بنرهایی در حمایت از توماج صالحی پس از صدور حکم اعدام او در برخی شهرهای ایران نصب شده است. یکی از این بنرها که بازنشر بسیاری در رسانهها و شبکههای اجتماعی داشت این تصویر توماج بود که از یک پل هوایی در تهران آویزان شده بود.
مریم مقدم، بازیگر و کارگردان ممنوعالخروج فیلم «کیک محبوب من»، با انتشار یکی از آثار توماج صالحی، در خصوص حکم اعدام او در اینستاگرام نوشت: «تکان دهنده است که توماج به دلیل در کنار مردم بودن و انتقاد از حکومت به اعدام محکوم شده، متأسفانه نه، این جایی است که ما زندگی میکنیم.»
آنتونیو تاجانی، وزیر خارجه ایتالیا ضمن محکوم کردن صدور حکم اعدام برای توماج صالحی گفت: «دولت ایتالیا با مجازات اعدام در هر مکان و شرایطی مخالف است. ما برای دفاع از آزادی و حقوق بشر در سراسر جهان به کار خود ادامه خواهیم داد.»
ایراناینترنشنال از مخاطبان خود درباره هدف حکومت از صدور حکم اعدام برای توماج پرسید.
مخاطبان ایراناینترنشنال در پاسخهایشان از تلاش حکومت برای ایجاد ترس در جامعه، زهر چشم گرفتن از مردم و تثبیت دیکتاتوری خود در ایران، به عنوان مهمترین اهداف جمهوری اسلامی از صدور حکم اعدام برای توماج نام بردهاند.
بسیاری از شهروندان در پیامهای خود از شکلگیری اعتراضات گسترده در داخل و خارج از ایران به عنوان یکی از راهکارهای وادار کردن حکومت برای لغو حکم اعدام این هنرمند معترض زندانی نام برده و تاکید کردند که باید به هر شکل ممکن مقابل این حکم که نمادی از بیعدالتی در دستگاه قضایی جمهوری اسلامی است ایستاد.
برخی مخاطبان هم با هشدار درباره عواقب سکوت در برابر حکم صادر شده برای توماج، تاکید کردند که جمهوری اسلامی با این کار، به طور شفاف دشمنی خود را با مردم اعلام کرده است و در صورتیکه مقابل آن سکوت شود، راه برای ظلم بیشتر بر مردم و اعدام دیگر معترضان باز خواهد شد.
یکی از شهروندان با ارسال ویدیویی به ایراناینترنشنال گفت: «به حکم اعدام توماج اعتراض و حکومت را ساقط میکنیم.»
آمریکا و ۱۷ کشور دیگر جهان با امضای نامهای مشترک خواستار آزادی گروگانهای اسیر در دست حماس و دیگر گروههای مسلح فلسطینی شدند و در ازای آن پیشنهاد کردند که آتشبس فوری و طولانیمدت در غزه برقرار شود.
در این نامه که روز پنجشنبه ششم اردیبهشت منتشر شد، آمده است: «ما خواستار آزادی فوری همه گروگانهایی هستیم که حماس بیش از ۲۰۰ روز در غزه نگه داشته است. آنها شامل شهروندان خود ما نیز میشوند.»
این کشورها تاکید کردند: «سرنوشت گروگانها و غیرنظامیان غزه که تحت حمایت قوانین بینالمللی قرار دارند، یک نگرانی جهانی است.»
در این بیانیه مشترک آمده است: «ما تاکید میکنیم که توافق روی میز برای آزادی گروگانها، آتشبس فوری و طولانیمدت در غزه را به همراه خواهد داشت، که افزایش کمکهای بشردوستانه ضروری بیشتر را در سراسر غزه تسهیل میکند و به پایان معتبر خصومتها منجر میشود. مردم غزه میتوانند با تدارک مقدماتی برای تضمین پناهگاه و تدارکات بشردوستانه به خانهها و سرزمینهای خود بازگردند.»
این نامه را علاوه بر ایالات متحده، کشورهای آرژانتین، اتریش، برزیل، بلغارستان، کانادا، کلمبیا، دانمارک، فرانسه، آلمان، مجارستان، لهستان، پرتغال، رومانی، صربستان، اسپانیا، تایلند و بریتانیا امضا کردهاند.
این کشورها همچنین از تلاشهای میانجیگران برای رسیدن طرفین درگیر در غزه به یک توافق آتشبس حمایت کردند. این در حالی است که مذاکرات انجام شده از طریق کشورهای میانجی، مانند قطر و مصر به بنبست رسیده و اسرائیل و حماس یکدیگر را به سنگاندازی در این روند متهم میکنند.
آنها نوشتند: «اجازه دهید به این بحران پایان دهیم تا بتوانیم تلاشهای خود را روی ایجاد صلح و ثبات در منطقه متمرکز کنیم.»
یک مقام ارشد دولت ایالات متحده در توضیح این نامه به رسانهها گفت که یحیی سنوار، رهبر حماس در غزه، نگه داشتن گروگانها را به برقراری آتش بس ترجیح میدهد.
او گفت: «حماس گروگانها را نگه میدارد، فیلمهایی از گروگانها را منتشر میکند و از بازگشت گروگانها نزد خانوادههایشان خودداری میکند. اگر حماس این کار را انجام دهد [گروگانها را آزاد کند]، این بحران از بین خواهد رفت. این فقط یک مسیر بسیار روشن است.»
یک مقام ارشد حماس به رویترز گفت که فشار آمریکا بر این گروه شبهنظامی «هیچ ارزشی» ندارد.
انتشار این نامه در شرایطی است که اسرائیل قصد دارد یک حمله زمینی از پیش برنامهریزی شده به رفح در جنوب غزه را آغاز کند.
رسانههای اسرائیلی گزارش دادند ارتش اسرائیل به دولت گفته است در این زمینه آماده و منتظر دستور است.
جلسه کابینه جنگ بنیامین نتانیاهو برای بحث در مورد این طرح برگزار شده است.
خانوادههای گروگانهای اسرائیلی که در غزه نگهداری میشوند، هر هفته با برگزاری تظاهرات در اسرائیل بر دولت نتانیاهو فشار آوردهاند تا مذاکرات برای آتشبس موقت در ازای آزادی عزیزانشان را از سر بگیرد.
حماس و دیگر گروههای شبهنظامی در هفت اکتبر سال ۲۰۲۳ حدود ۲۵۰ نفر را با تسخیر مناطق نزدیک به مرز نوار غزه به گروگان گرفتند.
۱۰۵ نفر به عنوان بخشی از توافق آتشبس یک هفتهای در نوامبر گذشته آزاد شدند.
تعداد دیگری از این گروگانها کشته شدند و هنوز مشخص نیست چه تعداد از گروگانهای باقی مانده، زنده هستند.
در واکنش به حمله بیسابقه حماس به اسرائیل، این کشور حملات به نوار غزه را آغاز کرد که اکنون در هفتمین ماه خود است.
خبرگزاری رویترز گزارش داد که حملات هوایی اسرائیل در شامگاه چهارشنبه به شهر رفح ادامه داشت و منجر به کشته شدن دستکم شش فلسطینی شد.
سرنوشت پناهجویانی که در رفح تجمع کردهاند موجی از نگرانیهای بینالمللی را برانگیخته است اما اسرائیل میگوید که رفح آخرین پایگاه شبهنظامیان مسلح فلسطینی است که حمله به این شهر را ضروری میکند.
در پی انتشار گزارش بازداشت شش مرزبان ایرانی به دست طالبان در روز پنجشنبه، فرماندهی مرزبانی جمهوری اسلامی در اطلاعیهای اعلام کرد این مرزبانان پس از «رفع سوءتفاهم پیش آمده با طالبان، به سلامت به کشور بازگشتند».
پیشتر ایراناینترنشنال خبر داده بود که چند مامور مرزبان جمهوری اسلامی به دست نیروهای طالبان بازداشت شدهاند.
نیروهای طالبان دستکم پنج مرزبان ایرانی را در بدو ورود به خاک افغانستان و در ولایت فراه بازداشت کردند.
با آنکه منابع رسمی افغانستان یا جمهوری اسلامی در ابتدا درباره این خبر سکوت کردند، اما منابع محلی، در این زمینه تصاویر و توضیحاتی در اختیار افغانستاناینترنشنال قرار دادند.
بر اساس این گزارشها، نیروهای ایرانی اعلام کردهاند «به اشتباه وارد خاک افغانستان شدهاند».
نیروهای طالبان مرزبانهای بازداشت شده را برای تحقیقات بیشتر به «اداره استخبارات افغانستان» تحویل دادهاند.
از زمان بازگشت دوباره طالبان به قدرت در افغانستان در سال ۱۴۰۰، نیروهای این گروه تا کنون چندین بار با مرزبانان جمهوری اسلامی درگیر شدهاند.
ششم خرداد سال گذشته درگیریهای مسلحانهای در مرز ایران و افغانستان درگرفت که به گفته طالبان منجر به کشته شدن یک مرزبان ایرانی و یک عضو طالبان شد.
یک روز پس از آن درگیری، گزارشهای ضد و نقیضی درباره تصرف پاسگاه جمهوری اسلامی به دست طالبان منتشر شد.
همان زمان، دستکم سه منبع دولت طالبان در گفتوگو با افغانستاناینترنشنال تایید کردند در جریان درگیریها، جنگجویان این گروه وارد خاک ایران شدند.
احمد وحیدی، وزیر کشور در دولت ابراهیم رئیسی این حادثه را یک «درگیری مختصر» توصیف کرد و گفت مشکلات به وجود آمده از طریق «مذاکره» با طالبان برطرف شده است.
پیش از این رویارویی مستقیم و در تیر سال ۱۴۰۱ نیز گزارشهایی درباره درگیری میان نیروهای طالبان و مرزبانی جمهوری اسلامی و کشته شدن یک مرزبان ایران منتشر شده بود.
یک ماه پیش از آن و در اردیبهشت همان سال، پس از درگیری بین دو طرف، طالبان یک خودروی نظامی ایران را توقیف کرد که حسن کاظمی قمی، نماینده ویژه رئیسی در امور افغانستان، دلیلش را «جادهسازی بدون هماهنگی قبلی» از سوی طالبان و «نقض مرز» خواند.
روز ۱۰ آذر ۱۴۰۰ هم بین نیروهای ایران و طالبان در ولایت نیمروز درگیری رخ داده بود.
افغانستاناینترنشنال همان زمان به نقل از شاهدان عینی نوشت نیروهای مرزی جمهوری اسلامی داخل خاک افغانستان شدهاند.
رسول موسوی، مقام وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی دلیل این درگیریها را «غیرحرفهای بودن مرزبانان طالبان» ذکر کرد.
حدود سه سال تنش مرزی طالبان با جمهوری اسلامی در ماههای گذشته با تنشهای آبی بر سر حقابه هیرمند نیز همراه شده است.