ماموران به او دستبند زدند و او را سوار ماشین کردند.
دختران این مرد به دنبال پدرشان مقابل اتومبیل رفتند که ناگهان با تهدید یکی از ماموران انتظامی مواجه شدند و مورد حمله قرار گرفتند.
راضیه که چند قدم جلوتر رفته بود با شلیک مستقیم یکی از ماموران جانش را از دست داد.
اکنون اطلاعات اختصاصی رسیده به ایراناینترنشنال میگوید ماموری که بدون ضابطه به دختر جوان شلیک کرده، سرگرد غلامرضا حسنوند، رئیس پاسگاه سرچشمه بوده است.
شلیک این مامور به پیشانی دختر جوان، موجب شده که او در دم جان دهد.
بنا بر اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، پلیس خانواده را برای سکوت تهدید کردهاند و تحت فشار قرار دادهاند و با توجه به شرایط وخیم اقتصادی این خانواده، سعی کردهاند با وعده پرداخت دیه آنها را تطمیع کنند.
به نوشته رسانههای ایران، پسر ۱۰ ساله خانواده از این ماجرا فیلمبرداری کرده که پلیس تلفن او را ضبط کرده است.
روزنامه اعتماد در گزارشی که روز دوشنبه یازدهم تیر منتشر شد، نوشت که بعد از این اتفاق برخی مسئولان و مراجع قضایی به خانه آنها مراجعه و به خانواده گفتهاند حکم قضایی برای بازرسی خانه آنها صادر نشده بود.
برخی منابع محلی و اقوام این خانواده به این روزنامه گفتند: «مسئولان مربوطه در واکنش به این حادثه مدعی شدند ماموری که به راضیه شلیک کرده، بازداشت است و باید به این خانواده دیه پرداخت شود.»
به نوشته روزنامه اعتماد، مرگ راضیه رحمانی با شلیک مامور انتظامی اولین حادثه از این دست نیست که اتفاق میافتد.
سوم اردیبهشت امسال، ماموران انتظامی در طرح «مقابله با قاچاق خودروهای سوختبر» به یک دستگاه خودرو کوییک مشکوک میشوند و به دنبال تعقیب و گریز، تیر به سرنشین اصابت میکند و جان یک پسر ۲۰ ساله به نام امیرمحمد چترسحر گرفته میشود.
سابقه عملکرد دستگاه قضایی جمهوری اسلامی نشان میدهد حکومت در مورد چنین پروندههایی با مسامحه با قاتل رفتار میکند.
به عنوان نمونه، مسعود برجی، پدر ملیکا برجی، خبر داده که قاتل دخترش، «سرگرد تیرافکن» تنها به یک سال حبس محکوم شده که آن هم با توجیه «افسردگی و احتمال خودکشی متهم در زندان»، اجرا نشده است.
ملیکا برجی کودک ۱۲ سالهای بود که اسفند سال ۱۴۰۱ در شهر کرج هدف گلوله ماموران انتظامی قرار گرفت و چند ماه بعد درگذشت.
همچنین جمهوری اسلامی هنوز به پرونده تجاوز فرمانده انتظامی شهرستان چابهار، سرهنگ ابراهیم کوچکزایی، به یک دختر نوجوان روستایی در حین بازجویی از او برای بررسی یک پرونده قتل، رسیدگی نکرده است.
پیشتر خبرگزاری «حالوش»، رسانه محلی سیستان و بلوچستان گزارش داده بود در تاریخ ۱۰ شهریور ۱۴۰۱، این سرهنگ انتظامی به بهانه بازجویی از این کودک در یک پرونده قتل، او را به اتاق استراحت خود برده و در آنجا به او تجاوز کرده است.
پس از مدتی، منابع آگاه به ایراناینترنشنال گفتند که یک زن پیگیر پرونده تجاوز فرمانده پلیس چابهار به یک دختر نوجوان به دست اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت و دادگاهی شد.
این منابع که نخواستند نامشان منتشر شود، به ایراناینترنشنال گفتند فائزه براهویی، دانشجوی ۲۳ ساله دانشگاه آزاد زاهدان، یازدهم مهر همان سال بازداشت شده بود.
