• العربية
  • English
BrandBrand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • شنیداری
  • ایران
  • جهان
  • حقوق بشر
  • جاویدنامان
  • گزارش ویژه
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

مشارکت در انتخابات اسرائیل تا ساعت ۲۰ به ۷۴.۳ درصد رسید

۵ آبان ۱۴۰۵، ۱۹:۱۲ (‎+۰ گرینویچ)به‌روزرسانی: ۰۲:۲۴ (‎+۰ گرینویچ)
یک زن اسرائیلی به همراه کودکی در یکی از حوزه‌های رای‌گیری در اورشلیم، در انتخابات پارلمانی اسرائیل رای می‌دهد؛ سه‌شنبه ۵ آبان ۱۴۰۵. عکس از رویترز
یک زن اسرائیلی به همراه کودکی در یکی از حوزه‌های رای‌گیری در اورشلیم، در انتخابات پارلمانی اسرائیل رای می‌دهد؛ سه‌شنبه ۵ آبان ۱۴۰۵. عکس از رویترز

کمیته مرکزی انتخابات اسرائیل اعلام کرد میزان مشارکت در انتخابات پارلمانی این کشور تا ساعت ۸ شب سه‌شنبه ۵ آبان به وقت محلی به ۷۴.۳ درصد رسید؛ رقمی که بالاترین میزان مشارکت ثبت‌شده در این ساعت در ۳۸ سال گذشته به شمار می‌رود.

این رقم در مقایسه با مشارکت ۶۶.۳ درصدی در ساعت مشابه انتخابات سال ۲۰۲۲، هشت واحد درصد افزایش نشان می‌دهد.

بر اساس آمار منتشرشده، از مجموع هفت میلیون و ۳۳۱ هزار و ۹۸۱ واجد شرایط رای دادن، پنج میلیون و ۴۴۹ هزار و ۲۷۷ نفر تا ساعت ۲۰ رای خود را به صندوق انداخته‌اند.

Banner
Banner
Banner

پربازدیدترین‌ها

عبدل السید، نامزد جنجالی دموکرات‌ها، کیست و چرا از به زبان آوردن نام سپاه طفره می‌رود؟
۱

عبدل السید، نامزد جنجالی دموکرات‌ها، کیست و چرا از به زبان آوردن نام سپاه طفره می‌رود؟

۲

رسانه‌های آمریکا چگونه پیش از پایان شمارش آرا، برندگان انتخابات را اعلام می‌کنند؟

۳
تحلیل

منطق محسن رضایی در مذاکره: همیشه دیگران هزینه را می‌پردازند

۴

اکسیوس: نتانیاهو خواستار حمله فوری پس از انتخابات میان‌دوره‌ای و ترامپ خواهان دیپلماسی است

۵

ترامپ: اگر دموکرات‌ها کنترل کنگره را به دست بگیرند، «آقای وتو» خواهم شد

انتخاب سردبیر

  • تلاش‌ها برای اعزام اجباری به راهپیمایی حکومتی ۱۳ آبان؛ سایه تهدید بر سر مدارس استان البرز

    تلاش‌ها برای اعزام اجباری به راهپیمایی حکومتی ۱۳ آبان؛ سایه تهدید بر سر مدارس استان البرز

  • منبع مطلع: امیرحسین ملکی در دوران بازداشت با اعدام مصنوعی شکنجه شده بود

    منبع مطلع: امیرحسین ملکی در دوران بازداشت با اعدام مصنوعی شکنجه شده بود

  • تهدید روزنامه‌های حکومتی به گسترش جنگ تا «قلب اروپا»، از بریتانیا تا پرتغال

    تهدید روزنامه‌های حکومتی به گسترش جنگ تا «قلب اروپا»، از بریتانیا تا پرتغال

  • جمهوری اسلامی امیرحسین ملکی و امیرحسین ابراهیمی، از معترضان دی‌ماه در اصفهان، را اعدام کرد

    جمهوری اسلامی امیرحسین ملکی و امیرحسین ابراهیمی، از معترضان دی‌ماه در اصفهان، را اعدام کرد

  • هالووین و هراس حکومت از مردمی که پس از کشتار دی به هم پناه می‌برند
    تحلیل

    هالووین و هراس حکومت از مردمی که پس از کشتار دی به هم پناه می‌برند

•
•
•

مطالب بیشتر

توافق روسیه و اوکراین بر سر آتش‌بس در شهر بحران‌زده اولشکی؛ حملات به کی‌یف ادامه دارد

۵ آبان ۱۴۰۵، ۱۸:۰۸ (‎+۰ گرینویچ)
100%
ساختمان‌های ویران‌شده در شهر اولشکی در منطقه خرسون اوکراین، تحت اشغال روسیه، ۲۱ شهریور

برقراری آتش‌بس در اطراف شهر اولشکی اوکراین که بیش از چهار سال در اشغال روسیه بوده، امیدها به کاهش تنش میان مسکو و کی‌یف را افزایش داده است. با این حال، حملات روسیه به دیگر مناطق اوکراین همچنان ادامه دارد.

خبرگزاری رویترز سه‌شنبه پنجم آبان گزارش داد این آتش‌بس با میانجی‌گری ملانیا ترامپ، بانوی اول آمریکا و مشارکت پاپ لئو، رهبر کاتولیک‌های جهان، برقرار شده است تا زمینه ارسال کمک‌های بشردوستانه و خروج ساکنانی فراهم شود که خواهان ترک اولشکی هستند.

ملانیا ترامپ در شبکه اجتماعی ایکس نوشت محدوده آتش‌بس گسترش یافته است تا کاروان‌های امدادی بتوانند با امنیت از مسیرهای منتهی به شهر عبور کنند.

روسیه و اوکراین هر دو اعلام کرده‌اند به توافق پایبند هستند. آتش‌بس از بامداد پنجم آبان آغاز شده و قرار است تا یک‌شنبه ۱۰ آبان ادامه یابد.

دیوید آراخامیا، رییس فراکسیون حزب حاکم در پارلمان اوکراین، این توافق را «بزرگ‌ترین کاهش تنش» از زمان آغاز مناقشه کنونی خواند.

آندری سیبیها، وزیر خارجه اوکراین، نیز گفت این آتش‌بس می‌تواند اقدامی اعتمادساز برای دستیابی به توافق‌های آینده باشد.

روسیه اسفند ۱۴۰۰ تهاجم گسترده خود به اوکراین را آغاز کرد. این جنگ از آن زمان با درگیری‌های مرگبار ادامه یافته و به خونین‌ترین رویارویی نظامی در اروپا پس از جنگ جهانی دوم تبدیل شده است.

  • رهبران فنلاند و نروژ در تماسی کم‌سابقه از پوتین خواستند به جنگ اوکراین پایان دهد

    رهبران فنلاند و نروژ در تماسی کم‌سابقه از پوتین خواستند به جنگ اوکراین پایان دهد

آتش‌بس در شهری گرفتار بحران انسانی

اولشکی در کرانه شرقی رود دنیپرو در نزدیکی دریای سیاه قرار دارد. نیروهای روسیه در نخستین روزهای جنگ اولشکی را تصرف کردند و از آن زمان کنترل شهر را در دست دارند.

این شهر پس از تخریب سد کاخوفکا در سال ۲۰۲۳ دچار سیل شدیدی شد و طی جنگ نیز آسیب گسترده‌ای دیده است.

بر اساس آمار مقام‌های ایالات متحده، از جمعیت ۲۴ هزار نفری اولشکی پیش از جنگ، اکنون تنها چند هزار نفر باقی مانده‌اند.

رویترز نوشت کمبود شدید غذا و دارو زندگی ساکنان را دشوار کرده است. اولشکی همچنین تا حد زیادی از آب لوله‌کشی، برق، گاز و گرمایش مرکزی محروم بوده است.

برخی اهالی می‌گویند غذای روزانه آن‌ها تنها یک فنجان برنج یا گندم سیاه است که گاهی با گوجه‌فرنگی، خیار یا گیاهان خودرو همراه می‌شود.

گروهی از ساکنان برای یافتن آب و غذا ناچار شده‌اند از جاده‌های مین‌گذاری‌شده عبور کنند. یکی از این مسیرها به «جاده مرگ» شهرت یافته است.

مقام‌های اوکراین و روسیه از ایجاد مسیرهای امن برای ورود کمک‌ها و خروج غیرنظامیان خبر داده‌اند. به گزارش رویترز، پاک‌سازی مین‌ها ممکن است چند روز زمان ببرد.

یکی از کسانی که از اولشکی گریخته است، خبر داد بسیاری از افراد باقی‌مانده در این شهر سالمند یا بیمار هستند و جابه‌جایی آنها دشوار خواهد بود.

در خرسون، شهر تحت کنترل اوکراین در سوی دیگر رود دنیپرو، ساکنان از آرامش نسبی خبر دادند. هنادی، شهروند ۹۰ ساله، به رویترز گفت: «به ما اعلام کرده‌اند آتش‌بس برقرار است و کسی تیراندازی نمی‌کند.»

دمیترو لوبینتس، کمیسر حقوق بشر پارلمان اوکراین، خبر داد تا عصر پنجم آبان، هیچ گزارشی از نقض آتش‌بس از سوی دو طرف دریافت نشده است.

مسکو و کی‌یف یکدیگر را مسئول بحران انسانی اولشکی می‌دانند.

  • کرملین آتش‌بس ۶۰ روزه را رد کرد: حملات تنها در روز انتخابات احتمالی اوکراین متوقف می‌شود

    کرملین آتش‌بس ۶۰ روزه را رد کرد: حملات تنها در روز انتخابات احتمالی اوکراین متوقف می‌شود

ادامه بمباران کی‌یف هم‌زمان با آتش‌بس اولشکی

به گزارش رویترز، آتش‌بس تنها محدوده اولشکی و مسیرهای بشردوستانه مرتبط با آن را در بر می‌گیرد. هم‌زمان با اجرای توافق، نیروهای روسیه بار دیگر شبانه کی‌یف را با موشک‌های بالستیک بمباران کردند.

به گفته مقام‌های محلی، این حملات دست‌کم یک کشته بر جای گذاشت.

حملات روسیه همچنین به محوطه یک دانشگاه و پل مهم جنوبی کی‌یف آسیب رساند. یک منبع نظامی اوکراین گفت روسیه این پل را با چهار موشک بالستیک اسکندر هدف قرار داد.

ولودیمیر زلنسکی، رییس‌جمهوری اوکراین، عملیات اخیر روسیه را «تشدید جدی» حملات علیه شبکه تدارکاتی اوکراین توصیف کرد و گفت تاسیسات انرژی، مراکز تدارکاتی و زیرساخت‌های ۱۰ منطقه دیگر هم هدف قرار گرفتند.

وزارت دفاع روسیه نیز از حمله به زیرساخت‌های حمل‌ونقل کی‌یف، یک مرکز تدارکاتی در خارکیف، تاسیسات صنعتی و کشتی‌های باری، به‌منظور ضربه زدن به مواضع نظامی اوکراین خبر داد.

در سوی دیگر میدان نبرد، مقام‌های روسیه اعلام کردند یک نفر در حمله پهپادی به بریانسک جان خود را از دست داد.

به گفته مقام‌های محلی، در حمله به یک اتوبوس در مناطق تحت کنترل روسیه در استان زاپوریژیا، یک نفر کشته و ۳۰ نفر زخمی شدند.

فرستادگان کاخ سفید در روزهای اخیر با مقام‌های روسیه و اوکراین برای خاتمه جنگ رایزنی کرده‌اند. زلنسکی پیش‌تر اعلام کرد مذاکرات سه‌جانبه اوایل نوامبر در ابوظبی از سر گرفته خواهد شد.

پیشروی نیروهای روسیه در سال جاری میلادی کندتر شده است. با این حال، مسکو همچنان از کی‌یف می‌خواهد پیش از توقف جنگ، کنترل ۲۰ درصد باقی‌مانده از منطقه دونتسک را که در اختیار اوکراین است، به روسیه واگذار کند.

جنبش دانشجویی صربستان چطور به ۱۴ سال حاکمیت سرکوبگرانه ووچیچ پایان داد؟

۵ آبان ۱۴۰۵، ۱۸:۰۰ (‎+۰ گرینویچ)
100%
در جشن پیروزی هواداران فهرست دانشجویان در صربستان، فردی تصویر الکساندر ووچیچ، نامزد حزب پیشرو، را لگد می‌کند، ۳ آبان ۱۴۰۵، بلگراد، رویترز

جنبشی که با مطالبه پاسخ‌گویی درباره مرگ ۱۶ نفر در جریان فروریختن سایبان یک ایستگاه قطار آغاز شد، در نخستین روزهای آبان به سلطه الکساندر ووچیچ بر صربستان پایان داد. ووچیچ با سرکوب مخالفان، فشار بر رسانه‌ها و استفاده از امکانات دولتی برای حفظ قدرت، عرصه را بر منتقدان تنگ کرده بود.

ووچیچ شامگاه یکشنبه ۲۵ اکتبر شکست را پذیرفت و ده‌ها هزار نفر در بلگراد و دیگر شهرها به خیابان آمدند. بر اساس اعلام کمیسیون انتخابات پس از شمارش نزدیک به ۹۹ درصد آرا، «فهرست دانشجویان» ۱۳۹ کرسی از ۲۵۰ کرسی پارلمان را به دست آورد؛ سهم ائتلاف به رهبری حزب ترقی‌خواه صربستان، حزب ووچیچ، ۹۷ کرسی بود.

اکنون پیروزی نامزدهای مورد حمایت دانشجویان در انتخابات پارلمانی، پس از دو سال اعتراض، راه را برای تغییر ساختار قدرتی باز کرده که مخالفانش آن را به فساد و سرکوب سیستماتیک و کنترل رسانه‌ها متهم می‌کنند. با این حال، تجربه محدود برندگان در حکمرانی و نامشخص بودن رهبری دولت آینده، پرسش‌هایی درباره توانایی این مجموعه متنوع برای حفظ اتحاد، اداره کشور و عملی کردن وعده‌های اصلاحات برانگیخته است.

ووچیچ که از سال ۲۰۱۴ نخست‌وزیر یا رییس‌جمهوری بود، پنجم مهر از ریاست‌جمهوری استعفا کرد تا به رقابت‌های انتخاباتی نخست‌وزیری وارد شود. اما در نهایت، شکست او به ۱۴ سال تسلط خودش و حزبش بر سیاست صربستان پایان داد.

100%
نمای هوایی از تجمع هواداران فهرست دانشجویان در میدان اسلاویا در بلگراد برای جشن گرفتن شکست الکساندر ووچیچ در انتخابات پارلمانی، ۳ آبان ۱۴۰۵، رویترز

از مطالبه پاسخ‌گویی تا ساختن یک بدیل سیاسی

نقطه آغاز جنبش، فروریختن سایبان ایستگاه قطار شهر نووی‌ساد در پاییز ۱۴۰۳ بود. کشته شدن ۱۶ نفر، اعتراض‌هایی را برانگیخت. معترضان پاسخ‌گویی مقام‌ها و پایان دادن به فساد را مطالبه می‌کردند و حرکت‌شان به جنبشی گسترده علیه حکومت تبدیل شد.

دانشجویان بدون معرفی یک رهبر واحد، حمایت عمومی جلب کردند. این راهبرد برای جلوگیری از تلاش حکومت برای تخریب چهره رهبران اعتراض به کار گرفته شد.

این جنبش سپس ۲۵۰ نفر را برای شرکت در انتخابات برگزید؛ از استادان دانشگاه، حقوق‌دانان و پزشکان تا بازیگران، کشاورزان و موسیقی‌دانان. حزب دموکرات و جنبش «حرکت ـ تغییر» نیز به‌جای ارائه فهرست مستقل، از نامزدهای دانشجویان حمایت کردند.

به این ترتیب، اعتراض خیابانی به نیرویی انتخاباتی تبدیل شد که توانست اکثریت پارلمان را به دست آورد. برندگان اکنون برای تشکیل دولت به ائتلاف با حزب ووچیچ نیاز ندارند، هرچند هنوز مشخص نیست چه کسی نخست‌وزیر خواهد شد.

اهمیت این پیروزی برای معترضان، امکان تغییر نهادهایی است که به باور آن‌ها در خدمت حفظ قدرت قرار گرفته‌اند. ووچیچ در دوران زمامداری خود بر دوره‌ای از رشد اقتصادی چشمگیر نظارت داشت، اما با نارضایتی فزاینده و اتهام‌های فساد و سرکوب روبه‌رو شد. او و حزبش این اتهام‌ها را بارها رد کرده‌اند.

  • ترامپ از احتمال تقلب در انتخابات برزیل گفت، حزب بولسونارو پیروزی لولا را به‌رسمیت شناخت

    ترامپ از احتمال تقلب در انتخابات برزیل گفت، حزب بولسونارو پیروزی لولا را به‌رسمیت شناخت

از وزارت اطلاع‌رسانی میلوشویچ تا رهبری صربستان

الکساندر ووچیچ فعالیت سیاسی خود را اوایل دهه ۱۳۷۰ با پیوستن به حزب رادیکال صربستان و ورود به پارلمان آغاز کرد. این حزب ملی‌گرای تندرو، به رهبری وویسلاو ششلی، خواهان تشکیل «صربستان بزرگ» با الحاق بخش‌هایی از کشورهای همسایه بود. ووچیچ به‌سرعت در رهبری حزب جای گرفت.

100%
تجمع هواداران شادمان فهرست دانشجویان در میدان اسلاویا در بلگراد، پایتخت صربستان، پس از اعلام شکست الکساندر ووچیچ، ۳ آبان ۱۴۰۵، رویترز

ارتباط او با حکومت اسلوبودان میلوشویچ مستقیم بود: در فروردین ۱۳۷۷، پس از ائتلاف حزب رادیکال با حزب سوسیالیست میلوشویچ و متحدانش، وزیر اطلاع‌رسانی دولت صربستان شد. در دوره وزارت او، رسانه‌های منتقد با جریمه‌های سنگین و ممنوعیت انتشار روبه‌رو شدند. سازمان امنیت و همکاری اروپا نیز به‌طور رسمی به تهدید رسانه‌های مستقل از سوی ووچیچ اعتراض کرد. او پخش برنامه‌های تولیدشده در خارج را «اقدام جاسوسی» خوانده بود.

ووچیچ در سال ۱۳۸۷ از حزب رادیکال جدا شد و به تشکیل حزب ترقی‌خواه صربستان کمک کرد. او سپس خود را حامی پیوستن به اتحادیه اروپا معرفی کرد، اما سابقه‌اش در محدود کردن رسانه‌ها همچنان موضوع انتقاد بود. انتقادها به حدی بود که ووچیچ ناچار به پاسخ‌گویی شد.

رسانه‌ها؛ نشانه تغییر و نخستین آزمون پیروزی

بسیاری از مردم پس از شکست ووچیچ برای پایکوبی به خیابان ریختند. شامگاه دوشنبه چهارم آبان، در دومین شب جشن‌ها، حدود ۳۰ نفر وارد تحریریه شبکه تلویزیونی اینفورمر، حامی ووچیچ، شدند و سردبیر و مالک آن را احاطه کردند. برخی خواستار بازداشت او شدند. ووچیچ این اقدام را حمله به آزادی بیان و روزنامه‌نگاری خواند.

هم‌زمان، شبکه عمومی آر‌تی‌وی در منطقه وویوودینا بخش خبری خود را با عذرخواهی از مخاطبان بابت پوشش یک‌جانبه و عاری از نقد آغاز کرد.

این رویدادها در کشوری رخ داد که به گزارش سازمان گزارشگران بدون مرز، در شاخص آزادی مطبوعات سال ۲۰۲۶ میان ۱۸۰ کشور در رتبه ۱۰۴ قرار داشت.

نهاد ناظر بر انتخابات «کرتا» نیز اعلام کرده بود شبکه‌های سراسری سه‌چهارم زمان اختصاص‌یافته به سیاستمداران را در اختیار نمایندگان حکومت گذاشته بودند و بیش از ۸۰ درصد پوششِ مربوط به فهرست دانشجویان، منفی بود.

اکنون رفتار با همین رسانه‌ها به نخستین آزمون برندگان تبدیل شده است. ایلیا سردانوویچ، پزشک متخصص قلب و نفر نخست فهرست دانشجویان، از هواداران خواست آرامش و وقار خود را حفظ کنند و «به هیچ شکلی از خشونت» متوسل نشوند.

از شکست حکومت تا تغییر شیوه حکمرانی

برنامه ضدفساد دانشجویان شامل ایجاد واحد پلیسی مستقل و پاسخ‌گو به دادستان‌ها، کنار گذاشتن ماموران مرتبط با جرایم سازمان‌یافته یا سرکوب خشونت‌آمیز اعتراض‌ها و پایان دادن به انتصاب افراد وفادار به احزاب در شرکت‌های دولتی است.

بررسی دارایی مقام‌ها و بازگرداندن ثروت‌های غیرقانونی به خزانه، همراه با نظارت عمومی بر قراردادهای بزرگ زیرساختی، از دیگر وعده‌هاست.

اجرای این برنامه با مقاومت احتمالی دستگاه اداری و مخالفت حزب ووچیچ روبه‌رو خواهد شد. نامزدهای جنبش نیز هنوز باید نشان دهند می‌توانند اختلاف‌های خود را مدیریت کنند و دولتی منسجم بسازند.

پیامدهای تغییر قدرت به داخل صربستان محدود نمی‌شود. روسیه یک شریک نزدیک در اروپا را از دست داده و اتحادیه اروپا برای کمک به اصلاحات اعلام آمادگی کرده است. با این حال، برندگان گفته‌اند روسیه را تحریم نخواهند کرد و قصد عضویت در ناتو را ندارند؛ بنابراین شکست ووچیچ لزوما به معنای چرخش فوری سیاست خارجی نیست.

کاتارینا پوپوویچ، استاد دانشگاه بلگراد، در گفت‌وگو با رویترز امید به تغییر و دشواری پیش رو را این‌گونه بیان کرد: «امیدواریم هدف‌های بزرگی وجود داشته باشد که بتواند به اندازه کافی متحد نگه‌شان دارد تا ساختار موجود را برچینند.»

دادستانی: عکس‌برداری متهمان از محل سکونت خبرنگاران ایران‌اینترنشنال بخشی از تدارک حمله بود

۵ آبان ۱۴۰۵، ۱۷:۴۵ (‎+۰ گرینویچ)
100%

دادستانی بریتانیا گفت عکس‌ها و فیلم‌های گرفته‌شده از نشانی‌های مرتبط با مجتبی پورمحسن و کامبیز حسینی، دو خبرنگار ایران‌اینترنشنال، نشان می‌دهد شاپور نوری و فرهاد جوادی‌منش در تدارک حمله به این دو خبرنگار ایران‌اینترنشنال، آگاهانه همدست مصطفی سپه‌وند بوده‌اند.

شاپور قلعه‌علی‌خانی نوری سه‌شنبه پنجم آبان، در چهارمین هفته محاکمه سه ایرانی در دادگاه سلطنتی وولویچ لندن، به پرسش‌های وکیل مدافعش و سپس وکیل دادستانی پاسخ داد. شهادت او پس از پایان پرسش و پاسخ از مصطفی سپه‌وند آغاز شد.

نوری در پاسخ به جیلیان بتس، وکیل مدافعش، گفت همراه سپه‌وند به نقاط مختلف لندن می‌رفته و به درخواست او عکس و فیلم می‌گرفته، اما تصور می‌کرده این کار به فعالیت شغلی دوستش مربوط است. او گفت وقتی درباره تصاویر می‌پرسیده، سپه‌وند موضوع را بی‌اهمیت جلوه می‌داده و توضیحی نمی‌داده است.

جونز، وکیل دادستانی، با استناد به تصاویر، پیام‌ها و داده‌های مکانی تلفن‌ها و خودروی سپه‌وند، گفت نوری عضو مورد اعتماد گروه او بوده و آگاهانه در شناسایی افراد هدف برای حمله به آن‌ها همکاری می‌کرده است. نوری این اتهام را رد کرد.

در این پرونده، هر سه متهم با اتهام کمک به یک سرویس اطلاعاتی خارجی روبه‌رو هستند. دادستانی می‌گوید سپه‌وند قصد اجرای اقدام خشونت‌آمیز را داشته و فرهاد جوادی‌منش و نوری با این قصد که سپه‌وند خشونت را اجرا کند، در تدارک آن مشارکت کرده‌اند. موضع دفاعی نوری و جوادی‌منش این است که از ارتباط اقداماتشان با دستگاه اطلاعاتی ایران خبر نداشته‌اند.

  • متهم پرونده ایران‌اینترنشنال: از من خواستند مجتبی پورمحسن و کامبیز حسینی را بزنم

    متهم پرونده ایران‌اینترنشنال: از من خواستند مجتبی پورمحسن و کامبیز حسینی را بزنم

فیلم‌برداری نزدیک نیمه‌شب؛ «گفت بفرست و حذف کن»

یکی از موارد بررسی‌شده در دادگاه، ویدیویی از خیابان سنت‌دانستن بود که ۲۲ آذر ۱۴۰۳، ساعت ۲۳:۵۶ از طریق واتس‌اپ از تلفن نوری برای سپه‌وند فرستاده شده بود. این خیابان در مدارک پرونده با نشانی کامبیز حسینی، خبرنگار ایران‌اینترنشنال، مرتبط شده است.

نوری پذیرفت این ویدیو را از داخل خودرو، زمانی که همراه سپه‌وند بوده، گرفته است. او گفت گاهی در خانه سپه‌وند می‌مانده و وقتی حوصله‌شان سر می‌رفته، برای گردش با خودرو بیرون می‌رفته‌اند.

به گفته نوری، در نزدیکی پارکی، سپه‌وند از او خواسته با تلفنش فیلم بگیرد و آن را برایش بفرستد. او گفت سپه‌وند سپس خواسته فیلم را حذف کند، چون به کار نوری نمی‌آید.

نوری گفت همان‌جا در خودرو فیلم را فرستاده و حذف کرده است. او افزود پس از گردش، به خانه سپه‌وند برگشته‌اند.

جونز هنگام پرسش از نوری، تصادفی بودن این فیلم‌برداری را زیر سوال برد و گفت خودرو در مقابل خانه‌ای مشخص آهسته می‌شود و دوربین بر همان خانه متمرکز است. به گفته او، هدف فیلم‌برداری، خانه‌ای بوده که احتمال می‌داده‌اند یکی از افراد هدف در آن حضور داشته باشد.

نوری گفت سپه‌وند معمولا آهسته رانندگی می‌کند و خودش به چنین موضوعی توجه نکرده است.

چهار ویدیو در بیش از سه ساعت در کینگستون

بخش دیگری از جلسه به چهار ویدیوی ثبت‌شده در ۱۴ اسفند ۱۴۰۳ در کینگستون اختصاص داشت. این تصاویر در فاصله‌ای بیش از سه ساعت تهیه شده بودند و دادستانی آن‌ها را بخشی از شناسایی نشانی مرتبط با شرکت «Need a Fixer» می‌داند.

نوری پذیرفت آن روز همراه سپه‌وند بوده است، اما گفت فقط درباره گرفتن یکی از ویدیوها مطمئن است و به یاد نمی‌آورد بقیه را خودش گرفته یا سپه‌وند با تلفن او ثبت کرده است.

او گفت در جریان آن رفت‌وآمد، به کلیسایی رفته‌اند که در آن برنامه خیریه برگزار می‌شده و بعد هم برای خرید خوراکی به فروشگاهی بزرگ سر زده‌اند.

نوری توضیح داد درباره فیلم‌برداری و ثبت زمان از سپه‌وند پرسیده، اما او موضوع را بی‌اهمیت دانسته و با شوخی از پاسخ گذشته است. نوری تاکید کرد پرسیدنش به این معنا نبوده که به وقوع جرمی مشکوک شده باشد.

جونز با اشاره به پیام‌های سپه‌وند و مصطفی قربانی گفت قرار بوده در فاصله‌های یک‌ساعته فیلمی همراه با نمایش زمان تهیه شود تا حضور سپه‌وند در محل را نشان دهد. او این فیلم‌برداری‌ها را بخشی از گزارش دادن درباره عملیات شناسایی توصیف کرد.

وکیل دادستانی پرسید چرا باید از خیابانی که تصویرش در گوگل‌مپ در دسترس است، چند بار فیلم گرفته شود، برای سپه‌وند فرستاده شود و سپس از تلفن نوری حذف شود.

نوری گفت تصاویر با تلفنش ثبت و برای سپه‌وند فرستاده شده‌اند، اما در این کار چیز مشکوکی ندیده و آن‌ها را حذف کرده، چون برای خودش کاربردی نداشته‌اند.

جونز همچنین به پیامی از سپه‌وند اشاره کرد که در آن از پرداخت هزینه همراهانش از جیب خود سخن گفته بود. نوری در پاسخ به این پرسش که آیا از سپه‌وند پول گرفته است، گفت پولی دریافت نکرده و از این موضوع خبر نداشته است.

  • وعده ۱۵۰ هزار پوند و حل پرونده قضایی متهم برای «تمام کردن کار» خبرنگاران ایران‌اینترنشنال

    وعده ۱۵۰ هزار پوند و حل پرونده قضایی متهم برای «تمام کردن کار» خبرنگاران ایران‌اینترنشنال

داده‌های مکانی و رفت‌وآمدهای مکرر

دادستانی برای نشان دادن تکرار حضور نوری در محدوده نشانی‌های مورد بررسی، به داده‌های چند روز در آذر و دی ۱۴۰۳ استناد کرد.

جونز گفت داده‌های ۲۶ آذر، همراه با تصاویر موجود، نشان می‌دهد نوری و سپه‌وند صبح در محدوده مالت‌هاوس‌کورت بوده‌اند، بعد به محدوده خیابان سنت‌دانستن رفته‌اند و پس از تاریک شدن هوا نیز تصاویری از مالت‌هاوس‌کورت تهیه شده است. مالت‌هاوس‌کورت در پرونده به‌عنوان نشانی مرتبط با مجتبی پورمحسن، خبرنگار ایران‌اینترنشنال، مطرح شده است.

نوری گفت تاریخ دقیق را به یاد نمی‌آورد، اما با دیدن تصاویر به خاطر می‌آورد که یک روز را همراه سپه‌وند گذرانده است. او درباره این‌که چه کسی تصاویر را گرفته، گفت بعضی را خودش ثبت کرده و ممکن است بعضی دیگر را سپه‌وند با تلفن او گرفته باشد.

نوری گفت وقتی دلیل استفاده از تلفنش را پرسیده، سپه‌وند پاسخ داده دوربین تلفن او بهتر است و نباید نگران باشد.

جونز همچنین به داده‌های مکانی ۲۷ و ۲۹ آذر و ششم دی اشاره کرد و گفت حضور مکرر نوری در این محدوده‌ها اتفاقی نبوده است. این بخش از پرسش‌ها بر داده‌های اتصال تلفن‌ها به دکل‌های مخابراتی و اطلاعات مربوط به خودروی سپه‌وند استوار بود.

نوری گفت نام محل‌ها را نمی‌شناسد، مقصد رفت‌وآمدها را تعیین نمی‌کرده و ممکن است از برخی محدوده‌ها عبور کرده باشد. او درباره یکی از موارد نیز احتمال داد با اتوبوس از آن محل گذشته باشد.

جونز به تماس‌های سپه‌وند با قربانی و فردی به نام امین در زمان‌هایی اشاره کرد که نوری ظاهرا همراه او بوده است و پرسید چگونه از محتوای این ارتباط‌ها خبر نداشته است.

نوری گفت نمی‌دانسته سپه‌وند با چه کسانی صحبت می‌کند. او توضیح داد فارسی و لری را می‌فهمد، اما لکی را متوجه نمی‌شود و سپه‌وند با او لری و با برخی دیگر لکی صحبت می‌کند.

دادستانی همچنین به تصویر نشانی دیگری مرتبط با شرکت «Need a Fixer» در کانبری‌بیزنس‌پارک و داده‌های مکانی بعدی تلفن نوری و تلفن و خودروی سپه‌وند استناد کرد و آن را نمونه دیگری از همراهی نوری در شناسایی افراد هدف دانست. نوری این برداشت را نیز رد کرد.

چرا نام سپه‌وند را در میان دوستانش به پلیس نگفت؟

بخش مهمی از پرسش‌های جونز به تفاوت پاسخ‌های نوری در بازجویی پلیس با روایتش در دادگاه اختصاص داشت.

جونز گفت نوری در بازجویی ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۴، هنگامی که درباره دوستانش در بریتانیا پرسیده شده، نام سپه‌وند را مطرح نکرده است؛ با این‌که سپه‌وند برای یافتن خانه به او کمک کرده، مدتی میزبانش بوده و روزهای متعددی را با هم گذرانده‌اند.

او همچنین گفت در بازجویی ۱۸ اردیبهشت، وقتی عکس سپه‌وند به نوری نشان داده شده و درباره نام، مدت آشنایی و ماهیت رابطه‌شان پرسیده‌اند، نوری به همه این پرسش‌ها پاسخ «نظری ندارم» داده است.

نوری پنهان کردن رابطه‌اش با سپه‌وند را رد کرد و گفت از اتهامی که به او زده شده، به‌شدت شوکه بوده و به توصیه وکیلش به پرسش‌ها پاسخ نداده است.

او گفت در روزهای نخست بازداشت، حالش چنان بد بوده که حتی نمی‌توانسته آب بنوشد. به گفته نوری، اتهام همکاری با حکومتی که از آن گریخته، برایش تحمل‌ناپذیر بوده است.

جونز گفت نوری می‌توانسته همان زمان توضیح دهد که همراه دوستش بوده، تصاویر را به درخواست او گرفته و از هدف این کار خبر نداشته است. او نوری را متهم کرد که هنگام بازجویی، روایتی برای توضیح این اقدامات نداشته و اکنون آن را ساخته است. نوری این ادعا را نپذیرفت و بر پیروی از توصیه وکیلش تاکید کرد.

وکیل دادستانی همچنین به لایحه دفاعی نوری، ارائه‌شده در ۱۸ مهر ۱۴۰۴، اشاره کرد. در این سند آمده بود که نوری تصور می‌کرده تصاویر به کسب‌وکار و مسائل مالی سپه‌وند مربوط است و شاید افرادی در آن محل‌ها به او بدهکار بوده‌اند.

جونز پرسید چرا نوری هنگام پاسخ به وکیل مدافعش در جلسه امروز، این تصور درباره بدهکاری را مطرح نکرده است. نوری گفت این فقط برداشت خودش بوده، چون سپه‌وند درباره دلیل فیلم‌برداری توضیحی نمی‌داده است.

اختلاف بر سر استفاده دیگران از تلفن نوری

جونز پاسخ نوری به پلیس درباره دسترسی دیگران به تلفنش را نیز مطرح کرد. به گفته او، نوری در بازجویی گفته بود هیچ‌کس دیگری به تلفنش دسترسی نداشته و آن را در اختیار کسی نگذاشته است؛ در حالی که در دادگاه گفت ممکن است سپه‌وند بعضی تصاویر را با تلفن او گرفته باشد.

نوری توضیح داد منظورش از دادن تلفن به دیگری، واگذار کردن خود تلفن بوده است، نه این‌که کسی برای گرفتن عکس یا دیدن فیلم از آن استفاده کند.

جونز گفت علت واقعی ثبت و حذف تصاویر این بوده که نوری عضو گروه شناسایی سپه‌وند بوده و می‌دانسته اطلاعات برای حکومت ایران فرستاده می‌شود. نوری این اتهام را رد کرد.

  • متهم به جاسوسی از خبرنگاران ایران‌اینترنشنال: برای فیلم‌برداری ۲ هزار پوند گرفتم

    متهم به جاسوسی از خبرنگاران ایران‌اینترنشنال: برای فیلم‌برداری ۲ هزار پوند گرفتم

آشنایی در کارواش و کمک برای یافتن خانه

نوری در توضیح رابطه‌اش با سپه‌وند گفت نخستین بار او را در نزدیکی کارواشی در ایلینگ دیده است. به گفته او، آن زمان در لوتون زندگی می‌کرده و پس از دریافت پناهندگی، برای یافتن محل سکونت به ایلینگ می‌رفته؛ منطقه‌ای که ایرانیان زیادی در آن حضور دارند.

او گفت سپه‌وند از همان نخستین دیدار پیشنهاد کمک داده و برای یافتن خانه پیگیری کرده است. سپس او را از لوتون به لندن آورده و بیش از دو هفته در خانه خود جا داده تا محل سکونت تازه‌اش آماده شود.

نوری گفت سپه‌وند در جابه‌جایی وسایلش نیز کمک کرده و پس از آن، گاهی با هم غذا می‌پخته‌اند، تلویزیون تماشا می‌کرده‌اند یا با خودرو بیرون می‌رفته‌اند.

به گفته نوری، سپه‌وند گفته بود خودرو خریدوفروش می‌کند و در بعضی رفت‌وآمدها نیز دنبال قطعات خودرو بوده است.

او اعتمادش به سپه‌وند را به شناخت نام خانوادگی و طایفه او مرتبط دانست. نوری گفت پدرش درباره طایفه‌ها و روابط آن‌ها اطلاعات جمع می‌کرده و او خانواده سپه‌وند را مخالف حکومت ایران می‌دانسته، هرچند پیش از آن، مصطفی سپه‌وند را شخصا نمی‌شناخته است.

نوری همچنین گفت فرهاد جوادی‌منش را از طریق سپه‌وند شناخته و پیش از بازداشت، فقط یک یا دو بار او را دیده است. به گفته او، در یکی از این دیدارها، جوادی‌منش برای گفت‌وگو با بنگاه مسکن به‌عنوان مترجم کمک کرده بود.

روایت نوری از زندان و خروج از ایران

نوری در بخش دیگری از دفاعیاتش، به سابقه خانواده‌اش و برخورد حکومت ایران با خود و بستگانش پرداخت.

او گفت در شوش متولد شده و پدرش زمین و املاک داشته است. به گفته نوری، پس از انقلاب، حکومت بخش عمده دارایی‌های پدرش را گرفته، او را هشت سال زندانی کرده و دایی بزرگ نوری نیز اعدام شده است.

نوری همچنین گفت در دوران خدمت سربازی، بر اثر موج انفجار در جنگ ایران و عراق از ناحیه گردن، دست و کمر آسیب دیده است.

او گفت سه بار در ایران زندانی شده و چند بار دیگر نیز بازداشت و بازجویی شده است. نوری نخستین بازداشتش را به همراهی با پدرش و اعتراض به دستگیری او در یک ایست بازرسی و بازداشت دوم را به حضور در میان جمعیت یک اعتراض خیابانی در شوش مرتبط دانست.

نوری که خود را صوفی معرفی کرد، گفت در آخرین دوره بازداشت، هنگامی که در یک مرکز خیریه به سالمندان کمک می‌کرده، دستگیر شده و حدود چهار ماه در اوین بوده است.

او گفت برای آزادی مجبور شده تعهد بدهد در هیچ تجمعی شرکت نکند و هر زمان احضار شد، خود را معرفی کند. به گفته نوری، پس از حضور در تجمع دراویش و خطر بازداشت دوباره، به این نتیجه رسیده که جانش در خطر است و ایران را ترک کرده است.

نوری گفت پس از اقامت در ترکیه و آلمان، به بریتانیا رسیده و سرانجام در این کشور پناهندگی گرفته است. او تاکید کرد از حکومتی گریخته که اکنون به همکاری با آن متهم شده است.

جونز در پایان پرسش‌هایش بار دیگر گفت نوری آگاهانه در شناسایی افراد مورد توجه حکومت ایران به سپه‌وند کمک کرده است.

رهبران فنلاند و نروژ در تماسی کم‌سابقه از پوتین خواستند به جنگ اوکراین پایان دهد

۵ آبان ۱۴۰۵، ۱۷:۰۱ (‎+۰ گرینویچ)
100%
دیدار رییس‌جمهوری فنلاند (سمت راست) با نخست‌وزیر نروژ (وسط)، اسلو، ۲۸ مهر

رهبران فنلاند و نروژ در اقدامی کم‌سابقه با ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهوری روسیه، تماس گرفتند و از او خواستند به جنگ اوکراین پایان دهد. این ابتکار که با استقبال کی‌یف و تردید برخی دولت‌های اروپایی همراه بود، تغییری در موضع کرملین ایجاد نکرد.

خبرگزاری رویترز سه‌شنبه پنجم آبان گزارش داد الکساندر استوب، رییس‌جمهوری فنلاند و یوناس گار استوره، نخست‌وزیر نروژ، برخلاف رویه رایج در اروپای غربی، برای تاثیرگذاری بر روند دیپلماسی با پوتین گفت‌وگو کردند.

به گفته استوره، این مکالمه حدود ۹۰ دقیقه طول کشید و دو رهبر پس از آن با ولودیمیر زلنسکی، رییس‌جمهوری اوکراین، تماس گرفتند.

استوب و استوره در بیانیه‌ای مشترک، ابتکار خود را به مذاکرات صلح روسیه، اوکراین و آمریکا مرتبط دانستند که قرار است ماه آینده در ابوظبی برگزار شود. این مذاکرات نخستین گفت‌وگوهای سه‌جانبه از فوریه ۲۰۲۶ تاکنون خواهد بود.

رییس‌جمهوری فنلاند اعلام کرد: «گفت‌وگو با پوتین صریح و جدی بود. ما همسایه روسیه هستیم و نتیجه این جنگ مستقیما بر امنیت ما و سراسر اروپا تاثیر می‌گذارد. پایان جنگ مستلزم گفت‌وگوی مستقیم است.»

نخست‌وزیر نروژ نیز گفت او و استوب در این تماس بر «اهمیت کاهش تنش‌ها» تاکید و حمایت قاطع خود را از اوکراین اعلام کردند.

تحولات اخیر در شرایطی رخ می‌دهد که دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، به‌تازگی مواضع خود را به سود مسکو تغییر داده و روابط واشینگتن و کی‌یف به پایین‌ترین سطح در ۱۸ ماه اخیر رسیده است.

مسکو و کی‌یف همچنان درباره شرایط پایان جنگ اختلاف دارند. خطوط میدان نبرد در سال جاری عمدتا ثابت مانده، اما حملات هوایی دوربرد دو طرف افزایش یافته است.

100%
ویرانی‌های برجامانده از حمله موشکی شبانه روسیه به کی‌یف، پنجم آبان

کرملین از مواضع خود عقب ننشست

کرملین در بیانیه‌ای درباره گفت‌وگوی تلفنی پوتین با رهبران فنلاند و نروژ اعلام کرد دستیابی به صلحی «عادلانه و پایدار» مستلزم در نظر گرفتن کامل و بی‌قیدوشرط «منافع مشروع» روسیه است.

کرملین کشورهای عضو اتحادیه اروپا و ناتو را متهم کرد که با سیاست‌های «تقابل‌جویانه» خود به تداوم درگیری‌ها دامن می‌زنند.

سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، نیز گفت این تماس نکته تازه‌ای درباره جنگ اوکراین در بر نداشت و به احتمال زیاد، درگیری‌ها تشدید خواهند شد.

او افزود کشورهای اروپایی تنها می‌کوشند جایگاهی در مذاکرات صلح برای خود به دست آورند.

کشورهای اروپای غربی سال‌ها کوشیده‌اند با خودداری از گفت‌وگو با پوتین، او را منزوی کنند، اما اکنون تا حد زیادی از روند صلح به رهبری ترامپ کنار مانده‌اند.

رویترز نوشت در بسیاری از پایتخت‌های اروپایی، ترامپ رهبری «پیش‌بینی‌ناپذیر» تلقی می‌شود که تمایل دارد به زیان اوکراین، جانب پوتین را بگیرد.

توافق روسیه برای تامین گازوئیل آمریکا و اقدام واشینگتن در کاهش تحریم‌ها علیه مسکو، به این نگرانی‌ها دامن زده است.

این در حالی است که اوکراین از اختلال در تبادل اطلاعات با آمریکا و خدمات اینترنت ماهواره‌ای مورد استفاده ارتش خود گلایه کرده است.

گرهارد مانگوت، تحلیلگر سیاسی، معتقد است دولت‌های اروپایی در یافتن راهی برای پایان جنگ «خود را به بن‌بست کشانده‌اند» و تماس اخیر تلاشی برای گشودن مسیر گفت‌وگو است.

او اظهارات یوری اوشاکوف، دستیار کرملین، درباره ضرورت حضور اروپا در مذاکرات را نشانه تغییر احتمالی موضع مسکو دانست؛ زیرا روسیه پیش‌تر چنین گفت‌وگویی را رد می‌کرد.

با این حال، یک منبع نزدیک به کرملین اعلام کرد پوتین ضمن استقبال از مشارکت اروپا، خواهان پایان جنگ با توجه به «واقعیت‌های میدانی» شده است.

به گفته این منبع، منظور پوتین از این عبارت، اصرار روسیه بر تصرف کامل منطقه دونباس است؛ خواسته‌ای که اوکراین تاکنون آن را نپذیرفته است.

  • فرانسه با مشارکت ۱۰ کشور اروپایی طرح بازدارندگی هسته‌ای را در برابر روسیه پیش می‌برد

    فرانسه با مشارکت ۱۰ کشور اروپایی طرح بازدارندگی هسته‌ای را در برابر روسیه پیش می‌برد

استقبال کی‌یف و اختلاف‌نظر در اروپا

آندری سیبیها، وزیر خارجه اوکراین، تماس تلفنی رهبران فنلاند و نروژ با پوتین را «رویکردی درست» توصیف کرد و گفت این گفت‌وگو با هماهنگی کی‌یف صورت گرفته است.

او همچنین بر استقبال اوکراین از حمایت فعال این دو کشور از تلاش‌های دیپلماتیک برای پایان دادن به جنگ تاکید کرد.

در مقابل، مته فردریکسن، نخست‌وزیر دانمارک، هشدار داد نشانه‌ای از تمایل روسیه به صلح نمی‌بیند و اروپا باید به‌جای اقدام انفرادی، متحد بماند.

اولف کریسترسون، نخست‌وزیر سوئد، نیز گفت سایر رهبران اروپایی از این مذاکرات آگاه نبودند. او افزود: «به نظر می‌رسد همه صلح می‌خواهند، جز خود پوتین. انتظار چندانی از چنین گفت‌وگوهایی ندارم.»

دونالد توسک، نخست‌وزیر لهستان، از استوب و استوره خواست در تماس با کرملین «احتیاط و هوشیاری کامل» داشته باشند.

این دو رهبر تاکید کردند به نمایندگی از کشورهای خود، نه کل اروپا، اقدام کرده‌اند و پیش‌تر با شرکایشان رایزنی گسترده داشته‌اند.

به گفته منبع نزدیک به کرملین، امانوئل مکرون، رییس‌جمهوری فرانسه، آخرین رهبر اتحادیه اروپا بود که تابستان با پوتین تلفنی گفت‌وگو کرد؛ تماسی که نتیجه‌ای نداشت و علنی نشد.

فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، تاکید کرد هیچ راه‌حلی برای پایان جنگ بدون مشارکت اوکراین امکان‌پذیر نیست و کشورهای اروپایی نیز باید در مذاکرات حضور داشته باشند.

او افزود آلمان و دیگر کشورهای اروپایی می‌کوشند چارچوبی برای گفت‌وگو با مسکو ایجاد کنند و فنلاند و نروژ در این زمینه نقشی «بسیار سازنده» ایفا می‌کنند.

پیش‌تر در ۲۴ مهر، پوتین از ایجاد یک «منطقه امنیتی» در خاک اوکراین در امتداد مرز دو کشور خبر داده و اعلام کرده بود این منطقه در گفت‌وگوهای آینده قابل مذاکره نخواهد بود.

دوگانگی کانادا در قبال اسرائیل؛ از تحریم شهرک‌ها تا عبور نتانیاهو از آسمان کانادا

۵ آبان ۱۴۰۵، ۱۵:۴۷ (‎+۰ گرینویچ)
•
مهسا مرتضوی
100%
مارک کارنی، نخست‌وزیر کانادا (راست)، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل (چپ)

بیست‌وششمین دوره انتخابات پارلمانی اسرائیل در شرایطی برگزار می‌شود که مناسبات دیپلماتیک تل‌آویو با متحدان سنتی غربی‌اش، به‌ویژه کانادا، دستخوش چرخشی عمیق شده است.

سیاست خارجی کانادا که برای دهه‌ها در چارچوب حمایت پایدار و بی‌قیدوشرط از اسرائیل تعریف می‌شد، اکنون زیر سایه اقدامات تنبیهی، پیگیری راهکار دو کشوری و احترام به نهادهای حقوق بین‌الملل بازتعریف می‌شود. این رویکرد در مقاطع حساسی مانند کارزار انتخاباتی کنست، به صحنه‌ای از رویارویی سیاسی و البته تناقض‌های رفتاری میان شعار تا عمل تبدیل شده است.

سایه حکم دیوان بین‌المللی کیفری و مرزبندی کانادا

نقطه عطف واگرایی حقوقی غرب با تل‌آویو در نوامبر ۲۰۲۴ با صدور حکم جلب بنیامین نتانیاهو و یوآو گالانت از سوی دیوان بین‌المللی کیفری به اتهام ارتکاب جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت رقم خورد. کانادا به عنوان یکی از اعضای موسس اساسنامه رُم، موضعی صریح اتخاذ کرد. مقامات فدرال تأکید کردند کانادا به تعهدات الزام‌آور بین‌المللی خود پایبند است و در صورت ورود نتانیاهو به خاک این کشور، او را بازداشت خواهد کرد.

این رویکرد، کانادا را در کنار کشورهایی چون ایرلند، اسپانیا، نروژ، بلژیک، هلند و آفریقای جنوبی قرار داد که بدون قیدوشرط از اجرای احکام لاهه دفاع کردند. در مقابل، واشینگتن صلاحیت دیوان را به چالش کشید و در میان اعضای اساسنامه رم نیز کشوری مانند مجارستان با میزبانی رسمی از نخست‌وزیر اسرائیل، در عمل حکم بازداشت بین‌المللی را نادیده گرفت.

  • انتخابات اسرائیل؛ پس از پایان رأی‌گیری چه اتفاقی می‌افتد؟

    انتخابات اسرائیل؛ پس از پایان رأی‌گیری چه اتفاقی می‌افتد؟

گام تاریخی ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵: به رسمیت شناختن کشور فلسطین

تعهد به «راهکار دو کشوری» سال‌ها گزاره‌ای کلی در ادبیات دیپلماتیک کانادا بود، اما این کشور در ۳۰ شهریور ۱۴۰۴ در اقدامی تاریخی، گام نمادین خود را تکمیل کرد و «کشور مستقل فلسطین» را به رسمیت شناخت. کانادا با این اقدام به جمع حدود ۱۵۰ کشوری پیوست که حاکمیت مستقل فلسطین را به عنوان تنها مسیر دستیابی به صلح پایدار و همسایگی امن با اسرائیل پذیرفته‌اند.

واکنش تل‌آویو به این رویکرد خشم‌آلود و تند بود. دولت نتانیاهو و دستگاه دیپلماسی اسرائیل این تصمیم را «پاداشی به تروریسم» و نقض مستقیم چارچوب مذاکرات مستقیم دوجانبه خواندند. از نگاه دولت راست‌گرای اسرائیل، پذیرش یک‌جانبه کشور فلسطین از سوی دولت‌های غربی، نه اقدامی در جهت صلح، بلکه مشروعیت‌بخشی به نیروهای ضداسرائیلی بود. در پیش گرفتن این رویکرد از سوی کانادا، تنش میان دو کشور را به فاز جدیدی وارد کرد.

  • فضای اسرائیل در آستانه انتخابات کنِسِت

    فضای اسرائیل در آستانه انتخابات کنِسِت

فشار بر شهرک‌سازی در آستانه انتخابات

تیرگی روابط در ۱۷ شهریور ۱۴۰۵ (حدود هفت هفته پیش از انتخابات) با صدور بیانیه‌ای مشترک میان کانادا و ۱۱ کشور اروپایی شامل بریتانیا، فرانسه، اسپانیا، پرتغال، لهستان، نروژ، ایرلند، ایسلند، فنلاند، دانمارک و سوئد به اوج رسید.

این بیانیه با اشاره به وخامت سریع اوضاع در کرانه باختری، موج خشونت‌های شهرک‌نشینان و انتشار مناقصه‌های ساخت‌وساز در پروژه جنجالی ایی-۱، گامی فراتر از محکومیت‌های لفظی گذاشت و اعلام کرد که این کشورها متعهدند سازوکارهای قانونی برای ممنوعیت واردات و تجارت کالاهای تولیدشده در شهرک‌های غیرقانونی تدوین و آن را اجرا کنند.

زمان‌بندی این بیانیه در کوران رقابت‌های انتخاباتی، اعتراض تند حامیان ائتلاف نتانیاهو و رسانه‌های دست‌راستی کانادا را در پی داشت، تا جایی که روزنامه‌نگارانی چون جسی کلاین، دولت لیبرال را به «دخالت مستقیم در انتخابات و تضعیف نهادهای دموکراتیک اسرائیل» متهم کردند. با این حال، اتاوا این اقدام را پیامدی گریزناپذیر از پایبندی به حقوق بین‌الملل و جلوگیری از نابودی کامل چشم‌انداز دو کشوری دانست.

هشدار عفو بین‌الملل: ضرورت فراتر رفتن از تحریم‌های نمادین

در همین حال، سازمان عفو بین‌الملل در شعبه کانادای خود با انتشار بیانیه‌ای در آستانه انتخابات هشدار داد که هیجان انتخابات نباید توجه جهانیان را از جنایات بین‌المللی، سیستم آپارتاید و الحاق غیرقانونی سرزمین‌ها منحرف کند.

عفو بین‌الملل با خطاب قرار دادن «کشورهای دارای نفوذ بر اسرائیل» به‌روشنی از دولت‌هایی نظیر کانادا خواست به اقدامات نمادین مانند تحریم کالاهای شهرک‌ها بسنده نکنند و با برقراری تحریم تسلیحاتی همه‌جانبه و پایان دادن به همکاری‌های اقتصادی موثر بر حفظ اشغالگری، اسرائیل را به تبعیت از حقوق بین‌الملل وادار کنند.

پارادوکس آسمان کانادا؛ عبور امن «بال صهیون» از فراز نیویورک

در برابر تمام این مواضع سرسختانه، رویداد شهریور ۱۴۰۵ نمادی از شکاف میان اراده سیاسی و واقعیت‌های دیپلماتیک شد.

بنیامین نتانیاهو در سفر به نیویورک برای شرکت در هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، با هواپیمای دولتی اسرائیل و بدون مواجهه با هیچ محدودیتی از حریم هوایی کانادا عبور کرد. هواپیمای حامل نخست‌وزیر اسرائیل در دست‌کم سه سفر پیشین او به آمریکای شمالی نیز از همین مسیر استفاده کرده بود و در هیچ‌یک از این موارد با ممانعت مقام‌های کانادایی روبه‌رو نشد.

نهادهای حقوقی و منتقدان چپ‌گرا این پرسش را مطرح کردند که چگونه دولتی که وعده بازداشت نتانیاهو را می‌دهد، عبور امن او را تسهیل می‌کند؟

کانادا با تکیه بر دو دلیل حقوقی به این انتقادها پاسخ داد؛ نخست، مقررات هوانوردی بین‌المللی و کنوانسیون شیکاگو که پروازهای عبوری بدون فرود را مشمول صلاحیت قضایی زمینی برای توقیف و بازداشت نمی‌داند. دوم، چارچوب مصونیت‌های مسیر تردد برای نشست‌های رسمی سازمان ملل متحد.

با این حال، این تمایز فنی مانع از آن نشد که افکار عمومی و نهادهای حقوق بشری این اتفاق را به عنوان نمادی از تعارفات سیاسی و عقب‌نشینی عملی ارزیابی نکنند.

رویکرد کانادا در قبال تحولات سیاسی اسرائیل بیش از آنکه دخالت معطوف به فرد باشد، تلاشی برای تثبیت خطوط قرمز دیپلماتیک در خاورمیانه است: حمایت بنیادین از امنیت اسرائیل در کنار طرد قاطع پروژه‌های الحاق‌گرایانه ائتلاف حاکم.

اتاوا تلاش کرده با کارت‌هایی نظیر به رسمیت شناختن فلسطین، استقبال از احکام لاهه و تحریم‌های تجاری بر شهرک‌ها، پیام انزوای ناشی از افراط‌گرایی را به جامعه اسرائیل منتقل کند، هرچند ماجرای حریم هوایی نشان می‌دهد که در تلاقی حقوق بین‌الملل و مصلحت‌های بین‌دولتی، مرز میان موضع‌گیری قاطع و انفعال عملی همواره باریک است.