دعوت به کشتن ترامپ در مراسم «وداع» با تابوت علی خامنهای در مصلی تهران


رسانههای ایران، در مراسم حکومتی دفن علی خامنهای و اعضای خانواده او در مصلی تهران، تصویری از یک پرچم با مضمون دعوت به کشتن دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا را منتشر کردند.
در کنار این پرچم قرمزرنگ که روی آن به انگلیسی نوشته شده «ترامپ را بکشید»، پرچمهای «قرمز انتقام» و حزبالله لبنان نیز دیده میشود.
حاضران در مصلی تهران، همچنین شعارهایی درباره «خونخواهی» و «انتقام» از آمریکا و اسرائیل سردادند.
به گزارش رویترز، جنگ ایران بزرگترین شوک عرضه نفت در تاریخ از نظر کاهش روزانه تولید را ایجاد کرده است.
آژانس بینالمللی انرژی برآورد میکند که اوج کاهش عرضه به بیش از ۱۴ میلیون بشکه در روز، معادل ۱۳.۶ درصد تقاضای جهانی نفت، رسیده است؛ رقمی که از شوکهای نفتی سال ۱۹۷۳، انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹ و جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ بزرگتر است.
این بحران علاوه بر نفت، عرضه گاز طبیعی مایع، سوختهای پالایششده و کودهای شیمیایی را نیز مختل کرده و حدود یکپنجم تولید جهانی عرضه گاز طبیعی مایع قطر و نزدیک به ۵.۶ درصد تجارت سالانه عرضه گاز طبیعی مایع جهان را تحت تاثیر قرار داده است.
رویترز در عین حال تاکید کرد که انقلاب سال ۵۷ در ایران همچنان از نظر مجموع کاهش عرضه نفت بزرگترین بحران نفتی تاریخ باقی مانده است.
برآوردها نشان میدهد کاهش تولید نفت ایران بین سالهای ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۱ حدود ۴.۳ میلیارد بشکه بوده، در حالی که کاهش عرضه ناشی از جنگ کنونی تاکنون حدود ۱.۵ میلیارد بشکه برآورد میشود.
این رقم با وجود آنکه از مجموع کاهش عرضه در تحریم نفتی کشورهای عرب (حدود ۵۳۰ تا ۶۵۰ میلیون بشکه) و جنگ خلیج فارس (حدود ۵۱۶ میلیون بشکه) بیشتر است، هنوز به سطح بحران ناشی از انقلاب ایران نرسیده و انتظار میرود اختلال در بازار انرژی برای ماهها و در بخش گاز حتی برای سالها ادامه یابد.
جزییات بیشتر این گزارش را اینجا بخوانید.
عضو کمیسیون انرژی مجلس گفت، آمریکا به دلیل ارتباط میان دلار و نفت و همچنین اهمیت راهبردی تنگه هرمز، از هدف قرار دادن زیرساختهای نفتی خودداری میکند.
مالک شریعتی در گفتوگویی که روز جمعه در رسانه «خط انرژی» منتشر شد افزود، اقتصاد آمریکا بر پایه دلار است و نفت پشتوانه ارزش آن به شمار میرود و به همین دلیل، تنگه هرمز اهرم اصلی جمهوری اسلامی در برابر آمریکا است.
او افزود: «آمریکا در گذشته تاسیسات صنعتی ایران، از جمله مجتمعهای پتروشیمی و فولاد را هدف قرار داد اما به دلیل خطر اختلال در بازارهای جهانی انرژی و احتمال تشدید متقابل تنشها، از هدف قرار دادن زیرساختهای نفتی خودداری کرد.»
وبسایت «کانورسیشن» در تحلیلی نوشت که هرچند حکومت ایران تلاش میکند کنترل تنگه هرمز را به اهرمی دائمی در مذاکرات تبدیل کند، اما بعید است بتواند بهطور دائمی از کشتیهای عبوری عوارض دریافت کند، زیرا چنین اقدامی نه با حقوق بینالملل سازگار است و نه از نظر عملی قابل اجرا.
این وبسایت در تحلیلی به قلم جنیفر پارکر، استاد وابسته موسسه دفاع و امنیت دانشگاه استرالیای غربی، نوشت که تشدید دوباره تنشها میان حکومت ایران و آمریکا در اطراف تنگه هرمز، نگرانیها درباره احتمال دریافت عوارض از کشتیهای عبوری را افزایش داده است. این گزارش میگوید جمهوری اسلامی از زمان حملات آمریکا و اسرائیل، بارها از تبدیل کنترل تنگه هرمز به بخشی دائمی از راهبرد خود سخن گفته و همین موضوع این نگرانی را ایجاد کرده که پس از پایان درگیریها، تهران برای حدود ۱۳۰ کشتی که روزانه از این آبراه عبور میکنند، عوارض تعیین کند.
در این تحلیل آمده است که حتی اگر [حکومت] ایران بخواهد چنین عوارضی را اعمال کند، اجرای آن بدون استفاده مداوم از زور ممکن نخواهد بود. بر اساس این تحلیل، ایران در جریان جنگ با حملات پهپادی، موشکی، مینگذاری دریایی و هدف قرار دادن بیش از ۴۰ کشتی تجاری، توانست کشتیرانی در تنگه هرمز را مختل کند، اما ادامه چنین رویکردی در دوران صلح، [حکومت] ایران را با فشارهای دیپلماتیک، تحریمها و انتقادهای گسترده، حتی از سوی کشورهایی مانند چین، روبهرو خواهد کرد. نویسنده نتیجه میگیرد که تهران احتمالاً از توانایی خود برای مختل کردن کشتیرانی بهعنوان اهرم فشار در مذاکرات استفاده خواهد کرد، اما این موضوع با توانایی اعمال کنترل دائمی و دریافت عوارض از کشتیهای عبوری تفاوت دارد.
بر اساس این تحلیل، با وجود تمایل [حکومت] ایران به ایجاد یک منبع درآمد پایدار، چنین اقدامی از نظر حقوقی و عملی با موانع جدی روبهرو است. بر اساس کنوانسیون حقوق دریاهای سازمان ملل، تنگه هرمز یک آبراه بینالمللی است و همه کشتیها از حق «عبور ترانزیتی» برخوردارند؛ حقی که کشورهای ساحلی نمیتوانند آن را تعلیق یا مشروط به پرداخت عوارض کنند. نویسنده همچنین تاکید میکند که تنگه هرمز برخلاف کانالهای سوئز و پاناما، یک کانال مصنوعی تحت کنترل یک کشور نیست، بلکه آبراهی گسترده است که مسیر اصلی عبور کشتیها نیز در آبهای عمان قرار دارد.
وبسایت «کانورسیشن» در تحلیلی نوشت که هرچند حکومت ایران تلاش میکند کنترل تنگه هرمز را به اهرمی دائمی در مذاکرات تبدیل کند، اما بعید است بتواند بهطور دائمی از کشتیهای عبوری عوارض دریافت کند، زیرا چنین اقدامی نه با حقوق بینالملل سازگار است و نه از نظر عملی قابل اجرا.
بر اساس خبرگزاری رسمی یمن، «شورای ریاستجمهوری» این کشور در نشستی، پیامدهای برقراری پرواز مستقیم ایران به فرودگاه صنعا را بررسی کرد. این شورا اعلام کرد برقراری این پرواز «نقض آشکار حاکمیت یمن» و «چالشی آشکار برای حقوق بینالملل و قطعنامههای شورای امنیت» است.
به گزارش رویترز، جنگ ایران بزرگترین شوک عرضه نفت در تاریخ از نظر کاهش روزانه تولید را ایجاد کرده است. آژانس بینالمللی انرژی برآورد میکند که اوج کاهش عرضه به بیش از ۱۴ میلیون بشکه در روز، معادل ۱۳.۶ درصد تقاضای جهانی نفت، رسیده است؛ رقمی که از شوکهای نفتی سال ۱۹۷۳، انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹ و جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ بزرگتر است.
در تحولی دیگر، کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، و امانوئل مکرون، رییسجمهوری فرانسه، شامگاه جمعه ۱۲ تیر در بیانیهای مشترک اعلام کردند که عمان با همکاری با بریتانیا و فرانسه برای تضمین امنیت کشتیرانی در آبهای سرزمینی خود موافقت کرده است.
در این بیانیه آمده است بریتانیا و فرانسه همچنین آمادگی دارند نیروی چندملیتی گستردهتری را برای حمایت از آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز مستقر کنند.
همچنین خبرگزاری رویترز گزارش داد نسخهای از متن بیانیه آماده شده برای صدور از سوی رهبران ناتو را مشاهده کرده که در آن تاکید شده است ایران هرگز نباید به سلاح هستهای دست یابد. رهبران ناتو همچنین از جمهوری اسلامی خواهند خواست که آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز را بهطور کامل محترم بشمارد.
جزییات بیشتر تحول این روز را اینجا بخوانید
دونالد ترامپ در سخنرانی آغاز جشنهای روز استقلال آمریکا در کوه راشمور، نسبت به آنچه «احیای تهدید کمونیسم» در آمریکا خواند هشدار داد.
او گفت: «اکنون شاهد احیای تهدید کمونیسم در کشورمان هستیم؛ از جمله از سوی تازهواردانی که وارد آمریکا شدهاند و از ایدههایی حمایت میکنند که کاملا با شیوه زندگی و موفقیت بزرگ ما در تضاد است.»
ترامپ همچنین کمونیسم را «تهدیدی مرگبار برای آزادی آمریکا» خواند و آن را همتراز حملات ۱۱ سپتامبر، «دشمن قانون اساسی»، «دشمن چهارم ژوییه ۱۷۷۶» و به طور کلی «دشمن» توصیف کرد.
این سخنرانی نخستین حضور عمومی او در مراسم روز استقلال پس از پایان جنگ با حکومت ایران بود و برخلاف هفتههای اخیر، هیچ اشارهای به ایران یا مذاکرات تهران و واشینگتن نداشت.
