صفحه فارسی وزارت خارجه آمریکا درباره اعتراضات بیش از پنج هزار کارگر پیمانی شاغل در ۱۲ پالایشگاه پارس جنوبی در عسلویه نوشت این کارگران با شجاعت در برابر ارعاب ایستادند و شایسته است صدایشان به گوش برسد.
در پست منتشر شده در این باره در رسانه اجتماعی ایکس، آمده است: «بیش از پنج هزار کارگر پارس جنوبی در عسلویه، یکی از بزرگترین اعتراضهای کارگری ایران در چند دهه اخیر را حتی در شرایط فشار امنیتی و تهدیدهای رژیم جمهوری اسلامی برگزار کردند و خواستار دستمزد عادلانه و امنیت شغلی شدند.»
کارگران شاغل در پالایشگاههای پارس جنوبی با وجود اعمال فشارها و و تهدیدها، ۱۸ آذر در بزرگترین اعتراض کارگری سالهای اخیر، در عسلویه اعتصاب و تجمع کردند.
شورای سازماندهی اعتراضات کارگران غیررسمی نفت (ارکان ثالث) گزارش داد که آنها بدون حضور در محیطهای کار در اعتصاب بودند و «راهپیمایی پرشکوهی را در خیابان منتهی به فرمانداری عسلویه» برگزار کردند.
این تشکل صنفی اعلام کرد یک روز قبل از تجمع، تلاشهای بسیاری مانند «پیام مستقیم روابط عمومی مجتمع گاز پارس جنوبی بر روی گوشیهای موبایل همکاران» و «تهدیدات مستقیم حراست واحدهای مختلف پالایشگاهی» در مورد «عواقب حضور» انجام شد.
کارگران معترض در تجمع خود شعارهایی از جمله «دو به دو اداری/ نبرد با بیگاری»، «حاصل دسترنج ما/ گمشده سهم ما»، «خوردن حق کارگر/ خیانت است به کشور»، «وعده وعید کافیه/ سفره ما خالیه»، «ما کارگران بیداریم/ از حق خود آگاهیم» و «راننده بیدفاع/ محروم از هر رفاه» سردادند و بر لزوم حذف پیمانکاران از پالایشگاهها تاکید کردند.
کارگران پیمانی در این تجمع خواستار «حذف پیمانکاران واسطه، اصلاح نظام همسانسازی دستمزد، اصلاح و اجرای کامل طرح طبقهبندی مشاغل، اجرای طرح اقماری دو هفته کار و دو هفته استراحت برای نیروهای اداری و پشتیبانی و تعیین تکلیف رانندگان خودروهای استیجاری غیرمالک» شدند.
ساماندهی وضعیت کارگران پشتیبانی ایمنی، رعایت قانون کار طبق شرایط عرف کارگاهی، پرداخت حق کمپ و تامین شرایط پروازی ایاب و ذهاب کارگران، از دیگر مطالبات تجمعکنندگان بود.
شورای سازماندهی اعتراضات کارگران غیررسمی نفت گزارش داد که پس از پایان این تجمع، برخی واحدهای حراست از ورود کارگران به پالایشگاهها جلوگیری کردند و شماری از کارگران از سوی حراست منطقه ویژه و نهادهای امنیتی، احضار شدند.
اتحادیه آزاد کارگران ایران از این تجمع بهعنوان «یکی از بزرگترین تجمعات اعتراضی تاریخ صنعت نفت ایران طی نزدیک به پنج دهه گذشته» یاد کرد.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه نیز ضمن اعلام همبستگی کامل با این کارگران، خواستار پاسخگویی فوری مسئولان به مطالبات آنان و پایان دادن به سیاستهای تبعیضآمیز علیه کارگران پیمانکاری شد.
کارگران پیمانی در عسلویه طی سالهای گذشته بارها در اعتراض به تحقق نیافتن مطالبات خود تجمع و اعتصاب کردهاند.
بیش از سه هزار کارگر پیمانی مجتمع گاز پارس جنوبی ۲۰ آبان در مقابل ساختمان مرکزی این مجموعه در عسلویه تجمع کردند.
شرایط معیشتی کارگران و سایر مزدبگیران در سالهای اخیر باعث افزایش چشمگیر اعتراضات در شهرهای مختلف ایران شده است.
با وجود تشدید برخوردهای امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی برای جلوگیری از گسترش این اعتراضات، سایت حقوق بشری هرانا ۲۹ اسفند سال گذشته اعلام کرد در سال ۱۴۰۳ دستکم سه هزار و ۷۰۲ تجمع و اعتصاب در بخشهای مختلف کشور انجام شد.
برخی رسانهها در ایران گزارش دادند فروشگاه جینوست در خیابان فرشته تهران، شنبه ۱۹ مهر و پس از برگزاری جشنی در ۱۸ مهر و انتشار ویدیوهای آن، بهدست نیروی انتظامی پلمب شد.
وبسایت خبری «آسیانیوز ایران» با اشاره به این اقدام نوشت که به نظر میرسد این برخورد، صرفا یک واکنش مقطعی نیست، بلکه بخشی از یک کارزار بزرگتر برای «کنترل بیشتر بر فضای اجتماعی، مقابله با نمایش ثروت و اجرای سختگیرانهتر قوانین» است.
بسیاری از کسبوکارها نگران تاثیر این سیاست تازه بر معیشت، سلامت روان شهروندان و زندگی اجتماعی آنها هستند.
فشار اقتصادی حکومت بر مردم و استفاده از آنها برای سرکوب
در هفتههای اخیر فشار حکومت بر کسبوکارها و شهروندان به دلیل سرپیچی از قانون حجاب اجباری، رقص و سرو مشروبات الکلی افزایش چشمگیری پیدا کرده است. از جمله، در پی انتشار ویدیوهایی از برگزاری جشنی در جزیره کیش با عنوان «قهوهپارتی» در رسانههای اجتماعی، دادستان عمومی و انقلاب کیش، از تشکیل پرونده و بازداشت برگزارکنندگان آن خبر داد.
یکی از زنان کافهداری که تجربه برخورد عوامل انتظامی با چنین جشنهایی را دارد به ایراناینترنشنال گفت شاهد بوده که مقامات در بعضی موارد از افراد بازداشتشده - بدون توجه به موقعیت مالیشان - وثیقه چند میلیاردی دریافت کرده و آنها را از کار کردن منع کردهاند.
او افزود بر اساس مشاهداتش بر این باور است که حساسیت بیشتری روی تجمعات تفریحی با حضور جوانها و نسل زد وجود دارد و نیروهای امنیتی با چنین رویدادهایی خشنتر برخورد میکنند.
مقامهای جمهوری اسلامی همواره چنین جشنهایی را «برخلاف شئونات اسلامی» و «هنجارشکنی» توصیف کرده و به نظر میرسد نگران الگوبرداری کسبوکارها از یکدیگر در این زمینهاند.
در ماههای اخیر ویدیوهایی از صاحبان چندین کافه در دزفول و قم در رسانههای اجتماعی منتشر شده که در آن در سخنانی شبیه به اعتراف اجباری یا به دلیل برگزاری جشن همراه با رقص و موسیقی، از مسئولان عذرخواهی و ابراز ندامت میکنند یا از مشتریان خود میخواهند برای جلوگیری از پلمب شدن، حجاب را رعایت کنند.
کارمند یک کافه در تهران به ایراناینترنشنال گفت مقامهای جمهوری اسلامی تلاش میکنند با فشار بر صاحبان کسبوکارها و تهدید به برخورد و پلمب اماکن، مردم را در برابر هم قرار دهند و از آنها به عنوان وسیلهای برای سرکوب و سانسور خودشان و زنان استفاده کنند.
پلمب به مثابه ابزار فشار سیاسی
از طرف دیگر، شواهد و گزارشهای رسیده حاکی است حکومت از بستن کسبوکارها برای انتقامگیری از مخالفانش هم استفاده میکند.
اطلاعات و گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند دستکم در دو مورد، کسبوکار شهروندان به دلیل فعالیت سیاسی خود آنها یا نزدیکانشان و با هدف اعمال فشار بر افراد، به دستور نهادهای حکومتی در تهران پلمب شدهاند.
این برخورد در گذشته هم سابقه داشته و به عنوان مثال در آذر ۱۴۰۱ و همزمان با اعتراضات سراسری در خیزش «زن، زندگی، آزادی»، اداره اماکن برای توقف اعتصاب در شهرهای مختلف کردستان و نیز در ایلام و کرمانشاه، مغازه کسبهای را که در اعتصاب شرکت کرده بودند، پلمب کردند.
کارمند یک کافه در مشهد به ایراناینترنشنال گفت حکومت فکر میکند با پلمب و بازداشت، باقی رستورانها و کافهها را «از برگزاری ایونت» بازمیدارد اما تعداد این رخدادها روز به روز بیشتر میشود و در نهایت حتی پلمب هم کارگر نیست و مراسم بسیاری از چشمش در میرود.
او افزود: «غول از چراغ جادو بیرون آمده و دیگر به آن برنمیگردد.»
مردم چه میگویند؟
رسانههای اجتماعی از جمله ایکس و اینستاگرام سرشار از روایت شهروندان از پلمب شدن کسبوکارها و فشار اجتماعی بر زنان برای حجاب اجباریاند.
گروهی از زنان با اشاره به پلمب کافه و رستورانها و جریمههای موجود، بر این باورند تنها زمانی میتوان گفت حجاب اجباری در ایران برچیده شده که زنان بتوانند آزادانه با پوشش دلخواه خود در مدرسه، دانشگاه، محل کار و اماکن دولتی حاضر شوند و مدارک هویتی بدون حجاب اجباری داشته باشند.
برخی دیگر از زنان هم با اشاره به فشار موجود بر آنها در محل کار برای حجاب اجباری، میگویند حجاب آزاد نشده، بلکه حکومت بهدلیل شجاعت زنها در سرپیچی از قانون حجاب اجباری و همچنین ترس از اعتراضات مردم بهخاطر فشارهای اجتماعی و شرایط سخت معیشتی، مستاصل شده است.
در کشوری با فرهنگ طولانی قهوهخانهداری در کنار نبود فضاهای تفریحی کافی و آزادیهای اجتماعی، کافهها جزو معدود مکانهای مورد علاقه جوانها برای جمع شدن و تنفساند.
فشار بر کافهها و رستورانها بر سر حجاب و بگیر و ببند زنان، ممکن است باعث جرقه خوردن دور جدید اعتراضات ضدحکومتی در ایران بشود.
