ترامپ در سخنرانی چهارم ژوییه، نسبت به «بازگشت تهدیدِ کمونیسم در آمریکا» هشدار داد


دونالد ترامپ در سخنرانی آغاز جشنهای روز استقلال آمریکا در کوه راشمور، نسبت به آنچه «احیای تهدید کمونیسم» در آمریکا خواند هشدار داد.
او گفت: «اکنون شاهد احیای تهدید کمونیسم در کشورمان هستیم؛ از جمله از سوی تازهواردانی که وارد آمریکا شدهاند و از ایدههایی حمایت میکنند که کاملا با شیوه زندگی و موفقیت بزرگ ما در تضاد است.»
ترامپ همچنین کمونیسم را «تهدیدی مرگبار برای آزادی آمریکا» خواند و آن را همتراز حملات ۱۱ سپتامبر، «دشمن قانون اساسی»، «دشمن چهارم ژوییه ۱۷۷۶» و به طور کلی «دشمن» توصیف کرد.
این سخنرانی نخستین حضور عمومی او در مراسم روز استقلال پس از پایان جنگ با حکومت ایران بود و برخلاف هفتههای اخیر، هیچ اشارهای به ایران یا مذاکرات تهران و واشینگتن نداشت.

مایکل میلشتاین، پژوهشگر ارشد مرکز دایان دانشگاه تلآویو، در تحلیلی که در وبسایت واینت منتشر شده، مینویسد که هرچند ترکیه در دوران رجب طیب اردوغان به یک چالش راهبردی جدی برای اسرائیل تبدیل شده، اما برخلاف ادعای برخی مقامهای اسرائیلی، هنوز نمیتوان آن را «ایران جدید» دانست، زیرا آنکارا نه راهبرد نابودی اسرائیل را دنبال میکند و نه خواهان رویارویی نظامی مستقیم است.
میلشتاین نوشت که در ماههای اخیر و بهویژه پس از پایان جنگ با ایران، این دیدگاه در میان بخشی از رهبران اسرائیل، از جمله بنیامین نتانیاهو و نفتالی بنت، تقویت شده که «ترکیه، ایران جدید است». با این حال، او معتقد است این ارزیابی بیش از حد اغراقآمیز است و میان لفاظیهای تند سیاسی و اهداف واقعی آنکارا تفاوت وجود دارد.
به نوشته این تحلیل، ترکیه امروز از حماس حمایت میکند، نفوذ خود را در سوریه گسترش داده، در پی خرید جنگندههای اف-۳۵ و توسعه جنگنده بومی KAAN است، حضور نظامی خود را در منطقه افزایش داده و روابطش با مصر را بهبود بخشیده است. همچنین آنکارا از فعالیت دفتر حماس در استانبول حمایت میکند و به گفته نویسنده، این دفتر در هدایت عملیات کرانه باختری نقش دارد. افزون بر این، ترکیه با طرح «میهن آبی» و مخالفت با پروژه کابل برق اسرائیل، یونان و قبرس، در حال گسترش نفوذ دریایی خود است.
با وجود این، نویسنده تاکید میکند که ترکیه همچنان روابط دیپلماتیک خود با اسرائیل را حفظ کرده و برخلاف حکومت ایران، حزبالله و حماس، راهبردی برای نابودی اسرائیل دنبال نمیکند. به گفته کارشناسانی که در این گزارش با آنها گفتوگو شده، آنکارا حتی در سوریه نیز تلاش کرده از درگیری مستقیم با اسرائیل پرهیز کند و کانالهای ارتباطی امنیتی میان دو طرف همچنان برقرار است. این تحلیل نتیجه میگیرد که اسرائیل، در شرایطی که همزمان با چالشهای ایران، لبنان، غزه، تنش با آمریکا و فشارهای بینالمللی روبهرو است، نباید وارد رویارویی تازهای با یک قدرت منطقهای مانند ترکیه شود و بهتر است اختلافها را از مسیر دیپلماسی مدیریت کند.
تیم ملی کلمبیا با پیروزی یک بر صفر مقابل غنا، به مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ صعود کرد. شاگردان نستور لورنزو در تیم ملی کلمبیا با وجود خلق موقعیتهای متعدد، تنها با گل دنیل آریاس موفق به شکست حریف آفریقایی خود شدند.
کلمبیا از همان دقایق ابتدایی بازی تیم برتر میدان بود و در دقیقه ۱۴ با گل آریاس به برتری رسید تا نیمه نخست را با یک گل پیش بیفتد.
در نیمه دوم، کلمبیا بار دیگر در دقیقه ۵۶ توسط لوئیس دیاز به گل رسید، اما داور این گل را به دلیل آفساید مردود اعلام کرد. در ادامه نیز نماینده آمریکای جنوبی چندین موقعیت مناسب برای افزایش اختلاف ایجاد کرد، اما مهاجمان این تیم در باز کردن دوباره دروازه غنا ناکام ماندند.
شاگردان کارلوس کیروش در تیم ملی غنا نیز تلاش کرد در دقایق پایانی بازی را به تساوی بکشاند، اما موفق به شکستن خط دفاعی کلمبیا نشد تا مسابقه با همان تکگل نیمه نخست به پایان برسد.
کلمبیا با این پیروزی جواز حضور در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی را به دست آورد و در دور بعد به مصاف تیم ملی سوئیس خواهد رفت.
تیم ملی کلمبیا با پیروزی یک بر صفر مقابل غنا، به مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ صعود کرد. شاگردان نستور لورنزو در تیم ملی کلمبیا با وجود خلق موقعیتهای متعدد، تنها با گل دنیل آریاس موفق به شکست حریف آفریقایی خود شدند.
کلمبیا از همان دقایق ابتدایی بازی تیم برتر میدان بود و در دقیقه ۱۴ با گل آریاس به برتری رسید تا نیمه نخست را با یک گل پیش بیفتد.
در نیمه دوم، کلمبیا بار دیگر در دقیقه ۵۶ توسط لوئیس دیاز به گل رسید، اما داور این گل را به دلیل آفساید مردود اعلام کرد. در ادامه نیز نماینده آمریکای جنوبی چندین موقعیت مناسب برای افزایش اختلاف ایجاد کرد، اما مهاجمان این تیم در باز کردن دوباره دروازه غنا ناکام ماندند.
شاگردان کارلوس کیروش در تیم ملی غنا نیز تلاش کرد در دقایق پایانی بازی را به تساوی بکشاند، اما موفق به شکستن خط دفاعی کلمبیا نشد تا مسابقه با همان تکگل نیمه نخست به پایان برسد.
کلمبیا با این پیروزی جواز حضور در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی را به دست آورد و در دور بعد به مصاف تیم ملی سوئیس خواهد رفت.
شبکه انبیسینیوز به نقل از یک مقام ایرانی و یک دیپلمات خاورمیانهای گزارش داد که انتظار نمیرود مجتبی خامنهای در مراسم تشییع پدرش، علی خامنهای، حضور یابد. به گفته منابع این شبکه، او در حملهای که به کشته شدن پدرش انجامید، بهشدت مجروح شده است.
بر اساس این گزارش، مجتبی خامنهای، ۵۶ ساله، که در ماه اسفند به عنوان جانشین علی خامنهای معرفی شد، از زمان آغاز جنگ تاکنون نه در انظار عمومی ظاهر شده و نه هیچ پیام صوتی منتشر کرده است.
انبیسینیوز همچنین به نقل از سه منبع آگاه نوشت که مجتبی خامنهای در حملهای که در آغاز جنگ به کشته شدن پدرش انجامید، بهشدت مجروح شده است. این منابع گفتهاند او از ناحیه صورت و بدن دچار سوختگی شده و یکی از پاهایش نیز بهگونهای آسیب دیده که چندین عمل جراحی روی آن انجام شده است. به گفته این منابع، میزان دقیق جراحات و تاثیر آنها بر توانایی او برای انجام وظایفش همچنان مشخص نیست.
وبسایت «کانورسیشن» در تحلیلی نوشت که هرچند حکومت ایران تلاش میکند کنترل تنگه هرمز را به اهرمی دائمی در مذاکرات تبدیل کند، اما بعید است بتواند بهطور دائمی از کشتیهای عبوری عوارض دریافت کند، زیرا چنین اقدامی نه با حقوق بینالملل سازگار است و نه از نظر عملی قابل اجرا.
این وبسایت در تحلیلی به قلم جنیفر پارکر، استاد وابسته موسسه دفاع و امنیت دانشگاه استرالیای غربی، نوشت که تشدید دوباره تنشها میان حکومت ایران و آمریکا در اطراف تنگه هرمز، نگرانیها درباره احتمال دریافت عوارض از کشتیهای عبوری را افزایش داده است. این گزارش میگوید جمهوری اسلامی از زمان حملات آمریکا و اسرائیل، بارها از تبدیل کنترل تنگه هرمز به بخشی دائمی از راهبرد خود سخن گفته و همین موضوع این نگرانی را ایجاد کرده که پس از پایان درگیریها، تهران برای حدود ۱۳۰ کشتی که روزانه از این آبراه عبور میکنند، عوارض تعیین کند.
بر اساس این تحلیل، با وجود تمایل [حکومت] ایران به ایجاد یک منبع درآمد پایدار، چنین اقدامی از نظر حقوقی و عملی با موانع جدی روبهرو است. بر اساس کنوانسیون حقوق دریاهای سازمان ملل، تنگه هرمز یک آبراه بینالمللی است و همه کشتیها از حق «عبور ترانزیتی» برخوردارند؛ حقی که کشورهای ساحلی نمیتوانند آن را تعلیق یا مشروط به پرداخت عوارض کنند. نویسنده همچنین تاکید میکند که تنگه هرمز برخلاف کانالهای سوئز و پاناما، یک کانال مصنوعی تحت کنترل یک کشور نیست، بلکه آبراهی گسترده است که مسیر اصلی عبور کشتیها نیز در آبهای عمان قرار دارد.
در این تحلیل آمده است که حتی اگر [حکومت] ایران بخواهد چنین عوارضی را اعمال کند، اجرای آن بدون استفاده مداوم از زور ممکن نخواهد بود. بر اساس این تحلیل، ایران در جریان جنگ با حملات پهپادی، موشکی، مینگذاری دریایی و هدف قرار دادن بیش از ۴۰ کشتی تجاری، توانست کشتیرانی در تنگه هرمز را مختل کند، اما ادامه چنین رویکردی در دوران صلح، [حکومت] ایران را با فشارهای دیپلماتیک، تحریمها و انتقادهای گسترده، حتی از سوی کشورهایی مانند چین، روبهرو خواهد کرد. نویسنده نتیجه میگیرد که تهران احتمالاً از توانایی خود برای مختل کردن کشتیرانی بهعنوان اهرم فشار در مذاکرات استفاده خواهد کرد، اما این موضوع با توانایی اعمال کنترل دائمی و دریافت عوارض از کشتیهای عبوری تفاوت دارد.