رویترز: آمریکا به سنگاپور و مالزی درباره همکاری با شرکتهای پوششی جمهوری اسلامی هشدار داد
رویترز جمعه ۲۹ آبان گزارش داد که مقامهای وزارت خزانهداری آمریکا در دیدار با مقامهای دولتی، نهادهای نظارتی و امنیتی سنگاپور و مالزی، درباره پیامدهای احتمالی رعایت نکردن تحریمهای آمریکا علیه جمهوری اسلامی هشدار دادهاند.
یک مقام وزارت خزانهداری آمریکا گفت که واشینگتن خواستار نظارت دقیقتر بر بخشهای پرخطر، از جمله حملونقل دریایی، خدمات هوانوردی و شبکههای تامین کالا است تا از فعالیت آنها به نمایندگی از جمهوری اسلامی جلوگیری شود.
این مقام گفت: «میخواهیم روشن باشد که این مسیرهای حیاتی را هدف قرار خواهیم داد و وقتی مسیری را شناسایی کنیم که باید هدف قرار گیرد، موضوع قابل مذاکره نخواهد بود.»
رویترز نوشت که آمریکا پس از آغاز حملات مشترک با اسرائیل به ایران اقدامات خود را برای محدود کردن فعالیتهای اقتصادی جمهوری اسلامی در خارج از کشور تشدید کرده است. وزارت خزانهداری آمریکا در ماه ژوییه نیز دهها فرد، کشتی و شرکت مرتبط با محمدحسین شمخانی، فعال تجارت نفت ایران، را در چند کشور از جمله سنگاپور، هنگکنگ و امارات متحده عربی تحریم کرد.
مقام آمریکایی گفت که این اقدامات بهتدریج درآمدهای جمهوری اسلامی را مختل کرده است.
در بازار اسلحه ایران، چند عکس و یک پیام برای شروع معامله کافی است. در این بازار از کلت و کلاشنیکف تا سلاحهای ساختهشده با چاپگر سهبعدی، خرید و فروش میشوند.
برخی برای گذران زندگی اسلحه میفروشند، بعضی از ترس ناامنی آن را میخرند و گروهی هم برای تهدید و خشونت به دنبال سلاح هستند.
همزمان، آمارهای رسمی از کشف هزاران قبضه اسلحه در نقاط مختلف ایران حکایت دارند، اما هنوز روشن نیست چه تعداد سلاح دستبهدست میشود و سرانجام انگشت چه کسانی روی ماشه میرود.
چه افرادی اسلحه میفروشند و چه کسانی میخرند؟
انگیزه فروشندگان سلاح در ایران متفاوت است: از مشکلات مالی و تامین هزینههای زندگی تا نگرانی از نگهداری اسلحه در خانه.
یکی از فروشندگان در گفتوگو با ایراناینترنشنال میگوید بخشی از عرضهکنندگان اسلحه، دامداران، عشایر و روستاییانی هستند که سالها تفنگهایی مانند برنو، امیک و انواع ساچمهزن داشتهاند.
به گفته او، برخی از این افراد حتی مجوز نگهداری سلاح دارند، اما مشکلات مالی و افزایش هزینههای زندگی، آنها را به فروش تفنگهایشان واداشته است.
گروه دیگری نیز صاحبان سلاحهای بدون مجوز، بهویژه سلاحهای جنگی هستند که از نگهداری اسلحه در خانه و احتمال استفاده فرزندان یا دیگر اعضای خانواده از آن نگرانند.
این فروشنده میگوید اسلحهها را از صاحبانشان میخرد و با افزودن سود خود، به مشتریان دیگر میفروشد.
در سوی دیگر بازار، خریدارانی با انگیزههای متفاوت حضور دارند.
یکی از فروشندگان میگوید افزایش نگرانی از سرقت و احساس ناامنی، برخی افراد متمول را به خرید اسلحه برای محافظت از خود و داراییهایشان سوق داده است.
به گفته او، گروه دیگری از مشتریان در فعالیتهای اقتصادی غیرقانونی حضور دارند و برای وصول مطالبات، تهدید دیگران یا حل اختلافات مالی، به دنبال خرید اسلحه هستند.
این روایتها نشان میدهند در بازار غیررسمی سلاح، نیاز اقتصادی فروشندگان، احساس ناامنی خریداران و انگیزه استفاده از تهدید، در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند؛ هرچند اطلاعات مستقلی درباره سهم هر گروه از معاملات وجود ندارد.
قیمتهای بهدستآمده از گفتوگو با فروشندگان نشان میدهد اسلحهها در ایران بسته به نوع، مدل، کشور سازنده و وضعیت آنها، با مبالغ متفاوتی عرضه میشوند.
به گفته فروشندگان، قیمت اسلحههای ساخت ایران که دارای مجوز هستند، از ۳۰۰ میلیون تومان آغاز میشود.
در بخش تپانچهها یا همان کلتها، نمونههایی که فروشندگان آنها را ترکیهای و پاکستانی معرفی میکنند، از ۵۰ میلیون تومان قیمتگذاری شدهاند. برای کلتهای منتسب به برندهای شناختهشدهای مانند برتا و گلاک نیز قیمتهایی تا پنج هزار دلار اعلام شده است.
قیمت کلاشنیکفهای دستدوم نیز بسته به کشور سازنده متفاوت است. به گفته یکی از فروشندگان، کلاشنیکف دستدوم چینی حدود ۲۰۰ میلیون تومان قیمت دارد، در حالی که قیمت نمونه دستدوم روسی تا ۸۰۰ میلیون تومان میرسد.
به گفته فعالان این بازار، قیمت اسلحه نیز مانند بسیاری از کالاهای دیگر در ایران، تحت تاثیر نرخ ارز است و با نوسانات آن تغییر میکند. این وابستگی بهویژه در مورد سلاحهای خارجی که قیمت برخی از آنها به دلار اعلام میشود، اهمیت بیشتری دارد.
بازار مهمات
خریدوفروش در بازار اسلحه به خود سلاح محدود نمیشود و مهمات نیز بخش دیگری از این معاملات را تشکیل میدهد.
بر اساس قیمتهایی که فروشندگان در گفتوگو با ایراناینترنشنال اعلام کردهاند، هر فشنگ کلاشینکف حدود ۴۰۰ هزار تومان و هر گلوله برنو حدود ۸۰۰ هزار تومان قیمت دارد. قیمت هر گلوله امیک نیز یک میلیون و ۳۰۰ هزار تومان اعلام شده است.
در بخش مهمات تفنگهای شکاری، هر گلوله تفنگ ساچمهزن یا پران ایرانی حدود ۲۰۰ هزار تومان قیمتگذاری میشود.
به گفته یکی از فروشندگان، گلولههای پران خارجی در بازار بسیار کمیاب شدهاند و در صورت پیدا شدن، قیمت برخی نمونههای آنها تا حدود چهار میلیون تومان برای هر عدد میرسد.
در کنار سلاح و مهمات، لوازم جانبی مانند غلاف یا جلد اسلحه، خشاب، محفظه نگهداری فشنگ و تجهیزات دیگر نیز در بازار عرضه میشوند. بخشی از این لوازم، در چارچوب مقررات مربوط، از طریق فروشگاههای مجاز قابل تهیهاند.
قیمتهای اعلامشده برای مهمات نیز مانند خود اسلحه ممکن است با تغییر شرایط بازار و نرخ ارز، نوسان داشته باشند.
از وعده تحویل به سراسر ایران تا ادعای تامین اسلحه از عراق
شبکههای اجتماعی و پیامرسانها به یکی از مسیرهای ارتباط فروشندگان اسلحه با مشتریان تبدیل شدهاند.
در آگهیهای بررسیشده، فروشندگان تصاویر و ویدیوهای سلاح را همراه با نام مدل و قیمت پیشنهادی منتشر میکنند و برای ادامه گفتوگو با مشتریان از پیامرسانها استفاده میکنند.
یکی از فروشندگان در گفتوگو با ایراناینترنشنال میگوید که میتواند اسلحه سفارشدادهشده را در کمتر از ۱۵ روز در نقاط مختلف ایران تحویل دهد.
فروشنده دیگری نیز در پاسخ به پرسش خبرنگار، امکان تحویل سلاح در تهران را تایید میکند.
شیوه دریافت پول هم در میان عرضهکنندگان یکسان نیست. برخی خواستار دریافت مبلغ پیش از ارسال هستند و برخی دیگر از دریافت بیعانه و تسویه باقی پول هنگام تحویل سخن میگویند.
در همین حال، یکی از فروشندگان میگوید با عرضهکنندگان عمده اسلحه در اقلیم کردستان عراق ارتباط دارد و میتواند مدلهای مختلف سلاح را از آنجا تهیه کند.
او زمان تحویل سفارشهای تامینشده از خارج کشور را حدود دو ماه اعلام میکند.
این فروشنده همچنین میگوید مشتریانش او را میشناسند و به اعتبارش اعتماد دارند؛ موضوعی که به گفته خود او باعث میشود بعضی خریداران حاضر باشند بهای بیشتری پرداخت کنند.
او میگوید در صورت بروز مشکل در تحویل اسلحه، تمام پول مشتری را بازمیگرداند.
یکی دیگر از فروشندگان نیز در گفتوگو با ایراناینترنشنال تاکید میکند که هویت خریدار و هدف او از خرید سلاح برایش اهمیتی ندارد و پس از دریافت پول، اسلحه را ارسال میکند.
کلاهبرداری احتمالی
گسترش آگهیهای خریدوفروش اسلحه در فضای مجازی، در کنار احتمال انجام معاملات غیرقانونی، پرسشهایی درباره واقعی بودن فروشندگان و خطر کلاهبرداری ایجاد کرده است.
سال گذشته، در تحقیقی درباره بازار اینترنتی اسلحه، با پنج فروشنده در کانالهای تلگرامی تماس گرفته شد. در آن تحقیق، هیچ یک از فروشندگان امکان راستیآزمایی سلاحهای پیشنهادی را فراهم نکردند.
همچنین دو نفر از آنها متن پاسخ و فهرست قیمت یکسانی ارسال کردند؛ موضوعی که احتمال غیرواقعی بودن برخی آگهیها یا استفاده از الگوهای مشترک تبلیغاتی را پررنگ میکند.
این یافتهها نشان میدهند که هر آگهی اینترنتی را نمیتوان سند وجود سلاح یا انجام معامله دانست. در عین حال، واقعی نبودن برخی پیشنهادها نیز به معنای جعلی بودن تمام تبلیغات نیست.
گزارشهای پلیس در ایران از شناسایی و برخورد با شبکههای مرتبط با تبلیغ و فروش اینترنتی اسلحه حکایت دارد.
در تازهترین نمونه، پلیس اوایل آبان اعلام کرد یک کانال توزیع سلاح گرم در فضای مجازی شناسایی و در جریان برخورد با متهمان، دو قبضه کلت جنگی کشف شده است.
با وجود این برخوردها، تحقیقات کنونی ایراناینترنشنال از ادامه تبلیغات و پیشنهاد فروش انواع اسلحه در فضای مجازی حکایت دارد. بازاری که در آن تشخیص فروشنده واقعی از آگهی احتمالی کلاهبرداری برای خریداران آسان نیست.
بازار اسلحه در ایران تنها به کلت، کلاشنیکف و تفنگهای شکاری محدود نیست.
بررسیهای ایراناینترنشنال نشان میدهد نمونههایی از سلاحهای کوچک تکتیر ساختهشده با چاپگر سهبعدی نیز برای فروش عرضه شدهاند.
این سلاحها برخلاف اسلحههای متعارف، لزوما ظاهر شناختهشدهای ندارند. برخی نمونهها با بدنه پلاستیکی و در شکلهای متفاوت ساخته میشوند و حتی ممکن است در نگاه اول شبیه اسباببازی به نظر برسند.
ساخت این سلاحها لزوما به تولید کارخانهای یا واردات یک اسلحه کامل وابسته نیست. با این حال، اطلاعات دقیقی درباره تعداد تولیدکنندگان، میزان فروش و عملکرد نمونههای عرضهشده وجود ندارد.
عرضه چنین سلاحهایی در ایران در حالی است که نهادهای بینالمللی نیز نسبت به گسترش این فناوری هشدار دادهاند.
مرکز پژوهشهای پارلمان اروپا در سال ۲۰۲۵ از افزایش پیچیدگی و کشفیات سلاحهای چاپ سهبعدی خبر داد و کمیسیون اروپا در فوریه ۲۰۲۶، مقررات تازهای برای مقابله با تولید غیرقانونی آنها پیشنهاد کرد.
در تازهترین نمونه، سازمان ملی مبارزه با جرایم بریتانیا در نوامبر ۲۰۲۶ از محکومیت فردی به ۱۳ سال و هشت ماه زندان بهدلیل مجموعهای از جرایم مرتبط با اسلحه، از جمله ساخت سلاح با چاپگر سهبعدی، خبر داد.
در ایران نیز پلیس خراسان رضوی در شهریور از کشف یک کارگاه ساخت سلاح دستساز خبر داد، اما در گزارش پلیس اشارهای به استفاده از فناوری چاپ سهبعدی در این کارگاه نشده است.
کشف بیش از ۱۲ هزار و ۳۰۰ قبضه سلاح در ایران
آمار رسمی از کشف هزاران قبضه سلاح غیرمجاز در نقاط مختلف ایران حکایت دارد.
سعید منتظرالمهدی، سخنگوی فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی (فراجا)، اواخر آبان اعلام کرد کشفیات سلاح تا آخر مهرماه سال ۱۴۰۵ نسبت به مدت مشابه سال قبل ۱۴ درصد افزایش یافته است.
به گفته او، ۳۱ درصد سلاحهای کشفشده جنگی بودهاند و کشفیات این نوع سلاح نیز ۹ درصد افزایش داشته است.
بررسی گزارشهای مقامهای انتظامی و قضایی نشان میدهد مجموع ارقام اعلامشده در ۱۰ استان ایران به حدود ۱۰ هزار و ۹۰۰ قبضه سلاح میرسد.
بیشترین آمار اعلامشده مربوط به سیستانوبلوچستان با بیش از دو هزار و ۵۰۰ قبضه، خوزستان با دو هزار و ۱۹۴ قبضه و کرمانشاه با هزار و ۸۴۴ قبضه است. در خراسان رضوی نیز از کشف هزار و ۷۰۰ قبضه و در اصفهان بیش از هزار قبضه سلاح خبر داده شده است.
در همین مدت، مقامهای انتظامی از کشف ۷۵۰ قبضه سلاح در فارس، ۶۴۴ قبضه در کرمان، ۱۵۰ قبضه در البرز، ۷۰ قبضه در هرمزگان و ۴۱ قبضه در اردبیل خبر دادهاند.
در عملیاتهای دیگری در شرق تهران، لرستان، ایلام، کهگیلویهوبویراحمد، چهارمحالوبختیاری و سمنان نیز در مجموع ۱۳۹ قبضه سلاح کشف شده است.
مرزبانی فراجا هم در دو گزارش جداگانه در شهریور و آبان، از کشف هزار و ۲۷۱ قبضه سلاح جنگی در مرزهای ایران خبر داده است.
با جمع این عددها، مجموع کشفیات گزارششده به بیش از ۱۲ هزار و ۳۰۵ قبضه سلاح میرسد. البته بهدلیل تفاوت دورههای آماری و احتمال همپوشانی برخی گزارشها، این رقم لزوما نشاندهنده تعداد سلاحهای مجزای کشفشده نیست.
پراکندگی این کشفیات نشان میدهد گردش سلاحهای غیرمجاز تنها به مناطق مرزی محدود نیست و استانهای مختلف ایران را در بر میگیرد.
پیش از این نمایندگی جمهوری اسلامی در سازمان ملل اعلام کرده بود در سالهای ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳، بیش از ۶۰ هزار قبضه سلاح غیرقانونی در ایران کشف و جمعآوری شده است.
نزدیک به شش میلیون سلاح در دست غیرنظامیان ایران
آمار کشفیات تنها بخشی از سلاحهای موجود در ایران را نشان میدهد.
بر اساس برآورد موسسه پژوهشی سلاحهای کوچک، در سال ۲۰۱۷ حدود پنج میلیون و ۸۹۰ هزار قبضه سلاح در اختیار غیرنظامیان ایران بوده است؛ معادل ۷.۳ قبضه به ازای هر ۱۰۰ نفر.
این برآورد هم سلاحهای مجاز را شامل میشود و هم غیرمجاز، اما سهم هر کدام مشخص نیست.
از آن زمان آمار جامع و تازهای از تعداد اسلحههای در دست مردم ایران منتشر نشده است.
بر اساس آمار پلیس، تنها در ششماهه نخست امسال، هزار و ۱۶۳ مورد تیراندازی در خوزستان ثبت شده است؛ از درگیریهای مسلحانه و اختلافات محلی تا تیراندازی در مراسم مختلف.
در مهرماه، دو تیراندازی خانوادگی در دهلران و شهرک غرب تهران، هفت کشته بر جای گذاشت. عاملان هر دو حادثه نیز خودکشی کردند.
در همین ماه، طاهر احمدی، وکیل دادگستری، هنگام عبور از محل یک درگیری مسلحانه در شوش کشته شد.
با وجود افزایش کشفیات و سختگیرانهتر شدن قوانین، ابعاد واقعی بازار اسلحه در ایران و شمار سلاحهایی که دستبهدست میشوند، همچنان نامشخص است.
در این بازار، فروشندگان از مشکلات اقتصادی و نگرانیهای امنیتی مشتریان سود میبرند، بیآنکه سرنوشت اسلحه پس از فروش روشن باشد.
بازاری که معامله در آن با چند عکس، اعلام قیمت و وعده تحویل آغاز میشود، ممکن است پایان آن به شلیک گلولهای گره بخورد که جان فردی خارج از معامله را میگیرد.
همزمان با ادامه مناقشه خاورمیانه، اتحادیه اروپا و بریتانیا در بیانیهای مشترک تاکید کردند جمهوری اسلامی باید به فعالیتهای بیثباتکننده خود در منطقه و حملات ترکیبی در خاک اروپا پایان دهد.
سران اتحادیه اروپا و بریتانیا جمعه ۲۹ آبان در پایان دومین نشست مشترک خود در بروکسل، حملات جمهوری اسلامی به کشورهای منطقه و کشتیها در تنگه هرمز را محکوم و با شرکای منطقهای خود اعلام همبستگی کردند.
آنها همچنین از تلاشهای دیپلماتیک برای جلوگیری از گسترش درگیریهای منطقهای و احیای آزادی دریانوردی و حق عبور از تنگه هرمز، مطابق با کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره حقوق دریاها، قاطعانه حمایت کردند.
در هفتههای اخیر، حملات سایبری در اروپا به نگرانیها درباره دامنه عملیات ترکیبی حکومتهای متخاصم در این قاره دامن زده است.
فرانسه ۱۸ آبان سپاه پاسداران را مسئول حملات سایبری دانست که یخچالها و فریزرهای فروشگاهها را در بخشهایی از این کشور از کار انداخت.
پاریس با احضار سفیر جمهوری اسلامی هشدار داد این حملات برای تهران پیامدهایی به همراه خواهد داشت.
ژاننوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، ۲۵ آبان اعلام کرد پاریس شواهد مربوط به عاملان اصلی این حملات را در اختیار اتحادیه اروپا گذاشته و خواستار تحریم آنها ظرف یک ماه شده است.
روزنامه فرانسوی لوموند ششم آبان گزارش داد نهادهای اطلاعاتی اروپا نگران تداوم و تشدید عملیات منتسب به جمهوری اسلامی در کشورهای اروپایی هستند؛ عملیاتی که شامل طرحهای ترور، آتشسوزی عمدی، خرابکاری، حملات سایبری و جاسوسی میشود.
در هفتههای اخیر، موجی از تهدیدهای بمبگذاری و هشدارهای جعلی پروازها، مدارس و برخی رسانهها را در کشورهای اروپایی تحت تاثیر قرار داده است.
سران اتحادیه اروپا و بریتانیا بار دیگر بر تعهد خود به یافتن یک راهحل «دیپلماتیک و پایدار» برای بحران تنگه هرمز و پرونده هستهای جمهوری اسلامی تاکید کردند.
در این بیانیه مشترک آمده است: «ایران هرگز نباید به سلاح هستهای دست یابد و باید با آژانس بینالمللی انرژی اتمی بهطور کامل همکاری کند.»
رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی، ۲۷ آبان در نشست شورای حکام اعلام کرد نزدیک به ۱۸ ماه از قطع نظارت پیوسته آژانس بر ذخایر اورانیوم غنیشده حکومت ایران میگذرد و این نهاد از محل و سرنوشت این ذخایر بیاطلاع است.
یک روز بعد، گیدئون سعار، وزیر امور خارجه اسرائیل، هشدار داد تهران میکوشد برنامه هستهای خود را احیا کند و در زمینه تسلیحات غیرمتعارف نیز فعالیت دارد.
در هفتههای گذشته، شماری از مقامهای جمهوری اسلامی خواستار حرکت به سوی ساخت بمب اتمی و خروج از پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای (انپیتی) شدهاند.
اتحادیه اروپا و بریتانیا در ادامه بیانیه مشترک، تشدید عملیات نظامی حوثیها در یمن و علیه عربستان سعودی را محکوم کردند و از این گروه نیابتی جمهوری اسلامی خواستند بیدرنگ به همه اقدامات خود پایان دهد.
بر اساس این بیانیه، حملات حوثیها به کشتیهای غیرنظامی امنیت دریانوردی را در دریای سرخ و تنگه بابالمندب به خطر میاندازد.
سران اتحادیه اروپا و بریتانیا همچنین از حوثیها خواستند اجازه دهند کمکهای بشردوستانه به غیرنظامیان برسد.
در ماههای اخیر، دامنه جنگ ایران به یمن نیز کشیده شده است. حوثیها بارها به خاک عربستان سعودی حمله کردهاند و ریاض نیز در پاسخ، مواضع این گروه مورد حمایت تهران را در یمن هدف قرار داده است.
بهگزارش خبرگزاری رویترز، ائتلاف نظامی به رهبری عربستان سعودی ۲۹ آبان از غیرنظامیان خواست برای حفظ جان خود، بخشهایی از بندر راهبردی حدیده یمن در ساحل دریای سرخ را ترک کنند.
حوثیها در مقابل هشدار دادند اگر عربستان تهدید خود را برای حمله به این بندر عملی کند، بنادر سعودی در ساحل دریای سرخ را هدف قرار خواهند داد.
یحیی سریع، سخنگوی نظامی حوثیها، از کارکنان این بنادر و کسانی که در نزدیکی آنها هستند، خواست فورا محل را ترک کنند. او همچنین از شرکتهای کشتیرانی خواست کشتیهایشان را از این بنادر خارج کنند.
سریع با اشاره به برنامه این گروه برای حملات تازه در ساعات آینده، به شرکتهای هواپیمایی هشدار داد از حریم هوایی عربستان دور بمانند.
در روزهای اخیر، گمانهزنیها درباره سرنوشت مذاکرات تهران و واشینگتن و احتمال ازسرگیری کارزار نظامی تمامعیار آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی شدت گرفته است.
دادستان اشنویه در استان آذربایجان غربی از بازداشت شش نفر در ارتباط با پرونده «تعرض گروهی» به یک زن دارای معلولیت خبر داد.
سایت آذربایجانآنلاین جمعه ۲۹ آبان بهنقل از دادستان عمومی و انقلاب اشنویه گزارش داد پس از دریافت گزارش تعرض به این زن، موضوع بلافاصله در دستور کار دستگاه قضایی قرار گرفت و تحقیقات برای شناسایی عاملان آغاز شد.
سایت زانا۲۴ نیز با استناد به اطلاعیه دادستانی اشنویه گزارش داد با توجه به حساسیت حادثه و ضرورت حمایت از حقوق زن آسیبدیده، رسیدگی به این پرونده بهصورت ویژه و خارج از نوبت آغاز شد.
بر اساس اعلام دادستانی، با دستور بازپرس شعبه اول دادسرای عمومی و انقلاب اشنویه، شش نفر در ارتباط با این پرونده شناسایی و بازداشت شدند و با صدور قرارهای تامین کیفری، به بازداشتگاه انتقال یافتند.
دادستان اشنویه گفت پس از جمعآوری مدارک و تکمیل تحقیقات مقدماتی، برای هر شش متهم کیفرخواست صادر و پرونده با درخواست اعمال «شدیدترین مجازات قانونی» به دادگاه ارسال شده است.
او بر ضرورت حمایت از حقوق فرد آسیبدیده و رسیدگی ویژه به پرونده تاکید کرد و گفت دستگاه قضایی در برابر تعرض به حقوق و امنیت شهروندان، بهویژه زنان و افراد آسیبپذیر، اغماض نخواهد کرد.
در اطلاعیه دادستانی اشنویه، جزییاتی درباره زمان وقوع تعرض، سن و نوع معلولیت زن آسیبدیده و اتهامهای مشخص هر یک از متهمان ارائه نشده است. همچنین روشن نیست چه خدمات پزشکی، روانی و حقوقی در اختیار این زن قرار گرفته است.
با وجود صدور کیفرخواست، هنوز حکم نهایی درباره متهمان اعلام نشده و رسیدگی قضایی به اتهامهای آنان ادامه دارد.
در ادبیات رایج رسانههای دارای مجوز در جمهوری اسلامی، واژههایی مانند «مزاحمت»، «آزار و اذیت» و «تعرض» برای اشاره به تجاوز و دیگر اشکال خشونت جنسی به کار میروند.
خشونت جنسی علیه افراد دارای معلولیت در ایران
در سالهای گذشته نیز مواردی از خشونت، آزار و اذیت و تعرض یا تجاوز جنسی به افراد دارای معلولیت در ایران گزارش شده است.
روزنامه هممیهن پنجم آبان ۱۴۰۴ در گزارشی از آزار جنسی درسا، دختر هفتساله دارای معلولیت و بیسرپرست، در یک مرکز توانبخشی در کلاردشت استان مازندران خبر داد.
مدیر این مرکز بازداشت و سپس با وثیقه آزاد شد و اداره کل بهزیستی مازندران نیز رای به تعطیلی مرکز و ابطال پروانه فعالیت آن داد.
یکی دیگر از موارد واکنشبرانگیز به اسفند ۱۴۰۲ بازمیگردد که بهروز مروتی، مدیر کمپین دفاع از حقوق معلولان، از موارد متعدد تعرض، تجاوز، ضرب و جرح و دریافت شهریههای نامتعارف در مرکز نگهداری بیماران اعصاب و روان مردان «مهرآفرین کرج»، تحت نظارت سازمان بهزیستی، خبر داد.
کمیته حقوق افراد دارای معلولیت سازمان ملل متحد در فروردین ۱۳۹۶ از نبود اطلاعات درباره اقدامات پیشگیری از خشونت علیه زنان و کودکان دارای معلولیت در ایران و همچنین تعقیب قضایی و محکومیت عاملان خشونت علیه افراد دارای معلولیت ابراز نگرانی کرد.
وابستگی برخی افراد دارای معلولیت به مراقبان، محدودیت دسترسی به راههای ثبت شکایت و نبود حمایتهای کافی میتواند افشای خشونت جنسی و پیگیری قضایی آن را برای افراد آسیبدیده دشوارتر کند.
ریحانه پارسا در صحنهای از فیلم «فقط میخوام با مامانم حرف بزنم»
سیامین دوره جشنواره جهانی فیلم تالین(شبهای تاریک) که از بزرگترین جشنوارههای سینمایی اروپاست، در بخش مسابقه میزبان فیلم مستقلی است از سینماگران ایرانی در غربت: «فقط میخوام با مامانم حرف بزنم» ساخته محسن ربیعی و بازی ریحانه پارسا.
فیلم داستان یک روز از زندگی دختر ایرانی مهاجری است که در ترکیه زندگی میکند و امکان بازگشت به ایران را ندارد.
او که در فیلم هم ریحانه پارسا نام دارد و بازیگر است، در حال رفتن به یک جلسه کاری مهم برای بازی در یک پروژه بزرگ نتفلیکس است اما در راه، خبر جنگ میرسد و ریحانه در ویدئوهای مختلف در شبکههای اجتماعی از حمله به نزدیکی خانهشان در تهران - جایی که مادرش زندگی میکند- باخبر میشود در حالی که با قطع شدن اینترنت امکان تماس با مادرش را ندارد و تلاشهای مستمر او برای تماس با مادرش بیحاصل میماند.
فیلم ساختار سادهای دارد که بر اساس یک تجربه خلق شده: سینمای کم خرجی که حول و حوش یک بازیگر و در فضاهای محدود و با گروه بسیار کوچک فیلمبرداری شکل میگیرد و قرار است تماشاگر را به تجربه متفاوتی دعوت کند: همراه شدن با یک دختر تنها در جاده که در قبال وقایع اطرافش دستش به جایی نمیرسد و تنها از طریق تلفن از وقایع اطلاع پیدا میکند و در اوج نگرانی و اضطراب زندگی شخصی و حرفهایاش با هم آمیخته میشود.
اینجا زندگی شخصی و حرفهای ریحانه پارسا که پس از شش سال به سینما بازگشته، با فضای فیلم یکی میشود و فیلم اساسا به اثری درباره او بدل میشود که گویی یک روز از زندگی پرتنشاش را به عنوان یک مهاجر در ترکیه ثبت میکند؛ روزی که خودبهخود بار یک زندگی، گذشته، وقایع سیاسی و اجتماعی و جنگ و تبعید را در دل خود دارد و این در دل دیالوگهای او با دوست ترکیهایاش هم عیان میشود، جایی که در حین دعوای تلفنی ریحانه تاکید داد که همه این مصائب و مشکلات بخشی از «ایرانی بودن» است.
در نتیجه این ایرانی بودن با پیگیری مستمر اخبار در شبکههای اجتماعی و حتی مرور وقایع اخیر ایران همراه است، جایی که ریحانه با عدم موفقیت در تماس با مادرش، به گوشه دریا پناه میبرد و بعد در ماشینش به تماشای کلیپهایی مینشیند که چند ماه پر تعلیق ایران امروز را روایت میکنند: دقایقی که شاید طولانی به نظر برسد اما فیلمساز عامدانه برای تماشاگری که جزئیات وقایع را نمیداند، همه چیز را با همین کلیپها خلاصه میکند: از کشتار دی ماه و عزاداری با رقص برای جاویدنامان تا آغاز جنگ.
ریحانه پارسا در صحنهای از فیلم «فقط میخوام با مامانم حرف بزنم»
فیلم اساسا گسترش طولی ندارد و به تمامی در عرض گسترش پیدا میکند: اتفاق خاصی نمیافتد و فیلمساز تنها برشهایی از زندگی روزمره را روایت میکند که حالا این روز با وقایع بیرونی سهمگینی همراه شده که جدای از زندگی هر روزه با ترسها و اضطرابهایش نیست.
همه چیز در کلوزآپ رخ میدهد و فیلمساز از تماشاگر میخواهد که با نماهای نزدیک صورت و دستهای بازیگر، در تب و تاب درونی او شریک شود.
فیلمهای جادهای از این نوع معمولا به نماهای بلند پناه میبرند، اینجا اما با نماهای کوتاهی روبهرو هستیم که بهطور مرتب از زاویهای به زاویهای دیگر قطع میشود.
نبود قصه میتواند تماشاگر عام را به سرعت خسته کند، اما به نظر نمیرسد که سازندگان علاقه خاصی به جذب تماشاگر انبوه داشته باشند و از ابتدا مشخص است که این فرم و شیوه روایت تماشاگر عادی را جذب نخواهد کرد.
با این حال فیلمساز این جسارت را به خرج میدهد تا به تجربه متفاوتی دست بزند که شبیه دیگر تجربههای فیلمسازان ایرانی در غربت نیست.
هر چند تدوین فیلم در نیم ساعت اول، به نوعی تکرار میرسد که تماشاگر حرفهای را هم خسته میکند، اما با جلو رفتن فیلم این مشکل کمتر حس میشود و تماشاگر باحوصلهتر میتواند به تماشای بازیگری بنشیند که قرار است تک نفره جهان تصاویر فیلم را پیش ببرد.
فیلم در این راه بهتمامی موفق نیست و بهویژه نماهای اضافهای دارد که میتوانند به راحتی حذف شوند و ریتم روانتری را نصیب فیلم کنند، اما در مجموع پیشنهاد جالب و متفاوتی است برای فیلمسازی کم خرج با امکانات بسیار محدود و تلاش برای خلاقیت از طریق محدودیت که میتواند بهعنوان یک راه میانبر در جهان پرآشوب صنعت سینما مورد استقبال فیلمسازان ایرانی در غربت قرار بگیرد.
خبرگزاری بلومبرگ در گزارشی اختصاصی نوشت حملات موشکی جمهوری اسلامی در جنگ، هم محدودیتهای پدافند اسرائیل را آشکار کرد و هم دادههایی در اختیار ارتش این کشور گذاشت که برای ارتقای سامانههای دفاعی به کار گرفته شدند.
این رسانه جمعه ۲۹ آبان به نقل از یک مقام نیروی هوایی اسرائیل گزارش داد ارتش در برخی موارد توانسته است سامانههای خود را ظرف چند روز ارتقا دهد.
این مقام بهدلیل مقررات نیروی هوایی اسرائیل نخواست نامش فاش شود.
تجربه جنگ به ارتقای فلاخن داوود انجامید
به گزارش بلومبرگ، اسرائیل برد سامانه «فلاخن داوود» را افزایش داده تا بتواند با طیف گستردهتری از تهدیدهای بالستیک مقابله کند.
این مقام گفت سامانه ارتقایافته برای ایستادگی در برابر حملات مداوم چندهفتهای آماده شده است.
فلاخن داوود لایه میانی پدافند هوایی اسرائیل است و رهگیرهای «استونر» را به کار میگیرد.
این سامانه در کنار گنبد آهنین و خانواده موشکهای پیکان، بخشی از شبکه پدافندی اسرائیل را تشکیل میدهد.
بلومبرگ هزینه هر رهگیر استونر را حدود یک میلیون دلار برآورد کرده است؛ نزدیک به یکسوم هزینه رهگیر پیکان-۳ و کمتر از هزینه رهگیر پاتریوت (PAC-3)، که به گفته این گزارش میتواند بیش از چهار میلیون دلار باشد.
استونر را شرکت رافائل اسرائیل و آرتیایکس (RTX) آمریکا تولید میکنند.
به نوشته بلومبرگ، ارتقای فلاخن داوود پاسخی به دشواری تامین و تولید انبوه رهگیرهای گرانقیمت است. مشکلی که در جنگهای اوکراین و خاورمیانه برجسته شده است.
این گزارش به برآورد یک تحلیلگر اشاره کرد که گفته است تولید پاتریوت (PAC-3) برای پاسخگویی به نیاز اوکراین کافی نیست. با این حال، سامانه ارتقایافته هم در همه موارد موشکهای ورودی را منهدم نکرده است.
بلومبرگ نوشت در دو حمله به جنوب اسرائیل، رهگیرهای فلاخن داوود نتوانستند موشکها را نابود کنند و دهها نفر زخمی شدند.
به نقل از روزنامه هاآرتص، بیش از ۹۰ درصد موشکهای ایران در سه هفته نخست جنگ ۴۰ روزه رهگیری شدند. با این حال، حملات موشکی در جریان جنگ، ۲۰ کشته و صدها زخمی در اسرائیل بر جای گذاشت.
بلومبرگ همچنین به برآورد اطلاعاتی غرب اشاره کرد که حکومت ایران با وجود حملات به تاسیسات نظامیاش، دستکم ۱۷۰۰ موشک بالستیک دارد و ماهانه حدود ۵۰ موشک تولید میکند.
ارتقای فلاخن داوود میتواند هزینه هر رهگیری را کاهش دهد و گزینهای در دسترستر برای حملات طولانی فراهم کند، اما به گفته کارشناسانی که بلومبرگ با آنها گفتوگو کرده است، این سامانه جایگزین لایههای دوربردتر مانند پیکان-۳ نمیشود.
اسرائیل همچنان برای مقابله با تهدیدهای گوناگون به چند لایه دفاعی متکی است.
همزمان، تنشها بالا گرفته و دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، در حال بررسی گزینههای اقدام نظامی تازه علیه ایران است.
به نوشته نیویورک تایمز، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، میکوشد آمریکا را متقاعد کند در یک کارزار چهار تا هفت روزه حملات هوایی علیه حکومت ایران به اسرائیل بپیوندد.
گفتوگوها هفته گذشته شدت گرفته است و رومن گوفمن، رییس موساد، در واشینگتن با جان رتکلیف، رییس سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، دیدار کرد.
یک مقام ارشد اسرائیلی منابع گزارش درباره فشار نتانیاهو بر ترامپ را رد کرد.
سخنگوی نتانیاهو نیز گفت نخستوزیر همواره برای «حفظ امنیت» اسرائیل اقدام کرده است.
بلومبرگ ۲۸ آبان بهنقل از مقامهای غربی گزارش داد با تشدید درگیریهای نظامی و توقف مذاکرات صلح، احتمال دور تازهای از حملات گسترده آمریکا به ایران افزایش یافته است: «ترامپ هنوز درباره صدور دستور حمله تصمیم نگرفته، اما این گزینه را بررسی میکند.»