فراخوان احزاب کردستان ایران برای اعتصاب در دومین سالگرد خیزش «زن، زندگی، آزادی»
در ادامه فراخوانهای صادر شده برای بزرگداشت دومین سالگرد قتل حکومتی مهسا ژینا امینی و آغاز خیزش «زن، زندگی، آزادی»، علاوه بر چهرههای سیاسی، شماری از احزاب سیاسی کُردستان ایران از مردم کردستان و سایر مناطق ایران خواستند تا روز یکشنبه ۲۵ شهریور اعتصاب کرده و دست از کار بکشند.
حزب دمُکرات کردستان ایران با انتشار بیانیهای تحلیلی ضمن اشاره به جنبش ژینا و شعار محوری آن «زن، زندگی، آزادی» و اهمیت همراهی مردم سراسر ایران با اعتراضات در کردستان، تاکید کرد: «رفتار و موضع قاطعانهی مردم کردستان و پیامهای این جنبش در خیابانهای کردستان آنقدر مدرن، حقطلبانه و متمدنانه بود که مردم دیگر مناطق ایران با شعارهای "کردستان، کردستان، حمایتت میکنیم" و "کردستان، کردستان، چشم و چراغ ایران" به این جنبش پیوستند.»
حزب کومله کردستان ایران هم در بیانیهای به مناسبت دومین سالگرد جنبش ژینا نوشت: «تنوع و تکثر، شکوه، عمق و گستردگی جنبش "زن، زندگی، آزادی" تمامی ارکان و پایههای حاکمیت تمامیتخواه و سرکوبگر جمهوری اسلامی را به لرزه درآورده است و ما همچنان شاهد ادامه مبارزات راسخ و راستین مردم برای دست یابی به آزادی، عدالت و دموکراسی هستیم.»
این حزب در ادامه بیانیه خود با اشاره به اینکه «مقاومت، شجاعت و ایستادگی مردم در کردستان، مقابل ستم و سرکوب، الگویی برای تمام مردم ایران و چه بسا جهان بوده است»، نوشت: «خواستهها و آرمانهای جنبش زن، زندگی، آزادی در ذهن هزاران زن و مرد مبارز ریشه دوانیده و هیچ قدرت سرکوبگری قادر به مقابله با آن نیست.»
قتل حکومتی مهسا ژینا امینی در شهریور ۱۴۰۱، هزاران زن و مرد را در جایجای ایران به خیابان کشاند. کسانی که ماهها در خیابانها رو در روی ماموران حکومتی مسلح ماندند و خیزش «زن، زندگی، آزادی» را شروع کرده و رقم زدند.
خیزشی که تاکنون که دو سال از آن گذشته همچنان به راه خود ادامه میدهد؛ هر چند به شکلی دیگر.
اما دست بردن به ریشه تبعیض و استبداد، همان مقدار که حکومت را ترساند، مشعل خیزش مهسا را نیز فروزان نگه داشت؛ با چهرهها و نامهایی که توانستند با همراهی با حرکت مردم ماندگار شوند.
این خیزش در قالب این چهرهها و نامها تکرار و تکثیر شد اما به آنها محدود نماند.
نامها و چهرههای بسیاری از فرهنگ و هنر، سیاست، ورزش و فعالان مدنی و مذهبی در این دو سال حجاب از سر برداشتند و همراه این جنبش شدند، نگاهی به برخی از آنها گستردگی و رشد جنبش مهساژینا را نشان میدهد.
جنبشی که جرقه آن پس از قتل مهسا ژینا امینی در شهریور ۱۴۰۱ زده شد، به یکی از مهمترین و گستردهترین اعتراضهای اجتماعی در تاریخ معاصر ایران تبدیل شد.
این جنبش نهتنها به دلیل قتل مهسا امینی که در بازداشت گشت ارشاد جان باخت، بلکه به دلیل نمادین شدن او به عنوان قربانی نظامی که محدودیتهای شدیدی بر زنان اعمال میکند، توجه بسیاری را به خود جلب کرد.
اکنون که دو سال از آغاز این جنبش میگذرد، شواهد نشان میدهد تغییرات عمده و مثبتی در رویکرد و رفتار حکومت نسبت به زنان رخ نداده است.
جو بایدن، رییسجمهوری آمریکا و کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، با تاکید بر حمایت این دو کشور از اوکراین در مقابل تهاجم روسیه، درباره اقدام جمهوری اسلامی و کره شمالی در ارائه سلاحهای مرگبار به مسکو و اقدام چین در حمایت از صنایع نظامی روسیه به شدت ابراز نگرانی کردند.
کاخ سفید اعلام کرد این ابراز نگرانی در جریان دیدار بایدن و استارمر در روز جمعه در واشینگتن صورت گرفت.
ایالات متحده، فرانسه، آلمان و بریتانیا روز ۲۰ شهریور از اعمال تحریمهای جدید علیه جمهوری اسلامی بهدلیل ارسال موشکهای بالستیک به روسیه خبر دادند.
جوزپ بورل، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا هم روز ۲۳ شهریور اعلام کرد این اتحادیه در همین زمینه در حال بررسی تحریمهایی علیه بخش هوانوردی ایران است.
در سوی مقابل، مقامهای حکومت ایران تحویل محموله موشکی به روسیه را تکذیب کردهاند.
عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، روز ۲۱ شهریور ضمن رد گزارشها در خصوص کمک موشکی تهران به مسکو گفت: «بار دیگر آمریکا و سه کشور اروپایی بر اساس اطلاعات نادرست و منطق معیوب عمل کردهاند.»
بریتانیا، فرانسه، آلمان و هلند، نمایندگان دیپلماتیک جمهوری اسلامی در کشورهایشان را در اعتراض به اقدام تهران در ارسال موشک بالستیک برای مسکو احضار کردند.
وزارت دفاع بریتانیا روز جمعه ۲۳ شهریور در گزارش اطلاعاتی خود درباره مناقشه اوکراین اعلام کرد موشکهای بالستیکی که جمهوی اسلامی اخیرا در اختیار روسیه قرار داده، از نوع فتح-۳۶۰ هستند.
پس از دیدار روز جمعه میان بایدن و نخستوزیر بریتانیا، هیچ تصمیمی از سوی لندن و واشینگتن درباره حمایت از اوکراین اعلام نشد.
اوکراین و بسیاری از حامیان آن در ایالات متحده و اروپا از بایدن میخواهند محدودیتهای مربوط به سلاحهای دوربرد -تعیین شده از سوی غرب- را لغو کند تا کییف بتواند از این سلاحها برای حمله مستقیم به روسیه استفاده کند.
آسوشیتدپرس نوشت نشانههایی وجود دارد که ممکن است بایدن سیاست دولت خود را در این زمینه تغییر دهد.
ایالات متحده نگران هر گونه اقدامی است که بتواند روسیه را به تشدید درگیری سوق دهد.
دو مقام آمریکایی به آسوشیتدپرس گفتند استارمر به دنبال گرفتن تایید بایدن برای صدور مجوز ارسال موشکهای بریتانیایی «سایه توفان» به اوکراین است.
گفتوگو درباره اسرائیل
بایدن و استارمر با تاکید بر حمایت قاطع از امنیت اسرائیل، لزوم رسیدن به توافق آتشبس در غزه و آزادی گروگانها و توجه اسرائیل به حفاظت از جان غیرنظامیان را یادآوری کردند.
دیوید لمی، وزیر امور خارجه بریتانیا، روز ۱۲ شهریور اعلام کرد این کشور از مجموع ۳۵۰ مجوز صادرات تسلیحات به اسرائیل، ۳۰ مورد را فورا به حالت تعلیق درآورده است.
نتانیاهو تصمیم لندن را «شرمآور» خواند و افزود این اقدام به تقویت حماس منجر خواهد شد. با این حال، بریتانیا تاکید کرد این تعلیق بر توان دفاعی اسرائیل تاثیر نمیگذارد.
رهبران آمریکا و بریتانیا همچنین حملههای حوثیهای مورد حمایت جمهوری اسلامی به خطوط کشتیرانی تجاری در دریای سرخ را محکوم کردند.
یک هفته پیش از سفر استارمر به آمریکا، بیل برنز، مدیر سیآیای و ریچارد مور، رییس امآی۶ در مقالهای مشترک، بر اهمیت همکاری میان این دو نهاد اطلاعاتی آمریکا و بریتانیا در مواجهه با تهدیدهای «بیسابقه»، بهویژه از سوی روسیه، چین و جریانهای افراطی اسلامگرا تاکید کردند.
در این مقاله که روز شنبه ۱۷ شهریور در روزنامه فایننشال تایمز منتشر شد، آمده است سیآیای و امآی۶ «هیچ متحد قابل اعتماد دیگری» ندارند و باید امروز «در یک نظام بینالمللی مورد مناقشه که در آن دو کشور (آمریکا و بریتانیا) با مجموعهای از تهدیدات بیسابقه روبهرو هستند»، با هم همکاری کنند.
سال گذشته و در آستانه اولین سالگرد قتل حکومتی مهسا ژینا امینی، شماری از کشورها به سرکوبهای سیستماتیک در ایران واکنش نشان دادند. آمریکا و بریتانیا تحریمهای جدیدی علیه مقامها و نهادهای دخیل در سرکوب معترضان ایرانی وضع کردند.
جو بایدن، رییسجمهوری آمریکا و جوزپ بورل، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، با انتشار بیانیههایی مقاومت مردم ایران را ستودند:
جمعه ۲۳ شهریور و پس از رای قاطع بیش از ۹۴ درصد از کارگران مونتاژ هواپیماهای بوئینگ به پیشنهاد قرارداد جدید که دستمزدهای آنان را طی ۴ سال ۲۵ درصد افزایش میداد، ۳۳ هزار کارگر این شرکت در کارخانههای بوئینگ در ایالتهای واشنگتن، اورگان و کالیفرنیا دست از کار کشیدند و اعتصاب کردند.
این اعتصاب، تولید هواپیماهای پرفروش بوئینگ را متوقف کرده و به مشکلات مالی و اعتبار شرکت که در سال جاری گریبانگیر این شرکت شده، افزوده است.
ارزش سهام این شرکت از ابتدای سال ۳۸ درصد کاهش یافته است و اواسط روز جمعه سه دهم درصد دیگر هم کاهش یافت.
اعتصاب ساعاتی پس از آن آغاز شد که شعبه محلی اتحادیه بینالمللی مکانیکها و کارگران هوافضا اعلام کرد ۹۴.۶ درصد از کارگران این سه کارخانه بوئینگ به قرارداد پیشنهادی، که حاصل توافق رهبران اتحادیه با روسای شرکت بود، رای منفی دادهاند و ۹۶ درصد هم موافق اعتصاب بودند.
این اعتصاب پروازهای تجاری را تحت تاثیر قرار نخواهد داد، اما ضربه دیگری به این غول هوافضا است که اعتبار حرفهای و وضعیت مالی آن در سال جاری به دلیل مشکلات تولیدی و چندین تحقیق فدرال آسیب دیده است.
کارگران اعتصابی، مونتاژکنندههای هواپیماهای ۷۳۷ مکس، جتهای پرفروش بوئینگ، جت ۷۷۷ و هواپیمای باربری ۷۶۷ در کارخانههای بوئینگ در سه ایالت واشینگتن، اورگان و کالیفرنیاست.
احتمالا این اعتصاب بر تولید هواپیماهای ۷۸۷ دریملاینر، که کارگران غیر اتحادیهای در کارولینای جنوبی تولید و مونتاژ میکنند، تاثیری نخواهد گذاشت.
کلی اورتبرگ، مدیرعامل جدید بوئینگ، هشدار داد که این اعتصاب بهبود وضعیت شرکت را به خطر خواهد انداخت و باعث افزایش تردید در میان خطوط هوایی مشتری این شرکت میشود.
بنا بر اعلام بوئینگ، کارگران مکانیک سالانه به طور متوسط نزدیک به ۷۶ هزار دلار درآمد دارند اما این مبلغ در پایان قرارداد چهار ساله مورد توافق به بیش از ۱۰۶ هزار دلار خواهد رسید.
با این حال، قرارداد پیشنهادی نتوانست انتظارات اعضای اتحادیه را که خواستار افزایش دستمزد ۴۰ درصدی طی سه سال بود، برآورده کند.
اتحادیه همچنین خواستار بازگرداندن طرحهای سنتی بازنشستگی بود که یک دهه پیش لغو شده بود، اما بوئینگ به جای بازگرداندن آن پذیرفته بود سهم شرکت را در پسانداز ماهانه حسابهای بازنشستگی کارکنان (۴۰۱کی) افزایش دهد.
بوئینگ در پاسخ به اعلام اعتصاب گفته آماده است به میز مذاکره با مدیران و نمایندگان اتحادیه بازگردد تا توافق جدیدی حاصل شود: «پیام واضح بود که توافق پیشنهادی ما با رهبری اتحادیه مورد قبول اعضا قرار نگرفت. ما همچنان به بازسازی رابطه خود با کارکنان و اتحادیه متعهد هستیم.»
اعتصاب به مدت طولانی، باعث کاهش نقدینگی بوئینگ میشود که برای تحویل هواپیماهای جدید به خطوط هوایی نیاز مبرمی به آن دارد.
این چالشی دیگر برای کلی اورتبرگ است که تنها شش هفته پیش مسئولیت شرکتی را بر عهده گرفت که در شش سال گذشته بیش از ۲۵ میلیارد دلار ضرر کرده و از رقیب اروپایی خود، ایرباس، عقب مانده است.
دلایل اعضای اتحادیه برای رد توافق
بسیاری از اعضای اتحادیه در طول هفته شکایتهای خود را درباره قرارداد پیشنهادی در رسانههای اجتماعی منتشر کردند.
آدام ووگل، یکی از کارگران بوئینگ، در گفتگو با سیبیسی نیوز، افزایش ۲۵ درصدی حقوق را «چرت و پرت» خواند و گفت: «ما ۱۶ سال است که افزایش حقوق نداشتهایم.»
برودریک کانوی، دیگر کارگر کنترل کیفیت و کارمند ۱۶ ساله بوئینگ، به سیبیسی نیوز گفت شرکت میتواند حقوق بیشتری بپردازد: «بسیاری از اعضا از پیشنهاد اول شرکت ناراحت بودند. ما امیدواریم که پیشنهاد دوم همان چیزی باشد که به دنبالش هستیم. اگر نه... ما به اعتصاب ادامه خواهیم داد و از خودمان دفاع خواهیم کرد.»
چرا این اعتصاب مهم است؟ یک اعتصاب طولانیمدت میتواند میلیاردها دلار برای بوئینگ هزینه داشته باشد. برای شرکتی با بدهی ۴۵ میلیارد دلاری و در حالی که تلاش میکند تولید را افزایش دهد و اعتبار آسیبدیده خود را ترمیم کند، این شرایط ایدهآل نیست
آکسیوس به نقل از یک تحلیلگر تخمین زده است که هر ۳۰ روزی که کارگران در اعتصاب باشند برای بوئینگ یک و نیم میلیارد دلار هزینه خواهد داشت.
به این ترتیب، اولویت اصلی شرکت اکنون پایان دادن به اعتصاب در سریعترین زمان ممکن است. هفت اعتصاب قبلی کارگران کارخانه از سال ۱۹۴۸ تا ۲۰۰۸ به طور میانگین ۵۸ روز به طول انجامیده است.
