شبکه آی۲۴ و کانال ۱۲ اسرائیل پنج‌شنبه ۹ مهر به نقل از یک مقام ارشد آمریکایی که نامش اعلام نشده، گزارش دادند ارتش آمریکا سومین ناو هواپیمابر و دومین واحد تفنگداران دریایی را به حوزه مسئولیت فرماندهی مرکزی ایالات متحده، سنتکام، اعزام می‌کند.
در حال حاضر، دو ناو هواپیمابر «جورج واشینگتن» و «جورج اچ. دبلیو. بوش» در منطقه مستقر هستند.
دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، بار دیگر تاکید کرد که حل مساله هسته‌ای ایران یکی از شروط اساسی هر توافق است. او همچنین احتمال ازسرگیری حملات گسترده نظامی پس از انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر را رد نکرد و گفت تهران سرانجام ناگزیر به عقب‌نشینی و پذیرش شروط هسته‌ای آمریکا خواهد شد.
بخش عمده‌ای از مصاحبه مفصل ترامپ با نشریه تایم که پنج‌شنبه ۹ مهر منتشر شد به جنگ ایران، مذاکرات برای پایان دادن به درگیری، بازگشایی تنگه هرمز، محاصره دریایی و برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی اختصاص دارد. او در این گفت‌وگو بر مواضع روزهای اخیر خود تاکید و آنها را تکرار کرد.
رییس‌جمهوری آمریکا در این گفت‌وگو به روشنی گفت که از نگاه او مساله تعیین‌کننده، برنامه هسته‌ای ایران است.
ترامپ گفت ایران نباید به سلاح هسته‌ای دست پیدا کند و این موضوع را یکی از هدف اصلی عملیات نظامی و فشار اقتصادی آمریکا علیه جمهوری اسلامی دانست.
رییس‌جمهوری آمریکا افزود: «ایران نمی‌تواند قدرت هسته‌ای داشته باشد، چون آنها دیوانه‌اند و نمی‌توانید اجازه دهید آدم‌های دیوانه سلاح هسته‌ای داشته باشند.»
با ناکام ماندن تلاش‌های میانجی‌گرانه اخیر قطر، اکنون اختلاف اصلی دو طرف بر سر ترتیب و ماهیت امتیازها باقی مانده است: تهران خواهان کاهش فشار اقتصادی، رفع محاصره و بازگشت به تفاهم‌نامه اسلام‌آباد است، در حالی که واشینگتن خواهان اقدام مشخص جمهوری اسلامی در زمینه برنامه هسته‌ای است.
ترامپ در عین حال با تاکید بر اینکه عجله‌ای برای توافق ندارد، گفت با ادامه محاصره و محدود شدن درآمدهای نفتی، موقعیت حکومت ایران به مرور ضعیف‌تر می‌شود و در نتیجه آمریکا می‌تواند برای گرفتن امتیازهای بیشتر صبر کند.
او گفت جمهوری اسلامی خواهان توافق است، اما پیشنهاد ارائه‌شده برای او قابل قبول نیست و به همین دلیل آن را نپذیرفته است.
ترامپ فشار اقتصادی را یکی از دلایل تمایل تهران به توافق دانست و گفت جمهوری اسلامی اکنون خواهان بازگشایی فوری تنگه هرمز است، زیرا به درآمد حاصل از صادرات نفت نیاز دارد.
با این حال، او گفت صرف بازگشایی تنگه هرمز و پایان محاصره برای توافق کافی نیست و پیشنهاد کنونی تهران را نخواهد پذیرفت.
ترامپ وضعیت تنگه هرمز را یکی از دلایل اصلی تضعیف موقعیت ایران توصیف کرد. به‌گفته او، حکومت ایران ابتدا تصور می‌کرد با مختل کردن عبور کشتی‌ها از تنگه هرمز می‌تواند بر اقتصاد جهانی فشار وارد کند، اما آمریکا در واکنش، محاصره‌ای دریایی علیه ایران برقرار و هم‌زمان امکان عبور نفتکش‌های دیگر کشورها را فراهم کرده است.
او افزود آمریکا اکنون «کنترل کامل» تنگه هرمز را در اختیار دارد و حجم زیادی از نفت دوباره از این آبراه عبور می‌کند. ترامپ گفت تنها ایران است که نمی‌تواند مانند گذشته نفت خود را صادر کند و همین مساله یکی از مهم‌ترین منابع درآمدی تهران را هدف قرار داده است.
رییس‌جمهوری آمریکا گفت جمهوری اسلامی با بستن تنگه در واقع «خودش را فریب داد»، زیرا هدف تهران ایجاد مشکل برای اقتصاد جهانی بود، اما واشینگتن شرایط را به‌گونه‌ای تغییر داد که دیگر کشورهای منطقه بتوانند نفت خود را صادر کنند و در مقابل، درآمد نفتی ایران محدود شود.
او بار دیگر محاصره ایجادشده از سوی آمریکا را یک «دیوار فولادین» توصیف کرد.
عربستان، اسرائیل و تحولات خاورمیانه
ترامپ در بخش دیگری از این مصاحبه به مسائل خاورمیانه و مناسبات منطقه‌ای پرداخت و با تاکید بر اهمیت روابط واشینگتن با کشورهای عربی منطقه و همکاری آنها با آمریکا، تحولات جاری را بخشی از بازآرایی گسترده‌تر منطقه دانست.
او گفت:«اگر من رییس‌جمهوری نبودم، عربستان سعودی الان وجود نداشت. اسرائیل هم وجود نداشت. چند کشور دیگر هم وجود نداشتند و از روی کره زمین محو شده بودند.»
رییس‌جمهوری آمریکا بار دیگر بر رویکرد خود مبنی بر استفاده از قدرت آمریکا برای پایان دادن به جنگ‌ها دفاع کرد و گفت هدفش رسیدن به توافق‌هایی است که درگیری‌ها را متوقف کند.
از روسیه و چین تا کوبا و ونزوئلا
در بخش مربوط به جنگ روسیه و اوکراین نیز ترامپ گفت با ولودیمیر زلنسکی درباره موضوعات مختلف، از جمله مسائل نظامی و سامانه‌های پاتریوت، گفت‌وگو کرده است. او در عین حال تأکید کرد که خواسته اصلی‌اش رسیدن روسیه و اوکراین به توافق است. ترامپ با اشاره به شمار بالای کشته‌شدگان جنگ گفت در ماه‌های اخیر ده‌ها هزار نفر، عمدتاً سرباز، کشته شده‌اند و ادامه این وضعیت را تأسف‌بار خواند.
ترامپ درباره دیدارهای اخیرش با شی جین پینگ، رییس‌جمهوری چین گفت درباره تایوان زمان زیادی صرف نشده و شی به‌خوبی از موضع او آگاه است.
او همچنین گزارش‌ها درباره نامناسب بودن وضعیت جسمانی رییس‌جمهوری چین را رد کرد و گفت طی دو روز دیدارهای فشرده، شی را در «سلامت کامل» دیده است.
ترامپ درباره کوبا گفت تصور نمی‌کند برای تغییر وضعیت این کشور نیازی به اقدام نظامی باشد و پیش‌بینی کرد واشینگتن و هاوانا بتوانند به توافق برسند. او گفت کوبا در شرایط بسیار دشواری قرار دارد و آمریکا خواهان «باز کردن» این کشور و فراهم شدن امکان ارتباط بیشتر آمریکایی‌های کوبایی با آن است.
ترامپ همچنین چند بار به ونزوئلا اشاره کرد و از عملکرد دولت خود در قبال این کشور دفاع و از خبرنگاران انتقاد کرد که به اندازه کافی درباره موفقیت آمریکا در ونزوئلا سوال نکرده‌اند.
هوش مصنوعی و اقتصاد آمریکا
یکی دیگر از موضوعات مهم گفت‌وگو هوش مصنوعی بود. ترامپ گفت دیگر ترجیح می‌دهد به جای AI، اصطلاح «SI» یا «Super Intelligence»، ابرهوش، را به کار ببرد زیرا به اعتقاد او واژه «مصنوعی» ممکن است معنای «جعلی» بدهد، در حالی که این فناوری واقعی و بسیار قدرتمند است.
او گفت آمریکا در این حوزه از چین جلوتر است و نمی‌خواهد با ایجاد محدودیت‌های گسترده، این برتری را از دست بدهد. به‌گفته ترامپ، آمریکا نباید فناوری خود را در شرایطی که پیشتاز است، به روی رقبا باز کند.
بخش قابل توجهی از مصاحبه تایم با رییس‌جمهوری آمریکا به اقتصاد آمریکا اختصاص داشت.
ترامپ در این مصاحبه گفت رشد اقتصادی در نهایت می‌تواند بدهی آمریکا را کاهش دهد. او از بالا بودن نرخ‌های بهره به‌شدت انتقاد کرد و گفت آمریکا، به‌دلیل قدرت اقتصادی و موقعیت بین‌المللی خود، باید پایین‌ترین نرخ بهره جهان را داشته باشد.
او همچنین بار دیگر از تعرفه‌ها دفاع کرد و گفت سیاست تعرفه‌ای باعث شده شرکت‌ها برای اجتناب از پرداخت تعرفه، کارخانه و تولید خود را به آمریکا منتقل کنند و حجم سرمایه‌گذاری صنعتی و ایجاد ظرفیت‌های تولیدی جدید در آمریکا بسیار بال برود.
انتخابات میان‌دوره‌ای و دموکرات‌ها
ترامپ گفت قصد دارد در انتخابات میان‌دوره‌ای در کارزارهای انتخاباتی برای نامزدهای جمهوری‌خواه شرکت کند زیرا حضور او می‌تواند به پیروزی آنها کمک کند.
وقتی از احتمال از دست رفتن کنترل مجلس نمایندگان پرسیده شد، گفت اگر دموکرات‌ها «سراغ او بروند»، او نیز مقابله خواهد کرد.
ترامپ همچنین نظرسنجی‌هایی را که از کاهش محبوبیت او حکایت دارند «جعلی» خواند و گفت اگر امروز نامزد انتخابات می‌شد، رقبای خود را با اختلاف زیادی شکست می‌داد.
او درباره زهران ممدانی، شهردار نیویورک نیز موضع دوگانه‌ای اتخاذ کرد و گفت شخصا از او خوشش می‌آید و با او رابطه خوبی دارد، اما سیاست‌های اقتصادی‌اش را نادرست می‌داند، به‌ویژه سیاست‌هایی که به گفته ترامپ ممکن است ثروتمندان و شرکت‌های بزرگ را به ترک نیویورک ترغیب کند.
کاخ سفید، مرکز کندی و عفو اعضای دولت
بخش پایانی مصاحبه تا حد زیادی به پروژه‌های ساختمانی ترامپ اختصاص داشت. او گفت کاخ سفید هنگام بازگشتش در وضعیت نامناسبی قرار داشته و بازسازی آن را بخشی از حفظ نماد ملی آمریکا می‌داند.
ترامپ درباره ساخت سکوی جدید فرود بالگرد، سالن رقص و تعمیرات گسترده ساختمان توضیح داد و گفت بخشی از هزینه‌ها را شخصا یا از طریق شرکت‌های خصوصی تامین کرده است.
او همچنین گفت مرکز کندی از نظر فیزیکی و مالی با مشکلات جدی روبه‌روست اما حاضر نشد تعهد دهد که تحت هیچ شرایطی ساختمان آن تخریب نخواهد شد. ترامپ در عین حال تاکید کرد که می‌تواند این مجموعه را بازسازی و برای آن منابع مالی جذب کند.
ترامپ در پاسخ به پرسشی درباره احتمال عفو اعضای دولتش پیش از پایان دوره ریاست‌جمهوری، نیز گفت چنین اقدامی را انجام خواهد داد و برای توجیه آن به عفوهای جو بایدن اشاره کرد.
او در عین حال در پایان از جهت‌گیری پرسش‌های مجله تایم انتقاد کرد و گفت بیشتر سوالات منفی بوده‌اند و به دستاوردهایی که او برای دولت خود قائل است، از جمله در سیاست خارجی، اقتصاد و بازسازی کاخ سفید، توجه کافی نشده است.
مدال‌های بازی‌های آسیایی آیچی–ناگویا با طراحی دایسوکه شیبا، شکلی نامتقارن و شبیه تکه‌های یک دایره شکسته دارند. این طراحی نماد وحدت در عین تفاوت فرهنگ‌های آسیایی و مسیر پر فراز و نشیب ورزشکاران است. فلز مدال‌ها نیز بخشی از وسایل الکترونیکی بازیافتی تامین شده است.
مدال‌ها شاید یکی از ماندگارترین نمادهای هر دوره از بازی‌های آسیایی باشند؛ چیزی که بعد از پایان مسابقات، خاموش شدن مشعل و خالی شدن ورزشگاه‌ها، برای ورزشکار باقی می‌ماند.
به همین دلیل هم میزبان‌ها معمولا سعی می‌کنند در طراحی مدال، بخشی از هویت، تاریخ و فرهنگ خودشان را به نمایش بگذارند. مثلا در دوره قبلی بازی‌های آسیایی در هانگژوی چین، مدال‌ها «شان‌شویی»، یعنی «کوه و آب»، نام داشتند. طراحی آنها از طبیعت هانگژو و همچنین «کونگ»، یکی از اشیای مشهور یشمی فرهنگ باستانی لیانگ‌ژو، الهام گرفته بود. روی مدال هم تصویری انتزاعی از تپه‌ها، دریاچه و منظره هانگژو دیده می‌شد.
حالا ژاپن برای بازی‌های آسیایی آیچی–ناگویا مسیر متفاوتی را انتخاب کرده است؛ مدالی که شاید در نگاه اول ساده به نظر برسد، اما وقتی از نزدیک به آن نگاه می‌کنیم، شکلش کاملا معمولی نیست.
این مدال یک دایره کامل نیست. لبه‌ها نامتقارن‌اند و بعضی قسمت‌ها طوری طراحی شده‌اند که انگار یک صفحه دایره‌ای شکسته و این مدال، یکی از تکه‌های باقی‌مانده آن است. پشت این طراحی هم یک داستان جالب وجود دارد.
طراح مدال‌ها، دایسوکه شیبا، طراح و مدیر خلاق ژاپنی و بنیان‌گذار شرکت مری بیتل است. او ابتدا در دانشگاه کوبه در رشته مهندسی عمران تحصیل کرد و بعد در موسسه طراحی وانتان، طراحی داخلی خواند. مدتی هم به‌عنوان مدیر در یک دفتر طراحی فعالیت کرد و در سال ۲۰۱۶ شرکت خودش را راه‌اندازی کرد.
شیبا در زمینه طراحی گرافیک و تایپوگرافی هم سابقه دارد و آثارش طی چند سال در سالنامه تایپوگرافی ژاپن برگزیده یا پذیرفته شده‌اند. طراحی پلاک خودرو شهر ساکای نیز از جمله کارهای اوست که در سال ۲۰۲۲ جایزه برتر را دریافت کرد.
اما برای طراحی مدال‌های این بازی‌ها، او سراغ یک روش نسبتا غیرمعمول رفت. در جریان طراحی، صفحات دایره‌ای سرامیکی را بارها و بارها واقعا شکست تا ببیند یک دایره وقتی می‌شکند، چه فرم‌هایی به وجود می‌آورد. این آزمایش آن‌قدر ادامه پیدا کرد تا به شکلی رسید که از نظر بصری مناسب بود و همان فرم، پایه طراحی نهایی مدال شد.
اما چرا یک مدال شکسته؟
ایده اصلی از شعار بازی‌های آیچی–ناگویا یعنی «IMAGINE ONE ASIA» یا «یک آسیای واحد را تصور کن» گرفته شده است. ایده این است که ما انسان‌ها در اصل یک جمع واحد هستیم، اما با زبان‌ها، فرهنگ‌ها و هویت‌های بسیار متفاوت زندگی می‌کنیم؛ درست مثل تکه‌هایی که از یک شکل واحد جدا شده‌اند. ورزش دوباره این تکه‌های متفاوت را کنار هم قرار می‌دهد.
این شکستگی در عین حال به خود ورزشکار هم مربوط می‌شود. ورزشکاری که به این مسابقات رسیده، احتمالا بارها در مسیرش شکست خورده، ناامید شده، آسیب دیده، دوباره تمرین کرده و از نو شروع کرده است. طراح می‌گوید این تلاش‌ها و تجربه‌ها را می‌توان مثل «تکه‌ها» دید؛ تکه‌هایی که در نهایت کنار هم قرار می‌گیرند و به یک «بلور» یا یک نتیجه نهایی تبدیل می‌شوند: مدال. حتی پرداخت سطح مدال و تفاوت بافت قسمت‌های مختلف آن هم بخشی از همین مفهوم است؛ چیزهایی که متفاوت‌اند، اما در نهایت یک کل واحد را تشکیل می‌دهند.
خود مدال هم نسبتا بزرگ و سنگین است؛ قطر آن ۸۰ میلی‌متر و ضخامتش پنج میلی‌متر است. مدال طلا حدود ۲۶۵ گرم وزن دارد. البته مثل بسیاری از مدال‌های ورزشی امروز، از طلای خالص ساخته نشده است؛ پایه آن نقره خالص است که با دست‌کم یک گرم طلا روکش شده است. مدال نقره حدود ۲۶۴ گرم و از نقره خالص است و مدال برنز حدود ۲۲۲ گرم وزن دارد و از آلیاژی شامل ۹۵ درصد مس و پنج درصد روی ساخته شده است.
یک ویژگی دیگر هم به موضوع محیط زیست برمی‌گردد. بخشی از فلز مورد استفاده برای ساخت این مدال‌ها از وسایل الکترونیکی کوچک و مستعملی استخراج شده است که با همکاری شهرداری‌های شرکت‌کننده در پروژه بازیافت آیچی–ناگویا جمع‌آوری شده‌اند. اما طراحی فقط به خود مدال محدود نمی‌شود.
روی روبان مدال هم یکی از نمادهای مهم استان آیچی دیده می‌شود: «کاکیتسوباتا». کاکیتسوباتا نوعی زنبق ژاپنی با گل‌های بنفش و آبی است و گل رسمی استان آیچی محسوب می‌شود. این گل ارتباط فرهنگی عمیقی با منطقه دارد و در ادبیات کلاسیک ژاپن هم شناخته شده است. در طراحی روبان، هم سیلوئت گل کاکیتسوباتا و هم خطوط منحنی برگ‌های بلند و باریک آن استفاده شده است. برگزارکنندگان می‌گویند فرم نرم و در عین حال مقاوم این گیاه، قرار است یادآور قدرت همراه با انعطاف ورزشکاران باشد و در عین حال بخشی از فرهنگ آیچی را به جهان معرفی کند.
خبرگزاری رویترز به‌نقل از منابع آگاه گزارش داد نمایندگان دولت سوریه و حزب‌الله لبنان برای کاهش تنش‌ها، مذاکرات محرمانه‌ای در ترکیه برگزار کردند، اما نارضایتی جمهوری اسلامی از حضور نداشتن در این نشست، مانع اصلی دستیابی دو طرف به توافق نهایی شد.
شش منبع از جمله دو مقام سوری، یک مقام آمریکایی و یک منبع ارشد امنیتی لبنان نزدیک به حزب‌الله پنج‌شنبه ۹ مهر گفتند مقام‌های اطلاعاتی و وزارت خارجه سوریه و نمایندگان حزب‌الله در ماه گذشته میلادی دست‌کم یک بار به‌صورت محرمانه با یکدیگر دیدار کردند.
به‌گزارش رویترز، این نشست به دعوت نهادهای امنیتی و اطلاعاتی ترکیه و با هدف کاهش تنش‌ها میان دو طرف برگزار شد.
منابع رویترز به‌دلیل حساسیت موضوع خواستند هویت‌شان فاش نشود.
این رسانه در ادامه نوشت جمهوری اسلامی که حامی اصلی حزب‌الله به شمار می‌رود، در این مذاکرات حضور نداشت.
منبع امنیتی لبنانی گفت حزب‌الله با اطلاع تهران در نشست حضور یافت، اما مقام‌های جمهوری اسلامی از اینکه به‌طور مستقیم در مذاکرات حضور نداشتند، ناراضی بودند.
او افزود احمد الشرع، رییس‌جمهوری سوریه، در شرایط کنونی برقراری هرگونه رابطه مستقیم با حکومت ایران را رد کرده است.
به‌گفته این منبع لبنانی، نارضایتی تهران مهم‌ترین مانع دستیابی دو طرف به توافق نهایی و دلیل منتشر نشدن بیانیه‌ای درباره این نشست بود.
حزب‌الله در جریان جنگ داخلی سوریه، سال‌ها در کنار سپاه پاسداران برای دفاع از حکومت بشار اسد به این کشور نیرو اعزام می‌کرد.
پس از سرنگونی حکومت اسد در آذر ۱۴۰۳، تنش‌ها میان دولت جدید سوریه و حزب‌الله افزایش یافت.
دمشق این گروه نیابتی حکومت ایران را به انتقال تسلیحات از خاک سوریه متهم کرده است.
۲۵ تیر، وزارت کشور سوریه اعلام کرد محموله‌ای شامل موشک‌های دوربرد، موشک‌های هدایت‌شونده ضدزره و پهپادهای متعلق به حزب‌الله را پیش از ورود به خاک این کشور، در مرز عراق توقیف کرده است.
دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، در ماه‌های گذشته پیشنهاد کرده است مسئولیت مقابله با اقدامات بی‌ثبات‌کننده حزب‌الله به نیروهای دولتی سوریه سپرده شود.
در نشست حزب‌الله و دولت سوریه چه گذشت؟
رویترز در ادامه گزارش داد مذاکرات حزب‌الله و دمشق بر حل اختلافات و کاهش تنش‌ها متمرکز بود و «به‌خوبی پیش رفت».
یکی از مقام‌های سوری گفت دو طرف توافق کردند که خصومتی با یکدیگر ندارند. به‌گفته او، دمشق همچنین به حزب‌الله اطمینان داد برای خلع سلاح این گروه در لبنان مداخله نظامی نخواهد کرد.
در مقابل، مقام‌های سوری از حزب‌الله خواستند برای جلوگیری از قاچاق تسلیحات از مرز دو کشور همکاری کند و هسته‌های مخفی باقی‌مانده خود را، به‌ویژه در جنوب سوریه، منحل کند.
این مقام افزود نمایندگان حزب‌الله به درخواست دمشق برای توقف قاچاق تسلیحات و انحلال هسته‌های این گروه در سوریه پاسخ مستقیمی ندادند، اما متعهد شدند در امور داخلی سوریه دخالت نکنند.
دولت سوریه سه‌شنبه هفتم مهر از شناسایی و بازداشت اعضای یک هسته وابسته به حزب‌الله در جنوب این کشور خبر داد و اعلام کرد آنها برای شلیک راکت آماده می‌شدند.
در مقابل، حزب‌الله هشتم مهر هرگونه ارتباط با این هسته را رد کرد و گفت حضوری در خاک سوریه ندارد و در فعالیت‌های امنیتی یا نظامی در این کشور مشارکت نمی‌کند.
پیشرفت در مذاکرات بدون دستیابی به توافق نهایی
منبع امنیتی لبنانی به رویترز گفت دولت سوریه و حزب‌الله در زمینه مسائل امنیتی «پیشرفت زیادی» داشته‌اند.
او افزود حزب‌الله در پی محافظت از خود در برابر تهدیدهای احتمالی است. این منبع به‌طور مشخص به نگرانی این گروه از حمله احتمالی نیروهای سوری به مواضع حزب‌الله در خاک لبنان اشاره کرد.
با این حال، مقام سوری و منبع لبنانی تاکید کردند دو طرف هنوز به توافق نهایی نرسیده‌اند و برنامه‌ای برای انتشار بیانیه درباره این مذاکرات وجود ندارد.
بر اساس این گزارش، تماس‌های دولت سوریه و حزب‌الله با میانجیگری ترکیه از حدود دو ماه پیش آغاز شده بود.
رویترز نوشت ترکیه که از متحدان اصلی الشرع به شمار می‌رود، برای برگزاری این نشست تلاش کرد تا نقشی مستقیم در کاهش تنش‌ها میان دولت سوریه و حزب‌الله ایفا کند.
این خبرگزاری نتوانست تایید کند نشست اخیر در کدام شهر ترکیه برگزار شده، چه مدت طول کشیده و آیا پیش یا پس از آن، دیدارهای دیگری میان نمایندگان دولت سوریه و حزب‌الله صورت گرفته است یا خیر.
دو طرف پیش‌تر آمادگی خود را برای گفت‌وگو اعلام کرده بودند. اسعد شیبانی، وزیر امور خارجه سوریه، ماه ژوئیه گفته بود دمشق آماده دیدار با نمایندگان حزب‌الله است.
یک ماه بعد نیز نعیم قاسم، دبیرکل حزب‌الله، در یک سخنرانی تلویزیونی اعلام کرد این گروه مخالفتی با دیدار با رهبران سوریه ندارد.
مایک دولان، سردبیر ارشد بخش مالی و بازارهای خبرگزاری رویترز، در تحلیلی نوشت تلاش اندی برنهام، نخست‌وزیر بریتانیا، برای گسترش روابط با اتحادیه اروپا و حتی پیوستن دوباره به این اتحادیه، ممکن است پیامدهای گسترده‌ای برای اقتصاد این کشور و بازارهای مالی داشته باشد.
دولان در این مطلب که پنج‌شنبه ۹ مهر منتشر شد، تاکید کرد حتی مطرح شدن احتمال بازگشت بریتانیا به اتحادیه اروپا می‌تواند بر ارزش پوند، سرمایه‌گذاری و بازارهای مالی این کشور تاثیر چشمگیری بگذارد.
به نوشته او، بهبود روابط با اتحادیه اروپا از زمان بازگشت حزب کارگر به قدرت در سال ۲۰۲۴، بخشی از سیاست‌های دولت بریتانیا بوده است، اما تحولات ژئوپلیتیکی ۱۸ ماه گذشته و تغییر نخست‌وزیر، اکنون به این سیاست شتاب تازه‌ای بخشیده‌اند.
دولان افزود در شرایطی که حتی کانادا برای تقویت همکاری میان «قدرت‌های میانی» جهان، احتمال عضویت وابسته در اتحادیه اروپا را بررسی می‌کند، تشدید رقابت میان قدرت‌های بزرگ اقتصادی و نظامی، خطر انزوای بریتانیا را افزایش داده است.
از گسترش روابط تا عضویت مجدد
برنهام که در همه‌پرسی سال ۲۰۱۶ از ماندن بریتانیا در اتحادیه اروپا حمایت کرده بود، هفتم مهر در کنفرانس سالانه حزب کارگر خواستار بررسی دوباره روابط بلندمدت کشورش با شرکای اروپایی شد.
او اعلام کرد تمامی گزینه‌ها، از گسترش همکاری‌ها گرفته تا بازگشت به بازار واحد اروپا و ارائه درخواست عضویت مجدد، باید مورد بررسی حزب کارگر و افکار عمومی قرار گیرند.
نخست‌وزیر بریتانیا در مصاحبه‌های بعدی نیز بر موضع خود تاکید کرد و گفت لغو کامل برگزیت همچنان یکی از گزینه‌هاست.
با این حال، بازگشت بریتانیا به اتحادیه اروپا با موانع متعددی مواجه است.
دولت‌های اروپایی تاکنون تمایل چندانی به آغاز دوباره مذاکرات عضویت نشان نداده‌اند، مخالفت‌های داخلی همچنان جدی است و چنین فرایندی می‌تواند سال‌ها طول بکشد و هزینه‌های قابل توجهی داشته باشد.
با وجود این موانع، دولان معتقد است چرخش سیاست بریتانیا، حتی پیش از تحقق عضویت مجدد، می‌تواند توجه سرمایه‌گذاران را جلب کند و بازارهای مالی را تحت تاثیر قرار دهد.
پیامدهای اقتصادی برگزیت؛ کاهش تولید و تجارت
برنهام در سخنرانی خود تاکید کرد: «برگزیت بیش از آنکه سودمند باشد، به کشور آسیب رسانده است.»
به نوشته سردبیر ارشد بخش مالی رویترز، بیش از یک دهه پس از همه‌پرسی خروج از اتحادیه اروپا، این دیدگاه در میان بخش قابل توجهی از افکار عمومی و بسیاری از اقتصاددانان طرفدار دارد.
هم‌زمان با سالگرد همه‌پرسی در ژوئن، گزارش‌های متعددی درباره پیامدهای اقتصادی برگزیت منتشر شده است.
اگرچه هم‌زمانی اجرای برگزیت با بحران همه‌گیری کرونا در سال ۲۰۲۰، تفکیک آثار اقتصادی این دو رویداد را دشوار کرده، اختلاف‌نظر اصلی اقتصاددانان اکنون بر سر میزان آسیب برگزیت به اقتصاد و تجارت بریتانیاست، نه اصل وقوع آن.
بر اساس برآوردهای دفتر مسئولیت بودجه بریتانیا، انتظار می‌رود برگزیت بهره‌وری این کشور را در مجموع چهار درصد و میزان واردات و صادرات را در بلندمدت ۱۵ درصد کاهش دهد.
برخی برآوردهای دیگر نشان می‌دهند برگزیت ممکن است تولید ناخالص داخلی بریتانیا را بین شش تا هشت درصد کاهش داده باشد.
دولان در ادامه به مشکلات تجاری و مالی ناشی از افزایش تشریفات اداری، محدودیت‌های رفت‌وآمد و ایجاد دوباره موانع تجاری میان بریتانیا و بزرگ‌ترین شریک تجاری این کشور اشاره کرد.
او افزود برگزیت حتی به یکی از اصلی‌ترین اهداف حامیانش، یعنی کاهش مهاجرت، نیز دست نیافت؛ زیرا شمار کلی مهاجران کاهش چشمگیری پیدا نکرد و عمدتا ترکیب کشورهای مبدا آنها دستخوش تغییر شد.
افزایش حمایت عمومی از بازگشت به اتحادیه اروپا
نظرسنجی‌های اخیر نشان می‌دهند بخش قابل توجهی از شهروندان بریتانیا از تصمیم خروج از اتحادیه اروپا پشیمان هستند؛ موضوعی که به اعتقاد سردبیر ارشد بخش مالی رویترز می‌تواند پشتوانه سیاسی برنهام برای مطرح کردن دوباره عضویت در این اتحادیه باشد.
بر اساس نظرسنجی موسسه یوگاو که اوایل سپتامبر منتشر شد، ۵۵ درصد پاسخ‌دهندگان برگزیت را تصمیمی اشتباه دانستند، در حالی که ۲۱ درصد نظر مخالف داشتند و ۱۱ درصد موضع مشخصی نگرفتند.
نظرسنجی دیگری حاکی از آن است که حدود ۵۵ درصد پاسخ‌دهندگان از پیوستن دوباره بریتانیا به اتحادیه اروپا حمایت می‌کنند.
همچنین نظرسنجی موسسه ایپسوس در اوایل سال جاری نشان داد ۵۲ درصد شهروندان موافق ارائه درخواست عضویت مجدد بودند و ۳۳ درصد ترجیح می‌دادند بریتانیا خارج از اتحادیه باقی بماند.
احتمال تغییر مسیر بازارهای مالی و تقویت پوند
به نوشته دولان، سخنرانی برنهام در ابتدا واکنش چشمگیری در بازارهای مالی ایجاد نکرد و توجه سرمایه‌گذاران بیشتر معطوف به اصلاحات نظام بازنشستگی، خدمات مراقبت اجتماعی و دیگر برنامه‌های داخلی دولت بود.
او یادآور شد پوند بزرگ‌ترین قربانی همه‌پرسی سال ۲۰۱۶ بود و شاخص نرخ موثر آن تنها در سه ماه پس از رای به خروج، ۱۴ درصد سقوط کرد.
حدود یک دهه طول کشید تا این شاخص بار دیگر به سطح پیش از همه‌پرسی نزدیک شود. با این حال، ارزش پوند همچنان در برابر دلار و یورو حدود ۱۰ درصد پایین‌تر از آن دوره است.
از نگاه دولان، چالش دشوارتر، جبران عملکرد ضعیف بازار سهام بریتانیا در دهه گذشته است. ارزش‌گذاری سهام شرکت‌های بریتانیایی همچنان در مقایسه با شرکت‌های منطقه یورو پایین‌تر است؛ شکافی که از آن با عنوان «تخفیف برگزیت» یاد می‌شود.
آناتول کالتسکی، اقتصاددان موسسه تحقیقاتی گِیوکال، معتقد است سخنرانی برنهام ممکن است به نقطه عطفی برای اقتصاد بریتانیا و آغاز دوره‌ای مثبت برای دارایی‌های مالی مبتنی بر پوند تبدیل شود.
او گفت: «این‌ها مسائل بزرگی هستند که تعیین خواهند کرد بریتانیا در دهه‌های آینده شکوفا خواهد شد یا با ناکامی روبه‌رو می‌شود.»
دولان در پایان نوشت شاید یک دهه سردرگمی در بریتانیا رو به پایان باشد؛ آن هم در زمانی که تحولات جهانی، تصمیم‌گیری درباره آینده این کشور را دشوارتر کرده‌اند.
شهروندان در پیام‌هایی به ایران‌اینترنشنال، از ناتوانی در پرداخت هزینه‌های دندانپزشکی و تحمل ماه‌ها و حتی سال‌ها درد گفتند. برخی اشاره کردند به دلیل ناتوانی مالی، به جای ترمیم دندان، ناچار به کشیدن آن شده‌اند.
در این پیام‌ها، دندانپزشکی از یک خدمت درمانی به کالایی لوکس تبدیل شده است؛ کالایی که کارمندان و بازنشستگان با حقوق حدود ۲۰ میلیون تومانی از عهده آن برنمی‌آیند.
برخی می‌گویند هزینه درمان یک یا چند دندان از کل حقوق ماهانه‌شان بیشتر است و حتی برای درمان فرزندان خود پول کافی ندارند.
شهروندان در پیام‌های خود هزینه‌های متفاوتی درباره خدمات دندانپزشکی، بسته به شهر و محل اقامت خود و نوع کلینک و مطبی که به آن مراجعه کرده‌اند، ارائه دادند.
برخی از رقم‌های ۱۰ و ۱۲ میلیون تومانی هزینه‌های عصب‌کشی گفتند و تاکید کردند حتی اگر در ماه چیزی نخورند، باز هم نمی‌توانند به دندانپزشکی بروند.
هزینه ایمپلنت بسته به کشور سازنده، جنس آن و دستمزد پزشک بسیار متغیر است. اما مجموع هزینه پایه یک ایمپلنت و روکش آن در برندهای اقتصادی و متفرقه، حدود ۴۰ میلیون تومان آب می‌خورد.
کشیدن دندان معمولی (قدامی و خلفی) بین یک و نیم تا چهار میلیون و جراحی دندان عقل بین دو و نیم تا شش میلیون تومان هزینه دارد.
هزینه پر کردن دندان هم بسته به نوع پوسیدگی، بین حدود دو تا هشت میلیون تومان متغیر است.
علاوه بر این هزینه‌ها، شهروندی از تبریز نوشت فقط برای تهیه عکس و دارو برای دندان‌دردش دو میلیون تومان خرج کرده است.
مسکن به جای درمان
با توجه به این هزینه‌های سنگین، شماری از شهروندان گفتند برای تسکین درد به مسکن پناه می‌برند.
مخاطبی نوشت روزی هشت قرص مسکن مصرف می‌کند، چون با وضعیت اقتصادی کنونی، جرات نمی‌کند حتی به مطب دندانپزشکی نزدیک شود.
شهروند دیگری گفت سه هفته است دندان‌دردش را با مسکن و آنتی‌بیوتیک آرام می‌کند و نگران است که با این روند، پولی برای خرید همین داروها هم نداشته باشد.
مردی ۲۴ ساله که تمام‌وقت کار می‌کند، نوشت چند سال است از دندان‌درد رنج می‌برد و آن‌قدر آمپول مسکن «کترولاک» زده که نمی‌داند چه بلایی بر سر بدنش آمده است.
مخاطب دیگری گفت چهار روز است از درد و آماس لثه «دارد می‌میرد» و پول یک «دندان‌پزشک تجربی» را هم ندارد.
حاتم بوستانی، رییس اداره دندانپزشکی معاونت درمان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، ۱۵ اردیبهشت گفته بود تعرفه خدمات دندانپزشکی در سال ۱۴۰۵ به‌طور میانگین حدود ۶۰ درصد افزایش یافته است.
به گفته او، تعرفه بخش حرفه‌ای ۳۵ درصد و بخش‌های فنی و مصرفی هر کدام ۷۰ درصد افزایش یافته است اما تعرفه‌های تعیین‌شده در بخش خصوصی عملا قابلیت پیگیری ندارند.
تورمی که شهروندان به شکل ملموس تجربه می‌کنند، بیش از ارقامی است که از سوی دولت اعلام می‌شود.
شهروندی از خوزستان با اشاره به این هزینه‌های سنگین، نوشت دو روز است دندانش شکسته و چون پول ندارد، ناچار است درد را تحمل کند.
یک شهروند ۳۵ ساله نیز گفت علاوه بر درد دندان، به دیسک کمر و میگرن مبتلاست و توان درمان هیچ‌کدام را ندارد، چون هزینه‌های دیگر زندگی اجازه نمی‌دهد به پزشک برسد.
کشیدن دندان، انتخابی ارزان‌تر است
شماری از شهروندان تاکید کردند فاصله هزینه ترمیم با کشیدن دندان، آنها را ناچار به انتخاب گزینه دوم کرده است.
شهروندی گفت: «برای درست کردن دندانم رقم دادند ۱۷ میلیون تومان. پرسیدم کشیدن چقدر است؟ گفتند یک میلیون. گفتم بکش، چون ندارم.»
شهروندی از سنندج نوشت دو دندان و فکش درد می‌کرده و هزینه ترمیم و پر کردن آن‌قدر سنگین بوده که ناچار شده است دندان‌ها را بکشد.
یک جوان ۳۰ ساله از کرج گفت چند دندانش را کشیده و توان پرداخت ۴۰ میلیون تومان برای پروتز متحرک را ندارد.
فشار هزینه‌های درمان تنها به دندانپزشکی محدود نیست.
ایران‌اینترنشنال پیش‌تر گزارش داد افزایش هزینه‌ها و کاهش پوشش بیمه‌ای باعث شده برخی بیماران، درمان خود را به تعویق بیندازند.
شهروندان و کارکنان مراکز درمانی نیز از کاهش مصرف دارو یا نیمه‌کاره ماندن درمان به دلیل گرانی خبر دادند.
مردی ۳۳ ساله در پیامی نوشت به‌خاطر هزینه‌های دندانپزشکی نیمی از دندان‌هایش را از دست داده و احساس می‌کند ۶۰ سال دارد.
او گفت سال‌هاست لباس مورد علاقه‌اش را نخریده و «قسمت تلخ ماجرا» این است که این «سبک زندگی تحقیرآمیز» برایش «عادی» شده.
استیصال بازنشستگان و فروش دارایی برای درمان
شماری از شهروندان خبر دادند برای پرداخت هزینه درمان، دارایی‌هایشان را فروخته‌اند.
یک شهروند گفت تنها دارایی‌اش، یعنی موتورسیکلتش، را فروخته و خرج دندان‌درد کرده است.
شهروندی دیگر که پس از شکستن دندان، با هزینه درمان ۱۲ میلیون تومانی مواجه شده، گفت: «با پرداخت این هزینه، تا آخر ماه چطور زندگی کنم؟»
این روایت‌ها در شرایطی است که تعویق درمان، خود به افزایش هزینه‌ها و شدت بیماری می‌انجامد.
شهروندی در همین زمینه نوشت دو سال پیش دو دندانش به عصب رسیدند، اما هزینه درمان بالا بود و آن را انجام نداد. حالا چهار دندانش به عصب رسیده و «عذاب می‌کشد»، ولی هنوز توان پرداخت هزینه را ندارد.
بخش بزرگی از پیام‌ها مربوط به بازنشستگان است.
یک بازنشسته با حقوق ماهانه ۲۱ میلیون تومان نوشت ۱۵ ماه است دندان مصنوعی‌اش شکسته و آن را با چسب عادی به هم چسبانده است.
بازنشسته‌ای دیگر گفت به‌دلیل هزینه‌های بالا نمی‌تواند دندان‌های خرابش را ترمیم کند و ناچار است درد بکشد و غذا را «نیمه‌جویده» قورت بدهد.
بازنشسته دیگری نیز نوشت برای تعویض دندانش مجبور شده طلاهای فرزندانش را بفروشد.
حداقل مستمری ماهانه بازنشستگان تامین اجتماعی در سال ۱۴۰۵، بدون احتساب مزایای جانبی، حدود ۱۶ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان است.
پیش‌تر شماری از زنان سرپرست خانوار گفته بودند جدای اینکه از ابتدای سال به حقوق مستمری‌بگیران مبلغی اضافه نکرده‌اند، حق عائله‌مندی را هم از حقوق بازنشستگی برای «بازماندگان» حذف کرده‌اند و حالا، دریافتی آنان زیر خط بقاست.
با این درآمدهای حداقلی، تامین هزینه‌های دندانپزشکی آخرین گزینه‌ای است که بازنشسته می‌تواند به آن فکر کند.
شهروندی از تهران نوشت دو بار است روکش دندانش می‌افتد و دندان‌پزشک ایمپلنت را توصیه می‌کند. چون هزینه آن بالاست، هر بار از پزشک خواسته روکش را دوباره بچسباند، چون «جای خالی‌اش» روانش را به هم می‌ریزد.
والدین پول درمان دندان فرزندان را ندارند
بخشی از پیام‌ها مربوط به والدینی است که گفته‌اند توان پرداخت هزینه دندانپزشکی فرزندانشان را ندارند.
مردی که دو جا کار می‌کند، گفت دختر ۱۴ ساله‌اش سه هفته است دندان‌درد دارد و او ۱۲ میلیون تومان هزینه درمانش را ندارد.
او افزود: «هیچ پدری نمی‌تواند ببیند فرزندش درد می‌کشد و کاری از دستش برنمی‌آید.»
شهروندی از مشهد نوشت دندان‌های پسرش خراب و پوسیده شده و هر جا رفته، کمتر از ۱۰ میلیون تومان برای درمان نخواسته‌اند.
او افزود پسرش درد دارد و نمی‌تواند غذا بخورد.
مادری گفت هزینه عصب‌کشی و ترمیم هر دندان دختر کوچکش ۹ میلیون تومان است و چون از پس هزینه‌ها برنیامده، به ناچار دندان را کشیده‌اند و همراه با دخترش، ساعت‌ها گریه کرده‌اند.
مادری دیگر با دو فرزند نوشت: «داریم ذره‌ذره در این کشور می‌میریم.»
