امام جمعه اردبیل: نتیجه انتخابات آمریکا بخشی از انتقام ما بود
حسن عاملی، امام جمعه اردبیل، در خطبه‌های نماز جمعه این شهر گفت: «انتخابات آمریکا و سقوط ذلیلانه ترامپ بخشی از انتقام خداوند و انتقام مظلوم از ظالم است. کل دنیا شکست ترامپ را جشن گرفت این از هزار مرگ بدتر است، این بالاتر از بمب اتمی است و بخشی از انتقام ماست.»
عاملی، جمعه ۱۵ آبان گفت: «یک انتقام دیگر هم گرفته‌ایم و آن، این است که ترامپ زیر شدیدترین سرزنش‌ها، توبیخ‌ها و مذمت‌ها از جهات متعدد قرار گرفته است.»
امام جمعه اردبیل اضافه کرد: «ما برای ترامپ مرگ آرزو می‌کردیم ولی خداوند بدتر از مرگ را نصیب او کرد و حالا او بعد از شکست و در زیر این فشارها هر لحظه می‌میرد و دنبال مرگ است، اما مرگ را پیدا نمی‌کند. این اثر خون رهبر شهید ماست، رهبر ما از بین نرفته و این از آثار اوست.»
صحنه‌ای از فیلم «مرا عاشق چنان باید...» ساخته مانی حقیقی
تازه‌ترین فیلم مانی حقیقی که در شصت و چهارمین دوره جشنواره وین (ویناله) به نمایش درآمد، عنوان طولانی غریبی دارد، بیتی از مولانا:« مرا عاشق چنان باید که هر باری که برخیزد- قیامت‌های پرآتش ز هر سویی برانگیزد».
پس از فیلم ناموفق «تفریق» در سال ۱۳۹۸، حقیقی حالا یک مستند ارائه کرده است، مستندی که شباهت چندانی به آثار پیشین این فیلمساز ندارد و از همان عنوان قرار است با نامی نامتعارف جلب توجه کند، یعنی چیزی که از ابتدا تا به امروز در کارنامه این فیلمساز قابل ردیابی است: تلاش خودآگاه برای متفاوت بودن.
این نوع تلاش البته مشکلات خاص خود را به همراه می‌آورد و با متفاوت بودن ناخودآگاه - که از نیازی درونی و بر اساس ساختار فیلم شکل می‌گیرد- تفاوت ماهوی دارد و در نهایت -خواه‌ناخواه- به نوعی تظاهر بدل می‌شود که قرار است تماشاگر را تحت تاثیر قرار دهد.
در نتیجه در کارنامه این فیلمساز با مجموعه‌ای از فیلم‌ها روبه‌رو هستیم که هیچ ارتباطی با هم ندارند و هر کدام ساز خود را می‌زنند: از «اژدها وارد می‌شود!» - که نوعی بازی با ژانر با رجوع به فیلم پدربزرگش ابراهیم گلستان است- تا فیلمفارسی‌ای چون «پنجاه کیلو آلبالو» که جملگی در کنار هم حکایت از فیلمسازی دارد که در جست‌و‌جوی راه و روش شخصی و مختص به خود به موفقیت نرسیده است.
این فیلم تازه هم ادامه‌ای است در همین راه؛ فیلمی که البته به شکلی حرفه‌ای ساخته شده و از نظر تکنیکی کم و کسری ندارد، اما حاصل نگاه ویژه و شخصی سازنده‌اش نیست.
در نتیجه فیلمساز می‌خواهد به هر قیمتی آن را متفاوت، عجیب و شخصی جلوه دهد، در حالی که از اساس فیلم ساده‌ای است درباره یک زوج عاشق چیزهای کهنه و رها شده، از کتاب‌ها تا اسناد و عتیقه‌ها، که دیوانه‌وار به خرید و جمع‌آوری مشغول‌اند و مجموعه بزرگی را شکل داده‌اند با چند کارمند و کارگر که به علاقه وسواس‌گونه آنها یاری می‌رسانند.
فیلم در گفت‌و‌گوهای صمیمی فیلمساز سعی دارد بخشی از شخصیت آنها را با برای تماشاگر عیان کند، همین طور با کند‌و‌کاو در آرشیوهایی که به‌شکل دقیق دسته‌بندی شده‌اند و انواع و اقسام مختلفی را شامل می‌شوند، از جمله دست‌نوشته‌ها که یکی از آنها موتور متحرک فیلمساز برای ساخت این فیلم عنوان می‌شود.
فیلم اما می‌خواهد به کنکاشی در وسواس آنها و جهان شخصی‌شان هم بدل شود، اما در نفوذ به دل رابطه این زن و مرد- که می‌تواند بخشی از جهان فیلم را کامل کند- چندان موفق نیست. این شاید از سویی به بسته بودن شخصیت‌ها درباره زندگی و رابطه شخصی‌شان بازگردد که اجازه ارائه جزییات در فیلم را به فیلمساز نداده‌اند، یا زاده بی‌علاقگی فیلمساز به این جنبه از فیلم باشد که می‌توانست «تفاوت» اصلی این مستند را با نمونه‌های مشابه رقم بزند.
در پرداخت هم اما چندان تفاوتی با مستندسازی مرسوم نمی‌بینیم. هر چه هست به شکلی چیده شده و از پیش طراحی شده به نظر می‌رسد و مستند فرصتی نمی‌یابد تا با غافلگیری به نمایش لحظه‌هایی بپردازد که تماشاگر انتظارش را ندارد.
تنها غافلگیری تماشاگر به داستان فیلمبرداری خود این فیلم و حمله نیروهای اطلاعاتی مربوط است، جایی که فیلمساز در یک تصویر ثابت توضیح می‌دهد که می‌خواسته فیلمش به شکل دیگری آغاز شود، اما صحنه‌های فیلمبرداری شده، با هجوم نیروهایی امنیتی به هتل آنها به غارت رفته‌اند.
نکته جالب در این روایت این است که فیلمساز کپی صحنه‌های فیلمبرداری شده فیلم را در چند هارد مختلف نگهداری می‌کرده و نیروهای امنیتی که به‌دلیل بی‌حجاب بودن شخصیت‌ها و مجوز نداشتن، به هتل گروه فیلمبرداری حمله کرده‌اند، همه کپی‌ها را برده‌اند جز هاردی که همان جا در کیف کنار میز در جلو آنها بوده، در نتیجه به این طریق معجزه‌آسا فیلم نجات پیدا کرده است(هرچند بخشی از صحنه‌ها در این هارد وجود نداشته و در فیلم نهایی دیده نمی‌شوند، از جمله همان صحنه‌ای که قرار بوده فیلم با آن آغاز شود).
فیلمساز در انتها به جنگ و وضعیت ایران امروز می‌رسد و صدای او به ما می‌گوید که مکان نیروهای اطلاعاتی که هاردهای فیلم او در آنجا نگهداری می‌شده، مورد حمله قرار گرفته و این هاردها از بین رفته است، همین‌طور برخی مکان‌های فیلمبرداری شده در حمله‌ها آسیب دیده‌اند.
هر چند از بین رفتن هاردها و نابود شدن محل نگهداری آنها می‌تواند حلقه رابط جنگ با بقیه فیلم باشد، اما به رغم این، سکانس‌های پایانی درباره جنگ و نوعی نریشن که به شعار نزدیک می‌شود، در تعارض با باقی فیلم قرار می‌گیرد.
عکس آرشیوی از تبلیغات انتخاباتی نتانیاهو در کنار ترامپ، تل‌آویو، ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶
دفتر بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، جمعه ۱۵ آبان در نخستین واکنش خود به اعلام غیرمنتظره دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، مبنی بر توقف کامل کمک‌های نظامی آمریکا به اسرائیل در پایان سال جاری، این موضوع را تکذیب نکرد.
دفتر نخست‌وزیر اسرائیل در بیانیه‌ای درباره توقف بسته کمک سالانه چهار میلیارد دلاری در پایان امسال، گفت گذار روابط آمریکا و اسرائیل «از کمک به مشارکت» نشان‌دهنده استحکام روابط دو کشور است.
ترامپ صبح سه‌شنبه، هم‌زمان با برگزاری انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، گفت ایالات متحده تا پایان سال ۲۰۲۶ ارائه کمک نظامی سالانه چهار میلیارد دلاری به اسرائیل را متوقف خواهد کرد.
اسحاق هرتزوگ، رییس‌جمهوری اسرائیل، پنجشنبه به سی‌ان‌ان گفت که از اظهارات ترامپ شوکه شده است.
بنا بر گزارش‌ها، این اظهارات دگیر مقام‌های امنیتی و مالی اسرائیل را نیز غافلگیر کرده است زیرا تفاهم‌نامه کنونی کمک‌های نظامی آمریکا به اسرائیل که سالانه سه میلیارد و ۸۰۰ میلیون دلار در اختیار این کشور قرار می‌دهد، تا پایان سپتامبر ۲۰۲۸ اعتبار دارد.
به‌نوشته تایمز اسرائیل اگرچه نتانیاهو پیش‌تر به‌طور علنی درباره پایان دادن به کمک‌های نظامی آمریکا به اسرائیل سخن گفته بود، منظور او اجرای تدریجی این روند طی یک دهه آینده بود، نه توقف یکباره آن.
با این حال، دفتر نخست‌وزیر اسرائیل در بیانیه‌ای که جمعه در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرد، نشان داد که ساختار روابط آمریکا و اسرائیل در حال تغییر خواهد بود و اظهارات ترامپ را نیز رد نکرد.
در این بیانیه آمده است: «کمک‌های نظامی آمریکا به اسرائیل همواره موضوع توافق دوحزبی بوده است. اسرائیل از این کمک‌ها هم برای دفاع از خود و هم برای مقابله با دشمنانی استفاده کرده که آمریکا و غرب را تهدید می‌کنند.»
در بیانیه دفتر نخست‌وزیری اسرائیل افزوده شده است: «امروز اسرائیل از اقتصادی قدرتمند و باثبات برخوردار است. اقدام نخست‌وزیر نتانیاهو و رییس‌جمهوری ترامپ برای گذار از کمک به مشارکت، نشان‌دهنده استحکام و بلوغ روابط ما و توانایی این روابط برای سازگاری و حفظ قدرت خود در گذر زمان است.»
این پیام همراه با بخشی از مصاحبه دورون اشپیلمان، سخنگوی دفتر نخست‌وزیر، با شبکه فاکس نیوز منتشر شد. او در این مصاحبه گفت: «اگرچه این کمک‌ها فوق‌العاده مهم بوده‌اند، نخست‌وزیر در همکاری با رییس‌جمهوری ترامپ تلاش کرده است گذار مناسبی از کمک‌های مالی به سمت مشارکت و سرمایه‌گذاری متقابل انجام شود.»
اشاره بیانیه به حمایت دوحزبی ظاهرا ناظر به پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای بود. در سال‌های اخیر، دموکرات‌ها به‌ویژه بیش از پیش با ارائه کمک به اسرائیل مخالفت کرده‌اند، هرچند ترامپ نیز این کمک‌ها را زیر سوال برده است.
موضع دفتر نتانیاهو با اظهارات روز پنجشنبه اسحاق هرتزوگ، رییس‌جمهوری اسرائیل، تفاوت داشت. هرتزوگ با ابراز نگرانی از این خبر گفت اعلام آن «مانند صاعقه‌ای از آسمان صاف بر سرم فرود آمد».
او یادآور شد تفاهم‌نامه کنونی تا سال ۲۰۲۸ اعتبار دارد.
مایک هاکبی، سفیر آمریکا در اسرائیل، نیز پنجشنبه در مصاحبه‌ای با شبکه ۱۲ تلویزیون اسرائیل درباره این موضوع سخن گفت و اعلام کرد مطمئن نیست کمک‌های نظامی بلافاصله متوقف خواهند شد یا در پایان سال ۲۰۲۸.
بر اساس آمار شورای روابط خارجی آمریکا، اسرائیل از زمان تاسیس خود در سال ۱۹۴۸ تاکنون، با احتساب تورم، بیش از ۳۰۰ میلیارد دلار کمک اقتصادی و نظامی از آمریکا دریافت کرده است؛ رقمی که به‌مراتب بیشتر از کمک‌های دریافتی هر کشور دیگری از سال ۱۹۴۶ تاکنون است.
آمریکا هنگام امضای پیمان صلح سال ۱۹۷۹ میان اسرائیل و مصر با میانجی‌گری واشینگتن، متعهد شد سالانه میلیاردها دلار کمک نظامی در اختیار این دو کشور قرار دهد.
اگرچه کمک‌های آمریکا زمانی بخش قابل‌توجهی از هزینه‌های نظامی اسرائیل را تشکیل می‌داد، سهم آنها از این هزینه‌ها در سال‌های اخیر و هم‌زمان با شکوفایی اقتصاد اسرائیل به میزان چشمگیری کاهش یافته است.
کنست در ماه مارس بودجه‌ای را تصویب کرد که در آن رقم بی‌سابقه ۱۴۳ میلیارد شکل (۴۵ میلیارد دلار)، معادل حدود ۱۷ درصد کل بودجه، به وزارت دفاع اختصاص یافت.
در ماه ژوئیه نیز وزارت دارایی موافقت کرد ۱۵ میلیارد شکل دیگر (۵ میلیارد دلار) فورا به وزارت دفاع منتقل کند؛ هرچند مقام‌های دفاعی می‌گویند همچنان کسری بودجه‌ای معادل ۴۰ میلیارد شکل (۱۲ میلیارد دلار) وجود دارد.
به‌نوشته تایمز اسرائیل بخشی از تلاش این کشور برای پایان دادن به دریافت کمک‌های آمریکا، ناشی از نارضایتی‌هایی است که در جریان جنگ غزه به وجود آمد؛ زمانی که شماری از متحدان اسرائیل عرضه تسلیحات به این کشور را متوقف کردند.
فایننشال‌تایمز گزارش داد پس از تهدیدهای اخیر تهران علیه کابل‌ها و مراکز داده منطقه در صورت ازسرگیری کارزار نظامی آمریکا و اسرائیل، دست‌کم چهار شناور مرتبط با جمهوری اسلامی با پیمودن مسیرهای غیرمعمول و توقف در محدوده کابل‌های زیردریایی، توجه ناظران را جلب کرده‌اند.
این روزنامه جمعه ۱۵ آبان به‌نقل از شرکت تحلیل داده‌های دریایی «ویندوارد» نوشت سه شناور، نفتکش‌های تحت تحریم آمریکا و چهارمی، یک شناور کوچک ماهیگیری ایرانی بودند.
شناور ماهیگیری از ۲۹ مهر تا چهارم آبان در محدوده کابل‌های «اروپا ایندیا گیت‌وی» و «ترنس‌ورلد» پرسه می‌زد.
داده‌های ردیابی و تصاویر ماهواره‌ای نیز کاهش سرعت نفتکش‌ها را هنگام عبور از روی چند کابل ثبت کرده‌اند.
ویندوارد اعلام کرد الگوی حرکت این شناورها با کشتی‌هایی که در انتظار دریافت محموله‌های نفتی خروجی از خلیج فارس بودند، تفاوت داشت.
این شناورها تا رسیدن به محدوده مشخصی از مسیر کابل‌ها به‌طور عادی حرکت می‌کردند و پس از آن، سرعتشان را کاهش می‌دادند، دور می‌زدند، برمی‌گشتند یا سامانه ردیابی خود را خاموش می‌کردند.
دو نفتکش محموله‌ای نداشتند و همه آنها در مقاطعی از ماه گذشته، ارسال اطلاعات موقعیت خود را متوقف کرده بودند.
ویندوارد این الگو را با «شناسایی و نقشه‌برداری از مسیر کابل‌ها، یا کار گذاشتن مواد منفجره یا مین روی آنها هنگام خاموش بودن سامانه ردیابی» سازگار دانست.
این شرکت تاکید کرد رفتار شناورها با دیگر کشتی‌های منطقه متفاوت بوده و نمی‌توان این تحرکات را به الزامات حمل‌ونقل محموله نسبت داد.
نفتکش تحریم‌شده «سلستیال سی» ۲۲ مهر بیش از چهار ساعت پیرامون کابل «توآفریقا»، مسیری حلقه‌ای را پیمود و روز بعد، میان این کابل و کابل «بی آو بنگال گیت‌وی»، سامانه ارسال سیگنال خود را خاموش کرد.
این نفتکش چهار روز بعد بر فراز کابل دور زد و سپس در نزدیکی بندر شناص عمان لنگر انداخت.
نفتکش دیگری اواخر مهر به‌مدت ۱۰ روز با سرعت کمتر از یک گره دریایی در نزدیکی چهار کابل در آب‌های ایران حرکت کرد و بارها سامانه ارسال سیگنال خود را خاموش کرد.
سامانه ارسال سیگنال این نفتکش در مقطعی از جمله در ۲۵ مهر، بیش از ۳۳ ساعت خاموش بود.
از زمان آغاز مناقشه اخیر در ۹ اسفند ۱۴۰۴، جمهوری اسلامی ناامن کردن آب‌های منطقه را در دستور کار قرار داده و بارها کشتی‌های تجاری را در تنگه هرمز هدف گرفته است.
شرکت یونانی «ولوس تانکرز» ۱۵ آبان اعلام کرد انفجار روز گذشته در نفتکش «ولوس سفایر» در خلیج فارس به کشته شدن یک دریانورد انجامید. گمان می‌رود این انفجار ناشی از حمله موشکی بوده باشد.
نفتکش هنگام حادثه بدون محموله به‌سوی بحرین حرکت می‌کرد و پس از آن به بندر خلیفه بن سلمان منتقل شد.
تهدید زیرساخت‌های دیجیتال هم‌زمان با تنش نظامی
تهران در هفته‌های اخیر در واکنش به سخنان دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، درباره احتمال حملات تازه به جمهوری اسلامی، کابل‌های اینترنت و مراکز داده را تهدید کرده است.
یدالله جوانی، معاون سیاسی سپاه پاسداران، ۲۹ مهر گفت اگر آمریکا و متحدانش به زیرساخت‌های ایران آسیب بزنند، جمهوری اسلامی دارایی‌های آنها، از جمله هفت کابل مهم اینترنتی عبوری از تنگه هرمز، را «به‌راحتی از بین خواهد برد».
محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، ۱۹ مهر تهدید کرد در صورت ازسرگیری جنگ، کابل‌های ارتباطی، مراکز داده و تاسیسات هوش مصنوعی منطقه در تیررس حکومت ایران قرار خواهند گرفت.
برخی تحرکات دریایی پیش از تهدیدهای اخیر تهران ثبت شده‌اند. به گزارش فایننشال‌تایمز، چند نفتکش اواسط مهر بر فراز کابل‌هایی از جمله «ای‌ای‌ای-۱»، «بی آو بنگال گیت‌وی» و «توآفریقا» آهسته حرکت می‌کردند.
این تحولات در حالی رخ می‌دهد که گمانه‌زنی‌ها درباره چشم‌انداز مذاکرات تهران و واشینگتن و احتمال آغاز مجدد رویارویی نظامی دو طرف افزایش یافته است.
هم‌زمان، آمریکا به انتقال تجهیزات نظامی به منطقه ادامه می‌دهد. تصاویر ماهواره‌ای بامداد ۱۳ آبان ناو هواپیمابر تئودور روزولت را در دریای جنوبی چین و در مسیر سنگاپور نشان دادند. تئودور روزولت ممکن است به دو ناو هواپیمابر حاضر در خاورمیانه بپیوندد.
بر اساس داده‌های شرکت «تله‌جئوگرافی»، شش کابل از تنگه هرمز عبور می‌کنند و سه کابل دیگر در دست ساخت هستند. اینترنت عراق، کویت، بحرین و قطر به‌طور کامل به کابل‌های عبوری از این آبراه وابسته است.
به گزارش فایننشال‌تایمز، از جمله مسیرهای محل تردد نفتکش‌ها می‌توان به کابل «فالکون» اشاره کرد که کشورهای حاشیه خلیج فارس را به هند و آفریقا متصل می‌کند.
ماشا کوتکین، مقام پیشین وزارت امور خارجه آمریکا و پژوهشگر مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی، گفت آسیب به این کابل‌ها به کند شدن اینترنت و تراکنش‌های مالی می‌انجامد و شبکه‌های ارتباطی، تجارت الکترونیکی و رایانش ابری را مختل می‌کند.
او افزود تهدیدهای منطقه‌ای تاکنون اجرای چند پروژه کابل‌کشی را متوقف کرده‌اند؛ پروژه‌هایی که برای کاهش وابستگی کشورهای منطقه به نفت و گاز و توسعه کسب‌وکارهای دیجیتال اهمیت دارند.
سید کاوشال، کارشناس جنگ دریایی، احتمال تصادفی بودن مانورها را رد نکرد و در عین حال گفت جمهوری اسلامی شاید در پی آن است که توانایی خود را برای آسیب زدن به زیرساخت‌های زیردریایی به نمایش بگذارد.
جان پنتریت، دریادار بازنشسته بریتانیایی، نیز با اشاره به احتمال وجود دلایل مختلف برای این رفتارها گفت تقریبا هر شناوری با تغییراتی مانند نصب ریل مین‌گذاری، قابلیت کار گذاشتن مین را پیدا می‌کند.
موج تهدیدهای دروغین بمب‌گذاری که ده‌ها پرواز مسافربری را در اروپا مختل کرده، به رسانه‌ها گسترش یافت و به تخلیه دفاتر چند رسانه انجامید. هم‌زمان، وزیر امور خارجه اسپانیا درباره احتمال رویارویی اروپا با «تهاجم ترکیبی و جنگ روانی» هشدار داد.
خبرگزاری رویترز جمعه ۱۵ آبان گزارش داد شبکه نووا در بلغارستان و رادیو و تلویزیون عمومی ایرلند، آر‌تی‌ای، ایمیل‌هایی حاوی تهدید به بمب‌گذاری از فردی موسوم به «میخائیل آندروپوف» دریافت کردند.
او همچنین مسئولیت تهدیدهای اخیر علیه پروازها در اروپا را بر عهده گرفته است.
این پیام‌ها با عنوان «پیامی به غرب»، تهدیدها را مقدمه مجموعه‌ای از حملات به وسایل حمل‌ونقل در اروپا توصیف کردند. اسکای بریتانیا نیز دریافت تهدیدی امنیتی را تایید کرد.
رویترز نتوانسته است هویت فرستنده، مبدا ایمیل‌ها یا ارتباط آنها با تهدیدهای مختل‌کننده پروازها از سه‌شنبه تاکنون را مشخص کند.
هیچ وسیله انفجاری پیدا نشده و همه هواپیماها به سلامت فرود آمده‌اند.
تخلیه تحریریه‌ها در ایرلند
دفاتر آر‌تی‌ای، رادیو نیوزتاک و گروه مطبوعاتی آیریش ایندیپندنت ۱۵ آبان در پی تهدیدها تخلیه شدند. به‌گفته یکی از خبرنگاران آر‌تی‌ای، ایمیل دریافتی اندکی پیش از ساعت ۹ صبح هشدار می‌داد بمبی ظرف ۴۵ دقیقه منفجر خواهد شد.
مجری برنامه پیش از ظهر رادیو یک آر‌تی‌ای گفت بر اساس اطلاعات او، ایمیل ظاهرا از سوی عاملان تهدیدهای دروغین علیه پروازهای اروپایی ارسال شده است.
کلر برن، مجری نیوزتاک، نیز خبر داد پس از صدور اجازه بازگشت کارکنان به ساختمان این رادیو در مرکز دوبلین، پخش برنامه‌ها از ساعت ۱۰ صبح از سر گرفته شد.
سخنگوی اسکای اعلام کرد این شبکه پس از ارزیابی امنیتی، موضوع را به نهادهای مسئول گزارش کرده و برای تامین امنیت کارکنان و ادامه فعالیت‌هایش با آنها همکاری می‌کند.
تهدیدها ۱۲ آبان حدود شش پرواز و ۱۴ آبان بیش از ۲۴ پرواز را مختل کردند. برخی هواپیماها ناچار به فرود خارج از برنامه شدند و برخی با همراهی جنگنده‌ها به مقصد رسیدند.
رومولوس روسین‌سندی، وزیر دفاع مجارستان، گفت جنگنده‌ها ۱۵ آبان هواپیماهای مسیر بروکسل به صوفیه و پراگ به بخارست و قبرس را هنگام عبور از حریم هوایی مجارستان همراهی کردند.
او همچنین از دستور ناتو برای گشت هوایی در نزدیکی مرز مجارستان و رومانی خبر داد که نخستین گزارش از ورود این پیمان دفاعی به ماجرا به شمار می‌آید.
پلیس جمهوری چک تهدیدها علیه ۹ پرواز ورودی و خروجی پراگ را ثبت کرد. سخنگوی فرودگاه گفت هیچ پروازی بر اثر این تهدیدها لغو نشده است. با این حال، یک منبع فرودگاهی ایتالیا از تغییر مسیر پرواز شرکت ویز ایر از پراگ به رم و فرود آن در ونیز گزارش داد.
فرانسه نیز چهار تهدید تازه علیه هواپیماهای عبوری از حریم هوایی خود را تایید کرد. همه این هواپیماها سالم فرود آمدند.
در دانمارک، با وجود تهدید علیه رفت‌وآمد هوایی فرودگاه کپنهاگ، پلیس اعلام کرد به نظر نمی‌رسد خطری متوجه مسافران باشد و مسئولان فرودگاه بر ادامه فعالیت‌های عادی تاکید کردند.
خوزه مانوئل آلبارس، وزیر خارجه اسپانیا، هشدار داد وقوع این تعداد رویداد با شیوه اجرایی یکسان در اروپا نمی‌تواند صرفا تصادفی باشد و «منطقی‌ترین فرض» را تلاش برای «تهاجم ترکیبی و نوعی جنگ روانی» دانست.
کارشناسان امنیتی نیز از نشانه‌های حمله‌ای هماهنگ سخن گفته‌اند، هرچند احتمال تقلید افراد از تهدیدهای پیشین یا اقدام با انگیزه‌های شخصی را منتفی نمی‌دانند.
هیچ کشوری مسئولیت تهدیدهای اخیر را متوجه طرف مشخصی نکرده است. این رویدادها در پی موج خرابکاری علیه پست‌های برق آلمان، تاسیسات دفاعی منطقه بالتیک، یخچال‌های سوپرمارکت‌ها و فرودگاه لایپزیگ آلمان رخ می‌دهند.
بسیاری از مقام‌ها خرابکاری‌های پیشین را به حمایت اروپا از اوکراین در برابر تهاجم روسیه مرتبط دانسته و مسکو را به راه‌اندازی کارزاری از اقدامات اخلالگرانه «ترکیبی» متهم کرده‌اند؛ اقداماتی که اجرای آنها کم‌هزینه است، دخالت در آنها به‌آسانی قابل انکار است و انتظار نمی‌رود واکنش نظامی در پی داشته باشند.
روسیه هرگونه دخالت در این رویدادها را رد کرده است.
فرستندگان ایمیل‌های تهدیدآمیز به شرکت‌های هواپیمایی و فرودگاه‌های رم و میلان در ۱۴ آبان، خود را «مبارزان دولت مردانه» معرفی کردند؛ جنبشی راست افراطی و ضد فمینیستی که فعالیت آن در روسیه ممنوع است.
رویترز هویت فرستنده را تایید نکرده است. ولادیسلاو پوزدنیاکوف، بنیان‌گذار این جنبش، نیز گفت تشکیلاتش دیگر وجود ندارد و در این ماجرا دخیل نیست.
مهاجران نجات‌یافته در انتظار پیاده شدن از شناور گارد ساحلی اسپانیا در بندر آرگینه‌گین، ۱۴ آبان ۱۴۰۵
خبرگزاری رویترز گزارش داد در شش روز نخست نوامبر، نیروهای امداد دریایی اسپانیا سه هزار و ۲۶۱ مهاجر را در آب‌های اطراف جزایر قناری نجات داده‌اند. مقام‌های محلی هشدار دادند شمار مهاجران ورودی به این جزایر به سطحی رسیده که ادامه این روند امکان‌پذیر نیست.
فرناندو کلاویخو، رییس دولت محلی جزایر قناری، جمعه ۱۵ آبان گفت موج تازه ورود مهاجران به رکورد سال ۲۰۲۴ نزدیک شده و در برخی روزها آهنگ ورود مهاجران حتی از آن سال نیز بیشتر بوده است.
او وضعیت جزیره ال هیرو، با حدود ۱۱ هزار و ۴۰۰ نفر جمعیت، را «کاملا غیرقابل تحمل» توصیف کرد.
تصاویر رویترز صدها مهاجر را در بندر لا رستینگا در این جزیره نشان می‌دهد. نیروهای امداد دریایی اسپانیا شامگاه پنجشنبه حدود ۵۰۰ نفر را از دو قایق نجات دادند و پیکر یک مهاجر جان‌باخته را نیز پیدا کردند.
افزایش ورود مهاجران به جزایر قناری در حالی رخ می‌دهد که شماری از کشورهای اروپایی سیاست‌های مهاجرتی خود را سخت‌گیرانه‌تر کرده‌اند.
پارلمان بلژیک جمعه ۱۵ آبان قانونی را تصویب کرد که به پلیس اجازه می‌دهد با مجوز قضایی، خانه برخی مهاجران فاقد مدارک اقامتی را بازرسی کند.
در هفته‌های اخیر دست‌کم ۹ مهاجر در آب‌های اطراف جزایر قناری جان باخته‌اند و نوزادی با وضعیت جسمی وخیم نیز پس از رسیدن به این جزایر با بالگرد به بیمارستان منتقل شده است.
یکی از مرگبارترین مسیرهای مهاجرت در جهان
مسیر اقیانوس اطلس از غرب آفریقا به جزایر قناری یکی از مرگبارترین مسیرهای مهاجرت در جهان است.
سالانه هزاران نفر با قایق‌های مملو از جمعیت، با وجود امواج خروشان، جریان‌های شدید آب و مسافت طولانی، برای رسیدن به خاک اسپانیا تلاش می‌کنند.
یک امدادگر با نوزاد مهاجر در بندر آرگینه‌گین اسپانیا
در یکی دیگر از حوادث مرگبار این مسیر، ۱۲ شهریور سال جاری، نیروهای امدادی اسپانیا ۴۴ مهاجر را از قایقی در نزدیکی جزایر قناری نجات دادند. پیکر پنج مهاجر نیز در آب‌های اطراف مشاهده شد و یک سازمان امدادرسان اعلام کرد شمار جان‌باختگان این سفر ممکن است به ۸۳ نفر رسیده باشد.
بر اساس آمار سازمان بین‌المللی مهاجرت، در سال ۲۰۲۶ تاکنون دست‌کم دو هزار و ۴۸۸ مهاجر در مسیرهای دریایی مدیترانه و اقیانوس اطلس به اروپا جان باخته یا ناپدید شده‌اند. شمار واقعی قربانیان ممکن است بیشتر باشد، زیرا برخی حوادث ثبت نمی‌شوند.
همچنین طبق گزارش‌های سازمان بین‌المللی مهاجرت، در سال ۲۰۲۵ دست‌کم سه هزار و ۱۵۵ مهاجر در مسیرهای دریایی مدیترانه و اقیانوس اطلس به سوی اروپا جان باختند یا ناپدید شدند. این رقم در سال ۲۰۲۴ در مجموع مسیرهای مهاجرتی جهان هشت هزار و ۹۳۸ نفر بود.
افزایش فصلی مهاجرت و فشار بر خدمات عمومی
عبور مهاجران از مسیر غرب آفریقا به جزایر قناری معمولا در پاییز، با مساعدتر شدن شرایط دریا، افزایش می‌یابد.
با این حال، شمار مهاجران ورودی در ۱۰ ماه نخست سال ۲۰۲۶ در مقایسه با دوره مشابه سال ۲۰۲۴ نزدیک به ۶۱ درصد کاهش یافته است.
کلاویخو گفت آرام‌تر شدن شرایط دریا به افزایش حرکت قایق‌ها به سوی جزایر قناری دامن زده و ورود مهاجران فشار زیادی بر خدمات درمانی و حمل‌ونقل وارد کرده است.
به گفته او، شماری از اتوبوس‌ها به عملیات انتقال مهاجران اختصاص یافته‌اند و کادر درمان از جزایر دیگر به لا رستینگا اعزام شده‌اند.
