علی صالحی، دادستان تهران، از صدور کیفرخواست حمله به سفارت جمهوری آذربایجان در تهران خبر داد و گفت که «برای متهم این پرونده با عناوین اتهامی مباشرت در قتل عمدی یکی از اتباع آذربایجان، خرید سلاح غیرمجاز و اخلال در نظم عمومی تقاضای اشد مجازات شده است»
۲۲ شهریور ماه سالروز اعدام نوید افکاری است. سعید افکاری، برادر او در شبکه اجتماعی اکس یادی از آخرین روزهای زندگی این کشتیگیر کرده که در تابستان سال ۱۳۹۹ و در ۲۷ سالگی، به اتهام محاربه به دار آویخته شد.
در آخرین فایل صوتی منتشر شده از نوید افکاری، او جملهای را به کار برد که در سه سال گذشته بارها تکرار و شنیده شده است: «برای طناب دارشان، دنبال گردن میگردند.»
سعید افکاری پیش از ظهر چهارشنبه ۲۲ شهریور در پستی نوشت: «سه سال پیش، این ساعتها، خبر آمد نفس برادرمان را گرفتند.»
ماموران امنیتی جمهوری اسلامی، نوید افکاری را در پی اعتراضات به افزایش نرخ ارز، گرانی و تورم در مرداد سال ۱۳۹۷ در شیراز بازداشت و به «قتل و محاربه» متهم کردند.
سعید افکاری درباره شرکت برادرش در اعتراضات یادآور شد: «وقتی آشناهایمان به نوید میگفتند چرا میروی توی اعتراضات، تو که موفقی، بنشین زندگیات را بکن، [او] میگفت اگر من بلند نشوم، کی بلند بشود؟»
اما علاوه بر نوید، همان زمان دو برادر دیگر او، وحید و حبیب افکاری نیز بازداشت و به حبسهای طولانیمدت و تبعید محکوم شدند.
برادر چهارم یعنی سعید افکاری از همان زمان در شبکه اجتماعی اکس (توییتر سابق) فعال است. او شامگاه سهشنبه ۲۱ شهریور درباره شب پیش از اعدام نوید نوشت: «سه سال پیش، این ساعتها، برادر کوچکم به من زنگ زد و گفت هیچ نگران من نباشید .... قطع کرد و رفت.»
فردای آن روز حکم اعدام نوید افکاری در زندان عادلآباد شیراز در حالی به شکل «ناگهانی» اجرا شد که او حتی نتوانسته بود برای آخرین بار با خانواده خود دیدار کند.
محاربه، قتل «مامور امنیتی» که گفته میشود کارمند حراست سازمان آب بوده است، شرکت در تظاهرات، تشکیل دسته چهار نفره، توهین به رهبر جمهوری اسلامی، شعارنویسی، اجتماع و تبانی علیه امنیت داخلی و ضرب و جرح ماموران در جریان اعتراضات، اتهامات برادران افکاری اعلام شد.
نوید افکاری در یک فایل صوتی به صراحت گفته بود مامور امنیتی کشته شده را نمیشناسد و تحت فشار شکنجه و به خاطر خانوادهاش و فشار روی وحید، برادرش، قتل «حسن ترکمان» را پذیرفته و در این پرونده بیگناه است.
با وجود تناقضهای پرونده و بهرغم درخواستهای نهادهای جهانی و همچنین کارزار مجازی بسیار گسترده، حکم اعدام نوید افکاری اجرا شد.
خانواده افکاری از زمان بازداشت نوید و برادرانش پیوسته تحت فشار و آزار جمهوری اسلامی هستند و مزار نوید نیز بارها به دست عوامل حکومت تخریب شده است.
الهام افکاری، خواهر نوید افکاری هم روز ۱۹ آبان ۱۴۰۱ در جریان خیزش انقلابی علیه جمهوری اسلامی همراه همسر و دختر سه سالهاش بازداشت و به بازداشتگاه پلاک ۱۰۰ شیراز منتقل شد.
او البته مدتی بعد با پابند الکترونیکی از حبس آزاد شد.
وحید افکاری هم بیش از هزار روز است که در سلول انفرادی به سر میبرد.
او به ۳۳ سال و ۹ ماه حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده است.
علاوه بر خانواده افکاری، تاکنون دو نفر نیز در ارتباط با پرونده و اعدام نوید افکاری، به طرزی مشکوک جانباختهاند: امین بذرگر و شاهین ناصری.
بذرگر، کشتیگیرِ فرنگیکارِ شیرازی و از دوستان نزدیک نوید افکاری بود که در خرداد سال ۱۴۰۰ ناپدید و پس از مدتی مشخص شد او در بازداشت نیروهای امنیتی در شیراز بوده است.
پس از ماهها بیخبری اما به خانواده او اطلاع دادند چند تکه استخوان در کوه دراک شیراز پیدا شده و بعدتر خبر آمد بر اساس نتایج آزمایشها، آن چند استخوان متعلق به امین بذرگر بوده است.
شاهین ناصری هم که شاهد شکنجه نوید افکاری بود، به طور مشکوکی در زندان تهران بزرگ جان باخت. ناصری پس از شهادت دادن درباره شکنجه نوید افکاری، به زندان تهران بزرگ تبعید شد و مدتی در سلول انفرادی بهسر میبرد.
بر اساس یک فایل صوتی با صدای ناصری که در شبکههای اجتماعی منتشر شد، او هشدار داده بود از طرف بازپرس پروندهاش به دلیل شهادت دادن در مورد شکنجه شدن نوید افکاری، تهدید شده است.
با وجود این سرکوبها و فشارها، خانواده افکاری در سه سال گذشته دست از دادخواهی برای محاکمه تمام آمران و عاملان دخیل در اعدام نوید افکاری بر نداشتهاند.
بهاره هدایت، زندانی سیاسی با انتشار نامهای خبر داد اعتصاب غذای خود را شکسته است. هدایت ۱۳ روز در اعتصاب غذا بود که در این مدت به گفته وکیلش، هشت کیلوگرم کاهش وزن و تپش قلب داشته است. او به دلیل وخامت حالش روز سهشنبه ۲۱ شهریور از زندان اوین به بیمارستان منتقل شد.
هدایت روز ۲۲ شهریور که به گفته او مصادف با سالروز «ربودن» مهسا ژینا امینی از سوی قاتلانش است، با انتشار متنی از زندان اوین خبر داد «به حرمت خواسته» خانوادههای دادخواه جواد روحی، مهسا امینی، جنایت انهدام هواپیمای اوکراینی و همه داغداران و دادخواهان دیگری که درخواست شکستن اعتصاب او را مطرح کردند، به اعتصاب غذای خود پایان میدهد.
او در ادامه خاطرنشان کرد: «اعتصابم را میشکنم اما عهدم را نه. عهدم با خودم و با شما مردم رنجدیده وطنم، تا روزی که رد پای جمهوری اسلامی، این حکومت ضد آزادی، از خاک ایران زدوده نشود.»
این فعال سیاسی محبوس در اوین، تاکید کرد که اعتصاب غذایش برای یادآوری مقاومت بیپایان در خیابان و جسارت و وجدان معترضان بوده و تاکید کرد: «هنوز پیروز نشدهایم و هنوز غاصبان ایران بر سرنوشت این کشور حاکماند.»
هدایت همچنین مژگان افتخاری، مادر مهسا امینی را خطاب قرار داد و او و خانوادهاش را «شرف سپهر سیاسی ایران»، «خودِ وجدان» و «تجسمی پاک از وطن» توصیف کرد.
مژگان افتخاری به تازگی در یک استوری اینستاگرامی از بهاره هدایت درخواست کرده بود اعتصاب غذایش را بشکند.
او خطاب به این فعال سیاسی نوشت: «مصرانه از شما درخواست میکنم تا به اعتصاب غذای خود پایان دهید چرا که مردم ایران به حیات و سلامت شما نیاز دارند.»
علاوه بر خانم افتخاری، در طول حدود دو هفتهای که این فعال سیاسی و مدنی در اعتصاب غذا بود، پیامهای فراوانی از سوی فعالان مدنی، هنرمندان و خانوادههای دادخواه برای دعوت از او به شکستن اعتصابش منتشر شد.
از جمله ۲۱ زندانی سیاسی و همبندیهای بهاره هدایت که در نامهای از او خواستند به اعتصاب غذایش پایان دهد.
این زندانیان سیاسی خطاب به او نوشتند: «بهاره جان! از تو میخواهیم به اعتصاب غذایت پایان دهی؛ باشد که کنار هم رویای جمعیمان را جانی دوباره ببخشیم.»
به گفته این زندانیان سیاسی، ما دورهای را زندگی میکنیم که حقیقت را وارونه مینمایانند و ارزشهایی که سیاست را سامان میدهد، فرو ریخته است: «در این شرایط برای آن کسی که عمری در تکاپوی آزادی برای همگان و برای ایران بوده شاید جز میانجی کردن جان خود چارهای باقی نمانده باشد تا انذار دهد که آنچه به تاراج میرود زندگی یک انسان و هستی و آینده یک سرزمین است.»
ناهید تقوی، نیلوفر بیانی، نیلوفر حامدی، الهه محمدی، نرگس محمدی، ویدا ربانی، سپیده قلیان، شکیلا منفرد و فائزه هاشمی از جمله امضاکنندگان این نامه هستند.
آنان در پایان نامه خود نوشتند: «ما جمعی از همبندیهایت اعلام میداریم بیش از این به خطر افتادن جان و سلامتیات را تاب نداریم و با اتکا به دعوت مادر و پدر زندهیاد جواد روحی از تو درخواست میکنیم برای حفاظت از نفس خود و خویشتن خود به مثابه وجدانی نگران و در تقلا برای آزادی، به اعتصاب غذایت پایان دهی.»
روز سهشنبه ۲۱ شهریور، زهرا مینویی، وکیل بهاره هدایت، در پستی در شبکه اجتماعی اکس خبر داد که «مطابق اطلاع خانواده» این زندانی سیاسی، او را در سیزدهمین روز اعتصاب غذا، به دنبال وخامت حالش از زندان اوین به بیمارستان منتقل کردهاند.
انتقال بهاره هدایت به بیمارستان در حالی انجام شد که درخواستها از او برای شکستن اعتصاب غذایش با وجود تاکید این فعال سیاسی زندانی بر مسیری که انتخاب کرده، ادامه داشت. از جمله این درخواستها، نامه بیش از ۲۰۰ هنرمند، روزنامهنگار و فعال مدنی به بهاره هدایت بود که در آن خواستار پایان دادن به اعتصاب غذایش در زندان اوین شدند.
آنان نوشتند: «ما جمعی از سینماگران، روزنامهنگاران، خانوادههای دادخواه، فعالان مدنی و مردم ایران، تجدید عهدت با وجدان عمومی و جنبش مهسا را ارج میگذاریم. جامعه ایران و خانوادههای دادخواه، به تن سالم و روح استوار و آزادیخواهت در مسیر عدالت نیاز دارند.»
ترانه علیدوستی، مانی حقیقی، رخشان بنیاعتماد، جعفر پناهی، محمد رسولاف، مجتبا میرتهماسب، حمید پورآذری، محسن امیریوسفی، صنم حقیقی، شیرین برقنورد، مهوش شیخالاسلامی، مریم پالیزبان، آتنا کامل، غنچه قوامی، صبا شعردوست، نازنین خسروانی، لیلا ارشد، محسن عبدالوهاب، هانی نیرو، مجید برزگر، مینا اکبری، نوشین جعفری، ریحانه طباطبایی و خانوادههای امیرارشد تاجمیر، سعید زینالی و مصطفی کریمبیگی از جمله امضاکنندگان این نامه بودند.
عبدالله مومنی، فعال سیاسی و زندانی پیشین هم با اشاره به نگرانیها درباره وضعیت جسمی هدایت، از او خواسته بود به اعتصاب غذای خود پایان دهد.
هدایت عصر روز ۹ شهریور اعتصاب غذای خود را در اعتراض به مرگ مشکوک جواد روحی در زندان، درخواست برای آزادی الهه محمدی و نیلوفر حامدی، دو خبرنگار زندانی و نیز حمایت از یک سال «مقاومت بیامان زنان آزادیخواه» ایران آغاز کرد.
در روزهای گذشته ۷۰ فعال دانشجویی سابق و فعلی و خانواده روحی نیز با انتشار متنی خطاب به هدایت، از او خواسته بودند به اعتصاب غذایش پایان دهد.
هدایت در واکنش به این درخواستها نامهای از اوین منتشر کرد و در آن گفت: «نگران من نباشید. نگران ایران باشید!»
او تاکید کرد جمهوری اسلامی رفتنی است اما رفتنش به «کنش سیاسی اندیشیده و مبتنی بر وجدان» وابسته است.
این فعال سیاسی در حالی بر «وجدان جمعی» پای فشرد که در نامه پیشین خود مبنی بر آغاز اعتصاب غذا نیز این عبارت را کلیدواژه اصلی اقدام خود معرفی کرده بود.
بهاره هدایت، کنشگر ۴۲ ساله که فعالیت سیاسیاش را با خط فکری اصلاحطلبی از اوایل دهه ۸۰ شمسی شروع کرد و تاکنون سالها زندان از جمله هفت سال حبس بعد از اعتراضها به نتایج انتخابات سال ۱۳۸۸ را تحمل کرده، جزو معدود فعالان سیاسی در داخل ایران است که حالا به شکلی علنی از براندازی جمهوری اسلامی صحبت میکند و خواستار آن است.
او در جریان خیزش انقلابی ایرانیان روز ۱۱ مهر ماه در تهران بازداشت شد و بیم آن میرود که نوشتن و انتشار این نامهها در مخالفت علنی با جمهوری اسلامی به اتهامات و مدت حبس او اضافه کند.
هدایت پیشتر و در اواخر خرداد ماه سال جاری هم درباره اختلاف اپوزیسیون به ویژه در خارج از کشور و ضربه آن به جریان خیزش انقلابی هشدار داد و گفت که این نزاع به سرخوردگی در مردم دامن خواهد زد.
او در پایان نامه جدید خود وفاداری به وجدان جمعی را نه «اندرزی اخلاقی» یا راهحل مشکلات پیچیده اپوزیسیون، بلکه از جمله نیازهای سیاسی برای تحقق براندازی و نجات ایران از «منجلاب حکومت تمامیتخواه دینی» دانست.
هدایت اکنون برای تحمل چهار سال حکم حبس بهدلیل اعتراض به سرنگونی هواپیمای اوکراینی از سوی سپاه پاسداران، در زندان اوین محبوس است.
وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی که پیش از این ایده «سیمکارت با اینترنت بینالملل برای توریستها» را مطرح کرده بود گفت که اگر کریستیانو رونالدو به ایران بیاید باید اپلیکیشن بله و ایتا نصب کند و با خانواده و دوستان خود تماس بگیرد و به آنها بگوید این اپلیکیشن را نصب کنند.
عزتالله ضرغامی در ادامه گفت: «رونالدو خیلی هم دلش بخواهد این کار را بکند!»
این وزیر دولت ابراهیم رئیسی با اشاره به بحث و گفتوگوها درباره حضور رونالدو در ایران همراه با تیم فوتبال النصر گفت: «برخی میگویند رونالدو به ایران بیاید تکلیف سیمکارتش چه میشود؟ فکر میکنند ما در جیب خود سیمکارت آزاد داریم که به رفقای خود میدهیم. چنین امکانی نداریم. فعلا فقط به خبرنگاران چنین سیمکارتی دادهایم.»
این در حالی است که دو شب پیش، رضا درویش، مدیرعامل باشگاه پرسپولیس تهران در یک برنامه تلویزیونی از اختصاص سیمکارت ویژه به اعضای تیم النصر عربستان سعودی خبر داد.
درویش گفت: «برای بازیکنان خارجی و تیمهای خارجی که به ایران میآیند، سیمکارت با اینترنت رایگان و نامحدود در نظر گرفته شده است.»
این خبر با واکنشهای منفی در فضای مجازی و خبری همراه شد. چه اینکه با محدودیت شدید اینترنت در ایران در یک سال گذشته و پس از خیزش انقلابی شهروندان علیه جمهوری اسلامی، مردم در داخل کشور برای کار کردن با اپلیکیشنهای خارجی، باید انواع و اقسام فیلترشکنها را امتحان کنند.
از چند ماه پیش و با ادامه محدودیتهای شدید اینترنت و فیلترینگ نرمافزارهای پیامرسان بینالمللی، خبرهایی از اختصاص سیمکارت ویژه به توریستها که محدودیتهای اینترنتی برای ایرانیان را ندارد، از سوی برخی مقامات دولتی مطرح شده است.
مصطفی تاجزاده، فعال سیاسی زندانی در مصاحبه با حسین رزاق، دیگر زندانی سیاسی گفته است: «دفاع از رفراندوم برای تغییر قانون اساسی به معنی خروج از دایره اصلاحطلبی نیست.» او خواهان حذف ولایت فقیه از قانون اساسی شده و گفته که با این کار، استقلال نهاد دین از نهاد سیاست تامین میشود.
تاجزاده در این مصاحبه تفصیلی که در مرداد ماه انجام اما به تازگی منتشر شده، تاکید کرده است: «کسانی که در برابر خواست اکثریت ملت میایستند برانداز هستند و ساختارشکنی میکنند زیرا به این مردم وعده داده شد که هر نسل خود باید سرنوشت خود را تعیین کند.»
تاجزاده که از فعالان سیاسی منتقد جمهوری اسلامی است و در دوران ریاستجمهوری محمد خاتمی مدتی معاون سیاسی وزیر کشور بود از ۱۷ تیر ماه سال پیش به اتهام «اجتماع و تبانی جهت اقدام علیه امنیت ملی» و «نشر اکاذیب جهت تشویش اذهان عمومی» بازداشت شد و دادگاه او را در مهر ماه به هشت سال حبس محکوم کرد که پنج سال آن قابل اجراست.
او پس از انتخابات ریاستجمهوری سال ۱۳۸۸ هم به زندان افتاده بود و در سال ۱۳۹۵ بعد از هفت سال از زندان آزاد شد.
این فعال سیاسی در مصاحبه اخیرش، خود را مدافع اصلاحات ساختاری معرفی کرده و گفته است پیش از «جنبش مهسا» طرفدار «اصلاح رویکرد رهبر و محدود کردن اختیارات و دوره رهبری» بوده اما اکنون به این نتیجه رسیده که «هر نوع اصلاح ساختاری پایدار، جز با حذف ولایت فقیه از قانون اساسی ممکن نیست.»
تاکید تاجزاده بر برگزاری رفراندوم به عنوان مسیر عبور از ولایت فقیه و اصلاحات ساختاری مشابه پیشنهادی است که میرحسین موسوی، رهبر در حصر «جنبش سبز» در ۱۵ بهمن ماه سال گذشته داد و خواهان «برگزاری همهپرسی آزاد و سالم در مورد ضرورت تغییر یا تدوین قانون اساسی جدید» شد.
تاجزاده در همان زمان از پیشنهاد موسوی حمایت کرد.
او در بخش دیگری از مصاحبه اخیرش در زندان تاکید کرده است: «مخالفتی ندارم پروژهای را که دنبال میکنم دموکراتیزاسیون بنامید و هدفم را انقلابی و استراتژیام را اصلاحطلبانه بخوانید.»
در سالهای اخیر تعداد دیگری از چهرههای مطرح جریان اصلاحطلبی در ایران هم به منتقدان جدی علی خامنهای تبدیل شده و خواهان تغییرات اساسیاند.
ابوالفضل قدیانی از صریحالهجهترین این چهرههاست که همواره نوک پیکان انتقادهای خود را متوجه رهبر جمهوری اسلامی کرده است.
او در تازهترین پیام خود به مناسبت سالگرد جنبش مهسا نوشته است: «اکثریت قریب به اتفاق ملت ایران به روشنی دریافته است نجات ایران و ایرانی در گرو رهایی از شر مستبد امروز ایران، علی خامنهای و نظام جمهوری اسلامی است.»
عبدالله ناصری، دیگر چهره اصلاحطلب و مدیرعامل اسبق خبرگزاری ایرنا هم در مصاحبهای با وبسایت زیتون که روز ۲۱ شهریور منتشر شد، گفت: «رهبر جمهوری اسلامی در پی اعتراضات یک سال گذشته هم خیلی ترسیده و هم شدیدا غمگین است.»
او همچنین خواهان تحریم انتخابات پیش روی مجلس شد و گفت: «صریحا باید موضع تحریم را اعلام کرد. شرکت در انتخابات مجلس حرام است چون شراکت در خون ژیناست.»
روزنامه شرق در گزارشی درباره ساخت و سازهای غیرمجاز در خلازیر در منطقه ۱۹ تهران نوشت که یک پژوهش، خلازیر را دارای ۱۶ ذینفع اصلی دانسته که بر اساس آن شهرداری منطقه ۱۹، موقوفه مدرسه مروی، کسبه خلازیر و شرکت ساماندهی صنایع و مشاغل شهر تهران بیشترین قدرت را دارند
در گزارش علی بیتالهی، رییس بخش زلزلهشناسی مرکز تحقیقات وزارت راه و شهرسازی و همکارانش، نیز اعلام شده که ساخت و سازهای غیر قانونی در خلازیر، با تبانی برخی دستگاههای اجرایی احداث شده است
در گزارش علی بیتالهی، رییس بخش زلزلهشناسی مرکز تحقیقات وزارت راه و شهرسازی، این سوال مطرح شده که ۶۰درصد اراضی خلازیر متعلق به اوقاف است و مشخص نیست که زمینهایی که در آنها ساختوسازهای انبوه غیر قانونی انجام شده، چگونه واگذار شده است