بیش از ۱.۴ میلیارد دلار بر سر نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا شرط‌بندی شده و بسیاری از شهروندان این کشور با هیجان و اضطراب در انتظار نتایجی هستند که میزان سود یا زیان آنها را تعیین می‌کند.
خبرگزاری رویترز سه‌شنبه ۱۲ آبان گزارش داد حجم شرط‌بندی بر سر رقابت‌های امسال در تاریخ انتخابات آمریکا بی‌سابقه است و از نیویورک تا لاس‌وگاس، دورهمی‌هایی برای پیگیری نتایج و روشن شدن سرنوشت این شرط‌بندی‌ها برگزار می‌شود.
بازارهای پیش‌بینی به کاربران امکان می‌دهند روی وقوع یا رخ ندادن یک رویداد، مانند پیروزی یک نامزد، پول بگذارند و پیش از مشخص شدن نتیجه نیز سهم خود را خریدوفروش کنند.
این بازارها در سال ۲۰۲۴ بر سر زبان‌ها افتادند؛ زمانی که برخلاف نظرسنجی‌های متعارف، از پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری حکایت داشتند.
انتخابات میان‌دوره‌ای اکنون محکی برای سنجش میزان استقبال عمومی از این شیوه شرط‌بندی است.
این رقابت‌ها در شرایطی برگزار می‌شود که افزایش قیمت سوخت طی ماه‌های اخیر در پی مناقشه خاورمیانه و جنگ اوکراین، جمهوری‌خواهان را با فشار زیادی مواجه کرده است.
اضطراب سود و زیان
نوآ پوزر، فعال ۲۸ ساله حوزه فناوری مالی، قصد دارد شامگاه سه‌شنبه در خانه یکی از دوستانش در نیویورک، چشم از تلفن همراه برندارد و تغییرات شمارش آرا را دنبال کند.
او روی عملکرد قوی دموکرات‌ها شرط بسته و مجموع پولی که در معرض برد و باخت گذاشته، عددی شش‌رقمی است.
پوزر گفت چند ماه پیش، زمانی که شرایط شرط‌بندی به‌صرفه‌تر بود، وارد این معاملات شد و در صورت موفقیت، ممکن است تا ۳۰ هزار دلار سود کند.
او که کتابی درباره راهبردهایش در بازارهای پیش‌بینی نوشته، افزود: «این بازی اعداد است؛ باید احساسات را کنار بگذارید.»
پوزر با تکیه بر تجربه کاری خود در سامانه‌های فناوری وال‌استریت، مدلی ریاضی برای معاملاتش طراحی کرده است. با این حال، همه کسانی که در این بازارها پول می‌گذارند، چنین رویکرد یا سرمایه‌ای ندارند.
داریوس گمبل، ۵۱ ساله و ساکن آلاباما، حدود سه ماه است در این پلتفرم‌ها شرط‌بندی می‌کند و روی هیچ گزینه‌ای بیش از ۲۰ دلار نمی‌گذارد.
او که در حوزه منابع انسانی کار می‌کند، گفت: «این قمار است که فقط در پوشش پیش‌بینی عرضه می‌شود. همان هیجان قمار را به آدم می‌دهد.»
انتخابات میان‌دوره‌ای با تعیین ترکیب کنگره و سرنوشت بسیاری از سمت‌های ایالتی، موازنه قدرت در آمریکا را شکل می‌دهد و بر توان رییس‌جمهوری برای پیشبرد برنامه‌هایش تاثیر می‌گذارد.
وقتی ترس جای محاسبه را می‌گیرد
یادین الدار، دانشجوی ۲۲ ساله دانشگاه ایالتی فلوریدا، با وجود پیش‌بینی پیروزی گسترده دموکرات‌ها، در برخی رقابت‌ها روی جمهوری‌خواهان شرط بسته است.
او بر اساس تحلیل خود معتقد است بازار شانس پیروزی این نامزدها را کمتر از میزان واقعی ارزیابی کرده و همین اختلاف فرصتی برای کسب سود فراهم می‌کند.
الدار گفت: «می‌توانید از پیروزی جمهوری‌خواهان در فلوریدا ۵۰ تا ۵۵ درصد سود کنید.»
با این حال، فشار روانی شرط‌بندی باعث شده به فکر کنار گذاشتن تلفن همراهش در شب انتخابات بیفتد و شاید هنگام رفتن به جشن تولد، گوشی خود را در خانه بگذارد.
این دانشجو اضافه کرد: «این فرازونشیب‌های احساسی به‌شدت خطرناک است. هیچ‌وقت برایم نتیجه خوبی ندارد. از ترس، دست به فروش یا خرید می‌زنم.»
نتیجه این انتخابات تعیین می‌کند در دو سال پایانی ریاست‌جمهوری ترامپ، اکثریت هر یک از دو مجلس کنگره در اختیار دموکرات‌ها خواهد بود یا جمهوری‌خواهان.
انتخابات در شهر کازینوها
رونق این بازارها از شرط‌بندی‌های فردی فراتر رفته است. در اکتبر، گردهمایی «نکست‌پردیکت» در نیویورک بیش از دو هزار معامله‌گر، سرمایه‌گذار و نماینده پلتفرم‌ها را گرد هم آورد و چندین نشست آن به انتخابات اختصاص یافت.
لوکاس کوهورست، از بنیان‌گذاران یکی از این پلتفرم‌ها، گفت فضای کنونی با سال ۲۰۲۴ بسیار متفاوت است و بازارهای پیش‌بینی ظاهرا در میان عموم جا باز کرده‌اند.
حتی در لاس‌وگاس، کانون صنعت قمار که فعالانش به‌شدت با این پلتفرم‌ها مخالف هستند، انتخابات فرصتی برای جذب مشتری شده است.
پیتر کلامکا امیدوار است میزبانی گردهمایی انتخاباتی بار تازه‌تاسیس او به نام «پردیکشن وگاس» را به پاتوقی پرطرفدار تبدیل کند.
او گفت: «هیچ کازینویی نتایج انتخابات را پخش نخواهد کرد. در وگاس، تنها گزینه من هستم.»
نوادا فعالیت بازارهای پیش‌بینی را به‌شدت محدود کرده است. کلامکا افزود بسیاری از مشتریانش از ایالت‌های دیگر می‌آیند و پیش از ورود معامله می‌کنند.
ایش میلی، برگزارکننده این گردهمایی، نیز اعلام کرد توسعه بلندمدت و اعتبار این صنعت برای او بیش از نتیجه هر انتخابات مشخصی اهمیت دارد.
چند ساعت مانده به انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، تنش‌ها در رقابت بر سر کنترل کنگره بالا گرفت. در میشیگان، جایی که عبدل السید تلاش می‌کند به‌عنوان نخستین سناتور مسلمان انتخاب شود، هیلی استیونز، نماینده دموکرات کنگره، از رقیب السید نامزد جمهوری‌خواه سنا حمایت کرد.
خبرگزاری رویترز شامگاه دوشنبه ۱۱ آبان، کمتر از ۱۰ ساعت مانده به آغاز رای‌گیری، نوشت استیونز که در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها از السید شکست خورده بود، قرار بود در روزهای پایانی کارزار در کنار او ظاهر شود. در عوض، او در کلیسایی در دیترویت در کنار راجرز ایستاد و از او حمایت کرد.
میشیگان یکی از ایالت‌هایی است که دموکرات‌ها برای پس گرفتن اکثریت سنا به پیروزی در آن چشم دوخته‌اند.
اختلاف دو نامزد دموکرات پیش از آن بر سر یک آگهی انتخاباتی علنی شده بود. استیونز گفت این آگهی که گروهی خارج از کارزار السید منتشر کرده بود، اسرائیل را مسئول گرانی مواد غذایی جلوه می‌داد. او از السید خواسته بود آگهی را محکوم کند.
کارزار السید اعلام کرد پس از حمایت استیونز از راجرز، یکشنبه ۱۰ آبان دو میلیون و ۴۰۰ هزار دلار، جمع‌آوری کرد که بخش عمده آن از محل کمک‌های خُرد مردمی بود. کارزار او پیش از آن در یک روز چنین رقمی دریافت نکرده بود.
عباس فرحات، نماینده مجلس ایالتی میشیگان، به رویترز گفت به باور او، تصمیم استیونز به هواداران دموکرات‌ها انگیزه بیشتری برای رای دادن داد.
عبدل السید، پزشک مصری‌تبار متولد میشیگان و مدیر پیشین اداره بهداشت دیترویت، از جناح چپ حزب دموکرات است. او در رقابت مقدماتی سنا، هیلی استیونز، حامی ادامه کمک نظامی آمریکا به اسرائیل، را شکست داد.
السید جنگ اسرائیل در غزه را «نسل‌کشی» خوانده و با جنگ ایران مخالفت کرده است. وقتی یک دانشجوی ایرانی‌آمریکایی در یکی از رویدادهای انتخاباتی از او خواست سپاه پاسداران را محکوم کند، از حق ایرانیان برای تعیین سرنوشت خود سخن گفت.
جدال بر سر دو نام مشابه در آلاسکا
در آلاسکا، حضور دو نامزد با نام خانوادگی سالیوان در رقابت سنا کار را به دادگاه فدرال کشاند. وزارت دادگستری آمریکا خواسته بود اگر دَن اس. سالیوان، سناتور جمهوری‌خواه این ایالت، با اختلاف اندک شکست خورد، دادگاه جلوی تایید نتیجه را بگیرد.
استدلال وزارتخانه این بود که رای‌دهندگان ممکن است او را با دنیل جی. سالیوان جونیور، نامزد دیگر این رقابت، اشتباه بگیرند. قاضی یکشنبه ۱۰ آبان این درخواست را رد کرد.
نیویورک‌تایمز گزارش داده بود که کارزار مری پلتولا، نامزد دموکرات سنا، برای کاستن از آرای سناتور جمهوری‌خواه، سالیوان جونیور را به نامزدی ترغیب کرده بود. پلتولا دخالت در این ماجرا را رد کرد و سالیوان جونیور نیز گفت با کارزار او هماهنگی نداشته است. تحقیقات کیفری دولت فدرال ادامه دارد، اما سناتور سالیوان گفت نتیجه انتخابات را می‌پذیرد.
در کالیفرنیا نیز دیوان عالی آمریکا دوشنبه ۱۱ آبان درخواست دولت ترامپ برای توقف موقت شمارش آرای پستی بیش از ۲۰ هزار رای‌دهنده ثبت‌نام‌شده را رد کرد.
۵۷ میلیون رای پیش از روز انتخابات
تا بعدازظهر دوشنبه، آمریکایی‌ها ۵۷ میلیون رای به‌صورت حضوری یا پستی داده بودند. در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۲، مجموع آرای زودهنگام حدود ۴۵ میلیون بود.
در نظرسنجی سراسری رویترز و ایپسوس که ۱۱ آبان به پایان رسید، ۴۶ درصد از رای‌دهندگان ثبت‌نام‌شده گفتند قصد دارند در انتخابات کنگره به دموکرات‌ها رای دهند و ۳۸ درصد جمهوری‌خواهان را انتخاب کردند.
در انتخابات سه‌شنبه ۱۲ آبان، رای‌دهندگان تکلیف هر ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان و ۳۵ کرسی از ۱۰۰ کرسی سنا را تعیین می‌کنند. دموکرات‌ها برای به دست گرفتن اکثریت مجلس نمایندگان باید در مجموع چهار کرسی به شمار کرسی‌های خود اضافه کنند. به ارزیابی رویترز، مسیر بازپس‌گیری سنا برای این حزب دشوارتر است.
اگر دموکرات‌ها اکثریت یکی از دو مجلس را به دست آورند، می‌توانند جلوی تصویب لوایح مورد نظر ترامپ را در دو سال پایانی ریاست‌جمهوری او بگیرند و درباره عملکرد دولتش تحقیق کنند. اکثریت سنا این اختیار را نیز به دموکرات‌ها می‌دهد که قضات پیشنهادی ترامپ برای دادگاه‌های فدرال، از جمله دیوان عالی، را تایید یا رد کنند.
دیوان عالی آمریکا در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای، درخواست دولت دونالد ترامپ برای توقف موقت شمارش آرای پستی بیش از ۲۰ هزار رای‌دهنده ثبت‌نام‌شده در کالیفرنیا را رد کرد. مقام‌های فدرال می‌گویند این افراد ممکن است شهروند آمریکا نباشند.
به گزارش رویترز، دیوان عالی دوشنبه ۱۱ آبان، تنها چند ساعت پس از دریافت درخواست اضطراری وزارت دادگستری، آن را در حکمی یک‌جمله‌ای رد کرد. دیوان دلیلی برای تصمیم خود ذکر نکرد و هیچ‌یک از قضات آشکارا با آن مخالفت نکردند.
اختلاف بر سر فهرستی بود که وزارت امنیت داخلی آمریکا برای مقام‌های ایالت کالیفرنیا و شهر لس‌آنجلس فرستاده بود. وزارت دادگستری می‌خواست مقام‌های انتخاباتی برگه‌های رای پستی کسانی را که نام‌شان در این فهرست بود، جدا نگه دارند و تا زمان تایید تابعیت آمریکایی هر فرد، رای او را نشمارند. استدلال وزارتخانه این بود که پس از آمیختن این برگه‌ها با دیگر آرا، جدا کردن‌شان دیگر ممکن نیست.
دولت ترامپ در شکایتی که ۲۳ مهر به دادگاه فدرال برد، گفت کالیفرنیا مانع اجرای قانونی می‌شود که رای دادن افراد فاقد تابعیت آمریکا در انتخابات فدرال را جرم می‌داند.
در مقابل، مقام‌های کالیفرنیا در پاسخ به دادگاه گفتند روش دولت برای شناسایی این افراد خطاپذیر است و کنار گذاشتن آرا بر اساس چنین فهرستی می‌تواند شهروندان واجد شرایط را از حق رای محروم کند.
تردید دادگاه‌ها درباره اعتبار فهرست دولت
دیوید کارتر، قاضی فدرال در لس‌آنجلس، ششم آبان درخواست دولت را رد کرد. او در حکم خود به تجربه ایالت‌های دیگر اشاره کرد که در آنها مقام‌های فدرال بارها کسانی را فاقد تابعیت آمریکا تشخیص داده بودند که پیش‌تر تابعیت این کشور را گرفته بودند. کارتر هشدار داد که کنار گذاشتن آرا بر پایه ادعاهای اثبات‌نشده، در حالی که انتخابات در جریان است، دموکراسی را به خطر می‌اندازد.
دادگاه تجدیدنظر حوزه نهم آمریکا نیز هشتم آبان درخواست دولت را رد کرد. این دادگاه با اشاره به اختیار ایالت‌ها در برگزاری انتخابات گفت کالیفرنیا برای بررسی صلاحیت رای‌دهندگان ساز و کار مشخصی دارد و اگر روشن شود کسی واجد شرایط نیست، مقام‌های ایالتی می‌توانند ثبت‌نام او را باطل کنند.
ترامپ بارها از تقلب گسترده در انتخابات آمریکا سخن گفته است، از جمله پس از شکست مقابل جو بایدن در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰. به گزارش رویترز، پژوهش‌ها و بررسی‌های ایالتی نشان می‌دهند رای دادن افراد فاقد تابعیت آمریکا در انتخابات این کشور به‌ندرت رخ می‌دهد.
کالیفرنیا با ۵۲ کرسی، بیش از هر ایالت دیگری در مجلس نمایندگان آمریکا نماینده دارد. در انتخابات میان‌دوره‌ای ۱۲ آبان، دموکرات‌ها برای گرفتن اکثریت از جمهوری‌خواهان باید در مجموع چهار کرسی به شمار کرسی‌های خود در این مجلس اضافه کنند.
رسانه‌های آمریکایی برای اعلام برندگان انتخابات منتظر شمارش آخرین رای نمی‌مانند. آنها با بررسی آرای شمارش‌شده و برآورد آرای باقی‌مانده، مشخص می‌کنند چه زمانی نامزد عقب‌مانده دیگر شانسی برای پیروزی ندارد.
تحریریه‌های خبری آمریکا در شب انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ نیز از همین روش برای اعلام برندگان استفاده خواهند کرد؛ فرایندی که داده‌های رسمی شمارش آرا را با مدل‌های آماری و بررسی کارشناسان ترکیب می‌کند. این اعلام‌ها ارزیابی رسانه‌ها از نتیجه رقابت است و به معنای پایان شمارش همه آرا نیست.
بیشتر شبکه‌های تلویزیونی و رسانه‌های دیجیتال آمریکا، آمار شمارش آرا را از یکی از دو منبع دریافت می‌کنند: خبرگزاری آسوشیتدپرس و شرکت داده‌های انتخاباتی «دسیژن دسک اچ‌کیو» (DDHQ). با این حال، دریافت آمار از یک منبع مشترک لزوما به این معنا نیست که همه رسانه‌ها همزمان یک نامزد را برنده اعلام کنند. برخی به تصمیم همین دو تامین‌کننده اتکا می‌کنند و برخی دیگر، با تحلیل مستقل داده‌ها، درباره زمان اعلام پیروزی تصمیم می‌گیرند.
فاصله آرا به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست
پرسش اصلی برای تیم‌های بررسی نتایج این است: چند رای هنوز شمارش نشده و آیا این آرا می‌تواند نتیجه را تغییر دهد؟
آسوشیتدپرس برای پاسخ به این پرسش، مجموع آرای شمارش‌شده را بررسی می‌کند و با استفاده از الگوهای رای‌دهی در انتخابات گذشته و داده‌های رای‌گیری زودهنگام، تعداد آرای باقی‌مانده را برآورد می‌کند. این خبرگزاری می‌گوید تنها زمانی برنده را اعلام می‌کند که نامزد عقب‌مانده دیگر نتواند فاصله خود را جبران کند.
بنابراین، پیشتازی یک نامزد در نتایج اولیه، به‌خودی‌خود برای اعلام پیروزی کافی نیست. تیم‌های انتخاباتی باید ارزیابی کنند که با ورود آرای باقی‌مانده، امکان تغییر جایگاه نامزدها وجود دارد یا نه. شبکه‌هایی که مستقلا برنده را اعلام می‌کنند، برای رسیدن به این ارزیابی از ترکیبی از تحلیل داده‌ها، سوابق انتخاباتی، نظرسنجی‌های هنگام خروج از شعب رای‌گیری و قضاوت کارشناسان استفاده می‌کنند.
آمار شمارش آرا چگونه به رسانه‌ها می‌رسد؟
آسوشیتدپرس که از سال ۱۸۴۸ نتایج انتخابات آمریکا را گردآوری می‌کند، برای دریافت و راستی‌آزمایی آمار به شبکه‌ای سراسری از خبرنگاران و مسئولان انتخابات متکی است.
این خبرگزاری اعلام کرده است که برای انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ بیش از چهار هزار خبرنگار را در دفاتر انتخاباتی شهرستان‌ها و شعب محلی رای‌گیری مستقر می‌کند. داده‌های گردآوری‌شده در اختیار تیم‌های تصمیم‌گیری انتخاباتی شبکه‌هایی مانند ای‌بی‌سی‌نیوز، سی‌بی‌اس‌نیوز، فاکس، سی‌ان‌ان و ان‌بی‌سی‌نیوز قرار می‌گیرد.
دسیژن دسک اچ‌کیو نیز آمار خود را از منابع رسمی ایالتی، از جمله دفاتر دبیران ایالت و ادارات انتخابات، دریافت می‌کند. این شرکت علاوه بر خبرنگاران حاضر در محل، از نرم‌افزارهایی استفاده می‌کند که وب‌سایت‌های رسمی انتخابات را مرتب بررسی و آمار تازه را جمع‌آوری می‌کنند.
به گفته این شرکت، حدود ۸۰ درصد آرا از طریق دریافت مستقیم داده‌ها یا رصد دستی وب‌سایت‌های رسمی انتخابات پردازش می‌شود و آمار باقی‌مانده را خبرنگاران گردآوری می‌کنند.
«درصد آرای شمارش‌شده» چگونه محاسبه می‌شود؟
یکی از اعدادی که مخاطبان در پوشش زنده انتخابات می‌بینند، درصد آرای شمارش‌شده است. در روش دسیژن دسک اچ‌کیو، این درصد بر پایه برآوردی از کل آرای مورد انتظار محاسبه می‌شود.
این شرکت تعداد آرای گزارش‌شده از سوی مسئولان انتخابات را بر برآورد خود از کل آرای آن رقابت تقسیم می‌کند. برای نمونه، اگر ۶۰۰ هزار رای گزارش شده باشد و شرکت انتظار داشته باشد مجموع آرا به یک میلیون برسد، سهم آرای شمارش‌شده را ۶۰ درصد محاسبه می‌کند. در این مثال فرضی، برآورد آرای باقی‌مانده ۴۰۰ هزار رای خواهد بود.
اما تعداد کل آرای مورد انتظار، عددی ثابت و قطعی نیست. دسیژن دسک اچ‌کیو در طول شب انتخابات، با دریافت داده‌های واقعی، این برآورد را اصلاح می‌کند. در نتیجه، درصد اعلام‌شده نیز باید در چارچوب همین برآورد در حال تغییر فهمیده شود.
این شرکت پس از تحلیل آماری، مدل‌سازی و بررسی کارشناسان، درباره برنده احتمالی تصمیم می‌گیرد. اعلام نهایی به اتفاق‌نظر اعضای تیم و تایید اسکات ترنتر، رییس بخش «دیتا ساینس»، نیاز دارد.
چرا رسانه‌ها در زمان‌های متفاوت برنده را اعلام می‌کنند؟
داده‌های مشترک می‌تواند به تصمیم‌های متفاوت درباره زمان اعلام نتیجه منجر شود، زیرا رسانه‌ها از روش‌های تحلیلی یکسانی استفاده نمی‌کنند.
فاکس برای رقابت‌های سراسری ایالتی و تعیین حزبی که کنترل مجلس نمایندگان و سنا را به دست می‌گیرد، تصمیم مستقل می‌گیرد. این شبکه آمار آسوشیتدپرس را دریافت می‌کند، اما تحلیل خود را بر آن اعمال می‌کند.
نیویورک‌تایمز در بیشتر رقابت‌ها به اعلام آسوشیتدپرس اتکا دارد، ولی رقابت‌های نزدیک را با داده‌های محلی حوزه‌های رای‌گیری و مدل آماری «نیدل» مستقلا بررسی می‌کند. به همین دلیل، ممکن است پیش یا پس از آسوشیتدپرس برنده را اعلام کند.
در مقابل، «ام‌اس ناو» به اعلام آسوشیتدپرس و بررسی تیم انتخاباتی خود متکی خواهد بود. بلومبرگ نیز مستقلا برنده تعیین نمی‌کند و نتایج را از منابع بیرونی معتبر می‌گیرد. رویترز هم اعلام برندگان را به نقل از دیگر سازمان‌های خبری منتشر خواهد کرد.
آیا ممکن است اعلام پیروزی پس گرفته شود؟
بله. هرچند چنین اتفاقی نادر است، هر دو تامین‌کننده اصلی داده‌های انتخاباتی سابقه پس‌گرفتن اعلام پیروزی را دارند.
دسیژن دسک اچ‌کیو در سال ۲۰۲۵ پیش‌بینی خود درباره برنده انتخابات شهرداری سیاتل را پس گرفت. این شرکت اوایل سال ۲۰۲۶ نیز اعلام نتیجه انتخابات مقدماتی حزب دموکرات برای انتخابات ویژه حوزه یازدهم کنگره در نیوجرسی را پس گرفت؛ زیرا شمارش آرای روز انتخابات، روند رقابت را برخلاف پیش‌بینی اولیه تغییر داد.
آسوشیتدپرس هم در سال ۲۰۱۸، پس از پیش‌افتادن تی. جی. کاکس، نامزد دموکرات، در حوزه بیست‌ویکم کنگره در کالیفرنیا، اعلام قبلی خود درباره پیروزی رقیب او را پس گرفت.
این موارد نشان می‌دهد که اعلام رسانه‌ای برنده، با وجود اتکا به داده‌های رسمی و تحلیل آماری، همچنان ممکن است اصلاح شود. برای مخاطبی که نتایج را دنبال می‌کند، تفاوت اساسی میان «نامزد پیشتاز» و «برنده اعلام‌شده» در همین ارزیابی نهفته است: اولی در آرای شمارش‌شده جلوتر است؛ دومی، بر اساس بررسی رسانه، پیشتازی‌ای دارد که انتظار نمی‌رود آرای باقی‌مانده آن را تغییر دهد.
عبدل السید، نامزد دموکرات میشیگان، در صورت پیروزی نخستین سناتور مسلمان آمریکا خواهد شد. او جنگ اسرائیل در غزه را «نسل‌کشی» خواند و با جنگ ایران مخالفت کرد، اما وقتی دانشجویی ایرانی‌آمریکایی از او خواست سپاه پاسداران را محکوم کند، از حق ایرانیان برای تعیین سرنوشت خود گفت.
این دوگانگی، خلاصه‌ای از پدیده عبدالرحمن محمد السید، مشهور به عبدل السید، در سیاست امروز آمریکاست. السید، پزشک و سیاستمدار ۴۵ ساله مسلمان و مصری‌تباری از جناح چپ حزب دموکرات آمریکا، میان بسیاری از رای‌دهندگان ایالت میشیگان، نماد ایستادگی در برابر اسرائیل و لابی‌های سنتی واشینگتن است، اما نزد بسیاری از ایرانیان و منتقدان سیاست خارجی چپ رادیکال آمریکا، نمونه‌ای بارز از از سیاستمدارانی است که به نام «مخالفت با جنگ و مداخله خارجی»، از مرز محکومیت صریح جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران عبور نمی‌کنند.
شهریور ۱۴۰۵، سالن تئاتر میشیگان در شهر ان‌آربر میزبان نشستی دانشجویی با عنوان «دانشجویان در برابر میلیاردرها» بود. در بخشی از این برنامه ایمان دشتی، دانشجوی سال آخر مهندسی در دانشگاه میشیگان و فرزند یک خانواده مهاجر ایرانی، پشت میکروفون ایستاد.
دشتی برای نامزد پیشتاز دموکرات‌ها از سرکوب خانواده‌اش در ایران گفت؛ اینکه دخترعمویش چگونه در خیابان‌های ایران به دلیل سرپیچی از حجاب اجباری تحت تعقیب نیروهای امنیتی قرار گرفت و عمویش در دادگاه‌های جمهوری اسلامی به اعدام و ۵۰ ضربه شلاق محکوم شد.
او سپس خطاب به السید پرسشی کوتاه و صریح مطرح کرد: آیا حاضری بدون ابهام، در برابر سپاه پاسداران و حکومت ایران بایستی و آنها را محکوم کنی؟
پاسخ السید، فضای سالن را به شدت متشنج کرد. او بدون آنکه حتی یک بار نام سپاه پاسداران را به زبان بیاورد یا سرکوب گسترده معترضان در دی‌ماه ۱۴۰۴ را به‌طور مستقیم به حکومت ایران نسبت دهد، بحث را به تاریخ مداخله‌های نظامی آمریکا و منافع شرکت‌های بزرگ بر سر منابع طبیعی کشورها برد.
وقتی دشتی سوال خود را برای بار دوم و حتی سوم تکرار کرد و خواستار اعلام همبستگی با مردم ایران شد، السید در حالی که هوادارانش در سالن برای مخالفت او با جنگ دست می‌زدند، گفت: «من همیشه در کنار جنبش‌های آزادی‌خواه و دموکراسی‌خواه می‌ایستم و بدون شک آزادی و دموکراسی را برای مردم ایران می‌خواهم، اما معتقدم تصمیم‌گیری درباره آینده رهبری ایران بر عهده خود مردم ایران است و ما حق نداشتیم برای سرنگونی دولت ایران وارد جنگ شویم.»
دشتی بعدتر در گفت‌وگو با رسانه‌ها تاکید کرد که هرگز از السید نخواسته بود از جنگ یا «تغییر رژیم» توسط ارتش آمریکا حمایت کند. او به اورشلیم‌پست گفت: «من اصلا درباره تغییر رژیم یا جنگ نپرسیدم، درباره مردم پرسیدم. فقط می‌خواستم بشنوم که او کنار ماست، اما تمام چیزی که تحویل گرفتم یک کلاس تاریخ درباره سیاست خارجی آمریکا بود.»
انتشار ویدیوی این رویارویی در شبکه‌های اجتماعی، موجی از حملات سایبری، تهدید و افشای اطلاعات شخصی علیه این دانشجوی ایرانی و حتی مادربزرگش را از سوی برخی حامیان افراطی کارزار السید به راه انداخت که دشتی را «عامل صهیونیست‌ها» یا «فرستاده جمهوری‌خواهان» می‌خواندند.
معمای دیربورن و فایل صوتی لو رفته درباره کشته شدن علی خامنه‌ای
پرهیز السید از تقابل آشکار با جمهوری اسلامی، تنها به یک نشست دانشجویی محدود نیست، ریشه این مساله را می‌توان در محاسبات پیچیده انتخاباتی او در ایالت میشیگان جُست. کلید پیروزی هر نامزد دموکرات در میشیگان، جلب رای جامعه بزرگ مسلمانان و عرب‌تباران در حومه دیترویت و به‌ویژه شهر دیربورن است؛ شهری با بیشترین اکثریت عرب در آمریکا که بخش قابل‌توجهی از آن را مسلمانان شیعه لبنانی‌تبار و عراقی‌تبار تشکیل می‌دهند.
با آغاز جنگ ایران در نهم اسفند ۱۴۰۴ و کشته شدن علی خامنه‌ای، کارزار السید در موقعیت حساسی قرار گرفت. یک ماه بعد، نشریه واشینگتن فری بیکن یک فایل صوتی را منتشر کرد که از جلسه خصوصی استراتژی السید با تیم رسانه‌ای‌اش در دهم اسفند درز کرده بود.
در این فایل صوتی، السید، آشکارا، به مشاورانش دستور می‌دهد که درباره مرگ خامنه‌ای سکوت مطلق اختیار کنند تا رای‌دهندگان دیربورن را نرنجانند: «می‌خواهم به شما یادآوری کنم که امروز افراد زیادی در دیربورن غمگین هستند. بنابراین، من اصلا نمی‌خواهم درباره خامنه‌ای اظهارنظر کنم. فکر نمی‌کنم حتی ارزش دست زدن داشته باشد... خبرنگاران تلاش خواهند کرد ما را به تله بیندازند که بگوییم بله، اما آیا حالا که او را از میان برداشتند این کار توجیه ندارد؟ و به نظر من، ما باید بگوییم "نه".»
او در بخش دیگری از همین فایل صوتی می‌گوید اگر خبرنگاران برای گرفتن موضع درباره خامنه‌ای پافشاری کنند، او بلافاصله بحث را به ارتباط دونالد ترامپ با پرونده جفری اپستین خواهد کشاند و خواهد گفت که رییس‌جمهور آمریکا برای فرار از رسوایی‌هایش در صفحه اول روزنامه‌ها، کشور را وارد جنگ جدیدی کرده است.
در طول کارزار انتخاباتی ۲۰۲۶، السید بارها جنگ ایران را «غیرقانونی و احمقانه» خواند و استدلال کرد که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، و لابی آیپک، آمریکا را به جنگی کشانده‌اند که نتیجه آن بسته شدن تنگه هرمز، تحمیل ۴۷.۱ میلیارد دلار هزینه نظامی به بودجه آمریکا و جهش قیمت بنزین به گالنی ۵ دلار است.
این نگاه تا جایی پیش رفت که در مناظره تلویزیونی اکتبر ۲۰۲۶ در گرند رپیدز، وقتی مجری بارها از او پرسید که «ایران تهدید بزرگ‌تری برای امنیت آمریکاست یا اسرائیل؟»، السید از انتخاب میان این دو سر باز زد و هر دو کشور را به یک اندازه خطرناک خواند: «یکی با خطر حمله به ما [ایران]، و دیگری با کشاندن ما به جنگ‌هایی که هیچ ربطی به ما ندارد [اسرائیل]» او همچنین تاکید کرد که حتی اگر تنگه هرمز بسته بماند و حکومت ایران توان تولید سلاح هسته‌ای را حفظ کند، جنگ باید از طریق دیپلماسی و بازگشت به توافق دوران باراک اوباما (برجام) پایان یابد.
از قاهره تا دیترویت: عبدل السید چگونه به اینجا رسید؟
عبدالرحمن السید در اکتبر ۱۹۸۴ در راچستر هیلز در حومه دیترویت به دنیا آمد. به گزارش سی‌بی‌اس، پدرش، محمد السید، مهندس مکانیک و استاد دانشگاه اسکندریه بود که در اواخر دهه ۱۹۷۰، زمانی که دولت انور سادات در مصر منتقدان معاهده صلح با اسرائیل را سرکوب می‌کرد، ناچار به ترک مصر و مهاجرت به دیترویت شد. پدر و مادر عبدل در سه‌سالگی او از هم جدا شدند و او در میشیگان نزد پدر و نامادری آمریکایی‌اش بزرگ شد.
مسیر تحصیلی السید، تصویر کامل «رویای آمریکایی» در بالاترین سطوح نخبگانی است: کاپیتان تیم‌های کشتی، فوتبال آمریکایی و لاکراس در دبیرستان، فارغ‌التحصیل ممتاز زیست‌شناسی و علوم سیاسی از دانشگاه میشیگان در سال ۲۰۰۷ ، دریافت بورسیه معتبر رودز و دکترای سلامت عمومی از دانشگاه آکسفورد در سال ۲۰۱۱، و در نهایت کسب دکترای پزشکی از دانشگاه کلمبیا در سال ۲۰۱۴ و تدریس به عنوان استادیار اپیدمیولوژی در همان دانشگاه.
ورود او به مدیریت اجرایی در تابستان ۲۰۱۵ رقم خورد. مایک داگن، شهردار دیترویت، السید ۳۰ ساله را به عنوان مدیر اداره سلامت این شهر منصوب کرد تا پس از ورشکستگی دیترویت، سیستم بهداشت عمومی آن را بازسازی کند.
السید با آزمایش سرب در آب مدارس دیترویت همزمان با بحران آب شهر فلینت، توزیع هزاران عینک رایگان میان دانش‌آموزان کم‌درآمد و مقابله با آلایندگی پالایشگاه‌ها به چهره‌ای شناخته‌شده تبدیل شد.
او در سال ۲۰۱۷، دو سال پس از بر عهده گرفتن این مسئولیت، برای ورود به انتخابات فرمانداری میشیگان در سال ۲۰۱۸ نامزد استعفا کرد. هرچند در رقابت مقدماتی دموکرات‌ها با کسب ۳۰ درصد آرا مغلوب گرچن ویتمر شد، اما حمایت تمام‌قد برنی سندرز و الکساندریا اوکاسیو-کورتز از او، نامش را به عنوان ستاره نوظهور سوسیال‌دموکرات‌ها در سطح ملی مطرح کرد.
السید پس از چند سال میزبانی یک پادکست سیاسی-پزشکی و مدیریت اداره سلامت شهرستان وین، بهار ۲۰۲۵ برای تصاحب کرسی سنای میشیگان وارد میدان شد و تابستان سال بعد در رقابتی نفس‌گیر با کسب ۴۸.۴ درصد آرا، هیلی استیونز، نماینده میانه‌روی کنگره را شکست داد تا نامزد نهایی دموکرات‌ها در برابر مایک راجرز، نامزد جمهوری‌خواه و مامور سابق اف‌بی‌آی شود.
پرونده اسرائیل، غزه و حماس: عبور از خطوط قرمز واشینگتن
در سیاست آمریکا، انتقاد از سیاست‌های دولت اسرائیل در سال‌های اخیر در میان جناح چپ حزب دموکرات رایج‌تر شده است، اما ادبیات عبدل السید از انتقادهای مرسوم هم فراتر است.
او سال ۲۰۲۴، در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری، از دموکرات‌های میشیگان خواست در اعتراض به سیاست جو بایدن در قبال جنگ غزه، به‌جای انتخاب یک نامزد، روی برگه رای گزینه «غیرمتعهد» را علامت بزنند. بیش از ۱۰۰ هزار نفر این گزینه را انتخاب کردند.
دو سال بعد، وقتی السید برای سنا نامزد شد، جنگ غزه یکی از موضوعات اصلی رقابت او با هیلی استیونز، نماینده دموکرات کنگره، بود.
استیونز از ادامه کمک نظامی آمریکا به اسرائیل دفاع می‌کرد. السید در گفت‌وگو با مجله تایم پرسید سیاستمداری که نمی‌تواند جنگ اسرائیل در غزه را «نسل‌کشی» بنامد، چگونه می‌خواهد در برابر دونالد ترامپ یا مدیران شرکت‌های داروسازی بایستد.
به گزارش نیویورک‌تایمز، آیپک، گروه حامی اسرائیل، حدود ۳۳ میلیون دلار برای تبلیغات علیه السید و به سود استیونز هزینه کرد. با این همه، در انتخابات مقدماتی ۱۳ مرداد ۱۴۰۵، السید بود که نامزدی حزب دموکرات را به دست آورد.
در جریان کارزار، مهدی حسن، روزنامه‌نگار بریتانیایی‌آمریکایی، از السید پرسید آیا حق موجودیت اسرائیل را زیر سوال می‌برد؟ السید در این مصاحبه ۹ تیر ۱۴۰۵ منتشر شد، به این پرسش پاسخ منفی داد و گفت با تعریف یک کشور بر پایه هویت قومی مخالف است.
حدود یک ماه بعد، در گفت‌وگویی که ۱۲ مرداد در نیویورکر منتشر شد، توضیح داد که تصمیم درباره آینده این سرزمین را حق فلسطینیان و یهودیان اسرائیلی می‌داند. به گفته او، اگر دو طرف آزادانه بر سر زندگی در یک کشور مشترک یا تشکیل دو کشور جداگانه به توافق برسند، از انتخابشان حمایت می‌کند.
السید پیش از ورود به رقابت سنا، در پادکست ۱۰ بهمن ۱۴۰۲ خود، حمله هفتم اکتبر حماس به اسرائیل را «تروریستی» خوانده بود. در کارزار سنا، پرسش مجری سی‌ان‌ان این بود که آیا او دولت اسرائیل را به اندازه حماس «شرور» می‌داند. السید در مصاحبه‌ای که ۳۰ فروردین ۱۴۰۵ پخش شد، پاسخ مثبت داد و به کشتار ده‌ها هزار نفر در غزه اشاره کرد. او ۱۶ مرداد نیز به جیم آکوستا، مجری پیشین سی‌ان‌ان، گفت به باورش حماس مرتکب جنایت جنگی شده است.
در میشیگان، اختلاف بر سر سخنان السید پس از حمله به کنیسه «تمپل اسرائیل» در حومه دیترویت بالا گرفت.
السید ۲۱ اسفند ۱۴۰۴، یعنی در روز حمله، در بیانیه‌ای با یهودیان میشیگان اعلام همبستگی کرد. روز بعد در پیامی ویدیویی گفت هیچ توجیهی برای حمله به یک عبادتگاه وجود ندارد. سپس از بستگان مهاجم گفت که در حمله هوایی اسرائیل به لبنان کشته شده بودند و افزود: «آدم‌های زخم‌خورده به دیگران زخم می‌زنند.»
جِن لِیدر، خاخام همان کنیسه، توضیح السید را «توهین‌آمیز» خواند و نوشت یهودیان میشیگان نماینده یک دولت خارجی نیستند.
السید هفتم شهریور ۱۴۰۵ در جمع دموکرات‌های یهودی ایالت بابت پیام ویدیویی‌اش عذر خواست. گفت می‌خواسته توضیح دهد چه اتفاقی افتاده، اما آن لحظه، وقتی جامعه یهودی داغدار بود، وقت چنین توضیحی نبود و باید به همان بیانیه نخست بسنده می‌کرد.
اتهام نزدیکی به اخوان‌المسلمین و سایه شبکه خانوادگی
در پی مواضع تند السید در سیاست خارجی، جمهوری‌خواهان و شخص دونالد ترامپ هویت مذهبی و سوابق خانوادگی او را زیر ذره‌بین برده‌اند. ترامپ در سخنرانی‌های انتخاباتی خود در میشیگان بارها السید را «محمد»، «جهادی رادیکال» و «عضو اخوان‌المسلمین» خطاب کرده است. السید در واکنش به این حملات، هرگونه عضویت یا ارتباط با اخوان‌المسلمین را قاطعانه رد کرده و این اتهامات را «اسلام‌هراسی» برای انحراف افکار عمومی از گرانی بنزین و مواد غذایی خوانده است.
یکی از دلایل نسبت دادن او به اخوان‌المسلمین، پست‌های خواهر نانتی‌اش، ایمان عبدالهادی، استاد دانشگاه شیکاگو، در شبکه‌های اجتماعی است. او سال ۱۳۹۱ در پستی از سابقه خانواده‌اش در اخوان‌المسلمین نوشته و به گفت‌وگویی با مادرشان، فاتن الکومی، اشاره کرده بود. بر اساس این پست، مادر آنها در دوران دانشجویی در مصر در اخوان‌المسلمین فعالیت داشت. السید در برابر این اظهارات گفت نزد مادرش بزرگ نشده و خودش هرگز عضو اخوان‌المسلمین نبوده است.
الکومی پس از جدایی از پدر السید به میزوری رفت و در یک موسسه امدادرسانی اسلامی پرستار شد. در مهر ۱۳۸۳، ماموران اف‌بی‌آی دفتر این موسسه را بازرسی کردند و وزارت خزانه‌داری آمریکا به دلیل حمایت مالی شبکه امدادرسانی از القاعده و گروه‌های دیگر، دارایی‌های آن را در آمریکا مسدود کرد. سی‌بی‌اس در تحقیقات خود درباره این پرونده تاکید کرده است که با وجود تحریم این موسسه، هیچ اتهامی متوجه شخص الکومی نشد.
حمایت مالی طیب جوکاکو، پدر همسر السید، از کارزار انتخاباتی او از دیگر دلایل انتساب او به گروه‌های تندروی مسلمان از سوی جمهوری‌خواهان است. جوکاکو در سه نوبت ۳۰۰ هزار دلار به یک کمیته سیاسی مستقل حامی نامزدی السید برای سنا کمک کرد.
او رییس پیشین و عضو هیات‌مدیره شعبه میشیگان «شورای روابط آمریکایی‌ـ‌اسلامی» بود و در کمیته موسسان «جامعه اسلامی آمریکای شمالی» نیز عضویت داشت. در پرونده «بنیاد سرزمین مقدس» درباره تامین مالی حماس، دادستان‌های فدرال نام هر دو نهاد را در فهرست کسانی آوردند که به باور دادستانی در این اقدام مشارکت داشتند، اما علیه هیچ‌یک از این دو نهاد کیفرخواست صادر نشد.
جنجال‌های داخلی یک پوپولیست چپ‌گرا
جذابیت و حاشیه‌های عبدل السید تنها به خاورمیانه خلاصه نمی‌شود. او در سیاست داخلی آمریکا نیز یکی از رادیکال‌ترین برنامه‌ها را نمایندگی می‌کند که بارها کارزار او را در موقعیت تدافعی قرار داده است.
یکی از مهم‌ترین بحث‌ها بر سر موضوعی بود که السید سال‌ها روی آن کار کرده بود: هزینه درمان.
السید، که درباره بیمه درمانی همگانی کتاب نوشته، خواهان گسترش پوشش «مدیکر» به همه آمریکایی‌هاست. او در کارزار سنا از بخشودگی ۷۰۰ میلیون دلار بدهی درمانی ساکنان شهرستان وین سخن گفت. بررسی رسانه محلی «بریج میشیگان» نشان داد ۷۰۰ میلیون دلار هدف طرحی بود که در دوره مدیریت او آغاز شد. تا اوایل مهر ۱۴۰۵، این طرح بیش از ۹۵ میلیون دلار از بدهی بیماران را تسویه کرده بود. استفاده السید از عنوان «پزشک» نیز محل بحث شد. او مدرک پزشکی دارد، اما دوره دستیاری را نگذرانده و در میشیگان مجوز طبابت ندارد.
جمهوری‌خواهان برای نقد موضع السید درباره پلیس به سخنان او پس از کشته شدن جورج فلوید استناد کردند. السید آن زمان از انتقال بخشی از بودجه پلیس به خدمات اجتماعی دفاع می‌کرد. در کارزار سنا، ستادش گفت او با کاهش بودجه پلیس مخالف است و از تامین هزینه استخدام و بازنشستگی ماموران حمایت می‌کند.
السید همچنان خواهان انحلال اداره مهاجرت و گمرک آمریکا، مشهور به آیس، است، هرچند بر ادامه اجرای قوانین مهاجرت و کنترل مرزها تاکید دارد.
انتخاب همراهان انتخاباتی‌اش نیز در ماه‌های گذشته بحث‌برانگیز شد. السید برای ارتباط با رای‌دهندگان جوان، با حسن پایکر، چهره چپ‌گرای شبکه‌های اجتماعی، در گردهمایی‌ها حاضر شد. پس از اعتراض‌ها به سخنان پایکر درباره یهودیان آمریکا، السید گفت برنامه‌ای برای حضور دوباره در کنار او ندارد.
در نهایت، نتیجه انتخابات میان‌دوره‌ای در میشیگان هر چه باشد، کارزار السید نشان‌دهنده دگردیسی عمیقی در بخشی از حزب دموکرات آمریکاست؛ جریانی که به رهبری چهره‌های جوان، کاریزماتیک و ضداسرائیل توانسته انحصار لابی‌های سنتی را بشکند، اما وقتی پای دیکتاتوری مذهبی و سرکوب خونین معترضان ایرانی به‌دست حکومت به میان می‌آید، میان «اصول حقوق بشری» و «ملاحظات رای‌دهندگان دیربورن و ایدئولوژی ضدمداخله‌گری» در تناقضی آشکار گرفتار می‌شود.
وب‌سایت اکسیوس به نقل از منابع آمریکایی و اسرائیلی گزارش داد بنیامین نتانیاهو برای حمله به ایران بلافاصله پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا به دونالد ترامپ فشار می‌آورد، اما ترامپ اکنون ترجیح می‌دهد به مذاکرات فرصت بیشتری بدهد. این رویکرد موجب نگرانی نتانیاهو شده است.
اکسیوس یکشنبه ۱۰ آبان گزارش داد دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری ایالات متحده و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، شنبه ۹ آبان تلفنی درباره مذاکرات واشینگتن با جمهوری اسلامی و زمان ازسرگیری حملات نظامی گفت‌وگو کردند.
یک منبع اسرائیلی این گفت‌وگو را «دشوار» توصیف کرد و یک منبع آمریکایی گفت این گفت‌وگو «صریح» بوده است.
اکسیوس نوشت کاخ سفید و دفتر نخست‌وزیری اسرائیل از اظهارنظر درباره این تماس خودداری کردند.
انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا سه‌شنبه ۱۲ آبان برگزار می‌شود و رای‌دهندگان درباره ترکیب جدید مجلس نمایندگان و بخشی از کرسی‌های مجلس سنا تصمیم خواهند گرفت.
وال‌استریت ژورنال بامداد یکشنبه گزارش داد ترامپ و نتانیاهو صبح شنبه ۹ آبان، در حالی که آمریکا برای احتمال ازسرگیری حملات به جمهوری اسلامی آماده می‌شد، تلفنی گفت‌وگو کردند، اما جزییاتی از محتوای این تماس منتشر نکرد.
ادامه تلاش‌های دیپلماتیک همزمان با آمادگی برای حمله احتمالی
اکسیوس نوشت ترامپ همزمان دو مسیر را دنبال می‌کند؛ تلاش برای دستیابی به توافقی برای ازسرگیری مذاکرات صلح و آمادگی برای احتمال ازسرگیری عملیات نظامی گسترده پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا.
ترامپ پیش از عملیات «چکش نیمه‌شب» در خرداد ۱۴۰۴ و عملیات «خشم حماسی» در اسفند ۱۴۰۴ نیز همین رویکرد دوگانه را دنبال کرده بود.
جی‌دی ونس، معاون رییس‌جمهوری آمریکا، هفته گذشته نامه‌ای به محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی، درباره احتمال ازسرگیری مذاکرات فرستاد.
به نوشته اکسیوس، این نامه بالاترین سطح تماس واشینگتن با تهران در چند ماه گذشته بود.
رضایی شامگاه شنبه ۹ آبان در گفت‌وگو با صداوسیمای جمهوری اسلامی اعلام کرد نامه ونس را مطالعه کرده، اما هنوز پاسخی به آن نداده است.
او گفت لحن نامه «کاملا تغییر کرده» و این تغییر را نشانه تثبیت «پیروزی و اقتدار» جمهوری اسلامی دانست. رضایی افزود از آنجا که طرف آمریکایی محتوای نامه را علنی نکرده، او نیز فعلا جزییاتی درباره آن بیان نمی‌کند.
ترامپ هشتم آبان در جمع خبرنگاران گفت مذاکرات با جمهوری اسلامی «خوب پیش می‌رود» و «عجله چندانی» ندارد، اما مقام‌های جمهوری اسلامی «چندان قابل اعتماد نیستند» و پس از توافق «زیر آن می‌زنند».
او همچنین گفت آمریکا هنوز باید درباره یک یا دو سایت هسته‌ای در ایران اقدام کند و با اشاره به سایت مشکوک هسته‌ای «کوه کلنگ گزلا» افزود: «می‌توانیم این کار را در ۱۰ دقیقه انجام دهیم. برای آن برنامه داریم و می‌توانیم خیلی سریع به آن رسیدگی کنیم.»
میانجی‌گری قطر برای ازسرگیری مذاکرات
مذاکرات مقام‌های جمهوری اسلامی و میانجی‌های قطری یکشنبه ۱۰ آبان برای سومین روز پیاپی در دوحه ادامه یافت.
هدف این رایزنی‌ها دستیابی به توافقی برای پایان جنگ و فراهم کردن زمینه ازسرگیری مذاکرات میان تهران و واشینگتن است.
عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، یکشنبه ۱۰ آبان اعلام کرد رایزنی‌ها با میانجی‌های قطری درباره طرح دو روزه تنگه هرمز ادامه دارد، اما هنوز نتیجه قطعی حاصل نشده و دستیابی به توافق به پاسخ طرف مقابل به پرسش‌های تهران بستگی دارد.
او تاکید کرد هیچ دیداری با هیات آمریکایی انجام نشده و برنامه‌ای نیز برای چنین دیداری وجود نداشته است. عراقچی افزود: «ما تلاش خود را در این مسیر انجام می‌دهیم و امیدواریم عقلانیت در طرف مقابل وجود داشته باشد تا دیپلماسی را به مسیرهای دیگر ترجیح دهد.»
