پیامهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهد دانشآموزان پایههای یازدهم و دوازدهم با بلاتکلیفی درباره زمان برگزاری امتحانهای نهایی و کنکور روبهرو هستند. به گفته آنان، همزمان با آموزش مجازی، قطع اینترنت و فشار اقتصادی نیز آینده تحصیلیشان را در هالهای از ابهام قرار داده است.
در همین راستا، دانشآموزی ۱۷ ساله در پیامی برای ایراناینترنشنال نوشت آینده خود و همنسلانش را مبهم و گیجکننده میبیند.
او از قطع اینترنت، کیفیت پایین آموزش و مشکلات اقتصادی خانوادهها سخن گفت که باعث بیانگیزگی آنها شده است.
سردرگمی دانشآموزان در انتظار اعلام زمان کنکور
این دانشآموز از نبود شفافیت در مورد زمان و نحوه برگزاری امتحانهای نهایی و کنکور ابراز نگرانی کرد.
به گفته او، نامتناسب بودن دخل و خرج، امکان برنامهریزی برای آینده را به امری محال بدل کرده است.
دانشآموز دیگری نیز در پیامی مشابه، با اشاره به اینکه زمان و نحوه برگزاری امتحانها و کنکور اعلام نشده، گفت آنها فشار روانی زیادی را تحمل میکنند، اما صدایشان شنیده نمیشود.
تاثیر قطع اینترنت بر کیفیت آمادگی داوطلبان کنکور
دهها پیام رسیده به ایراناینترنشنال نیز حاکی از تاثیر قطع اینترنت بر روند یادگیری دانشآموزان است.
یک دانشآموز در آستانه کنکور درباره وابستگی کامل روند مطالعهاش به اینترنت گفت: «بیشتر دورههای آموزشی را از تلگرام دانلود میکردم. دروس تخصصی را هم از یوتیوب و حتی دورههایی را از اینستاگرام خریداری میکردم.»
یک داوطلب پشتکنکوری در پیامی برای ایراناینترنشنال نوشت امیدوار بوده امسال در رشته پزشکی پذیرفته شود، اما با شرایط فعلی این احتمال را دور از دسترس میبیند.
او گفت فایلهای درسی و ویدیوهای آموزشیاش در تلگرام قرار داشته و با ادامه قطع اینترنت، امکان دسترسی و دانلود آنها را ندارد.
در شرایطی که زمان زیادی تا برگزاری کنکور باقی نمانده، اعلام نشدن زمان دقیق آن از سوی سازمان سنجش آموزش کشور فشار روانی بسیاری به دانشآموزان وارد کرده و برخی از آنها بار دیگر موضوع سهمیههای ورودی دانشگاهها را مطرح کردهاند.
به گفته یکی از این دانشآموزان، نظام سهمیهبندی در سالهای گذشته به نابرابری در پذیرش دانشگاهها منجر شده و در شرایط فعلی، با توجه به بلاتکلیفی در مورد زمان کنکور، این احساس تبعیض پررنگتر شده است.
پیش از این نیز دانشآموزان در پیامهایی به ایراناینترنشنال از این بلاتکلیفی و فشارهای ناشی از آن سخن گفته بودند.
برای نمونه، دانشآموزی از تهران گفت: «شرایط زندگی خیلی سخت شده و فشارهای روانی بالاست؛ مخصوصا برای دانشآموزان پایههای یازدهم و دوازدهم. درست نیست که در این شرایط امتحانی بگیرند که روی کنکور هم تاثیر میگذارد.»
اعتراض به هزینههای سنگین آموزشی
بعضی پیامهای رسیده به ایراناینترنشنال حاوی دعوت به تجمع اعتراضی مقابل سازمان سنجش است.
در یکی از این پیامها از دانشآموزان پایههای یازدهم و دوازدهم تهران خواسته شده برای اعتراض به شیوه برگزاری امتحانها و تاثیر آن بر کنکور، مقابل این سازمان تجمع کنند.
یک دانشآموز پایه یازدهم نیز در پیامی اعلام کرد هنوز زمان دقیق امتحانهای نهایی مشخص نیست و درباره برگزاری آنها در تیرماه یا شهریورماه اظهار نظرهای متفاوتی مطرح شده است.
به گفته او، در دوره آموزش مجازی بهدلیل قطع اینترنت و ارائه نشدن کامل برخی دروس، فرآیند یادگیری با اختلال مواجه بوده، در حالی که نتیجه این امتحانها، تاثیری مستقیم بر کنکور دارد.
دانشآموزان دیگری نیز به پیامدهای جنگ و شرایط اقتصادی اشاره کردند.
یکی از آنها گفت پس از حدود ۸۰ روز اختلال در روند عادی آموزش و افت کیفیت تدریس، اکنون باید در امتحانهای نهایی و سپس کنکور شرکت کنند. در شرایطی که به گفته او، سطح استرس و نگرانی در میان دانشآموزان پایههای یازدهم و دوازدهم بیسابقه است.
از رودهن نیز مخاطب دیگری به افزایش قیمت کتابهای کمکآموزشی اشاره کرد و گفت بهای برخی از آنها به ۹۰۰ هزار تا یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان رسیده است.
به گفته منبع آگاه، رئوف، از پهلو هدف گلوله جنگی قرار گرفت و پیش از آن نیز سمت چپ بدنش با ساچمههای فلزی، مجروح شده بود.
پس از انتقال رئوف به بیمارستان گنجویان دزفول، پیکر او همراه با پیکر تعدادی دیگر از جوانان کشتهشده در محوطه بیمارستان رها شد و به گفته شاهدان، از جمله برخی پرسنل بیمارستان، اجازه درمان و رسیدگی به مجروحان داده نشد.
به گفته شاهدان، محوطه بیمارستان بهدلیل خونریزی شدید مجروحان، پر از خون شده بود و شماری از آنان در نبود رسیدگی پزشکی، جان باختند.
خانواده رئوف پس از ساعتها جستوجو به بیمارستان گنجویان مراجعه کردند، اما با وجود گشتن همه بخشها، مسئولان بیمارستان ابتدا حضور او را انکار کردند.
همزمان پرسنل اورژانس به آنان اطلاع دادند که رئوف در سردخانه بیمارستان است، اما نیروهای حکومتی سردخانه را مهر و موم کردند و اجازه مشاهده پیکر را ندادند.
بر اساس این روایت، خانواده رئوف پس از مراجعه به نهادهای مختلف با پاسخهای متناقض و نادرست روبهرو شدند و حتی به آنان گفته شد که رئوف زنده است.
در نهایت پیکر او را که بهعنوان «مجهولالهویه» به مرکز استان منتقل شده بود، در پزشکی قانونی اهواز شناسایی کردند.
پیش از تحویل پیکر، از خانواد او تعهد گرفته شد که مراسم خاکسپاری تنها بهصورت شبانه و با حضور چند نفر برگزار شود.
دفن شبانه پیکر معترضان کشتهشده در ایران حتی به وسیله ماموران امنیتی، موضوعی سابقهدار است.
در یک نمونه، بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال در سوم بهمن ۱۴۰۴، پیکر یک پسر ۱۶ ساله به نام رضا، در جریان اعتراضات کرج، بدون اطلاع خانواده، بهوسیله ماموران سپاه پاسداران دفن شد.
بنا بر روایت شاهدان، پنجشنبه ۱۸ دیماه، حدود ساعت ۹ شب، رضا در کوچهای از «شاهینویلا» هدف شلیک مستقیم یک تکتیرانداز قرار گرفت.
به گفته شاهدان، تیراندازی از روی پشتبام یک میوهفروشی انجام شد.
افراد مطلع گفتند که رضا پس از اصابت گلوله به داخل پارکینگ یک خانه منتقل شد و همانجا جان باخت. با آرامتر شدن اوضاع، پیکر او به درمانگاه منتقل شد.
روز بعد به اطرافیان گفته شد که نیروهای سپاه پاسداران پیکر این نوجوان را شبانه دفن کرده و محل قبر را به خانواده اعلام کردهاند.
حکم اعدام عباس اکبری فیضآبادی، از بازداشتشدگان دیماه در شهرستان نائین اصفهان، صبح دوشنبه، چهارم خرداد پس از تایید دیوان عالی کشور اجرا شد.
بر اساس گزارش خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه جمهوری اسلامی، اکبری فیضآبادی، با اتهامهایی از جمله «محاربه»، «تخریب عمدی اموال عمومی به قصد مقابله با نظام جمهوری اسلامی»، «اخلال در نظم و امنیت جامعه» و «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت داخلی کشور» محاکمه شده بود.
در این گزارش آمده است دادگاه پس از برگزاری جلسات رسیدگی و دریافت دفاعیات متهم و وکیل او، با استناد به آنچه «اقاریر متهم» درباره همراه داشتن کلت کمری جنگی، حضور در خیابان و تیراندازی عنوان شده، اتهام محاربه را محرز دانست.
قوه قضاییه همچنین اعلام کرد فیلمی از لحظه تیراندازی و گزارش مرجع انتظامی درباره کشف سلاح از منزل متهم، از جمله مستندات پرونده بوده است.
بر اساس این گزارش حکم اعدام اکبری فیضآبادی در دیوان عالی کشور تایید و اعلام شد «حکم صادرشده بر پایه مدارک، مستندات و اظهارات متهم بوده و ایرادی به آن وارد نیست».
با اعدام اکبری فیضآبادی، شمار زندانیان اعدامشده با اتهامهای سیاسی و امنیتی در ایران طی ۶۸ روز گذشته، از ۲۷ اسفند ۱۴۰۴ تاکنون، به دستکم ۳۸ نفر رسید.
این در حالی است که وبسایت حقوق بشری «هرانا» پیشتر گزارش داده بود جمهوری اسلامی در کل سال ۱۴۰۴ دستکم ۵۲ زندانی را با اتهامهای سیاسی و امنیتی اعدام کرده است.
۱۴ اردیبهشت ماه، ۶۳ نماینده مجلس شورای اسلامی در بیانیهای از قوه قضاییه جمهوری اسلامی بابت اعدام معترضان دیماه تشکر کردند و از غلامحسین محسنی اژهای، رییس قوه قضاییه، خواستند با «عوامل اصلی و دانهدرشت» این اعتراضات، اقدام قاطع، علنی و عبرتآموز انجام دهد.
این ۶۳ نماینده مجلس همچنین از نیروهای مسلح جمهوری اسلامی قدردانی کردند و خواستار آن شدند که تا پایان این جنگ «دست از ماشه نکشند» و بر اساس تدابیر مجتبی خامنهای، «ضربات مرگبار و نابودکننده» به آمریکا و اسرائیل و «همدستان» آنها وارد کنند.
رسانه قوه قضاییه جمهوری اسلامی، سوم خرداد از اجرای حکم اعدام مجتبی کیان، زندانی سیاسی، پس از تشکیل پرونده در دادگستری استان البرز خبر داد.
بر اساس گزارش میزان، کیان متهم بود که در جریان حملات آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی، مختصات و اطلاعات مربوط به واحدهای صنایع دفاعی را برای «شبکههای وابسته به اسرائیل و آمریکا» ارسال کرده است. دادگاه بر همین اساس او را به اعدام و مصادره اموال محکوم کرده بود.
نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی از آغاز حملات آمریکا و اسرائیل در ۹ اسفند، هزاران شهروند را در شهرهای مختلف کشور با اتهامهای سیاسی و امنیتی بازداشت کردهاند.
