مخاطبان ایراناینترنشنال در واکنش به تفاهم آمریکا و جمهوری اسلامی برای توافق، بر این نکته تاکید کردند که در این ماجرا هیچ جایی برای مطالبات مردم ایران نیست. بسیاری از پیامها حاوی انتقاد از دولت آمریکا برای چشم بستن بر کشتار و عقبنشینی ترامپ از وعدههایش در حمایت از معترضان است.
شماری از مخاطبان گفتند امید بستن به دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، برای ایجاد تغییر در ایران از ابتدا اشتباه بود و او نیز مانند دیگر رهبران جهان، منافع کشور خود را در اولویت قرار میدهد.
ناامیدی از ترامپ و جامعه جهانی
یکی از شهروندان نوشت: «ساده بودیم که فکر میکردیم ترامپ قرار است برای ما معجزه کند. او نیز به فکر منافع خود در این میان است.»
شهروندان در پیامهایشان به نادیده گرفته شدن مسائل حقوق بشری و مطالبات معترضان در روند این مذاکرت نیز اشاره کردند.
یکی از مخاطبان گفت: «کشتار مردم بیگناه در دیماه بهانهای برای آغاز دوباره جنگ میان دو کشور بود، اما در مذاکرات و توافق هیچ جایی برای احقاق حق مردم بیگناه و هزاران جوانی که در زندانها محبوس هستند، نبود.»
شهروند دیگری در پیامی مشابه نوشت این توافق نشان میدهد برای کشورهای دنیا مهم نیست که ۴۰ هزار نفر از ایرانیان جاویدنام شدهاند.
مخاطبی نوشت: «فراموش نمیکنیم که دنیا در برابر نسلکشی جوانان شجاع ایران سکوت کرد.»
مخاطبان همچنین در پیامهای خود ترامپ را با باراک اوباما، رییسجمهوری اسبق آمریکا، قیاس کردند و گفتند که او نیز همچون سلفش با جمهوریاسلامی مماشات کرده است.
به گفته یکی از همین مخاطبان، ترامپ نه تنها دستاوری برای مردم ایران نداشته، بلکه وعدهای که به معترضان داده بود، نتیجه هولناکتری هم در بر داشت.
متن کامل این گزارش را اینجا بخوانید
شماری از مخاطبان گفتند امید بستن به دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، برای ایجاد تغییر در ایران از ابتدا اشتباه بود و او نیز مانند دیگر رهبران جهان، منافع کشور خود را در اولویت قرار میدهد.
ناامیدی از ترامپ و جامعه جهانی
یکی از شهروندان نوشت: «ساده بودیم که فکر میکردیم ترامپ قرار است برای ما معجزه کند. او نیز به فکر منافع خود در این میان است.»
شهروندان در پیامهایشان به نادیده گرفته شدن مسائل حقوق بشری و مطالبات معترضان در روند این مذاکرت نیز اشاره کردند.
یکی از مخاطبان گفت: «کشتار مردم بیگناه در دیماه بهانهای برای آغاز دوباره جنگ میان دو کشور بود، اما در مذاکرات و توافق هیچ جایی برای احقاق حق مردم بیگناه و هزاران جوانی که در زندانها محبوس هستند، نبود.»
شهروند دیگری در پیامی مشابه نوشت این توافق نشان میدهد برای کشورهای دنیا مهم نیست که ۴۰ هزار نفر از ایرانیان جاویدنام شدهاند.
مخاطبی نوشت: «فراموش نمیکنیم که دنیا در برابر نسلکشی جوانان شجاع ایران سکوت کرد.»
مخاطبان همچنین در پیامهای خود ترامپ را با باراک اوباما، رییسجمهوری اسبق آمریکا، قیاس کردند و گفتند که او نیز همچون سلفش با جمهوریاسلامی مماشات کرده است.
به گفته یکی از همین مخاطبان، ترامپ نه تنها دستاوری برای مردم ایران نداشته، بلکه وعدهای که به معترضان داده بود، نتیجه هولناکتری هم در بر داشت.
در میان پیامها، روایتهایی نیز نقل کردند که توافق احتمالی میان جمهوری اسلامی و آمریکا، «اقدامی در راستای حفظ حکومت» است.
یکی از مخاطبان نوشت: «وقتی ترامپ گفت کمک در راه است، در ظاهر شاید منظورش مردم بود، اما پشت پرده برای حفظ نظام و جلوگیری از سقوط رژیم به دست مردم خشمگین، تلاش کرد.»
اتحاد، ادامه مبارزه و امید به تغییر
شماری از مخاطبان در پیامهای خود تاکید کردند مسیر مبارزه با جمهوری اسلامی را ادامه خواهند داد.
مضمون پیام این گروه از مخاطبان این بود که توافق میان جمهوری اسلامی و آمریکا تغییری در خواستههای آنان ایجاد نمیکند و مردم ایران همچنان باید برای رسیدن به اهداف خود بر «توان و اتحاد داخلی» تکیه کنند.
یکی از شهروندان با اشاره به اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دیماه گفت: «آن زمان توافقی میان آمریکا و جمهوری اسلامی وجود نداشت. در نتیجه نباید نتیجه مذاکرات منجر به ناامیدی شود.»
او تاکید کرد این ناامیدی به سود جمهوری اسلامی است و مسیر مورد نظر معترضان همچنان ادامه دارد.
برخی دیگر هم اتحاد میان مخالفان جمهوری اسلامی را شرط رسیدن به تغییر دانستند.
یکی از شهروندان نوشت: «به یاد آن همه شجاعت و جانهای عزیزی که گرفتند و دیماه سیاه باشید. مبادا ناامید بشوید. آنها نرفتند که ما تسلیم بشویم.»
برخی مخاطبان نیز معتقدند نتیجه مذاکرات تاثیری بر آینده جمهوری اسلامی نخواهد داشت.
شهروندی نوشت: «این رژیم در نهایت سقوط خواهد کرد و چیزی به پایان آن نمانده است؛ چه کشورهای دیگر بخواهند یا نه.»
مخاطب دیگری هم گفت این یک توافق میان جمهوری اسلامی و آمریکاست، اما میان این رژیم با مردم هیچ توافقی صورت نگرفته است.
یکی از شهروندان در این باره نوشت: «جمهوری اسلامی شاید با آمریکا صلح کند، اما با مردم ایران هرگز.»
خط قرمزهایتان چه شد؟
در کنار این تاکید بر ادامه مسیر تغییر، شماری از مخاطبان، واکنش حامیان جمهوری اسلامی به توافق را نیز مورد توجه قرار دادند.
یکی از مخاطبان با کنایه به حامیان حکومت یادآور شد افرادی که بیش از ۱۰۰ روز برای خونخواهی رهبر جمهوری اسلامی در خیابانها حضور داشتند، اکنون باید توضیح دهند چرا همان موضوعاتی که زمانی «خط قرمز» خوانده میشد، در روند مذاکرات کنار گذاشته شده است.
یکی از آنان نوشت: «توافق با آمریکا خیانت بزرگی به خون رهبرتان بود. دیدید که این حکومت به شما خیانت میکند.»
یکی از مخاطبان هم با ارسال پیامی به ایراناینترنشنال نوشت: «آنهایی که تا دیروز به معترضها میگفتند اغتشاشگر، حالا خودشان به این رژیم معترض شدهاند.»
او خطاب به حامیان جمهوری اسلامی گفت: «سه ماه کف خیابان حمایتشان کردید. حالا با این مذاکرات فهمیدید اینها فقط به فکر منافع خودشان بودند.»
شمار دیگری هم از زاویهای کنایهآمیز به موضوع نگاه کردند.
شهروندی نوشت اگر رژیم جمهوری اسلامی رهبر دارد و مذاکرات با توافق و نظر مجتبی خامنهای انجام میشود، پس چرا نمایندگان مجلس علیه یکدیگر تجمع میکنند و شعار «نه به مذاکرات و توافق» و «مرگ بر قالیباف» و «عراقچی نفوذی» سر میدهند؟
یک شهروند نوشت: «خواستم از مخالفین توافق تشکر کنم. ما هم مخالفیم، فقط ما اگر اعتراض کنیم، کشته میشویم. شما بروید و تجمع کنید.»
مخاطب دیگری در پیام خود نوشت: «خواستم به جمهوری اسلامی و طرفدارهایش بگویم خط قرمزهایتان چه شد؟»
شهروندی هم در پیام خود، انگیزه حامیان جمهوری اسلامی را به چالش کشید و گفت «ارزشیهایی» که ۱۰۰ روز در خیابان برای مرگ رهبرشان جشن میگرفتند و حالا برای مذاکرات ناراحتند، بیشتر نگران پایان یافتن تجمعات و از دست رفتن منبع درآمد خود هستند.
در پیامی دیگر که برای ایراناینترنشنال ارسال شده، آمده است: «در تاریخ خواهند نوشت آنها در حالی سقوط کردند که هر شب برای پیروزی خیالی خود جشن میگرفتند.»
بخش قابل توجهی از مخاطبان داخل کشور در آستانه جام جهانی، به ایراناینترنشنال گفتند دیگر نه اشتیاقی به تماشای تیم تحت کنترل جمهوری اسلامی دارند و نه حوصله آن را.
مخاطبی گفت: «قبلا چهار سال صبر میکردم تا جام جهانی شروع شود؛ الان با این وضعیت روحی و اقتصادی، نه اشتیاقی دارم و نه حوصلهای.»
بسیاری اشاره کردند داغ جاویدنامان هنوز تازه است و «شوری» حتی برای تماشای بازیهای تیمهای محبوبشان ندارند.
برخی نیز اظهار امیدواری کردند تیمی که «غیر ملیترین» تیم فوتبال ایران است، «به بدترین شکل ممکن حذف شود».
شهروندی، بازیکنان تیم را «نماینده قاتلان ۴۰ هزار جاویدنام» و نماینده پرچمبهدستهای شبانه توصیف کرد و گفت: «نفرین خانوادههای داغدار بدرقه راهتان باد. شما از همین حالا باختهاید.»
چالش نمایش پرچم شیر و خورشید
بخش بزرگی از پیامهای رسیده به ایراناینترنشنال، توصیه و درخواست ساکنان ایران به جامعه ایرانیان مهاجر است.
بسیاری در این درخواستها تاکید کردند جام جهانی ۲۰۲۶ فرصتی بینظیر برای دیاسپورای ایرانی است تا صدای «ایران آزاد» و انقلاب ملی را به گوش جهان برسانند.
شماری از شهروندان، خواهان نمایش پرچم شیر و خورشید باوجود ممنوعیت فیفا شدند و برخی تاکید کردند «آمریکا، قطر نیست» و با این پرچم به ورزشگاهها خواهند رفت تا «جام جهانی را برای تیم حکومتی جهنم کنند».
در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، بسیاری از هواداران ایرانی پرچم شیر و خورشید را برای دیدارهای تیم ملی مقابل انگلیس، ولز و آمریکا به ورزشگاه آوردند اما هنگام ورود به ورزشگاهها، برخی از هواداران اجازه ورود با این پرچم یا پیامهای انتقادی علیه جمهوری اسلامی را نیافتند.
نشریه اتلتیک اواخر اردیبهشت گزارش داد بر اساس راهنمای رسمی فیفا برای ورزشگاهها در جام جهانی، ورود پرچم شیر و خورشید هنگام بازیهای ایران ممنوع خواهد بود.
فیفا بهصراحت اعلام نکرد که پرچم پیش از انقلاب کدام معیار را نقض میکند، اما این فرض وجود دارد که آن را «سیاسی» تلقی خواهد کرد.
این تصمیم با اعتراض و خشم شهروندان در داخل و خارج از ایران مواجه شد. برخی این ممنوعیت را تحت فشار فدراسیون جمهوری اسلامی خواندند و گفتند این موضوع نه تنها آزادی بیان را نقض میکند بلکه به حکومت کمک میکند تا تصویر جعلی «تیم ملی» خود را حفظ کند.
پرچم شیر و خورشید برای میلیونها ایرانی نماد هویت تاریخی، فرهنگی و مقاومت در برابر تحمیل ایدئولوژی ولایت فقیه به شمار میرود.
جام جهانی، فرصتی برای دادخواهی و اعتراض
مخاطبان در پیامهایی به ایراناینترنشنال، به هموطنان خود در مکزیک و آمریکا توصیه کردند در صورت ممنوعیت قطعی بردن پرچم شیر و خورشید، ابزارهای اعتراضی دیگری به کار ببرند.
پوشیدن تیشرتها و پیراهنهایی مزین به تصویر جاویدنامها، چسباندن عکس آنها پشت لباسها، پشت کردن به زمین هنگام پخش سرود جمهوری اسلامی، خواندن «ای ایران» هنگام پخش سرود رسمی جمهوری اسلامی و شعارهای اعتراضی از جمله این پیشنهادهاست.
شهروندان تاکید کردند برای بسیاری از ایرانیان، جام جهانی دیگر یک رویداد ورزشی نیست، بلکه فرصتی برای دادخواهی و رساندن صدای اعتراض به جهان است.
به گفته آنها، اولویت با ادامه مسیر اعتراض و تجمعات و تاکید بر «دادخواهی» است، نه تشویق تیمی که مردم آن را نماینده خود نمیدانند.
شهروندان همچنین با تاکید بر تفاوتهای محل برگزاری این دوره جام جهانی، یادآوری کردند آمریکا کشوری آزاد است و از سوی دیگر، «بسیجیهای قطر» دیگر در ورزشگاهها حضور ندارند، بنابراین حضور گسترده و خلاقانه معترضان میتواند موثر باشد.
حکومتی که با همه ابزارهای سانسور و سرکوب نتوانسته نمادهای ملی، یاد و نام جاویدنامان و دادخواهی برای کشتهشدگان اعتراضات چهار دهه اخیر را از جامعه حذف کند، در این میدان جهانی با چالش جدیتری روبهرو خواهد شد.
بازیهای ایران از ۲۶ خرداد آغاز میشود، اما به گفته یک شهروند، جمهوری اسلامی پیشاپیش «مغلوب این نبرد با مردم خود» است.
اگر در سالهای گذشته بسیاری از خانوادهها گوشت قرمز و ماهی و حتی مرغ را از سفرههای خود حذف کردهاند، حالا پیامهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند میوه، تخممرغ و لبنیات هم برای بخش بزرگی از مردم، تبدیل به کالای لوکس شدهاند.
بخش بزرگی از جامعه در ماههای گذشته به جای تغذیه متعادل، به «غذای سیرکننده» روی آورده است: ماکارونی، سیبزمینی، پیاز، نان و برنج ساده.
این دقیقا همان کف هرم مازلو است؛ نیازهای فیزیولوژیک پایه برای زنده ماندن، بدون هیچ افق سلامتی، رشد یا امنیت بلندمدت.
شهروندی گفت ماههاست بهدلیل گرانی، بهجای مغازهها، از دستفروشهای هفتگی خرید میکند اما حالا دیگر حتی توان خرید از دستفروش را هم ندارد و فقط مایحتاج اولیه و خیلی ضروری مثل سیبزمینی، گوجهفرنگی و پیاز، آنهم از نوع درجه سه، میخرد.
جمهوری اسلامی بماند، در گورستان آرزوهایمان دفن خواهیم شد
مخاطبی دیگر با اشاره به اینکه او و خانوادهاش بیشتر روزهای هفته نمیتوانند چیزی به جز سیبزمینی، پیاز و عدسی بخورند، گفت: «اگر جمهوری اسلامی بماند، ما در گورستان آرزوهایمان دفن خواهیم شد.»
از اصفهان نیز شهروندی گفت خوراک خانواده در سیبزمینی، ماکارونی یا نان و پنیر خلاصه شده است.
تورم مواد غذایی بر اساس آمارهای رسمی حکومت بارها از ۱۰۰ درصد گذشته و قیمت مرغ و گوشت و اقلام پروتئینی دیگر مانند تخممرغ و لبنیات چند برابر شده، در حالی که قدرت خرید حقوقبگیران به شدت افت کرده است.
بر اساس آمارهای بانک مرکزی از تورم خوراکیها در اردیبهشت، تورم نقطه به نقطه شیر، پنیر و تخممرغ نسبت به اردیبهشت سال گذشته، ۱۶۱ درصد، روغنها و چربیها ۲۶۷ درصد و انواع گوشت ۱۷۶ درصد بوده است.
بر اساس گزارشهای شهروندی، هر کیلوگرم گوشت گوسفندی در خرداد امسال با قیمت حدود دو میلیون و ۲۰۰ هزار تومان و هر کیلوگرم گوشت گوساله با قیمت حدود یک و نیم میلیون تومان عرضه میشود.
مسعود رسولی، دبیر انجمن صنعت بستهبندی گوشت و مواد پروتئینی، ابتدای خرداد گفت بازار تقاضای گوشت قرمز نسبت به سال گذشته حدود ۵۰ درصد کاهش یافته است.
خانوادههای زیادی نیز به ایراناینترنشنال گفتند پروتئین حیوانی را بهطور کامل از سبد غذایی خود حذف کردهاند، در حالی که حذف طولانیمدت مواد پروتئینی، منجر به سوءتغذیه گسترده، بهویژه در کودکان و نوجوانان میشود.
پزشکان هشدار میدهند کوچک شدن سبد مصرفی خانوار و تغییر الگوی مصرف به سمت اقلام ارزانتر و کمکیفیتتر، افزایش کمخونی، ضعف ایمنی و مشکلات بلندمدت را در پی دارد.
با این حال در ماههای اخیر، تامین غذای کم کیفیت، ساده و حداقلی هم برای بسیاری از خانوادهها دشوار شده است.
یک ماه نان و پنیر، همقیمت حقوق یک کارگر
شماری از شهروندان اشاره کردند قیمت یک پنیر صبحانه عادی در برندهای مختلف حدود ۲۰۰ هزار تومان شده است.
مخاطبی گفت: «خیلی روزها ناهار و شام ما در نان و پنیر خلاصه میشود. اما حتی اگر بخواهی صرفا با نان سنگک و پنیر هم سر کنی، باید ماهی ۱۵ میلیون تومان خرج کنی.»
پایه حقوق کارگری برای سال جاری حدود ۱۶ میلیون تومان است.
قیمت یک جعبه چای حدود یک میلیون و ۱۰۰ هزار تومان، تخممرغ دانهای ۲۵ هزار تومان، کره کیلویی یک میلیون و ۳۰۰ هزار تومان، ماهی یک میلیون تومان، مرغ دستکم ۵۰۰ هزار تومان، روغن یکلیتری بالای یک میلیون و ماست ۲.۵ کیلویی حدود ۵۰۰ هزار تومان است.
شهروندان در پیامهای خود تاکید کردند با حقوقی که برای بسیاری به زور به ۲۰ میلیون تومان میرسد، به «درماندگی برای تامین خوراک بدون پروتئین برای زنده ماندن» رسیدهاند.
پیامها همچنین از پدیدهای نگرانکنندهتر خبر میدهند: حذف تدریجی «غذا» و جایگزینی آن با «پر کردن شکم».
شهروندی از تبریز گفت به جای گوشت، عصاره آن را میخرد تا فقط طعم گوشت را در خورشت قورمهسبزی احساس کند.
مادری از دهلران نیز گفت ماههاست فرزندانش گوشت نخوردهاند و حتی خرید مرغ هم برایشان ممکن نیست.
برخی دیگر از فروش وسایل خانه برای تامین هزینه خوراک خبر دادند.
مخاطبی گفت: «آنقدر از سر و ته خرجها زدهایم که دیگر چیزی وسط سفرهمان نمانده. یک هفته است درست غذا نخوردهام. دیگر کمکم نمیتوانیم سه وعده غذایی را تهیه کنیم.»
در سالهای گذشته شماری از مقامهای جمهوری اسلامی در واکنش به گسترش فقر در پی چهار دهه سوءمدیریت، فساد ساختاری و سیاست خارجی ماجراجویانه حکومت، مردم را به «مقاومت» و «صرفهجویی» دعوت کردهاند.
با این سیاستها، منابع کشور به جای سرمایهگذاری در تولید و کشاورزی، صرف ماجراجوییهای منطقهای و حفظ نهادهای رانتی شده است. حالا مردم نه فقط «غذا»، بلکه امید به زندگی بهتر را هم زیر سایه جمهوری اسلامی از دست دادهاند.
