بازخوانی پروازهای غیرمعمول فرودگاه عشق‌آباد پیش از حمله به پل آق‌تکه‌خان

خبرگزاری ایلنا چهارشنبه ۱۸ شهریور در گزارشی درباره دغدغه‌های درمانی بیمه‌شدگان تامین اجتماعی نوشت مطرح شدن احتمال حذف ارز ترجیحی دارو، نگرانی کارگران و بازنشستگان از افزایش هزینه‌های درمان را بیشتر کرده است.

علی‌اکبر عیوضی، دبیر کانون بازنشستگان تامین اجتماعی استان تهران، به ایلنا گفت تهیه دارو و قیمت آن از اصلی‌ترین مشکلات بیمه‌شدگان است و شوک ارزی دارو بر زندگی خانواده‌های کارگری اثر گذاشته است.

عیوضی افزود سازمان تامین اجتماعی طبق قانون موظف است اقلام دارویی را در مراکز ملکی خود به‌صورت رایگان در اختیار بیمه‌شدگان قرار دهد، اما این تکلیف در عمل اجرا نمی‌شود.

او هشدار داد حذف ارز ترجیحی دارو می‌تواند هزینه‌های دارویی کارگران و به‌ویژه بازنشستگان را چند برابر کند.

• 

  با جهش قیمت دارو، بیماران درمان را نیمه‌کاره رها می‌کنند

۱۲ شهریور، پایگاه خبری رویداد۲۴ به نقل از هادی احمدی، سخنگوی انجمن داروسازان ایران، گزارش داد استفاده از مسیرهای جایگزین برای تامین مواد اولیه و واردات ممکن است قیمت دارو را تا سه برابر افزایش دهد.

محمد هاشمی، سخنگوی سازمان غذا و دارو، ۲۷ مرداد گفت تغییر سیاست ارزی به معنای حذف ارز ترجیحی همه داروها یا آغاز موج تازه گرانی نیست و این تغییر تنها به نرخ ارز برخی مواد حدواسط و پیش‌سازهای مورد استفاده در تولید مواد اولیه دارویی مربوط است.

علی مدنی‌زاده، وزیر اقتصاد و دارایی، پنجم مرداد گفته بود طرح دارویار به اهدافش نرسیده و باید با انتقال یارانه دارو به بیمه‌ها، ارز ترجیحی به‌طور کامل حذف شود.

واردکنندگان بخش خصوصی دارو و مواد اولیه نیز همان زمان خواستار افزایش ۱۴۵ درصدی قیمت دارو شدند.

مهدی پیرصالحی، رییس سازمان غذا و دارو، اول مرداد گفت ارز ترجیحی دارو امسال حذف نمی‌شود، اما سیاست دولت حذف تدریجی آن است.

• 

  تورم بی‌پایان؛ چگونه فروپاشی اقتصادی کرامت انسانی را در ایران نشانه رفته است؟

دبیر کانون بازنشستگان تامین اجتماعی استان تهران در بخش دیگری از سخنانش گفت انتقال یارانه دارو به بیمه‌ها تنها زمانی موثر است که دولت افزایش هزینه‌ها را کامل تقبل و قیمت‌ها را کنترل کند.

عیوضی افزود در برخی مراکز دارویی، پس از ساعت ۲۳ ارتباط با بیمه تامین اجتماعی قطع و داروها با نرخ آزاد محاسبه می‌شوند.

به گفته او، هزینه سبد دارویی برخی بیماران خاص گاهی به ۸۰ تا ۱۲۰ میلیون تومان می‌رسد.

انتقاد از تاخیر در پرداخت معوقات بازنشستگان

امیر قامتی، فعال کارگری، ۱۸ شهریور در مصاحبه با ایلنا از پرداخت نشدن معوقات بازنشستگان تامین اجتماعی انتقاد کرد و گفت پس از گذشت شش ماه از سال، معوقات فروردین پرداخت شده، اما خبری از پرداخت باقی مطالبات نیست.

قامتی افزود پرداخت دیرهنگام معوقات، حتی اگر مبلغ آن ثابت باشد، قدرت خرید از دست‌رفته بازنشستگان را جبران نمی‌کند؛ زیرا در این فاصله هزینه کالاها، خدمات، مسکن و درمان افزایش یافته است.

او هشدار داد افزایش قیمت بنزین و حامل‌های انرژی می‌تواند هزینه حمل‌ونقل، مواد غذایی و خدمات را بالا ببرد و فشار بیشتری بر خانوارهای دارای درآمد ثابت وارد کند.

این فعال صنفی تاکید کرد: «بازنشسته نمی‌تواند با عدد و رقم‌های روی کاغذ زندگی کند؛ زندگی با قیمت‌های بازار می‌گذرد.»

• 

  بنزین ۱۰ هزار تومانی؛ موج تازه گرانی در راه است

بر اساس محاسبه ایران‌اینترنشنال، با پایه مزد ماهانه ۱۶ میلیون و ۶۲۵ هزار تومان و دلار بیش از ۲۳۰ هزار تومان، حداقل دستمزد کارگران در ایران اکنون معادل حدود ۷۲ دلار در ماه است.

هم‌زمان، نرخ سوم بنزین از ۱۷ شهریور دو برابر شد و از لیتری پنج هزار تومان به ۱۰ هزار تومان رسید؛ دو نرخ سهمیه‌ای ۱۵۰۰ و سه هزار تومانی بدون تغییر باقی مانده‌اند.

فاطمه عزیزخانی، پژوهشگر ارشد مرکز پژوهش‌های مجلس، خط فقر در سال ۱۴۰۵ را حدود ۳۲ میلیون تومان در کل کشور و بیش از ۶۲ میلیون تومان در تهران اعلام کرد.

او هشدار داد بدون ایجاد «شبکه امنیت اقتصادی»، حتی خانوارهای شاغل نیز ممکن است به زیر خط فقر سقوط کنند.

روزبه بوالهری، عضو تحریریه ایران‌اینترنشنال، نیز گفت هم‌زمان با افزایش تورم و گسترش اعتراض‌های صنفی، حکومت با وعده‌های حمایتی و تشدید فشارهای امنیتی در پی مهار نارضایتی‌هاست.

ماشین‌آلات تولی‌پرس به مزایده گذاشته شد

ایلنا ۱۸ شهریور در گزارشی دیگر نوشت کارگران کارخانه تولی‌پرس در شهر صنعتی البرز قزوین از مزایده سه خط توزین و بسته‌بندی پودر شوینده خبر داده‌اند.

به گفته آنان، سازمان تامین اجتماعی این ماشین‌آلات ساخت ایتالیا را بابت مطالبات معوقه، با قیمت پایه ۳۶ میلیارد تومان به مزایده عمومی گذاشته است.

عیدعلی کریمی، دبیر اجرایی خانه کارگر استان قزوین، گفت تولی‌پرس بیش از ۷۰ میلیارد تومان به سازمان تامین اجتماعی بدهکار است.

او افزود حدود یک ماه پیش، آخرین گروه کارگران، شامل ۱۰۰ تا ۱۱۰ نفر، به بیمه بیکاری فرستاده شدند و اکنون کارگری در خط تولید حضور ندارد.

کریمی علت اصلی تعطیلی کارخانه را سوءمدیریت مالک خصوصی دانست و گفت تامین اجتماعی برای وصول مطالبات خود چاره‌ای جز توقیف اموال نداشته است.

او همچنین نسبت به سرنوشت زمین ۲۷ هکتاری تولی‌پرس و آینده کارگران ابراز نگرانی کرد.

100%

تشدید فشارهای معیشتی هم‌زمان با ادامه اعتراض‌های صنفی در ایران رخ می‌دهد. شاغلان و بازنشستگان راه‌آهن ۱۷ شهریور مقابل وزارت راه و شهرسازی به پایین بودن حقوق و مزایا اعتراض کردند.

۱۶ شهریور نیز کارکنان نفت، بازنشستگان مخابرات و جویندگان کار در چند شهر، در اعتراض به مطالبات پرداخت‌نشده، وضعیت معیشتی و مشکلات شغلی تجمع کردند.

اوله کیپر، فرماندار منطقه اودسا، چهارشنبه ۱۸ شهریور در پیام‌رسان تلگرام نوشت دو غیرنظامی در نزدیکی گذرگاه استاروکوزاچه کشته و سه تن دیگر زخمی شدند.

به گزارش خبرگزاری رویترز، این حمله آتش‌سوزی گسترده‌ای در پی داشت و تردد مسافران و خودروها در این گذرگاه مرزی به‌طور موقت متوقف شد.

این رسانه همچنین به نقل از یک مقام محلی خبر داد حملات هوایی روسیه به منطقه میکولائیف در جنوب اوکراین در نزدیکی دریای سیاه، به زیرساخت‌های بندری، ترابری و غیرنظامی آسیب رساند.

در این حملات، یک نفر کشته و چند نفر دیگر زخمی شدند.

در سوی دیگر، خبرگزاری ریانووستی نیز به نقل از وزارت دفاع روسیه نوشت نیروهای این کشور یک کشتی باری را در دریای سیاه هدف قرار دادند.

روسیه اسفند ۱۴۰۰ کارزار نظامی خود را علیه اوکراین کلید زد و از آن زمان، درگیری‌های مرگبار میان دو کشور ادامه داشته است.

100%

ادامه حملات روسیه به کی‌یف

سازمان خدمات اضطراری اوکراین اعلام کرد ارتش روسیه بامداد ۱۸ شهریور به کی‌یف حمله کرد. این حمله منجر به وقوع چند آتش‌سوزی شد، اما تلفاتی به همراه نداشت.

ویتالی کلیچکو، شهردار کی‌یف، هم از اصابت یک پهپاد روسی به ساختمانی ۱۶ طبقه خبر داد و گفت نیروهای امدادی به محل اعزام شدند.

در مقابل، خبرگزاری اینترفکس به نقل از وزارت دفاع روسیه گزارش داد انبار متعلق به یک شرکت سازنده قایق‌های بدون سرنشین و پهپاد در کی‌یف هدف قرار گرفت.

روسیه پس از وقفه‌ای کوتاه به‌دلیل سفر هیات مذاکره‌کننده آمریکایی، حملات هوایی شدید خود به کی‌یف را از سر گرفته است.

حملات ۱۷ شهریور روسیه به پایتخت اوکراین پنج کشته بر جای گذاشت.

یوهنی خمارا، وزیر دفاع اوکراین، ۱۷ شهریور اعلام کرد کی‌یف با کمک متحدان خود و از محل وام اتحادیه اروپا، در حال عقد قرارداد برای خرید حدود هزار موشک آمریکایی سامانه پدافند هوایی پاتریوت است.

او گفت بخش عمده این موشک‌ها در سال‌های آینده تحویل کی‌یف خواهد شد.

وزیر دفاع اوکراین خواستار ارسال فوری کمک‌های بیشتر به این کشور برای مقابله با حملات روسیه شد.

خمارا همچنین افزود کمبود ۲۷ میلیارد دلاری منابع مالی مورد نیاز برای تامین پهپادها، اوکراین را با مشکل روبه‌رو کرده است.

100%

حمله اوکراین به پایگاه دریایی نووراسییسک

رابرت برودی، فرمانده نیروهای سامانه‌های بدون سرنشین اوکراین، ۱۸ شهریور اعلام کرد نیروهای این کشور در عملیات شبانه علیه یک پایگاه دریایی در بندر نووراسییسک روسیه در دریای سیاه، چند شناور نظامی را هدف قرار دادند.

برودی گفت برخی از شناورهایی که در این عملیات «از دست رفتند»، حامل موشک بودند، اما شمار کشتی‌های هدف قرارگرفته را مشخص نکرد.

در سوی دیگر، ونیامین کوندراتیف، فرماندار منطقه کراسنودار در جنوب روسیه، خبر داد حمله پهپادی اوکراین به شهر نووراسییسک چهار کشته بر جای گذاشت که در میان آنها یک کودک نیز دیده می‌شود.

کوندراتیف افزود در این حمله ۲۹ تن دیگر نیز مجروح شدند.

نووراسییسک که بارها هدف حملات پهپادی اوکراین قرار گرفته، یکی از مبادی اصلی صادرات نفت، فرآورده‌های نفتی، غلات و دیگر کالاهای روسیه است.

ارتش اوکراین طی ماه‌های اخیر حملات خود را به زیرساخت‌های انرژی و دیگر تاسیسات روسیه افزایش داده است.

پالایشگاه‌ها، پایانه‌های نفتی و انبارهای شرکت خرده‌فروشی اینترنتی «وایلدبریس» از جمله اهداف این حملات بوده‌اند.

کی‌یف می‌گوید هدف از این کارزار، محروم کردن مسکو از منابع مالی مورد نیاز برای ادامه جنگ است.

مائو ۹ سپتامبر ۱۹۷۶ در ۸۲ سالگی درگذشت. خبرگزاری رویترز چهارشنبه ۱۸ شهریور نوشت مرگ او بسیاری را عزادار کرد، اما شماری از کسانی که در دوران نزدیک به سه دهه زمامداری‌اش رنج کشیده بودند، از آن استقبال کردند.

مرگ مائو همچنین پایان «انقلاب فرهنگی» را شتاب بخشید؛ جنبش توده‌ای پرآشوبی که او در سال ۱۹۶۶ به راه انداخته بود.

حزب کمونیست چین بعدها انقلاب فرهنگی را اشتباهی بزرگ خواند که مسئولیت اصلی آن بر عهده مائو بود. با این حال، حزب کمونیست همچنان به مائو احترام می‌گذارد و دستاوردهای او را بیش از اشتباهاتش می‌داند.

تصویر شش‌متری مائو بر فراز میدان تیان‌آن‌من پکن، مرکز نمادین قدرت سیاسی چین، دیده می‌شود. پیکر مومیایی‌شده او نیز در تالار یادبود مائو نگهداری می‌شود؛ مکانی که بازدیدکنندگانی از سراسر کشور برای ادای احترام در برابر آن صف می‌کشند.

بسیاری از مردم چین همچنان مائو را منجی کشور می‌دانند. آرامگاه او نیز به‌دنبال پیش‌بینی‌ها درباره حضور شمار بیشتری از بازدیدکنندگان در سالگرد درگذشتش، ساعات بازدید چهارشنبه را افزایش داد.

مائو در سال‌های پایانی عمر در حالی که سالخورده و بدگمان شده بود، دانشجویان و هوادارانش را علیه کسانی بسیج کرد که «دشمنان طبقاتی» می‌خواند.

همچنین رهبرانی که به «در پیش گرفتن راه سرمایه‌داری» متهم بودند، در میان اهداف این کارزار قرار گرفتند.

انقلاب فرهنگی چنان آشوبی به راه انداخت که ساختار اداری کشور از هم گسیخت، اقتصاد فلج شد و خشونت و آزار گسترده، جامعه را فرا گرفت.

آن دهه پرآشوب بر نسل‌های بعدی رهبران چین، از جمله شی جین‌پینگ، رییس‌جمهوری کنونی این کشور، تاثیری عمیق و پیچیده گذاشت.

100%

انقلاب فرهنگی چگونه زندگی شی جین‌پینگ را دگرگون کرد

شی جونگ‌شون، پدر شی و معاون پیشین نخست‌وزیر چین، در آستانه انقلاب فرهنگی و در جریان آن از قدرت کنار گذاشته شد و به‌شدت مورد آزار قرار گرفت. خانه آنها نیز غارت شد.

شی که در آن زمان نوجوان بود، «دانش‌آموزی مرتجع» خوانده شد، تحت بازجویی و آموزش سیاسی اجباری قرار گرفت و حتی او را به اعدام تهدید کردند.

او در مصاحبه با یک مجله دولتی در سال ۲۰۰۰ گفت: «چون روحیه‌ای سرسخت داشتم و حاضر نبودم زیر بار زور بروم، جناح شورشی را از خودم رنجاندم. هر اتفاق بدی را گردن من می‌انداختند. هنوز ۱۵ سالم هم نشده بود.»

شی همچون بسیاری از هم‌نسلانش، در سال ۱۹۶۹ به مناطق روستایی فرستاده شد و هفت سال را در روستایی فقیر در شمال‌غرب چین گذراند.

جوزف توریگیان، کارشناس سیاست چین در دانشگاه امریکن، گفت انقلاب فرهنگی تجربه‌ای بود که شی را «عمیقا سرخورده کرد».

او افزود با این حال، شی همچنان جنبه‌ای مثبت در این کارزار می‌دید.

به گفته توریگیان، این تجربه شی را مقاوم‌تر کرد، خطرهای فروپاشی حکومت را به او نشان داد و این باور را در او پدید آورد که حزب برای حرکت به‌سوی سوسیالیسم به نقشه راهی روشن نیاز دارد.

100%

بازگشت شی به الگوی رهبری دوران مائو

شی تاکنون در سخنان علنی خود، مائو را نه مسئول رنج‌های خانواده‌اش دانسته و نه مسئول فجایع دیگری که خود شاهد آنها بوده است.

او از زمان رسیدن به بالاترین مقام رهبری چین در سال ۲۰۱۲ تاکید کرده است نباید دوران اصلاحات پس از مائو را دستاویزی برای نفی سال‌های حکومت او قرار داد.

رویترز نوشت شی در عین حال، بیش از پیش به شیوه‌های دوران مائو روی آورده است.

رهبران پیشین چین، تحت تاثیر اصلاحات دنگ شیائوپینگ پس از مرگ مائو، می‌کوشیدند سلطه رهبر را با احتیاط محدود کنند.

شی اما آشکارا قدرت را در دستان خود متمرکز کرده، بر اقتدار فردی‌اش افزوده و هم‌سویی ایدئولوژیک و انضباط سخت‌گیرانه حزبی را در اولویت قرار داده است.

او در مسیری قرار دارد که پس از مائو، به باسابقه‌ترین رهبر جمهوری خلق چین تبدیل شود.

شی هنجارهای مربوط به محدودیت دوره زمامداری را که در دوران اصلاحات برای جلوگیری از تمرکز بیش از اندازه قدرت و کاهش خطر شکل‌گیری مجدد کیش شخصیت وضع شده بودند، کنار گذاشته است.

نام شی رسما به ایدئولوژی حاکم افزوده و در اساسنامه حزب و قانون اساسی چین گنجانده شده است؛ جایگاهی که از زمان مائو تاکنون هیچ رهبر دیگری در دوران زمامداری خود به آن نرسیده بود.

کری براون، مدیر موسسه چین لائو در کینگز کالج لندن، گفت: «تصویرپردازی مائوئیستی، کاریزما و زبان و نمادهای ویژه آن همچنان قدرتی عظیم دارند.»

او اضافه کرد: «شی بخشی از این ویژگی‌ها را با تاکید شدید بر ملی‌گرایی و عوام‌گرایی احیا کرده است.»

توریگیان نیز گفت یکی از دلایل خودداری شی از انتقاد صریح‌تر از مائو این است که او «می‌خواهد حزب را به دوران شکوهش بازگرداند؛ زمانی که شور و اشتیاق همه را تحت تاثیر قرار می‌داد».

به گفته او، پرسش اصلی این است که آیا رویکرد شی ماندگار خواهد شد یا اینکه او نیز مانند مائو، ناخواسته فشارهایی برای تغییر پدید خواهد آورد که پس از مرگش چین را به مسیری تازه ببرد.

بر اساس داده‌های اولیه کپلر، شرکت رهگیری کشتی‌ها، که ساعت ۰۵:۳۰ بامداد چهارشنبه ۱۸ شهریور به وقت تهران ثبت شده، از شش شناور عبوری، پنج فروند وارد تنگه هرمز شدند و یک فروند از آن خارج شده است. این شناورها شامل یک کشتی پاناماکس و یک نفتکش متوسط بودند.

این آمار ممکن است تغییر کند، زیرا برخی کشتی‌ها معمولا هنگام عبور از این مسیر فرستنده‌های موقعیت‌یاب خود را خاموش می‌کنند.

همزمان و در پی تشدید درگیری‌ها میان آمریکا و جمهوری اسلامی، قیمت نفت برنت ۱۸ شهریور از ۹۹ دلار در هر بشکه عبور کرد و به بالاترین سطح خود در حدود هفت هفته گذشته رسید.

در تنگه باب‌المندب، دیگر گلوگاه مهم دریایی خاورمیانه، سه‌شنبه ۲۵ شناور تجاری تردد کردند که ۱۱ فروند وارد و ۱۴ فروند خارج شدند.

میانگین تردد در این تنگه طی ۱۰ روز گذشته حدود ۲۷ فروند بود.

در میان شناورهای عبوری، دو نفتکش سوئزمکس، هشت نفتکش افرامکس و یک نفتکش بسیار بزرگ حمل نفت خام بودند.

تشدید درگیری‌ها در منطقه

فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا، سنتکام، اعلام کرد نیروهای آمریکا سه‌شنبه پنج نفتکش حامل نفت خام ایران را منهدم کردند و ویدیویی از حملات منتشر کرد.

سنتکام گفت این حملات در پاسخ به اقدام سپاه پاسداران انجام شد که طی دو روز پیش از آن، دو بار یک ناو جنگی نیروی دریایی آمریکا را با موشک‌های بالستیک هدف قرار داده بود.

آمریکا اعلام کرد در این حملات کسی آسیب ندیده است.

مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، در سفر به کلمبیا گفت ایران همچنان تلاش می‌کند کشتی‌های نیروی دریایی ایالات متحده را هدف قرار دهد و «هر بار که چنین کاری کنند یا برای آن تلاش کنند، نفتکش از دست خواهند داد».

بر اساس بیانیه سپاه پاسداران که رسانه‌های حکومتی منتشر کردند، جمهوری اسلامی با موشک‌های بالستیک به پایگاه مورد استفاده نیروهای آمریکا در نزدیکی الازرق اردن حمله کرده است.

رسانه‌های حکومتی در ایران ویدیویی منتشر کردند که به گفته آنها، پرتاب موشک‌ها به سوی اردن را نشان می‌دهند.

در حالی که جمهوری اسلامی می‌گوید موشک‌ها خسارات سنگینی وارد کرده‌اند، اردن اعلام کرد پدافند هوایی این کشور ۱۸ موشک از ۲۰ موشک ایرانی را رهگیری کرده و دو موشک دیگر در مناطق غیرمسکونی سقوط کرده‌اند.

به گفته مقام‌های اردنی، این حمله تلفاتی نداشته است.

از سوی دیگر حوثی‌های مورد حمایت جمهوری اسلامی نیز چهار شهر در جنوب عربستان سعودی را هدف قرار دادند. مقام‌های عربستان سعودی از زخمی شدن ۷۳ نفر و آتش‌سوزی در تاسیسات نفتی خبر دادند.

100%

سئول گزینه‌های مشارکت در امنیت تنگه هرمز را بررسی می‌کند

لی جائه‌میونگ، رییس‌جمهوری کره جنوبی، که در فرانسه به سر می‌برد، ۱۷ شهریور در نشست خبری مشترک با امانوئل مکرون، رییس‌جمهوری فرانسه، گفت دو کشور توافق کرده‌اند برای احیای سریع آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز و ثبات زنجیره‌های تامین جهانی، هماهنگی نزدیک خود را ادامه دهند.

تنگه هرمز برای تامین انرژی کره جنوبی اهمیت ویژه‌ای دارد؛ این کشور سال گذشته برای ۶۱ درصد واردات نفت خام و ۵۴ درصد واردات نفتای خود به این آبراه متکی بود.

وی سونگ‌لاک، مشاور امنیت ملی کره جنوبی، پس از نشست سران دو کشور گفت گفت‌وگوها بر چگونگی مشارکت سئول در تلاش‌های بین‌المللی برای امنیت دریایی تنگه هرمز متمرکز بوده، نه اعزام نیرو.

او تاکید کرد: «ما هنوز در مرحله بررسی هستیم و هیچ تصمیمی گرفته نشده است.»

به گفته سونگ‌لاک، جمهوری اسلامی پس از انتشار گزارش‌هایی درباره نقش احتمالی کره جنوبی در تامین امنیت تنگه هرمز، از طریق مجاری دیپلماتیک خواستار توضیح شده است.

او همچنین ارتباط بررسی گزینه‌های مشارکت با گفت‌وگوهای سرمایه‌گذاری با آمریکا را رد کرد.

100%

وزارت دفاع کره جنوبی سه‌شنبه اعلام کرد یک تیم ارزیابی را برای بررسی شرایط امنیتی منطقه به امارات متحده عربی فرستاده است.

این وزارتخانه تاکید کرد ماموریت این تیم صرفا برای جمع‌آوری اطلاعات است و به معنای تصمیم قبلی برای اعزام نیرو نیست.

خبرگزاری یونهاپ گزارش داد این تیم شرایط لازم را برای عملیات احتمالی هواپیماهای گشت دریایی پی-۸ در پایگاه هوایی الظفره امارات متحده عربی بررسی می‌کند، اما وزارت دفاع کره جنوبی اعلام کرد نمی‌تواند موضوعات مربوط به استقرار و عملیات نیروها را تایید کند.

هرگونه اعزام نظامی به تایید پارلمان کره جنوبی نیاز دارد. رسانه‌های این کشور گزارش داده‌اند که این موضوع ممکن است در نشست ۲۶ شهریور شورای امنیت ملی بررسی شود؛ هرچند سونگ‌لاک گفت هنوز درباره گزینه مشخصی تصمیم‌گیری نشده است.

دفتر ریاست‌جمهوری کره جنوبی نیز گزارش‌ها را درباره تعیین ضرب‌الاجل از سوی آمریکا برای اعزام تجهیزات به تنگه هرمز رد کرد.

• 

  از علی‌الطاهر تا تنگه هرمز؛ جابه‌جایی اهرم‌های فشار تهران

سئول هفته گذشته اعلام کرده بود گزینه‌های مختلف، از جمله اقدامات نظامی را برای کمک به تامین آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز بررسی می‌کند.

این اعلام پس از آن صورت گرفت که دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، ۲۵ مرداد دستور داد رزمایش‌های مشترک آمریکا و کره جنوبی کاهش یابد؛ اقدامی که به گفته او تا حدی به خودداری سئول از کمک به واشینگتن در درگیری با ایران مربوط بود.

اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، این هفته هشدار داد هرگونه مشارکت نظامی کره جنوبی در عملیات خلیج فارس یا تنگه هرمز، حمایت از «تجاوز» آمریکا تلقی خواهد شد و پیامدهای جدی به دنبال خواهد داشت.

هشت ماه از کشتار معترضان در جریان انقلاب ملی ایرانیان می‌گذرد اما تصاویر کشتار و سرکوب همچنان زنده‌اند و به ذهن و روان بازماندگان و عموم شهروندان برمی‌گردند. 

مردم در روایت زندگی پس از دی ماه از کابوس‌های مکرر، گریه‌های شبانه و ناتوانی در بازگشت به زندگی عادی می‌گویند. برخی بازماندگان دست به خودکشی زده‌اند و برای بسیاری، زمان به پیش و پس از دی ماه تقسیم شده است.

هشت ماه است که کیسه‌های حمل جسد به شکلی عریان وارد زندگی روزمره مردم شده‌اند. این کیسه‌ها تا پیش از آن بیشتر به‌عنوان عناصری تصویری در سینما و تلویزیون دیده می‌شدند یا هنگام وقوع بلایای طبیعی و حوادث غیرمترقبه، مورد توجه قرار می‌گرفتند.

در تصاویر شاخص سرکوب‌ها در اعتراضات ۱۳۸۸، آبان خونین ۱۳۹۸ و جنبش «زن، زندگی، آزادی» ۱۴۰۱ نیز مرگ اغلب با خود پیکر دیده می‌شود؛ بدنی افتاده در خیابان، روی تخت بیمارستان یا پیچیده در کفن.

در دی ‌ماه ۱۴۰۴، بدن بی‌جان معترض پشت یک زیپ و پوشش سیاه پنهان می‌شود. چهره‌ها از قاب کنار می‌روند و ردیف کیسه‌ها باقی می‌ماند.

این تغییری کوچک و بی‌اهمیت نیست.

وسیله‌ای که باید پیکر را برای انتقال و شناسایی حفظ کند، به نشانه اصلی صحنه سرکوب بدل می‌‌شود.

سازمان عفو بین‌الملل در تصاویر راستی‌آزمایی‌شده کهریزک دست‌کم ۲۰۵ کیسه مجزا شمرده است. دیده‌بان حقوق بشر هم در سه ویدیوی تاییدشده، دست‌کم ۴۰۰ پیکر یا کیسه جسد تشخیص داده است.

یوروویژن نیوز اسپات‌لایت، پروژه راستی‌آزمایی اتحادیه پخش اروپا، نیز نشان سبز بهشت زهرا را روی شماری از کیسه‌های حمل جسد شناسایی کرده است.

• 

  از خاوران تا دی‌ماه خونین؛ چگونه جان‌باختگان به‌دست جمهوری اسلامی، نماد دادخواهی شدند؟

ترومای کیسه‌های حمل جسد

هراس‌افکنی این تصاویر از سر تلاش کیسه‌ها برای پنهان‌سازی است و از چیزی می‌آید که می‌خواهند نشان ندهند. پیکر آشکار، با همه دهشت مرگ، هنوز چهره دارد اما صدها کیسه مشابه، انسان را به واحد تبدیل می‌کنند: بسته‌ای کنار بسته‌ای دیگر، شماره‌ای کنار شماره‌ای دیگر و عددی که بزرگ‌تر می‌شود.

و هم‌زمان، کیسه‌ها باید گشوده شوند تا حقیقت آشکار شود. برای یک وابسته در جست‌وجو، هر بار باز کردن یک کیسه، امکان مواجهه با پیکر آشنای مرده است و میزان این رنج، قابل اندازه‌گیری نیست.

اینجا می‌توان از «ترومای کیسه‌های حمل جسد» سخن گفت. تعبیری تحلیلی برای مواجهه با مرگ انبوه، محو شدن هویت قربانیان، اضطراب شناسایی و بازگشت مکرر یک تصویر.

هر کیسه، پیکر کسی است که خانواده‌اش هنوز در جست‌وجوی اوست. کیسه‌ها روی زمین مانده‌اند و کرامت متوفی و بازمانده در جست‌وجوی او، زیر پا می‌رود.

تابستان ۲۰۱۳، پس از تیراندازی نیروهای امنیتی مصر به معترضان در اطراف میدان رابعه قاهره، مسجد الایمان به سردخانه‌ای موقت بدل شد. پیکرها در ردیف‌های فشرده و زیر ملحفه‌های سفید روی زمین قرار داشتند. داوطلبان نام قربانیان را روی پارچه می‌نوشتند؛ روی برخی پوشش‌ها، نام و نشانی محل زندگی دیده می‌شد و برخی دیگر بی‌نام بودند.

پس از سقوط حکومت بشار اسد نیز خانواده‌ها به سردخانه‌های دمشق رفتند. کیسه‌ها را یک‌به‌یک گشودند، از چهره‌ها عکس گرفتند و آن‌ها را با تصاویر نزدیکان و آشنایان مفقود‌شده خود تطبیق دادند.

آن کیسه‌ها آرشیو سال‌ها ناپدیدسازی قهری، شکنجه و مرگ در بازداشت بودند.

دی ‌ماه ۱۴۰۴ در ایران، صحنه شکل دیگری به خود گرفت: کیسه‌ها در همان روزها و شب‌های تیراندازی و در قلب شبکه رسمی بیمارستان، پزشکی قانونی و آرامستان ظاهر شدند.

آن‌چه در تصاویر ثبت شده دیده می‌شود، ردیف کیسه‌های سیاه است بدون اینکه نام و مشخصات افراد بر آن‌ها دیده شود. اینجا کیسه تصویرگر کشتار شده است.

در حالی که صورت قربانیان پوشیده شده، کثرت کیسه‌ها ابعاد مرگ را آشکار می‌کند. حکومت می‌تواند درباره نام‌ها و آمار مناقشه کند، اما آیا انکار ردیف کیسه‌ها شدنی‌ست؟

از سوی دیگر کیسه‌ها خود به سردخانه نرفته‌اند. پشت این تصویر دهشتناک، دستگاهی برای جمع‌آوری، انتقال، شماره‌گذاری و نگهداری پیکرها، کار کرده است.

100%

• 

  اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴؛ از خیزش سراسری تا سرکوب چندلایه

کیسه‌ها پس از شلیک گلوله‌ها

کشتار با پایان تیراندازی تمام نمی‌شود. گلوله، پیکری بر جا می‌گذارد و در جابه‌جا کردن پیکر، به آمبولانس یا وانت، کیسه و برچسب، سردخانه یا کانتینر یخچال‌دار و فهرست اسامی نیاز است. دستگاهی هم باید تصمیم بگیرد هر جسد کجا نگهداری شود، چه زمانی شناسایی شود و با چه شرایطی به خانواده برسد.

پس از کشتار ۱۸ و ۱۹ دی ‌ماه، گزارش‌ها از کمبود کیسه‌های حمل جسد و انباشته شدن پیکرها در بیمارستان‌ها و سردخانه‌ها حکایت داشتند. اما این کیسه‌ها از کجا آمده بودند و آیا حکومت با فراهم کردن تعداد زیادی از آن‌ها، از پیش برای مدیریت اجساد آماده شده بود؟

دو استعلام برای خرید کیسه‌های حمل جسد در روزهای نزدیک به کشتار در استان البرز دیده می‌شود. استانی که به یکی از کانون‌های اصلی اعتراضات و سرکوب خونین تبدیل شد.

مرکز درمانی «امام حسین» البرز، ۱۴ دی‌ماه و پس از آغاز اعتراضات، برای خرید ۲۰۰ کاور جسد بزرگسال و هشت کاور کودک درخواست قیمت کرده است. بیمارستان شریعتی کرج هم استعلام خرید ۲۰۰ کاور بزرگسال را از ۲۷ آذر ثبت کرده و آگهی آن دو روز بعد منتشر شده است.

این تاریخ‌ها به‌ویژه در مورد آگهی مرکز درمانی «امام حسین» قابل توجه هستند اما از استعلام قیمت تا قرار گرفتن پیکر در کیسه، چند حلقه گم شده وجود دارد: قرارداد نهایی، رسید تحویل، شماره محموله و حواله خروج از انبار. روندی اداری که احتمالا روزی برملا خواهد شد.

این دو آگهی اما به خودی خود از پیش‌بینی کشتار خبر نمی‌دهند. همچنین نمی‌توان گفت همین کیسه‌ها برای حمل پیکر معترضان به کار رفته‌اند. با وجود این، کمبود کیسه در چند شهر از جمله اراک، خرم‌آباد و گرگان، نشان می‌دهد موجودی معمول به سرعت تمام شده است و از آن نقطه به بعد، کیسه‌ها باید دوباره توزیع شده باشند - احتمالا پس از خریداری شدن.

کیسه حمل جسد بخشی از خرید معمول بیمارستان‌ها، آرامستان‌ها و نهادهای امدادی است اما کم آمدن آن، معنادار است‌: دستگاهی که پیکرها را جمع‌آوری و توزیع ‌کرد، برای چه ابعادی از کشتار آماده شده بود و آیا از آن فراتر رفت؟

100%

• 

  سرکوب دی‌ماه و محدودیت گسترده بر روزنامه‌نگاران در ایران

از شماره تا نام

کیسه حمل جسد در بیمارستان، پزشکی قانونی و عملیات امدادی، وسیله‌ای برای انتقال و تفکیک پیکرها و محافظت کارکنان از تماس با خون و ترشحات بدن است.

بر اساس دستورالعمل مشترک سازمان بهداشت جهانی و کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، هر پیکر باید جداگانه در کیسه قرار گیرد، محل و زمان پیدا شدن آن باید ثبت شود، وسایل شخصی باید همراهش بماند و شماره‌ای یکتا باید به آن اختصاص یابد.

این شماره برای محو کردن نام نیست و باید راه بازگرداندن پیکر به خانواده را باز کند.

در دی ماه، همین کارکرد وارونه می‌شود: خانواده‌ها میان انبوه کیسه‌ها و هزاران تصویر می‌گردند تا شماره‌ای را دوباره به نام تبدیل کنند.

پدر ایمان اسدی پنج روز به کلانتری‌ها، زندان‌ها و بیمارستان‌ها رفت. او سرانجام تصویر پسرش را میان هزاران عکس افراد مجهول‌الهویه پیدا کرد. ایمان در آن مجموعه، شماره ۱۱۸۳۸ بود.

شماره‌ای که باید به شناسایی کمک می‌کرد، خود به نشانه بی‌نام بودن قربانی تبدیل شد.

در این روند، خانواده و نزدیکان، انسانی را که می‌شناسند از میان عددها و تصاویر بازسازی می‌کنند ... و در همین فاصله میان تبدیل شماره به نام، صدایی هم به گوش می‌رسد: ... «سپهر ... سپهر بابا ... کجایی؟»

این صدای اسماعیل شکری است که در ویدیوی ۱۲ دقیقه‌ای پزشکی قانونی کهریزک، میان کیسه‌های حمل جسد راه می‌رود و نام پسرش را صدا می‌زند.

هر کیسه می‌تواند سپهر او باشد. سپهر چهره، خانواده و گذشته دارد اما کیسه، شکلی بسته و همسان با کیسه‌های دیگر است.

در تصاویر سرکوب‌های پیشین، پیکر قربانیان در مرکز قاب است. در تصاویر دی ماه ۱۴۰۴، این کیسه است که میان پیکر کشته‌شدگان و نگاه افکار عمومی قرار می‌گیرد.