آمریکا ۹ هزار نیروی نظامی و سومین ناو هواپیمابر خود را به خاورمیانه اعزام می‌کند
خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داد هم‌زمان با افزایش تنش‌ها میان تهران و واشینگتن، ارتش آمریکا در حال اعزام حدود ۹ هزار نیروی نظامی با مجموعه‌ای از ناوهای جنگی به خاورمیانه است. این اقدام می‌تواند شمار ناوهای هواپیمابر آمریکا در منطقه را تا پایان اکتبر به سه فروند برساند.
آسوشیتدپرس نوشت اقدام آمریکا در جابه‌جایی نیروها، از جمله اعزام سومین ناو هواپیمابر، در شرایطی صورت می‌گیرد که تحولات تازه بر پیچیدگی جنگ ایران افزوده و احتمال تشدید درگیری‌ها همچنان وجود دارد.
بر اساس این گزارش، ناوهایی که اکنون در مسیر خاورمیانه قرار دارند، در مجموع بیش از هفت هزار ملوان و دو هزار تفنگدار دریایی آمریکا را جابه‌جا می‌کنند.
این مجموعه شامل گروه رزمی ناو هواپیمابر تئودور روزولت می‌شود که به‌تازگی همراه با رزم‌ناو چوسین اعزام شده است.
گروه آماده عملیات آبی‌خاکی ناو ماکین آیلند نیز که شناورهای آبی‌خاکی جان پی. مورتا و انکوریج را در بر می‌گیرد، در این ماموریت حضور دارد.
اعزام این نیروها در حالی صورت می‌گیرد که گمانه‌زنی‌هایی درباره احتمال ازسرگیری حملات گسترده نظامی علیه جمهوری اسلامی و گسترش دامنه درگیری‌ها در منطقه بالا گرفته است.
اسحاق دار، وزیر امور خارجه پاکستان، گفت جمهوری اسلامی پیشنهاد کرده است پس از تشدید حملات حوثی‌های یمن، به جای اقدام نظامی، امکان تعامل سیاسی با این گروه بررسی شود؛ پیشنهادی که قرار است هفته آینده در نشست اضطراری کمیته پیمان دفاعی مکه در ریاض بررسی شود.
او در عین حال تاکید کرد که جمهوری اسلامی هنوز پیشنهاد رسمی و مکتوبی ارائه نکرده است و گفت: «هیچ پیشنهاد مکتوب و مشخصی وجود ندارد. این در حد تبادل نظر میان دو وزیر امور خارجه است.»
به گفته دار، پیشنهاد پیگیری یک راه‌حل سیاسی با حسن نیت مطرح شده و قرار است به عنوان گزینه‌ای در برابر «اقدام نظامی» مورد بررسی قرار گیرد.
این پیشنهاد در شرایطی مطرح شده است جنگ یمن بار دیگر تشدید شده و عربستان سعودی با حملات فزاینده حوثی‌ها روبه‌رو است. عربستان این گروه را به هدف قرار دادن مکه و مدینه، دو شهر مقدس مسلمانان، متهم کرده است.
دار جمعه ۱۰ مهر در یک نشست خبری گفت عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان، سه عضو پیمان دفاعی مکه، در نشست پیش رو درباره اقدامات بعدی تصمیم خواهند گرفت.
به‌گفته او، تاریخ دقیق این نشست بعدا اعلام خواهد شد.
وزیر امور خارجه پاکستان گفت حکومت ایران از حوثی‌های یمن و شبه‌نظامیان عراقی فاصله گرفته و مسعود پزشکیان، رییس‌جمهوری، و عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، هر دو خواهان حل‌وفصل این موضوع شده‌اند.
دار همچنین گفت تهران را در جریان مفاد پیمان دفاعی مکه و چگونگی پایبندی پاکستان به تعهدات خود در چارچوب این توافق قرار داده است.
بیش از شش کشور خواهان پیوستن به پیمان دفاعی مکه شده‌اند
وزیر امور خارجه پاکستان همچنین گفت بیش از شش کشور برای پیوستن به پیمان دفاعی مکه ابراز علاقه کرده‌اند. او نام این کشورها را اعلام نکرد.
به‌گفته اسحاق دار، تا زمانی که این پیمان به‌طور کامل عملیاتی نشود، امکان بررسی درخواست اعضای جدید وجود ندارد؛ فرایندی که ممکن است تا یک سال طول بکشد.
عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان ۱۶ مرداد در استانبول «پیمان دفاعی مشترک مکه» را امضا کردند. براساس این توافق، حمله به هر یک از سه کشور، حمله به هر سه عضو تلقی خواهد شد.
فرماندهان نظامی سه کشور نیز سوم مهر در ریاض دیدار و حملات حوثی‌ها به عربستان سعودی را محکوم کردند.
ارتش پاکستان روز جمعه در بیانیه‌ای اعلام کرد فرماندهان ارشد این کشور حملات حوثی‌ها به عربستان را به‌شدت محکوم کرده و همبستگی خود را با این کشور و تعهدشان به حفاظت از اماکن مقدس اسلامی اعلام کرده‌اند.
اسحاق دار همچنین درباره تنگه هرمز گفت برای عبور از این آبراه نباید هیچ‌گونه هزینه یا عوارضی دریافت شود.
تنگه هرمز که تحت محاصره قرار گرفته، به یکی از اصلی‌ترین موضوعات چانه‌زنی در تلاش‌ها برای پایان دادن به جنگ نزدیک به هفت‌ماهه میان آمریکا و جمهوری اسلامی تبدیل شده است.
خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داد هم‌زمان با افزایش تنش‌ها میان تهران و واشینگتن، ارتش آمریکا در حال اعزام حدود ۹ هزار نیروی نظامی با مجموعه‌ای از ناوهای جنگی به خاورمیانه است. این اقدام می‌تواند شمار ناوهای هواپیمابر آمریکا در منطقه را تا پایان اکتبر به سه فروند برساند.
آسوشیتدپرس نوشت اقدام آمریکا در جابه‌جایی نیروها، از جمله اعزام سومین ناو هواپیمابر، در شرایطی صورت می‌گیرد که تحولات تازه بر پیچیدگی جنگ ایران افزوده و احتمال تشدید درگیری‌ها همچنان وجود دارد.
بر اساس این گزارش، ناوهایی که اکنون در مسیر خاورمیانه قرار دارند، در مجموع بیش از هفت هزار ملوان و دو هزار تفنگدار دریایی آمریکا را جابه‌جا می‌کنند.
این مجموعه شامل گروه رزمی ناو هواپیمابر تئودور روزولت می‌شود که به‌تازگی همراه با رزم‌ناو چوسین اعزام شده است.
گروه آماده عملیات آبی‌خاکی ناو ماکین آیلند نیز که شناورهای آبی‌خاکی جان پی. مورتا و انکوریج را در بر می‌گیرد، در این ماموریت حضور دارد.
اعزام این نیروها در حالی صورت می‌گیرد که گمانه‌زنی‌هایی درباره احتمال ازسرگیری حملات گسترده نظامی علیه جمهوری اسلامی و گسترش دامنه درگیری‌ها در منطقه بالا گرفته است.
دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری ایالات متحده، ۹ مهر در مصاحبه با نشریه تایم، احتمال ازسرگیری حملات علیه حکومت ایران پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا را رد نکرد و گفت تهران سرانجام ناگزیر به عقب‌نشینی و پذیرش شروط هسته‌ای واشینگتن خواهد شد.
چشم‌انداز مذاکرات تهران و واشینگتن همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. تهران خواهان کاهش فشارهای اقتصادی، رفع محاصره دریایی و بازگشت به تفاهم‌نامه اسلام‌آباد است؛ در سوی دیگر، واشینگتن بر ضرورت برداشتن گام‌های مشخص از سوی جمهوری اسلامی در زمینه پرونده هسته‌ای تاکید دارد.
احتمال استقرار هم‌زمان سه ناو هواپیمابر آمریکا در خاورمیانه
آسوشیتدپرس به نقل از یک مقام آمریکایی گزارش داد با اعزام نیروهای جدید، ممکن است تا پایان اکتبر سه ناو هواپیمابر آمریکا به‌طور هم‌زمان در خاورمیانه مستقر باشند.
این مقام به‌دلیل حساسیت عملیات نظامی، به شرط فاش نشدن هویتش با آسوشیتدپرس گفت‌وگو کرد.
بر اساس این گزارش، با احتساب نیروهای مستقر در منطقه، شمار ملوانان و تفنگداران دریایی آمریکا در خاورمیانه به بیش از ۲۰ هزار نفر خواهد رسید. صدها فروند هواپیمای نظامی نیز در این منطقه حضور خواهند داشت.
نیروی دریایی آمریکا پیش‌تر در ماه آوریل، برای نخستین بار از سال ۲۰۰۳، سه گروه رزمی ناو هواپیمابر را به‌طور هم‌زمان در خاورمیانه مستقر کرده بود.
در حال حاضر، ناوهای هواپیمابر جورج اچ. دبلیو. بوش و جورج واشینگتن، همراه با گروه آماده عملیات آبی‌خاکی ناو باکسر، در منطقه حضور دارند.
ناو هواپیمابر جورج واشینگتن که معمولا در اقیانوس آرام مستقر است، برای جایگزینی ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن به خاورمیانه منتقل شد.
خدمه ناو آبراهام لینکلن در جریان ماموریت طولانی و دشوار خود، بیش از ۲۶۰ روز متوالی در دریا حضور داشتند. این ناو رکورد طولانی‌ترین حضور پیوسته در دریا را در دوران معاصر ثبت کرد.
آسوشیتدپرس در بخش دیگری از گزارش خود نوشت حمله نافرجام به خلبان هواپیمای فلای‌دبی و وقوع حادثه‌ای مشکوک در پایگاه هوایی فرفورد بریتانیا، به نگرانی‌ها درباره احتمال روی آوردن جمهوری اسلامی به تاکتیک‌های جنگ نامتقارن دامن زده است.
بر اساس این گزارش، برخی تحلیل‌گران احتمال می‌دهند تهران در حال تغییر راهبرد خود باشد؛ آن هم در شرایطی که آمریکا در کاهش تسلط جمهوری اسلامی بر تنگه هرمز و تسهیل صادرات نفت کشورهای حاشیه خلیج فارس پیشرفت‌هایی داشته و هم‌زمان، با اعمال محاصره دریایی، صادرات نفت ایران را متوقف کرده است.
هشتم مهر، پرواز فلای‌دبی به مقصد اسرائیل هنگام عبور از حریم هوایی اردن تغییر مسیر داد و سرانجام در فرودگاه تبوک عربستان سعودی فرود آمد.
بر پایه گزارش‌های منتشرشده، کمک‌خلبان عمانی این هواپیما با چاقو به خلبان هندی حمله کرد و قصد داشت کنترل هواپیما را به دست بگیرد و آن را ساقط کند؛ اقدامی که با مداخله مسافران ناکام ماند.
بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، ۹ مهر اعلام کرد مهاجم تحت تاثیر «اسلام‌گرایی افراطی» قرار گرفته بود.
نتانیاهو افزود اسرائیل در حال بررسی این موضوع است که آیا فرد یا گروهی کمک‌خلبان را مامور انجام این حمله کرده یا خیر.
او هشدار داد: «هر کسی که او را فرستاده باشد، بهای بسیار سنگینی خواهد پرداخت.»
در حادثه‌ای دیگر در پنجم مهر، پنج مرد بریتانیایی در نزدیکی پایگاه هوایی فرفورد به ظن ارتکاب جرائم مرتبط با تروریسم و مواد منفجره بازداشت شدند. این افراد یک روز بعد با قرار وثیقه آزاد شدند.
بریتانیا به آمریکا اجازه داده بود از بمب‌افکن‌های مستقر در این پایگاه برای حمله به مواضع موشکی جمهوری اسلامی استفاده کند.
در همین ارتباط، پلیس مبارزه با تروریسم بریتانیا ۹ مهر یک شهروند دوتابعیتی ایرانی-بریتانیایی را به ظن آماده‌سازی اقدامات تروریستی دستگیر کرد.
روایت‌ها و تصاویر ارسالی شهروندان از اعتراضات دی‌ماه در استان خوزستان نشان می‌دهد نیروهای امنیتی و سرکوبگر برای شناسایی، بازداشت و سرکوب معترضان، از زیرساخت‌ها و امکانات غیرنظامی از جمله «شبکه بهداشت و درمان» و «شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب» استفاده کرده‌اند.
بر اساس گزارش‌های رسیده به مدیابات ایران‌اینترنشنال، مدیریت شبکه بهداشت شهرستان لالی به کادر درمان دستور شناسایی معترضان را داد و در اهواز نیز خودروها، مهمانسراها و ساختمان‌های اداری شرکت نفت در اختیار نیروهای سپاه پاسداران قرار گرفت تا به کشتار معترضان بپردازند.
درگیری دوسوم استان خوزستان در اعتراضات
اعتراضات در استان خوزستان از ۱۱ دی‌ماه با تجمعات خیابانی در اهواز، ماهشهر، آبادان و خرمشهر آغاز شد و تا ۲۰ دی‌ماه ادامه یافت.
بررسی اطلاعات رسیده نشان می‌دهد دست‌کم ۱۹ شهرستان در این موج اعتراضی فعال بوده‌اند؛ از جمله اهواز، دزفول، بهبهان، ایذه، رامهرمز، شوشتر، لالی، مسجدسلیمان، باغ‌ملک، اندیمشک و شادگان.
این گستره بخش بزرگی از استانی را پوشش می‌دهد که بر اساس آخرین آمارهای رسمی با بیش از ۴.۷ میلیون نفر جمعیت، نزدیک به شش درصد جمعیت ایران، را در خود جا داده است.
ترکیب جمعیت این استان چندقومیتی شامل اقوام مختلف از جمله عرب‌ها، بختیاری‌ها، لرها، فارس‌ها، دزفولی‌ها و شوشتری‌ها بود و اوج درگیری‌ها و شدت سرکوب در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه گزارش شده است.
به‌کارگیری شبکه بهداشت برای شناسایی معترضان و تحویل مجروحان
براساس اطلاعات و تصاویر ارسالی به ایران‌اینترنشنال در شهرستان لالی با جمعیتی حدود ۷۰ هزار نفر، امیر حسن‌وند، رییس شبکه بهداشت و درمان، کادر درمان را برای شناسایی معترضان و همکاری با نیروهای امنیتی تحت فشار قرار داده بود.
بررسی سوابق و فعالیت‌های حسن‌وند نشان می‌دهد او با فرماندهان ارشد سپاه پاسداران جلسات هماهنگی مختلفی در زمان تصدی خود داشته است.
بر اساس این روایات، اقدامات صورت‌گرفته شامل تحمیل دستورالعمل‌های ایدئولوژیک بر کادر پزشکی و درمان بوده است.
علاوه بر این، موضع‌گیری آشکار علیه معترضان و ممانعت از مداوا و ارائه خدمات درمانی به مجروحان، ورود نیروهای امنیتی به مراکز درمانی و تحویل معترضان شناسایی‌شده به سپاه از دیگر اقدامات او بوده است.
شهرستان لالی در ۱۸ دی‌ماه شاهد تجمعات گسترده شهروندان بود.
در استان‌های دیگر ایران نیز ماموران امنیتی و حکومت نیروهای کادر درمان را تحت فشار قرار داده و مجبور به همکاری علیه معترضان کرده بودند. نهادهای حقوق بشری همواره نسبت به ورود نیروهای لباس‌شخصی به بیمارستان‌ها، بازداشت مجروحان روی تخت درمان و استفاده از آمبولانس‌ها برای حمل نیروهای سرکوب هشدار داده بودند.
استفاده از امکانات شرکت ملی نفت
روایت‌های شهروندان نشان می‌دهد که امکانات لجستیکی، ترابری و رفاهی شرکت نفت در خدمت عملیات سرکوب علیه معترضان در دی‌ماه قرار گرفته است.
شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب با مرکزیت اهواز، بزرگ‌ترین شرکت تابع شرکت ملی نفت ایران است که بخش زیادی از نفت و همچنین گاز کشور را تولید می‌کند و ده‌ها هزار نیروی انسانی دارد.
طبق روایت مخاطبان، در شب ۱۹ دی‌ماه در نزدیکی پارک زیتون اهواز، تعداد زیادی خودرو پیکاپ استیجاری با آرم شرکت نفت مشاهده شده و در ۲۰ دی‌ماه سرکوب خیابانی با بهره‌گیری خودروهای این شرکت انجام گرفته است.
همچنین شواهد از به‌کارگیری خودروهای شاسی‌بلند کی‌ام‌سی شرکت جهت جابه‌جایی نیروها و بازداشتی‌ها خبر می‌دهند.
از سوی دیگر، مهمانسراها و ساختمان‌های چندطبقه شرکت نفت و ترابری آن جهت استقرار و تامین غذای نیروهای سپاه خالی و تجهیز شد.
برخی شهروندان اشاره کرده‌اند که از پایگاه بسیج تندگویان (متعلق به شرکت نفت) به‌عنوان محل استراحت و سازماندهی نیروها استفاده شد.
شلیک گلوله جنگی و استفاده از امکانات شهرداری
روایت مخاطبان حاکی از شدت بالای خشونت و به‌کارگیری ابزارهای مرگبار علیه معترضان در استان خوزستان است.
طبق این گزارش‌ها، در اهواز از سلاح‌های جنگی مانند کلاشنیکف، ژ۳ و دوشکا برای شلیک مستقیم به معترضان استفاده شده است.
علاوه بر این، الگوی نظامی‌سازی و استقرار در مراکز شهری در چند منطقه دیده شد. در دزفول نیروهای مسلح در فرمانداری مستقر شدند، تک‌‌تیراندازان بر فراز ساختمان‌های بلند قرار گرفتند و شهرداری مرکزی و مساجد به محل نگهداری بازداشتی‌ها تبدیل شدند. در ماهشهر نیز نصب سلاح سنگین (رگبار) بر پشت‌بام فرمانداری گزارش شده است.
ابعاد دیگری از سرکوب شامل تعقیب مجروحان در بیمارستان‌ها بوده است. در بهبهان نیروهای امنیتی برای بازداشت معترضان تا داخل اتاق‌های عمل پیش رفتند و کادر پزشکی را تهدید کردند. در اهواز نیز شلیک گاز اشک‌آور به مراکز درمانی و بازداشت پزشکان و اینترن‌ها گزارش شده است.
هم‌زمان، بازداشت‌های گسترده در شهرهای مختلف ادامه داشت که دستگیری دست‌کم ۱۹ نفر در ایذه و انتقال آن‌ها به زندان اهواز، تهدید معترضان به اعدام در شوشتر و بازداشت کارمندان معترض شهرداری شوشتر نمونه‌هایی از آن است.
مخاطبان می‌گویند نیروهای غیرایرانی، به‌خصوص عراقیان حشد شعبی، در سرکوب شهرستان‌های خوزستان حضور داشته‌اند.
مثلث بحران در خوزستان
استان خوزستان به‌دلیل بحران‌های زیست‌محیطی از جمله تنش شدید آبی، مشکلات هورالعظیم و تنش خاکی، تبعیض اقتصادی-اجتماعی و نرخ بالای بیکاری علی‌رغم تمرکز ثروت نفتی کشور، طی سال‌های ۱۳۹۶، ۱۳۹۸ و به‌ویژه تابستان ۱۴۰۰ محل اعتراضات معیشتی و سیاسی بوده است.
رسانه‌های داخلی از جمله خبرگزاری‌های دولتی معمولا اعتراضات این منطقه را به «تنش‌های آبی» یا «تحریکات بیرونی» نسبت می‌دهند، اما شعارهای این اعتراضات از جمله «این آخرین نبرده، پهلوی برمی‌گرده» و «امسال سال خونه، سیدعلی سرنگونه» بعد سیاسی و ضدحکومتی این اعتراضات را نشان داده است.
خبرگزاری رویترز به‌نقل از دو منبع آگاه گزارش داد بررسی ظرفیت تولید اعضای اوپک‌پلاس که قرار است مبنای تعیین سهمیه تولید نفت این کشورها در سال ۲۰۲۷ باشد، به‌دلیل پیامدهای جنگ ایران به تعویق افتاده است.
رویترز جمعه ۱۰ مهر نوشت درگیری‌ها در خاورمیانه اجرای پروژه‌های افزایش ظرفیت تولید نفت برخی اعضای اوپک‌پلاس را مختل کرده و برآورد ظرفیت تولید آینده این کشورها را دشوار ساخته است.
اوپک‌پلاس در اواخر سال ۲۰۲۵ دستور بررسی ظرفیت تولید تمامی اعضای خود را پیش از تعیین سهمیه‌های سال ۲۰۲۷ صادر کرده بود. قرار بود این بررسی تا پایان سپتامبر ۲۰۲۶ (هشتم مهر) تکمیل شود.
با این حال، به‌گفته منابع رویترز، این بررسی در مهلت تعیین‌شده به پایان نرسیده است. یکی از منابع گفت انتظار می‌رود نتایج آن تا اواسط نوامبر (اواخر آبان) آماده شود.
این گزارش در شرایطی منتشر می‌شود که تنش‌های امنیتی در دو مسیر مهم انتقال انرژی جهان همچنان ادامه دارد.
طی ماه‌های اخیر، حملات سپاه پاسداران به کشتی‌های تجاری در تنگه هرمز بر نگرانی‌ها درباره امنیت کشتیرانی افزوده است.
تنگه هرمز گذرگاه باریکی میان ایران و عمان است که پیش از آغاز جنگ ایران در ۹ اسفند ۱۴۰۴، حدود یک‌پنجم نفت خام و گاز طبیعی مایع جهان از آن عبور می‌کرد.
در سوی دیگر، با گسترش دامنه تنش‌ها و ورود حوثی‌های یمن به درگیری‌های منطقه‌ای، دریای سرخ و تنگه باب‌المندب نیز به کانون نگرانی‌های امنیتی تبدیل شده‌اند.
رویترز در ادامه به‌نقل از منابع آگاه گزارش داد هنوز همه اعضای اوپک‌پلاس اطلاعات مورد نیاز برای بررسی ظرفیت تولید خود را ارائه نکرده‌اند.
این منابع به نام کشورهای مورد نظر اشاره نکردند.
تاخیر در اجرای پروژه‌های افزایش ظرفیت تولید و نبود اطلاعات کافی، روند بررسی اوپک‌پلاس را با چالش مواجه کرده است.
هدف این بررسی، ارائه ارزیابی مستقل و به‌روز از میزان نفتی است که هر کشور عضو می‌تواند به‌طور پایدار تولید کند. این ظرفیت یکی از معیارهای اصلی مذاکرات برای تعیین سهمیه‌های تولید نفت به شمار می‌رود.
تاخیر در اجرای طرح‌های توسعه‌ای می‌تواند بر برآورد ظرفیت تولید کشورها و در نتیجه، سهمیه‌های آینده آن‌ها تاثیر بگذارد.
کشورهایی که ظرفیت تولیدشان کمتر ارزیابی شود، ممکن است برای پذیرش سهمیه‌های پایین‌تر تحت فشار قرار گیرند.
در مقابل، کشورهایی که ظرفیت تولید خود را افزایش داده‌اند، احتمالا خواستار سهمیه‌های بیشتری خواهند شد.
چهارم تیر، رویترز به‌نقل از منابع آگاه گزارش داد اگر سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) با افزایش قابل‌توجه سهمیه تولید عراق موافقت نکند، بغداد خروج احتمالی از این سازمان را مورد بررسی قرار خواهد داد.
یک مقام ارشد وزارت نفت عراق در آن زمان گفت این کشور در پی جنگ ایران با بحران مالی روبه‌رو است و درخواست بغداد برای رشد چشمگیر سهمیه تولید نفت در اوپک باید به‌طور جدی مورد توجه قرار گیرد.
پیش‌تر نیز امارات متحده عربی که خواستار افزایش سهمیه متناسب با رشد ظرفیت تولید نفت خود بود، ۱۲ اردیبهشت از اوپک و اوپک‌پلاس خارج شد.
اوپک در حال حاضر از ۱۱ عضو شامل ایران، عربستان سعودی، عراق، کویت، الجزایر، لیبی، نیجریه، گابن، جمهوری کنگو، گینه استوایی و ونزوئلا تشکیل شده است.
ائتلاف اوپک‌پلاس نیز علاوه بر این کشورها، روسیه، آذربایجان، بحرین، برزیل، برونئی، قزاقستان، مالزی، مکزیک، عمان، سودان و سودان جنوبی را در بر می‌گیرد.
اسمیت ماچهر، خلبان هندی پرواز فلای‌دبی که کمک‌خلبانش در جریان پرواز دبی به تل‌آویو با چاقو به او حمله کرد، گفت با وجود جراحات توانست در کابین را برای درخواست کمک باز کند و افرادی وارد کابین شدند.
خبرگزاری رویترز جمعه ۱۰ مهر گزارش داد ماچهر در تماس تصویری حدود ۱۰ دقیقه‌ای با نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، از تخت بیمارستانی در ابوظبی جزئیات این حمله را شرح داد.
ماچهر هنگام روایت ماجرا اشک‌هایش را پاک می‌کرد. او که در تصاویر با لوله‌ای در بینی و پانسمان‌هایی روی سر و دست‌هایش دیده می‌شد، گفت: «می‌دانستم هواپیما در حال سقوط است... روی زمین افتاده بودم. به خودم گفتم در همین‌جاست، فقط بازش کن. موفق شدم و افراد وارد شدند.»
ماچهر افزود: «۱۷ سال است پرواز می‌کنم و ۱۱ سال است کاپیتان هستم. می‌دانستم هواپیما در حال سقوط است.»
نخست‌وزیر هند با انتشار ویدیو این تماس در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «گفت‌وگویی فراموش‌نشدنی با کاپیتان اسمیت؛ سرشار از غرور و احساس.»
مقام‌های اسرائیلی اعلام کردند کمک‌خلبان با چاقو به خلبان حمله کرد و ظاهرا قصد داشت هواپیما را ساقط کند. مسافران او را مهار کردند و یکی دیگر از خلبانان حاضر در هواپیما، آن را به‌طور ایمن در عربستان سعودی فرود آورد.
کمک‌خلبان چهارشنبه در اقدامی که ظاهرا با هدف سقوط هواپیمای فلای‌دبی انجام شد، با چاقو به ماچهر حمله کرد. هواپیما با ۱۷۴ سرنشین در کمتر از ۳۰ ثانیه نزدیک به ۱۴ هزار پا، معادل چهار هزار و ۲۶۷ متر، ارتفاع از دست داد.
مودی از شجاعت ماچهر تمجید کرد و گفت حضور ذهن او جان سرنشینان و اعتبار خلبانان هندی را حفظ کرد.
ماچهر که اهل گجرات، ایالت زادگاه مودی، است، گفت: «می‌دانم خدا مرا نجات داد.»
او به نخست‌وزیر هند گفت هنگام این حادثه دعایی هندو خطاب به هانومان خوانده است؛ ایزدی در آیین هندو که به شکل میمون تصویر می‌شود.
سخنگوی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، پنج‌شنبه به رویترز گفت ماچهر در حالی که خون‌آلود و روی زمین افتاده بود، موفق شد در کابین را باز کند.
این اقدام به مسافران و خدمه امکان داد کمک‌خلبان را مهار کنند و دو خلبان دیگر فلای‌دبی که در هواپیما حضور داشتند، کنترل هواپیما را در دست بگیرند و آن را در تبوک عربستان سعودی فرود آورند.
استقبال از مسافران پرواز فلای‌دبی پس از ورود به فرودگاه بن‌گوریون، هشت مهر ۱۴۰۵
یانیو هایون، یکی از مسافران اسرائیلی، گفت پس از باز شدن در کابین، همراه چند مسافر دیگر کمک‌خلبان را مهار کرد و سپس کنترل هواپیما را به سمت بالا کشید تا آن را از حالت سقوط خارج کند.
او گفت نحوه انجام این کار را از برنامه تلویزیونی «بررسی سوانح هوایی» آموخته بود.
اسحاق هرتزوگ، رییس‌جمهوری اسرائیل، اعلام کرد هایون و چهار نفر دیگر را که در مهار کمک‌خلبان، هشدار به مسافران و رسیدگی به خلبان مجروح نقش داشتند، برای دریافت نشان «قهرمانی غیرنظامی» ریاست‌جمهوری نامزد کرده است.
دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، نهم مهر گفت احتمال نقش جمهوری اسلامی در این حادثه در دست بررسی است و هشدار داد اگر دخالت تهران ثابت شود، «به‌شدت هدف قرار خواهد گرفت».
نتانیاهو نیز گفت برای اظهارنظر درباره دخالت جمهوری اسلامی هنوز زود است و تحقیقات ادامه دارد.
