• العربية
  • English
BrandBrand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

عراقچی گزارش‌ها درباره طرح حمله شیمیایی ایران به واشینگتن را رد کرد

۲۶ آبان ۱۴۰۵، ۱۵:۵۸ (‎+۰ گرینویچ)

عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، سه‌شنبه ۲۶ آبان، گزارش‌ها درباره برنامه‌ریزی ایران برای استفاده از سلاح شیمیایی در واشینگتن و ساخت پایگاه‌های موشکی زیر سدها را رد کرد.

عراقچی در شبکه اجتماعی ایکس این گزارش‌ها را «مزخرف» و «تبلیغات به سبک جنگ عراق» خواند و رسانه‌های حامی اسرائیل را به انتشار آنها متهم کرد.

Banner
Banner
Banner

پربازدیدترین‌ها

هم‌زمان با تاکید تهران بر شکستن محاصره دریایی ترامپ خواستار توافقی دائمی با حکومت ایران شد
۱

هم‌زمان با تاکید تهران بر شکستن محاصره دریایی ترامپ خواستار توافقی دائمی با حکومت ایران شد

۲

مادرم می‌داند، پدرم نه؛ زندگی پنهانی زنان جوان در ایران

۳

ترافیک سنگین مرز قزاقستان و ازبکستان؛ کامیون‌های ایرانی در بازگشت از چین گرفتار شده‌اند

۴
اختصاصی

مرگ سوگند صیادی؛ روایت یکی از نزدیکان خانواده از خشونت پدر و کوتاهی مدیر مدرسه

۵

عراقچی گفت تغییر دکترین هسته‌ای جمهوری اسلامی هزینه‌ها و پیامدهای مهمی دارد

انتخاب سردبیر

  • خاموشی‌های خانگی و تهدید تولید هم‌زمان با کمبود سوخت نیروگاه‌ها در ایران

    خاموشی‌های خانگی و تهدید تولید هم‌زمان با کمبود سوخت نیروگاه‌ها در ایران

  • در پی وخامت اوضاع معیشتی، کامیون‌داران در شماری از شهرهای ایران اعتصاب کردند

    در پی وخامت اوضاع معیشتی، کامیون‌داران در شماری از شهرهای ایران اعتصاب کردند

  • بلومبرگ: نگرانی اصلی نخست‌وزیر بریتانیا نه برگزیت و رفاه که ترامپ و ایران است

    بلومبرگ: نگرانی اصلی نخست‌وزیر بریتانیا نه برگزیت و رفاه که ترامپ و ایران است

  • مادرم می‌داند، پدرم نه؛ زندگی پنهانی زنان جوان در ایران

    مادرم می‌داند، پدرم نه؛ زندگی پنهانی زنان جوان در ایران

  • از مندی تا عمر داوود؛ ۳ بازیگر ایرانی‌تبار در «جی‌تی‌ای ۶» چه کسانی هستند؟

    از مندی تا عمر داوود؛ ۳ بازیگر ایرانی‌تبار در «جی‌تی‌ای ۶» چه کسانی هستند؟

•
•
•

مطالب بیشتر

فقر چگونه سلامت را به آخرین منبع معاش تبدیل می‌کند

۲۶ آبان ۱۴۰۵، ۱۵:۵۵ (‎+۰ گرینویچ)
•
صبا آلاله
100%

آگهی‌های فروش کلیه و اعضای بدن که گاهی در فضای مجازی، روی دیوارهای شهر، در معابر عمومی یا روی مقواهایی در دست افراد دیده می‌شوند، فقط نشانه‌ای از شکل‌گیری یک معامله اقتصادی نیستند.

پشت این آگهی‌ها ممکن است انسانی قرار داشته باشد که زیر فشار بدهی، بیکاری، هزینه‌های درمان، مخارج خانواده یا نگرانی از آینده، فروش بخشی از بدن خود را راهی برای عبور از مشکلات زندگی می‌بیند.

این آگهی‌ها پرسشی فراتر از یک مبادله مالی مطرح می‌کنند: چه شرایطی باعث می‌شود انسان بدن و سلامت خود را به منبعی برای تامین معاش تبدیل کند؟

هنگامی که نیازهای اولیه زندگی مانند مسکن، غذا، درمان و پرداخت بدهی‌ها به دغدغه‌هایی فوری و گاه حل‌نشدنی تبدیل می‌شوند، حفظ سلامت جسمانی ممکن است در برابر فشارهای اقتصادی در اولویت پایین‌تری قرار بگیرد.

در چنین شرایطی، بدن که بخشی از هویت، امنیت و توانایی فرد برای ادامه زندگی است، ممکن است در معرض محاسبات اقتصادی قرار گیرد.

  • فروش کلیه در ایران دیگر تنها گزینه نیست؛ آگهی برای فروش چند عضو بدن

    فروش کلیه در ایران دیگر تنها گزینه نیست؛ آگهی برای فروش چند عضو بدن

از منظر روان‌شناسی، نمی‌توان فروش اعضای بدن را با انگیزه کسب درآمد یا تصمیم شخصی افراد توضیح داد. این تصمیم ممکن است در بستر فشارهایی مانند ناامنی معیشتی، احساس مسئولیت در برابر خانواده، نگرانی از آینده، فرسودگی روانی و تصور نداشتن راه‌حل‌های جایگزین شکل بگیرد.

بنابراین، برای فهم این پدیده باید شرایط اقتصادی و اجتماعی و محدودیت‌های موثر بر احساس اختیار و شیوه تصمیم‌گیری افراد را نیز بررسی کرد.

در کنار آگهی‌های فروش اعضای بدن، خبرها و روایت‌هایی درباره فروش موی زنان و دختران برای تامین هزینه‌هایی مانند اجاره خانه و مخارج ضروری زندگی نیز توجه‌برانگیز شده است. این مساله بُعد دیگری از ارتباط فقر با بدن و هویت فردی را نشان می‌دهد؛ جایی که ظاهر و زیبایی فرد نیز به منبعی برای کسب درآمد تبدیل می‌شود.

در این مقاله عوامل اقتصادی، روانی و خانوادگی مرتبط با فروش اعضای بدن و مو و تاثیر فقر و فشارهای معیشتی بر محدود شدن انتخاب‌های فرد بررسی می‌شوند. همچنین پیامدهای احتمالی روانی و اجتماعی این تجربه و نقش ساختارهای اقتصادی، رفاهی و اجتماعی مورد توجه قرار می‌گیرند.

پرسش محوری این است: چه اتفاقی در زندگی اقتصادی و اجتماعی انسان رخ می‌دهد که بدن او به یکی از آخرین منابع قابل تبدیل به پول برای ادامه زندگی تبدیل می‌شود؟

فقر چگونه به تصمیمی درباره بدن منجر می‌شود؟

بدن انسان بخشی از هویت، تمامیت شخصی و احساس امنیت اوست. سلامت جسمانی نیز در توانایی فرد برای اشتغال، مشارکت اجتماعی و ایفای نقش‌های خانوادگی اهمیت دارد.

بااین‌حال، در شرایط محدودیت منابع مالی، ممکن است فرد ارزش اقتصادی بخش‌هایی از بدن یا ظاهر خود را نیز در محاسباتش در نظر بگیرد. این وضعیت با مفهوم کالایی‌شدن بدن قابل تحلیل است؛ مفهومی که به قرار گرفتن بخشی از وجود و توان جسمانی انسان در چارچوب ارزش مبادله‌ای اشاره دارد.

فشار اقتصادی می‌تواند با مجموعه‌ای از تجربه‌های روانی و اجتماعی همراه باشد؛ از نگرانی درباره آینده و احساس ناامنی گرفته تا فرسودگی روانی، شرمندگی از ناتوانی در تامین نیازهای خانواده و احساس نداشتن راه خروج از وضعیت موجود.

فردی که با بدهی‌های انباشته، درآمد ناپایدار، بیکاری یا هزینه‌های سنگین زندگی مواجه است، ممکن است راه‌های پیش روی خود را محدود و دست‌نیافتنی ببیند. در چنین وضعیتی، راه‌حل‌هایی که پیش‌تر غیرقابل تصور بودند، به گزینه‌هایی برای مواجهه با بحران تبدیل می‌شوند.

  • فروش اعضای بدن برای پرداخت بدهی؛ روایت شهروندانی که به ته خط رسیده‌اند

    فروش اعضای بدن برای پرداخت بدهی؛ روایت شهروندانی که به ته خط رسیده‌اند

برای مثال، فردی که برای پرداخت بدهی یا جلوگیری از دست دادن محل سکونت تحت فشار قرار دارد، ممکن است فروش کلیه را راهی برای حل مشکلی فوری بداند. در این تصمیم، احساس اضطرار، نبود گزینه‌های جایگزین و تصور ناتوانی در حل مشکلات از مسیرهای دیگر نقش دارند.

این وضعیت را می‌توان با مفهوم استیصال اقتصادی توضیح داد؛ شرایطی که فشارهای انباشته‌شده، فرد را به بررسی راه‌هایی خارج از دایره انتخاب‌های معمول سوق می‌دهند.

در کنار فروش اعضای بدن، فروش مو نیز نمونه‌ای از تاثیر فشار اقتصادی بر رابطه فرد با بدن و ظاهر است. مو برای بسیاری از زنان و دختران فراتر از یک ویژگی ظاهری است و می‌تواند با زیبایی، زنانگی، هویت فردی و تصویر ذهنی از بدن پیوند داشته باشد. زنی که برای پرداخت اجاره خانه، تامین هزینه‌های خانواده یا نیازهای ضروری موهای خود را می‌فروشد، ممکن است با تعارضی میان ارزش عاطفی موهایش و ضرورت اقتصادی فروش آن‌ها مواجه شود.

این تجربه می‌تواند با احساس فقدان، نارضایتی از ظاهر یا تغییر اعتمادبه‌نفس همراه باشد. بنابراین، بررسی فروش مو این امکان را فراهم می‌کند که تاثیر فشار اقتصادی بر تصویر بدنی و احساس اختیار زنان نسبت به ظاهر خود نیز مورد توجه قرار گیرد.

در بسیاری از خانواده‌ها، تامین هزینه‌های زندگی و برآورده کردن نیازهای اعضای خانواده بر عهده یک نفر قرار دارد. زمانی که این فرد با بیکاری، درآمد ناکافی یا افزایش هزینه‌های زندگی روبه‌رو می‌شود، فشار ناشی از ناتوانی در تامین مخارج می‌تواند احساس شکست، درماندگی و کاهش ارزشمندی را در او ایجاد کند.

تامین نیازهای فرزندان، هزینه‌های درمان اعضای خانواده و فراهم کردن حداقل امکانات زندگی، در چنین شرایطی به دغدغه‌هایی سنگین تبدیل می‌شوند. گاهی فرد که خود را در برابر این نیازها ناتوان می‌بیند، فروش عضو را راهی برای جبران کمبودهای مالی، پرداخت بدهی‌ها یا جلوگیری از وخیم‌تر شدن وضعیت اقتصادی خانواده در نظر می‌گیرد.

در این وضعیت، فشار ناشی از بر عهده داشتن بار اصلی تامین معاش می‌تواند فرد را به تصمیمی درباره بدن و سلامت خود نزدیک کند.

  • روایت فقر از فانتین تا دختران گیسوکمند ایران؛ وقتی موها بهای گذران زندگی می‌شوند

    روایت فقر از فانتین تا دختران گیسوکمند ایران؛ وقتی موها بهای گذران زندگی می‌شوند

پیامدهای روان‌شناختی و اجتماعی فروش اعضای بدن بر اساس پژوهش‌های انجام‌شده

فروش اعضای بدن می‌تواند بر سلامت روان، احساس ارزشمندی، رابطه فرد با بدن و ارتباط او با خانواده و جامعه اثر بگذارد. پژوهش‌های انجام‌شده در ایران، ارتباط این تجربه را با فشارهای اقتصادی پیش از فروش و پیامدهای جسمی، روانی و اجتماعی پس از آن نشان می‌دهند.

کاهش کیفیت زندگی، افسردگی و اضطراب: در یکی از پژوهش‌های انجام‌شده درباره کیفیت زندگی فروشندگان اعضای بدن، وضعیت جسمی، روانی و اجتماعی ۳۰۰ فروشنده بررسی شد.

یافته‌ها از تجربه افسردگی، اضطراب، انزوای اجتماعی، مشکلات خانوادگی و کاهش توان جسمی در میان برخی شرکت‌کنندگان حکایت داشت.

همچنین در پژوهشی دیگر درباره کیفیت زندگی و رویدادهای پراسترس فروشندگان کلیه، ۴۲۴ نفر بررسی شدند. نتایج نشان داد که بیشتر افراد پیش از فروش با فشارهایی مانند مشکلات مالی، درآمد پایین، بیکاری و افزایش هزینه‌های زندگی مواجه بوده‌اند و کیفیت زندگی آنان در برخی حوزه‌ها پایین‌تر از معیارهای جامعه بوده است.

پشیمانی و تغییر رابطه فرد با بدن: در پژوهش مربوط به کیفیت زندگی فروشندگان کلیه، بسیاری از شرکت‌کنندگان اظهار کرده بودند که اگر به گذشته بازگردند، دوباره کلیه خود را نمی‌فروشند. در کنار این پاسخ‌ها، مشکلات جسمی و کاهش توان فعالیت نیز گزارش شده بود.

فرد ممکن است پس از دریافت مبلغ موردنظر با نگرانی درباره سلامت آینده، توانایی کار کردن و پیامدهای تصمیم خود روبه‌رو باشد. در چنین شرایطی، بدن می‌تواند با احساس فقدان و نگرانی درباره پیامدهای تصمیم گذشته همراه شود.

تعارض‌های خانوادگی، انگ اجتماعی و انزوای اجتماعی: در مطالعه کیفیت زندگی فروشندگان، مشکلات و تعارض‌های خانوادگی و انزوای اجتماعی گزارش شده بود.

همچنین یک پژوهش مردم‌نگارانه درباره فروش اعضای بدن، تجربه افراد را از نظر فشار اقتصادی و خانوادگی، نارضایتی از فرایند فروش و نگرانی از قضاوت دیگران بررسی کرد.

یافته‌های این مطالعه نشان داد که فقر و فشارهای خانوادگی در تصمیم برخی افراد نقش داشته و نگرانی از انگ اجتماعی و واکنش اطرافیان نیز در میان فروشندگان وجود داشته است.

این تجربه‌ها می‌توانند بر احساس امنیت فرد در روابط نزدیک و حضور او در جامعه اثر بگذارند.

فقر، بدهی و فشار تامین معاش: در پژوهشی درباره وضعیت اقتصادی و اجتماعی فروشندگان، ۴۷۸ نفر از ۳۰ مرکز بررسی شدند. نتایج نشان داد که مشکلات مالی از مهم‌ترین انگیزه‌های فروش کلیه بوده و بخش قابل‌توجهی از شرکت‌کنندگان زیر خط فقر زندگی می‌کردند یا مسئولیت اصلی تامین هزینه‌های خانواده را بر عهده داشتند.

در مطالعه میدانی دیگری، وضعیت اقتصادی و شیوه تصمیم‌گیری ۲۱۵ نفر از افراد حاضر در بازار فروش اعضای بدن بررسی شد. یافته‌ها نشان داد که بسیاری از این افراد برای تامین نیازهای مالی بلندمدت، از جمله پرداخت بدهی و هزینه مسکن، به فروش کلیه فکر می‌کردند.

  • رییس کمیسیون اجتماعی مجلس: تا ۵۰ میلیون نفر در ایران برای تهیه مواد غذایی مشکل دارند

    رییس کمیسیون اجتماعی مجلس: تا ۵۰ میلیون نفر در ایران برای تهیه مواد غذایی مشکل دارند

جمع بندی

فروش اعضای بدن و بخش‌هایی از ظاهر، از جمله مو، پدیده‌ای چندوجهی است که نمی‌توان آن را جدا از شرایط اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جامعه بررسی کرد.

زمانی که فقر، بیکاری، بدهی، هزینه‌های سنگین زندگی و نبود امنیت معیشتی، گزینه‌های پیش روی افراد را محدود می‌کند، بدن و سلامت نیز ممکن است در معرض محاسبات اقتصادی قرار بگیرند.

درک این پدیده مستلزم توجه به ساختارهای اقتصادی و نابرابری اجتماعی، کارآمدی نظام رفاه و تأمین اجتماعی و دسترسی خانواده‌های کم‌درآمد به حمایت‌های مؤثر است.

نظام سلامت نیز باید با آگاهی‌رسانی دقیق، ارزیابی پیامدهای جسمی و روانی، مراقبت‌های بلندمدت و حمایت از سلامت و کرامت افراد، نقشی پیشگیرانه و حمایتی ایفا کند.

همچنین قوانین و سازوکارهای نظارتی باید از بهره‌کشی از افراد در شرایط آسیب‌پذیر اقتصادی جلوگیری و از حقوق و اختیار آنان حمایت کنند.

نگرش‌های فرهنگی به بدن، زیبایی، زنانگی و مسئولیت نان‌آوری نیز در شکل‌گیری تجربه افراد و واکنش جامعه به فروش اعضای بدن و مو نقش دارند و ممکن است با تشدید قضاوت و انگ اجتماعی، فشارهای روانی این تجربه را افزایش دهند.

بنابراین، مواجهه با این پدیده به اقداماتی اقتصادی، اجتماعی، پزشکی و قانونی نیاز دارد؛ از کاهش فقر و ناامنی معیشتی و تقویت حمایت‌های اجتماعی تا دسترسی عادلانه به خدمات سلامت و نظارت موثر بر فرایندهای فروش اعضای بدن. توجه به تجربه روانی و اجتماعی افراد نیز برای حفظ سلامت، کرامت انسانی و اختیار آنان ضروری است.

در نهایت، پرسش اساسی این است که جامعه و نهادهای مسئول تا چه اندازه توانسته‌اند شرایطی فراهم کنند که هیچ انسانی برای تامین حداقل نیازهای زندگی، ناچار به قرار دادن سلامت و بدن خود در جایگاه آخرین منبع معاش نشود.

وین رونی: در بهترین روزهای فوتبالم در منچستریونایتد به مرگ خودخواسته فکر می‌کردم

۲۶ آبان ۱۴۰۵، ۱۵:۰۳ (‎+۰ گرینویچ)
100%

وین رونی، ستاره پیشین فوتبال انگلستان، در پادکست «لایف ات د میدپوینت» (Life at the Midpoint) فاش کرد که در روزهای اوج درخشش در منچستریونایتد، درگیر مصرف الکل، انزوا و افکار مرگ خودخواسته بوده است؛ روزهایی که به گفته او با وجود موفقیت‌های ورزشی، تاریک‌ترین دوران زندگی‌اش بوده است.

کاپیتان پیشین تیم ملی انگلستان که در سال ۲۰۰۴ از اورتون به یونایتد پیوست و با ۲۵۳ گل در ۵۵۹ بازی به بهترین گلزن تاریخ این باشگاه تبدیل شد، در پاسخ به سوالی درباره تاریک‌ترین دوران زندگی‌اش گفت: «وقتی الکل مصرف می‌کردم، خودم را برای دو روز در خانه حبس می‌کردم و فقط می‌نوشیدم؛ و این احتمالاً در بهترین دوران ورزشی من از نظر فوتبالی رخ می‌داد.»

به نوشته بی‌بی‌سی‌اسپرت، رونی ۴۱ ساله توضیح داد که چطور «برای کنار آمدن با همه‌چیز دچار مشکل شده بود» و پس از صحبت با همسرش کولین و مادرش، فهمید که «برای عبور از این بحران به کمک نیاز دارد».

او گفت: «شاید بتوانم به گذشته نگاه کنم و بگویم خودخواه بودم، اما می‌دانستم در حال گذر از شرایطی هستم که به‌شدت در کنار آمدن با آن درمانده بودم. نمی‌خواستم کای من را آن‌طور ببیند، به همین خاطر هم پنهان می‌شدم.»

کاپیتان پیشین انگلستان گفت: «به نقطه‌ای رسیده بودم که به مرگ خودخواسته فکر می‌کردم. اصلاً نمی‌خواستم دوروبر کسی باشم. نمی‌خواستم آدم‌ها را در خیابان ببینم. نمی‌خواستم به فروشگاه‌ها بروم. من همیشه در زمین فوتبال راحت بودم، اما با تمام ابعاد دیگر زندگی به‌شدت دست‌وپنجه نرم می‌کردم.»

هشدار: اگر با فردی روبه‌رو شدید که از جملات یا عباراتی حاکی از افسردگی یا تمایل به پایان زندگی استفاده می‌کند، از او بخواهید با یک پزشک متخصص معتمد، نهادهای فعال در این زمینه یا فردی مورد اعتماد درباره نگرانی‌هایش صحبت کند. اگر خودتان به خودکشی فکر می‌کنید، در ایران می‌توانید با اورژانس اجتماعی با شماره ۱۲۳ تماس بگیرید.

رونی که با ۵۳ گل در ۱۲۵ بازی ملی، سابقه درخشانی در تیم ملی انگلستان دارد، در بخش دیگری از این پادکست گفت: «شما نمی‌خواهید هیچ ضعفی نشان دهید، بنابراین تلاش می‌کنید روی آن سرپوش بگذارید. با وجود موقعیتی که در آن داشتم، اعتراف به آن شرایط بسیار دشوار بود؛ چراکه حس می‌کردید با این کار مردانگی‌تان زیر سوال می‌رود.»

او گفت: «با یک تراپیست صحبت می‌کردم تا بفهمم مشکلم چیست؛ چون وقتی به عقب نگاه می‌کنم، می‌بینم احتمالاً در اوج دوران ورزشی‌ام بودم، تازه صاحب پسری کوچک شده بودم و ازدواج کرده بودم. این باید شادترین لحظه زندگی‌ام می‌بود، اما نبود. به خاطر کارهای خودخواهانه‌ای که انجام می‌دادم، احتمالاً تاریک‌ترین نقطه زندگی‌ام بود.»

رونی درباره کمک همسرش گفت: «کولین کمک بزرگی به من کرد. او می‌توانست همه‌چیز را رها کند و برود، اوضاع آن‌قدر خراب بود؛ اما پای من ایستاد و کمک کرد تا از این بحران عبور کنم.»

مردم آبدانان در پی کشته شدن ۱۳ کارگر به خیابان آمدند و علیه جمهوری‌اسلامی شعار دادند

۲۶ آبان ۱۴۰۵، ۱۴:۵۴ (‎+۰ گرینویچ)
100%

ویدیوهای رسیده به ایران‌اینترنشنال نشان می‌دهد مردم آبدانان در پی واژگونی مرگبار اتوبوس حامل کارکنان پالایشگاه گاز دهلران، به خیابان آمدند و علیه جمهوری اسلامی و دیکتاتوری و در حمایت از شاهزاده رضا پهلوی شعار دادند.

بر اساس این ویدیوها، جمعیت گسترده‌ای از شهروندان آبدانان در استان ایلام سه‌شنبه ۲۶ آبان در تجمعی اعتراضی شرکت کردند و شعارهای «مرگ بر دیکتاتور»، «این آخرین نبرده، پهلوی برمی‌گرده» و «جاوید شاه» سر دادند.

«مرگ بر حیدر حیدر» از دیگر شعارهای معترضان بود؛ اشاره‌ای به شعاری که نیروهای امنیتی و بسیجیان هنگام سرکوب اعتراضات مردمی و در تجمعات حکومتی سر می‌دهند.

این اعتراضات پس از آن شکل گرفت که واژگونی اتوبوس حامل کارکنان شرکت راه‌اندازی و بهره‌برداری صنایع نفت (اویکو)، شاغل در مجموعه پتروپالایش دهلران، ۱۳ کشته و چندین مصدوم بر جای گذاشت.

دو تن از مصدومان همچنان در بخش مراقبت‌های ویژه بستری هستند.

این اتوبوس با حدود ۳۰ سرنشین شامگاه ۲۳ آبان پس از پایان شیفت کاری، از دشت‌عباس دهلران به مورموری آبدانان بازمی‌گشت که در محدوده سه‌گر، حوالی چاه‌های نفت، واژگون شد.

یارسان الفتی، رییس کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان ایلام، ۲۵ آبان اعلام کرد بر پایه بررسی‌های اولیه، اتوبوس فاقد گواهی معتبر معاینه فنی بوده و لاستیک‌های آن نیز کاملا فرسوده و بدون آج استاندارد بوده‌اند.

به‌گفته منتقدان، خودروهای بی‌کیفیت، جاده‌های ناایمن و نبود فرهنگ‌سازی موثر از عوامل اصلی بحران تصادفات جاده‌ای در ایران به شمار می‌روند و ناکارآمدی مقام‌های جمهوری اسلامی و کوتاهی آن‌ها در رفع ریشه‌ای این مشکلات به تداوم بحران انجامیده است.

«می‌ریم تا سرنگونی»

معترضان در آبدانان همچنین با شعار «فقر، فساد، گرونی، می‌ریم تا سرنگونی»، نارضایتی خود را از وضعیت معیشتی و ساختار حکومت ابراز کردند.

یکی دیگر از ویدیوهای رسیده به ایران‌اینترنشنال نشان می‌دهد معترضان بنری متعلق به سپاه پاسداران را پاره کردند.

انتشار گزارش‌های متعدد از فساد سازمان‌یافته در اقتصاد ایران، به‌ویژه با نقش‌آفرینی وابستگان و اعضای خانواده مقام‌های جمهوری اسلامی، بارها خشم عمومی را برانگیخته است.

هم‌زمان، فشار معیشتی بر شهروندان افزایش یافته و پیام‌های رسیده به ایران‌اینترنشنال از دشواری بسیاری از مردم در تامین مواد غذایی روزانه حکایت دارد.

تجمع آبدانان در حالی برگزار می‌شود که حکومت ایران پس از خیزش دی‌ماه ۱۴۰۴، بر شدت سرکوب و نقض حقوق بشر افزوده است.

به باور کنشگران، جمهوری اسلامی به‌ویژه در بحبوحه تنش‌ها با آمریکا و اسرائیل می‌کوشد با ایجاد فضای رعب و وحشت، از بروز دوباره خشم عمومی ناشی از بحران‌های فزاینده معیشتی و سیاسی جلوگیری کند.

تداوم سیاست‌های تنش‌آفرین حکومت در منطقه، حمایت مالی و تسلیحاتی از گروه‌های نیابتی، بحران انرژی و بی‌اعتنایی به خواسته‌های مردم، به نارضایتی شهروندان از جمهوری اسلامی دامن زده است.

«مادرزاد»؛ زن محکوم به اعدام و تن دادن به سینمای رسمی

۲۶ آبان ۱۴۰۵، ۱۴:۵۳ (‎+۰ گرینویچ)
•
محمد عبدی
100%
صحنه‌ای از فیلم مادرزاد ساخته مرتضی علیزاده

چهل و هفتمین دوره جشنواره قاهره میزبان فیلمی است از سینمای ایران به نام «مادرزاد» که در بخش مسابقه جشنواره به نمایش درآمد.

مادرزاد ساخته مرتضی علیزاده درامی است که حول‌و‌حوش یک زن محکوم به اعدام می‌گذرد و سعی دارد تلاش او برای ادامه بقا را ترسیم کند.

این زن که به جرم رابطه با یک مرد و کشتن همسر قانونی او به زندان افتاده در ابتدا می‌تواند یادآور شهلا جاهد باشد اما با جلو رفتن وقایع و داستان، شباهت‌ها ناپدید می‌شوند.

فیلم با صحنه دادگاه آغاز می‌شود جایی که مادر زنی که جانش را از دست داده از قاضی می‌خواهد به هر نحو ممکن قصاص انجام شود و به هیچ قیمتی حاضر به رضایت دادن نیست.

با زن محکوم به اعدام به داخل زندان برمی‌گردیم، به یک خودزنی و گریه تمام‌عیار که فضای زندان را متشنج می‌کند. اما در بخش‌های دیگر فیلم، فیلمساز سعی دارد فضایی صمیمی را از درون زندان زنان به تماشاگر نشان دهد، از جمله اتاق‌های ملاقات شرعی که در آن این زنان می‌توانند با همسر خود سکس داشته باشند: درهایی که بسته می‌شوند و در درون این سوئیت‌ها، حمام و حوله و تختخوابی وجود دارد و این زنان می‌توانند زمان محدودی را با همسر خود بگذرانند.

این وجه بخشی از داستان فیلم را شکل می‌دهد: زمانی که این زن به توصیه هم‌بندی‌هایش صیغه یک پسر جوان بی‌تجربه می‌شود تا بچه‌دار شده و از این طریق تا سه سال از اعدام معاف شود تا بتواند بچه را به دنیا بیاورد و در دوره نوزادی از او نگهداری کند.

فیلم با این موضوع درگیر می‌شود: تناقض بین به دنیا آوردن بچه و گرفتن جان یک نفر که قرار است درام فیلم را پیش ببرد.

در یک صحنه پرتعلیق، زن پیش از اعزام به سوی سکوی اعدام، التماس می‌کند تا بار دیگر تست حاملگی از او گرفته شود. اینجا فیلم به نوعی از تعلیق پناه می‌برد که متفاوت از سبک و سیاق رئالیستی پیشین فیلم به نظر می‌رسد.

پس از این هم فیلم بین ایجاد هیجان و روایت واقعیت صرف در نوسان است و از این شاخه به آن شاخه می‌پرد: گاه با فیلمی روبرو هستیم که با رئالیسم صرف قصد دارد بخش‌های روشنفکرانه خود را به رخ بکشد و به فیلمی اجتماعی درباره مشکلات زنان و اصلا قضیه اعدام بدل شود، و گاه به ملودرام‌های پر سوز و گداز و سریال‌های تلویزیونی نزدیک می‌شود که می‌خواهد با اغراق، تماشاگرش را در موقعیت‌هایی پر آب و تاب شریک کند، بی‌آن که از نظر تکنیکی قادر به این کار باشد.

100%
صحنه‌ای از فیلم مادرزاد

در نتیجه رئالیسم خشنی که می‌توانست فیلم را به اثر جدی‌تری بدل کند، با تمایل به جلب توجه تماشاگر عام ضربه اساسی می‌بیند.

مشکل دیگر اما نوع اجرا و به ویژه بازی‌هاست که نمی‌تواند فضای تلخ و در عین حال پرتعلیق را به درستی شکل دهد.

بازیگر اصلی فیلم- مینا ساداتی- در حال «بازی» کردن به تمام معناست و غالب حرکات او اغراق‌آمیز به نظر می‌رسد، در حالی که برعکس، چنین نقش- و چنین فضایی- به بازی‌ای درونی محتاج است که بدون هیچ نوع اغراق بتواند موقعیتی را باورپذیر کند.

از طرفی نوع آرایش او- از سر و وضع مرتب تا آرایش صورتی که کاملا به چشم می‌آید، گویی که در یک مهمانی به سر می‌برد- با فضای زندان و حال و احوال روحی یک زن محکوم به اعدام چندان تناسبی ندارد.

در عین حال فیلم نمی‌خواهد پا را از حیطه‌های پذیرفته شده در سینمای رسمی ایران فراتر بگذارد، به همین دلیل، در اوج سینمای زیرزمینی و ده‌ها فیلمی که هر ساله بدون مجوز و بدون حجاب اجباری ساخته می‌شوند، با کسب مجوز و با حجاب ساخته شده و در داستان‌گویی و انتقاد از وضعیت قضایی و ظلم به زنان هم بسیار محتاط است تا بتواند در ایران اکران شود.

اما مشکل اینجاست که در چند سال اخیر، نه تنها تماشاگر ایرانی، بلکه حتی تماشاگر خارجی جشنواره‌رو هم به فیلم‌های جسورانه زیرزمینی که از قراردادهای دروغین گریزان هستند، عادت کرده و دیگر برایش قابل باور نیست که زنان حتی در زندانی که در آن هیچ مردی وجود ندارد، کماکان حجاب داشته باشند و با حجاب برقصند و با روسری به رختخواب بروند.

از این رو فیلم در بین منتقدان در جشنواره قاهره توجهی را به خود جلب نکرد و بعید است بتواند چندانی راهی برای خودش در جشنواره‌های دیگر باز کند.

دولت عراق در آستانه رویارویی با کتائب حزب‌الله؛ الزیدی می‌گوید عقب‌نشینی نمی‌کند

۲۶ آبان ۱۴۰۵، ۱۴:۰۷ (‎+۰ گرینویچ)
100%

علی الزیدی، نخست‌وزیر عراق، شش ماه پس از رسیدن به قدرت، برای پرمخاطره‌ترین اقدام خود آماده می‌شود؛ رویارویی مستقیم با شبه‌نظامیان مسلح شیعه که به‌عنوان نیروهای نیابتی جمهوری اسلامی در این کشور فعالیت می‌کنند.

خبرگزاری رویترز سه‌شنبه ۲۶ آبان گزارش داد این بازرگان ۴۱ ساله به نیروهای امنیتی دستور داده است برای مقابله با کتائب حزب‌الله، قدرتمندترین متحد تهران در عراق، آماده شوند.

مقام‌های عراقی این گروه را به اداره شبکه‌ای متهم کرده‌اند که صدها میلیون دلار از نفت دولتی را قاچاق کرده است. کتائب حزب‌الله، که در فهرست گروه‌های تروریستی آمریکا قرار دارد، این اتهام را رد کرده است.

تاکنون در پی تحقیقات درباره این پرونده، ۹ مقام ارشد امنیتی و نفتی برکنار شده‌اند. کانون این تحقیقات، جرف‌الصخر در استان بابل است؛ شهری در حدود ۵۰ کیلومتری جنوب بغداد که از پایگاه‌های اصلی کتائب حزب‌الله به شمار می‌رود.

الزیدی به فرماندهان نظامی و امنیتی دستور داده است نیروهای بیشتری در اطراف جرف‌الصخر مستقر کنند و مقدمات ورود نیروهای دولتی به شهر را فراهم آورند.

احمد یونس، تحلیلگر سیاسی در بغداد، گفت تعهد علنی الزیدی به مقابله با کتائب حزب‌الله و دیگر شبه‌نظامیان مورد حمایت ایران، او را با مخاطرات بزرگ «شخصی و سیاسی» روبه‌رو می‌کند.

به‌گفته یونس، این گروه‌ها پیش‌تر هم توان نظامی و هم آمادگی خود را برای توسل به زور علیه مخالفان نشان داده‌اند.

او این رویارویی را «آزمونی پرمخاطره برای اقتدار دولت» خواند که پیامدهایش می‌تواند بسیار فراتر از یک تقابل سیاسی باشد.

۲۰ آبان، ابومجاهد العساف، مسئول امنیتی کتائب حزب‌الله عراق، در بیانیه‌ای بر ادامه حمایت این گروه از جمهوری اسلامی تاکید کرد و گفت کتائب حزب‌الله اجازه نخواهد داد تهران در برابر حملات دشمنانش تنها بماند.

او همچنین نخست‌وزیر عراق را به «مشارکت در محاصره» حکومت ایران به دستور آمریکا متهم کرد و همکاری بغداد با واشینگتن را مورد انتقاد قرار داد.

  • ارم‌نیوز: گروه‌های مسلح وابسته به تهران در عراق در پی بازآرایی ساختار خود هستند

    ارم‌نیوز: گروه‌های مسلح وابسته به تهران در عراق در پی بازآرایی ساختار خود هستند

از دنیای تجارت تا رویارویی با شبه‌نظامیان

رویترز در ادامه نوشت الزیدی بر ادامه مسیر خود پافشاری می‌کند. او در ماه اوت و به‌دنبال آغاز کارزار خلع سلاح شبه‌نظامیان، در نشستی دولتی گفت: «از قرار دادن همه سلاح‌ها تحت کنترل دولت عقب‌نشینی نخواهم کرد و این رویارویی را ادامه خواهم داد، حتی اگر به قیمت جانم تمام شود.»

این بازرگان ثروتمند هنگام حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ و سرنگونی صدام حسین هنوز نوجوان بود.

حمله ایالات متحده زمینه انتقال قدرت به احزاب برخاسته از اکثریت شیعه را فراهم کرد که از دیرباز با حکومت ایران پیوند داشتند.

الزیدی در سال‌های پس از آن، با وجود شورش هواداران صدام، حملات خونین القاعده، جنگ داخلی فرقه‌ای و سپس نبرد با داعش، از سیاست دور ماند. داعش در سال ۲۰۱۷ شکست خورد و اکنون برای بازیابی قدرت خود تلاش می‌کند.

در ماه آوریل، مخالفت علنی دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، با بازگشت نوری المالکی، نخست‌وزیر پیشین عراق، به قدرت، راه را برای انتخاب الزیدی هموار کرد.

ائتلافی از گروه‌های شیعه که جمهوری اسلامی به درجات مختلف بر آن‌ها نفوذ دارد، بر سر نخست‌وزیری او به توافق رسید.

جوانی نسبی و پیشینه تجاری الزیدی، او را به گزینه‌ای جایگزین برای چهره‌های جاافتاده سیاسی بدل کرد. حامیانش امیدوار بودند با روی کار آمدن او، شیوه اداره کشور تغییر کند.

در مقابل، نداشتن سابقه سیاسی پرسش‌هایی را درباره توانایی او برای تعامل با شبکه‌های ریشه‌دار قدرت در عراق ایجاد کرد.

  • چرا دولت عراق نمی‌تواند گروه‌های نیابتی مورد حمایت تهران را خلع سلاح کند؟

    چرا دولت عراق نمی‌تواند گروه‌های نیابتی مورد حمایت تهران را خلع سلاح کند؟

حمایت واشینگتن و خطر اقدام تلافی‌جویانه

الزیدی تاکنون از حمایت آشکار واشینگتن برخوردار بوده است؛ پشتوانه‌ای که دیگر نخست‌وزیران سال‌های اخیر عراق از آن بی‌بهره بودند.

با این حال، او نیز مانند دیگر رهبران عراق باید در به چالش کشیدن جمهوری اسلامی محتاطانه عمل کند. تهران طی سال‌ها از طریق پیوند با شبه‌نظامیان و سیاستمداران شیعه، نفوذ گسترده‌ای در این کشور به دست آورده است.

ترامپ نخست‌وزیر عراق را برای خلع سلاح گروه‌هایی تحت فشار گذاشته است که از زمان آغاز جنگ ایران در ۹ اسفند ۱۴۰۴، در حمایت از جمهوری اسلامی به نیروهای آمریکایی و اهدافی در عربستان سعودی و امارات متحده عربی حمله کرده‌اند.

در ماه اوت، نیروهای ویژه عراق که به‌طور مستقیم زیر نظر نخست‌وزیر فعالیت می‌کنند، مسئول اطلاعات حرکت النجبا، از گروه‌های متحد تهران، را به اتهام دست داشتن در حملات پهپادی علیه منافع واشینگتن بازداشت کردند.

این بازداشت ۴۸ ساعته با تهدید گروه النجبا به تلافی همراه شد و سیاستمداران ارشد شیعه را به مداخله برای کاهش تنش‌ها واداشت. یک هفته بعد، نیروهای ویژه چهار عضو گروه‌های شبه‌نظامی را به اتهام تسهیل حملات به منافع آمریکا بازداشت کردند.

الزیدی اکنون در حالی برای بزرگ‌ترین رویارویی دوران نخست‌وزیری خود آماده می‌شود که از توان شبه‌نظامیان برای مقابله‌به‌مثل آگاه است.

پنج سال پیش، پس از آنکه نخست‌وزیر وقت عراق دستور برخوردی مشابه را صادر کرد، اقامتگاهش در بغداد هدف حمله پهپادی قرار گرفت؛ رویدادی که مقام‌های عراقی آن را تلاش برای ترور توصیف کردند.