مرکز مشترک اطلاعات دریایی: کشتیها میتوانند از مسیر جنوبی تنگه هرمز عبور کنند
مرکز مشترک اطلاعات دریایی (JMIC)، وابسته به ائتلاف دریایی تحت رهبری آمریکا، اعلام کرد کشتیها میتوانند در طول شبانهروز و با روشن نگه داشتن سامانههای شناسایی خود از مسیر جنوبی تنگه هرمز عبور کنند.
این مرکز در اطلاعیهای که شنبه ۳۰ خرداد منتشر شد، افزود کشتیهایی که این مسیر را انتخاب میکنند، الزامی به هماهنگی با واحد نیروی دریایی آمریکا که از فعالیتهای دریانوردی در منطقه پشتیبانی میکند ندارند، هرچند به آنها توصیه شده است این هماهنگی را انجام دهند.
مرکز مشترک اطلاعات دریایی همچنین اعلام کرد هماهنگی با برنامه «همکاری و راهنمایی نیروی دریایی آمریکا برای کشتیرانی» (NCAGS) برای این کشتیها الزامی نیست، اما میتواند به افزایش ایمنی تردد دریایی در منطقه کمک کند.
روزنامه گاردین در گزارشی که شنبه ۳۰ خرداد منتشر کرد، به نظرات شهروندان اسرائیلی درباره توافق آمریکا و جمهوری اسلامی پرداخت.
در این گزارش آمده است: «در رستورانی در شهر رخووت در جنوب تلآویو، بسیاری از مشتریان درباره یک موضوع همنظر بودند: توافقی که چند روز پیش میان ایران و آمریکا به دست آمد، برای اسرائیل توافق خوبی نیست.»
آوی پرز، مهندس ۵۵ ساله، به گاردین گفت: «ترامپ به ما خیانت کرد.»
رخووت از سالها پیش در نظرسنجیها به عنوان شهری معرفی شده که دیدگاههای بخش بزرگی از جامعه یهودی اسرائیل را بازتاب میدهد. در خیابانهای این شهر، پرچمهای اسرائیل و رنگینکمانی در کنار هم دیده میشود، موسیقی در گوشهای از خیابان پخش میشود و یهودیان ارتدوکس در نقطهای دیگر گرد هم میآیند.
برای بسیاری از ساکنان این شهر، پایان جنگ به معنای پایان نگرانیها نیست.
شاهام نوویک، ۳۵ ساله، گفت: «یک روز همراه فرزندانمان در پناهگاه بودیم و روز بعد قرار است همه چیز عادی باشد. اما هیچ چیز حل نشده است.»
نگرانی از تقویت دوباره حکومت ایران
به نوشته گاردین، بسیاری از اسرائیلیها توافقی را که با میانجیگری آمریکا حاصل شده، نوعی عقبنشینی میدانند.
برخی مفسران اسرائیلی این توافق را «تسلیم» و «تحقیر» توصیف کردهاند و معتقدند نتیجه آن حتی بدتر از آن چیزی است که پیشتر از آن بیم داشتند.
نگرانی اصلی در میان بسیاری از اسرائیلیها این است که حکومت ایران بتواند پس از پایان درگیریها، توان خود را بازسازی کند. در کنار آن، توافق و آتشبسی که با لبنان برقرار شده نیز نگرانیهایی ایجاد کرده است، زیرا برخی معتقدند این توافق ممکن است توان اسرائیل را برای مقابله با حزبالله محدود کند.
اودی تنه، مشاور سیاسی و مدیر کارزارهای بینالمللی در اسرائیل، گفت: «اسرائیلیها معتقدند جنگ در لبنان جنگی عادلانه است. هر کسی که در اسرائیل زندگی میکند میفهمد که ایران و حزبالله برای بسیاری یک تهدید واحد تلقی میشوند.»
در شهر مرزی متولا در شمال اسرائیل نیز همین احساس دیده میشود.
دانیل دورفمن، صاحب یک رستوران، گفت مردم از جنگ با ایران رضایت داشتند اما توافقی که آمریکا به دست آورده، برای اسرائیل مناسب نیست و «اشتباهی بزرگ» به شمار میرود.
تردید درباره دستاوردهای جنگ
در کنار انتقاد از توافق، برخی اسرائیلیها معتقدند اهدافی هم که برای جنگ مطرح شده بود محقق نشده است.
آنان از ناکامی در تغییر حکومت ایران، نابودی برنامه هستهای جمهوری اسلامی و از میان بردن توان موشکی آن سخن میگویند.
به نوشته گاردین، برخی در اسرائیل معتقدند این کشور جنگ را «شانه به شانه» آمریکا آغاز کرد اما در پایان از روند تصمیمگیری کنار گذاشته شد. در حالی که انتظار میرفت بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در شکلگیری توافق نهایی نقش داشته باشد، او با انتقادهای دونالد ترامپ و همچنین فشارهای ناشی از تلفات غیرنظامیان در لبنان روبهرو شد.
نداو ایال، ستوننویس روزنامه یدیعوت آحرونوت، نوشت که واژههای «شوک» و «اندوه» برای توصیف احساس بخشی از نهادهای اسرائیل کافی نیست.
در چنین شرایطی، نتانیاهو باید رایدهندگان را متقاعد کند که همچنان قادر است امنیت اسرائیل را تضمین کند.
تامار هرمان، پژوهشگر افکار عمومی، معتقد است نخستوزیر اسرائیل اهداف جنگ را بسیار روشن و صریح تعریف کرده بود و اکنون بسیاری معتقدند به آن اهداف دست نیافته است.
با این حال، حمایت از نتانیاهو بهطور کامل از میان نرفته است. در یک نظرسنجی، ۴۳ درصد از رایدهندگان مردد گفتهاند ائتلاف به رهبری نتانیاهو بیش از دیگران توان مقابله با جمهوری اسلامی را دارد.
آوی پرز که از حامیان نتانیاهو است، به گاردین گفت: «نتانیاهو انسان است و اشتباه میکند، اما میداند چگونه مشکلات را حل کند. او میداند اسرائیل به چه چیزی نیاز دارد. او برای کشورش حرف میزند، ترامپ برای کسبوکارهایش.»
گاردین نوشت احساس بیاعتمادی اکنون در میان بسیاری از اسرائیلیها پررنگتر از گذشته است.
دالیا پرز، ۵۵ ساله، گفت که رویدادهای هفته گذشته به او آموخته «صلح هرگز نخواهد آمد».
او گفت: «امیدوار بودم جنگها پایان پیدا کنند، اما فکر میکنم همیشه باید با شمشیر زندگی کنیم. حالا فهمیدهایم دوستی نداریم و نمیتوانیم به هیچکس اعتماد کنیم.»
