یک مرد لبنانی که روز (۱۹ اسفند) به دست گشت مرزی آمریکا در نزدیکی مرز مکزیک دستگیر شده بود، به عضویت در گروه حزبالله لبنان اعتراف کرد. این فرد ۲۲ساله که نامش باسل عبادی عنوان شده، گفت پیش از بازداشت شدنش در نزدیکی ال پاسو در ایالت تگزاس، در تلاش برای ساختن بمب بوده.
به گزارش نیویورکپست، وی در پاسخ به پرسش مقامات آمریکایی درباره اینکه در این کشور چه میکند گفت: «میخواهم سعی کنم یک بمب بسازم.»
اما او بعدا در مصاحبهای دیگر مدعی شد تلاش میکرده از لبنان و از دست حماس فرار کند زیرا نمیخواسته «مردم را بکشد» چرا که به گفته او، «وقتی وارد شوید، هرگز نمیتوانید خارج شوید».
وی افزود به مدت هفت سال در حزبالله آموزش دیده و چهار سال دیگر نیز به عنوان یک عضو فعال در حفاظت از مکانهای نگهداری اسلحه فعالیت کرده.
این فرد لبنانی اضافه کرد آموزش او متمرکز بر «جهاد» و «کشتن کسانی که مسلمان نیستند»، بوده.
خبر بازداشت عبادی در حالی منتشر میشود که دولت بایدن به خاطر ورود غیرقانونی مهاجران از مرز جنوبی آمریکا و احتمال افزایش مشکلات امنیتی در نتیجه آن، از سوی سیاستمداران جمهوریخواه تحت فشار قرار گرفته.
به گزارش نیویورکپست، ماموران مرزی همچنان شاهد افزایش مهاجرانی هستند که اسامی آنها در فهرست تروریستی قرار دارد، اما میتوانند به طور غیرقانونی وارد ایالات متحده شوند.
این در حالیست که در پی حمله هفتم اکتبر حماس به اسرائیل و شروع جنگ غزه، نگرانیها از احتمال وقوع حملات تروریستی در آمریکا افزایش یافته.
ولادیمیر پوتین در انتخابات ریاستجمهوری روسیه اعلام پیروزی کرد و گفت ریاستجمهوری مجدد او موجب قوی و موثرتر شدن کشورش خواهد شد. آمریکا و اوکراین انتخابات روسیه را فاقد مشروعیت و آزادی خواندهاند و مخالفان پوتین در شهرهای مختلف اروپا تجمعات اعتراضی برگزار کردند.
با اتمام رایگیری برای انتخابات ریاستجمهوری روسیه در روز یکشنبه ۲۷ اسفندماه، ولادیمیر پوتین اعلام پیروزی کرد.
میزان آرای پوتین حدود ۸۷ درصد اعلام شده است. او در سخنرانی اعلام پیروزی خود گفت که «پیروزی من نشان میدهد که روسیه چهقدر در انتخاب مسیر فعلی خود درست عمل کرده است.»
رییسجمهور روسیه افزود پیروزیاش نشان میدهد که کشورش چقدر در انتخاب مسیر فعلی خود درست عمل کرده است.
پوتین اضافه کرد: «مردم برای رای دادن به ایجاد یکپارچگی برای حرکت قدم به پیش گذاشتند.»
با این حساب، او برای یک دوره شش ساله دیگر رییسجمهور این کشور خواهد بود. این پنجمین دورهای خواهد بود که او در منصب ریاستجمهوری بر این کشور حکمرانی خواهد کرد.
این انتخابات از سوی مخالفان دولت پوتین و همچنین کشورهای غربی مورد انتقاد قرار گرفته است.
با آغاز رایگیری انتخابات ریاست جمهوری، گزارشها حاکی از حملات معترضان ضدحکومتی به شعبههای اخذ رای در سراسر این کشور بوده است.
نیروهای امنیتی تعدادی از معترضان را بازداشت کردهاند.
سازمان مستقل حقوق بشری «او وی دی-اینفو» گزارش داد که در آخرین روز انتخابات، بیش از ۸۰ نفر در ۱۷ شهر روسیه در جریان تظاهرات اعتراضی علیه پوتین دستگیر شدند.
کاخ سفید با اشاره به بازداشت و زندانی کردن مخالفان در این کشور اعلام کرد «روشن است» این انتخابات آزاد و منصفانه نبوده است.
از سوی دیگر نیز در اوکراین، ولودیمیر زلنسکی گفت که انتخابات مشروعیت نداشته و پوتین در پی حکومت مادامالعمر است.
در شماری از شهرهای اروپا از جمله برلین، پاریس، هلسینکی و میلان مخالفان روس دولت پوتین تجمعات اعتراضی برگزار کردند.
سرکوب مخالفان در روسیه با برخورد با اعتراضات به جان باختن آلکسی ناوالنی، منتقد کرملین در اواسط فوریه در زندان به اوج خود رسید.
یولیا ناوالنایا، همسر الکسی ناوالنی که قول داده به مبارزه خود ادامه دهد، به نوبه خود از روسها خواست تا با رای دادن به نامزدهای رقیب پوتین، اعتراض کنند.
هزاران نفر از مخالفان ولادیمیر پوتین، رییس جمهوری روسیه روز یکشنبه ۲۷ اسفند با تجمع در مراکز رایگیری انتخابات ریاست جمهوری در سراسر این کشور، اعتراض خود را نسبت به سیاستهای پوتین به نمایش گذاشتند.
به گزارش خبرگزاری رویترز، اپوزیسیون روسیه تجمعات یکشنبه را مسالمتآمیز خواند و افزود این اعتراضات به صورت نمادین، مخالفت با انتخاب مجدد پوتین به عنوان رییس جمهور را به تصویر میکشد.
تعدادی از معترضان به یکی از سه نامزد رقیب پوتین رای دادند و برخی نیز نام الکسی ناوالنی، رهبر فقید اپوزیسیون روسیه را در تعرفههای رای نوشتند.
گروهی از معترضان هم برگههای رای خود را به شیوههای مختلف نابود یا باطل کردند.
انتخابات ریاست جمهوری روسیه که از ۲۵ اسفند آغاز شده، روز ۲۷ اسفند به پایان میرسد.
در دو روز گذشته، تعدادی از منتقدان پوتین به ظن دست داشتن در اقدامات اعتراضی در مراکز برگزاری انتخابات دستگیر شدهاند. این افراد به ایجاد حریق عمدی و ریختن رنگ به درون صندوقهای رایگیری متهم شدهاند.
به گزارش روزنامه گاردین، این انتخابات تحت تاثیر ادامه حملات ارتش اوکراین و همچنین عملیات گروههای خرابکار مخالف پوتین قرار گرفته است.
حمله پهپادی به شهر اسلاویانسک در منطقه کراسنودار در جنوب روسیه منجر به آتشسوزی در یک پالایشگاه شد.
دو نفر نیز در حملات پهپادی به منطقه بلگورود روسیه جان خود را از دست دادند. بلگورود در ۴۰ کیلومتری مرز اوکراین واقع است.
این اولین انتخابات پس از مرگ مشکوک ناوالنی در زندانی در یکی از مناطق قطبی شمال روسیه است.
یولیا ناوالنایا، همسر ناوالنی روز ۳۰ بهمن در پیامی ویدیویی، پوتین را به قتل همسرش متهم کرد و گفت ناوالنی با عامل اعصاب نوویچوک مسموم و کشته شد.
ناوالنی پیش از مرگ خود از مخالفان پوتین خواسته بود در آخرین روز رایگیری تجمعات اعتراضی برپا کنند.
همسر او در آستانه انتخابات این فراخوان را تکرار کرد و از معترضان خواست به صورت گسترده در مراکز رایگیری حاضر شوند. یولیا ناوالنایا همچنین از مخالفان خواست نام ناوالنی را بر روی تعرفههای رای بنویسند یا به نامزدی غیر از پوتین رای دهند.
روز سهشنبه ۲۲ اسفند لئونید ولکوف، یکی از متحدان قدیمی ناوالنی، در ویلنیوس، پایتخت لیتوانی، با چکش هدف حمله یک مرد مهاجم قرار گرفت.
اداره امنیت ملی لیتوانی اعلام کرد این حمله احتمالا از سوی مسکو سازماندهی و اجرا شده است تا مانع از نفوذ و تاثیر مخالفان روسیه در انتخابات آتی این کشور شود.
از زمان آغاز حمله نظامی روسیه به اوکراین در اسفند ۱۴۰۰، هرگونه تظاهرات در روسیه با سرکوب شدید نیروهای امنیتی روبرو شده است.
مقامهای روسیه در روزهای اخیر مکررا نسبت به برگزاری تجمعات اعتراضی در زمان برگزاری انتخابات هشدار دادهاند.
یک مرد حدودا ۲۰ ساله ساکن مسکو در مصاحبه با گاردین، از عزم خود برای شرکت در اعتراضاتِ روز یکشنبه خبر داد و گفت با هدف دیدن چهرههای حمایتگر همسو و یافتن «نوری در این تونل تاریک» به اعتراضات خواهد پیوست.
پوتین ۷۱ ساله از سال ۱۹۹۹ قدرت را در روسیه در دست گرفته است و پیشبینی میشود با پیروزی در انتخابات کنونی، تا سال ۲۰۳۰ در قدرت باقی بماند.
پس از مرگ ناوالنی و رد صلاحیت دو نامزد به دلیل مخالفت با جنگ اوکراین، پوتین در مسیر پیروزی در این انتخابات عملا رقیبی پیش روی خود نمیبیند.
ارتش سوریه اعلام کرد اسرائیل از سمت بلندیهای جولان تعدادی از مناطق جنوبی سوریه را هدف حمله موشکی قرار داد که در این حملهها یک سرباز زخمی شد و خسارتهای مادی به بار آمد. طبق اعلام ارتش سوریه، پدافند هوایی این کشور تعدادی از موشکها را سرنگون کرد.
به گزارش العربیه، حملههای اسرائیل انبارهای اسلحه سوریه را در شمال دمشق و منطقه قلمون هدف قرار داد.
طبق گزارش دیدهبان حقوق بشر سوریه، حمله موشکی اسرائیل که با انفجار و آتشسوزی مهیب همراه شد دو سایت را هدف قرار داد که یکی از آنها انبار تسلیحات مورد استفاده ارتش سوریه و حزبالله لبنان بود.
طبق دادههای دیدهبان حقوق بشر سوریه، اسرائیل از ابتدای سال ۲۰۲۴ به سوریه ۲۴ بار حمله کرده که این حملهها علاوه بر زخمی کردن افرادی در این کشور، ۴۶ هدف، از جمله انبارهای مهمات و خودروهای نظامی را منهدم کرده است.
ارتش اسرائیل از زمان آغاز جنگ داخلی سوریه در سال ۲۰۱۱، صدها حمله هوایی در سوریه انجام داده و مواضع گروهای تحت حمایت جمهوری اسلامی را هدف گرفته است.
اسرائیل به ندرت در مورد این حملات اظهارنظر میکند اما میگوید اجازه نمیدهد جمهوری اسلامی در نزدیکی مرزهایش حضور نظامی داشته باشد.
حملات منتسب به اسرائیل در سوریه، طی ماه اکتبر و اندکی بعد از آغاز جنگ در غزه، افزایش یافته است.
در بهمن ماه، رسانههای حکومتی در سوریه و ایران از یک حمله مرگبار منتسب به اسرائیل به مقر سپاه پاسداران در منطقه سیده زینب در جنوب دمشق خبر دادند.
با وجود تکذیب سفیر جمهوری اسلامی، رسانههای دولتی سوریه اعلام کردند تعدادی از «مستشاران ایرانی» در این حمله کشته شدهاند.
در این حملات، علاوه بر تلفات جانی، انبارهای تسلیحاتی، مراکز و وسایل نقلیه نظامی نیز از بین رفتند.
خشونتها و هرج و مرج بیسابقه در هائیتی از دو هفته پیش تا کنون در جریان است. با وجود اینکه جهان در حال اعزام نیرو به این کشور است، کانادا خود را از دخالت نظامی در این درگیریها کنار کشیده است.
خشونتها در هائیتی از روز دهم اسفند آغاز شد و با وجود استعفای آریل هانری، نخستوزیر این کشور شرایط همچنان رو به وخامت میرود.
جیمی شریزیه، با نام مستعار باربیکیو، رهبر یکی از گروههای مسلح است که از تداوم درگیریها و مبارزه برای «آزادی هائیتی» خبر داده است.
باربیکیو در گفتوگو با رادیوی کلمبیا گفت استعفای آریل هنری برای او اهمیتی ندارد.
سیبیسی نیوز در گزارشی نوشت با وجود فشار آمریکا، اتاوا از اعزام نیروهای نظامی به هائیتی سر باز زده است.
چرا بازسازی یک دولت شکستخورده وظیفه کاناداست؟
با گذشت بیش از دو هفته از آغاز درگیریها در هائیتی، دولت جاستین ترودو، نخستوزیر کانادا برای بازسازی این کشور داوطلب نشده است؛ هر چند به اتاوا گفته شد برای وظیفه دشوار بازگرداندن نظم در هائیتی «داوطلب» شود.
این دولت جو بایدن بود که تلاش داشت کانادا را وارد مناقشه هائیتی کند؛ با این استدلال که واشینگتن با مسایل جهانی مهمتری مانند جنگ در اوکراین و مساله تایوان روبهرو است.
نزدیک به دو سال پیش، آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه ایالاتمتحده شروع به گفتوگو با رهبران حوزه کارائیب و سایر کشورها در مورد رهبری کانادا برای یک «نیروی بینالمللی تثبیتکننده» در هائیتی کرد.
بر خلاف ژان کرتین، نخستوزیر سابق کانادا که درخواست واشینگتن را برای مشارکت در حمله به عراق رد کرد، ترودو تصمیم گرفت در مقابل درخواست دولت بایدن برای اعزام نیرو به هائیتی وقتکُشی کند.
کانادا به جای سرباز، یک هواپیما برای پرواز بر فراز پورتو پرنس، پایتخت هائیتی و کمک اطلاعاتی به پلیس ملی این کشور فرستاد.
اوتاوا همچنین دو کشتی دفاعی ساحلی نیروی دریایی سلطنتی خود را برای گشتزنی در خلیج پورتو پرنس به هائیتی اعزام کرد تا مانع از حمله باندهای مسلح به کشتیها یا کشورهای همسایه شوند.
به عبارت دیگر، دولت ترودو هر کاری به جز اعزام نیروهای زمینی خود به هائیتی انجام میدهد.
باب ری، نماینده دائم کانادا در سازمان ملل اعلام کرد کشورش نمیخواهد اشتباهات گذشته را در اعزام نیروی نظامی [به دیگر نقاط جهان] تکرار کند.
ترودو هفته گذشته با تکرار این پیام گفت که تغییرات در هائیتی باید از درون جامعه این کشور سرچشمه بگیرد و به دست پلیس و دیگران اجرا شود.
ترودو گفت: «ما باید کمی با تاریخچه مداخلات نظامی روبهرو شویم؛ زمانی که اساسا شما همه نهادهای هائیتی را کنار میزنید و میگویید "ما این کار را انجام خواهیم داد"، اما در ادامه با فشارهایی از داخل روبهرو میشوید که میگویند: "خب، این نیروها تا کی قرار است آنجا بمانند؟"»
ری سال گذشته در نشست کاریکام (جامعه و بازار مشترک کارائیب) در باهاما گفت: «ما معتقدیم نهادهای هائیتی، خود باید نقش رهبری را ایفا کنند.»
او افزود: «ما برای ارائه کمکهای مناسب و هر چیزی که آنها به آن نیاز داشته باشند آمادهایم اما بسیار مهم است که نخبگان سیاسی هائیتی مسوولیت آنچه را که در حال وقوع است به عهده بگیرند.»
با وجود فشار از سوی آمریکا، دولت ترودو بیش از یک سال است به این موضع پایبند مانده است.
کانادا نیروی نظامی به هائیتی اعزام نمیکند
کانادا به جز کمکهای بشردوستانه، ۸۰ میلیون و ۵۰۰ هزار دلار به «ماموریت نیروی امنیتی چندملیتی» اختصاص میدهد اما مانند گذشته نیروهای حافظ صلح خود را برای مشارکت مستقیم در هائیتی نمیفرستد.
در حال حاضر تعداد بسیار کمی از افسران پلیس سلطنتی کانادا به هائیتی اعزام شدهاند که عمدتا نقشهای آموزشی را بر عهده دارند.
وزن نمادگرایی
نیروهای «ماموریت امنیتی چند ملیتی» را سربازان و نیروهای پلیس از کنیا، بنین، جامائیکا، ترینیداد، گویان، باربادوس و چند کشور جزیرهای کارائیب تشکیل خواهند داد.
کنیا به عنوان اولین کشوری که نیروهایش در خاک هائیتی مستقر میشوند این ماموریت را رهبری خواهد کرد و این اولین ماموریت مهم امنیتی چند ملیتی خواهد بود که از سوی یک کشور آفریقایی، خارج از آفریقا رهبری میشود.
تفاوت این عملیات با ماموریتهای قبلی سازمان ملل در این است که تقریبا به طور کامل از مستعمرات سابق آفریقایی و کارائیب گردآوری شده است.
این کشورها در حالی که تلاش میکنند هائیتی، اولین جمهوری رنگینپوست جهان و کشوری که از شورش موفق بردگان به وجود آمده است را روی پاهای خود بازگردانند، وزن سنگین نمادگرایی را احساس خواهند کرد.
اگر کنیا بتواند این ماموریت را با موفقیت انجام دهد، شانس کسب اعتبار بینالمللی قابل توجهی را به دست خواهد آورد.
مردم هائیتی مخالف حضور نیروهای خارجی در کشورشان هستند
مردم هائیتی نارضایتی بسیاری از مداخلات گذشته سازمان ملل دارند.
نیروهای حافظ صلح سازمان ملل شهرت نامطلوبی میان مردم دارند زیرا برخی گزارشها در سال ۲۰۱۹ مشخص کرد بعضی از این نیروها، از دختران آسیبپذیر هائیتی سوءاستفاده کردهاند.
همچنین نیروهای حافظ صلح ارتش نپال در سال ۲۰۱۰ با بیتوجهی به روند دفع فاضلاب در پایگاه خود، بیماری وبا را که بیش از یک قرن قبل ریشهکن شده بود به این کشور بازگردانند.
این ماموریت شبیه هیچ ماموریت امنیتی دیگری نیست
از نظر عملی این ماموریت دشوارتر از هر ماموریت قبلی در هائیتی خواهد بود چرا که باندهای ۲۰ سال پیش به اندازه باندهای امروزی سازمانیافته و مسلح نبودند.
امروز صحبت از باندهایی است که بیش از ۸۰ درصد پایتخت هائیتی را به کنترل خود درآوردهاند.
آنچه طی دو هفته گذشته رخ داده است حملات خشونتآمیز هماهنگ شده به دست باندهایی است که معمولا با یکدیگر همکاری نمیکردند.
این گروهها دو فرار بزرگ از زندان را ترتیب دادند. در نتیجه در حال حاضر هزاران قاتل، آدمربا و انواع دیگر جنایتکاران در خیابانهای هائیتی حضور دارند.
کارشناسان نظامی کانادایی به سیبیسی نیوز گفتند هر ماموریتی برای آرامسازی و بازپسگیری پایتخت از دست این گروهها به نیرویی نیاز دارد بسیار قویتر از آنچه در حال حاضر پیشنهاد میشود.
سوال نخستوزیر ترودو نیز همچنان بدون پاسخ باقی ماندهاست: وقتی نیروهای خارجی هائیتی را ترک کنند، چه اتفاقی خواهد افتاد؟
۱۳ سال پس از قیام مردمی علیه بشار اسد، رییسجمهوری سوریه که به جنگ داخلی در این کشور انجامید، مخالفان او در شهر ادلب، پایگاه مخالفان اسد، تجمع و راهپیمایی کردند.
تظاهرکنندگانی که در میدان اصلی ادلب در شمال غربی این کشور تجمع کردند، پرچم «انقلاب» سوریه را که توسط مخالفان در آغاز قیام برافراشته شده بود، به اهتزاز درآوردند.
معترضان با خطاب قرار دادن رییسجمهوری سوریه و ابومحمد جولانی، رهبر شبهنظامیانی که ادلب را کنترل میکنند، تکرار کردند: «بشار، برو بیرون! جولانی، برو بیرو!»
در جریان جنگ داخلی سوریه که با اعتراضات مسالمتآمیز علیه بشار اسد آغاز شد، شش میلیون سوری به خارج از کشور گریختند و میلیونها نفر نیز در داخل کشور آواره شدند.
سرکوب شدید قیام مردم سوریه باعث آغاز جنگ داخلی شد که منجر به کشته شدن بیش از ۵۰۷ هزار نفر شد.
با وجود فروکش کردن درگیریها، کشور سوریه همچنان در یک بحران عمیق اقتصادی و انسانی فرو رفته است.
ادلب یکی از آخرین شهرهایی است که مخالفان اسد همچنان در آن به سر میبرند و توسط شبهنظامیان گروه اسلامگرای حیات تحریر الشام به رهبری ابومحمد الجولانی کنترل میشود.
او از گروه القاعده جدا شده و میگوید اعضای افراطی گروه خود را اخراج کرده است.
حدود سه میلیون نفر در ادلب زندگی میکنند. بسیاری از آنان آوارههایی گریخته از مناطقی هستند که با حمایت مسکو و تهران دوباره به تسخیر دولت سوریه درآمدند.
در سالهای گذشته تظاهرات مشابهی در ادلب برگزار شده و مخالفان حکومت بشار اسد شعارهای «آزادی، آزادی، آزادی»، «بشار برو بیرون» و «مردم خواهان سقوط نظام هستند» سر دادند.
شهریور امسال نیز صدها معترض سوری برای چند روز متوالی در شهرهای مختلف سوریه تجمع کردند و خواستار برکناری بشار اسد شدند.
این اعتراضات که از سویدا در جنوب سوریه آغاز شد، به شهرهای دیگر در جنوب و شمال غرب از جمله درعا، دیرالزور، جبله و بخشهای تحت کنترل دولت در استان حلب گسترش یافت.