شبکه خبری فاکس گزارش داد که بحران تنگه هرمز، باعث توجه کشورها به کریدور تجاری ۲۴میلیارد دلاری عراق شده است.
مهند سلوم، تحلیلگر شورای امور جهانی خاورمیانه، افزود که طرح مسیر بندر فاو بزرگ عراق به ترکیه و از آنجا به اروپا، در حال پیشرفت است، و آن را یک تغییر «دائمی» و «تحولساز» در زمان جنگ خواند.
او اضافه کرد «جاده توسعه» عراق به این معنی است که هر کانتینر که به جای آبهای تحت کنترل ایران از بصره عبور میکند، به معنای کاهش نفوذ تهران بر عراق است.
محمد شیاع السودانی، نخستوزیر عراق، اولین بخش این جاده ۶۳کیلومتری را در سال ۲۰۲۵میلادی افتتاح کرد. قرار است فاز یک تا سال ۲۰۲۸میلادی تکمیل شود.
سلوم، استادیار موسسه مطالعات تکمیلی دوحه، توضیح داد آنچه توسط دولت عراق توصیف شده بود، «اکنون یک منطق منطقهای دارد که دولتها و سرمایهداران آن را ضروری میدانند نه آرمانی.»
او گفت: «به نظر میرسد السودانی عراق را دقیقاً در جایی قرار میدهد که فکر میکند جغرافیای آن همیشه به عنوان یک کشور رابط بین خلیج فارس، ترکیه و اروپا مطرح بوده است.»
اما سلوم میگوید سایر زیرساختهای منطقهای نیز به موازات آن در حال پیشرفت هستند.
فاکس نوشت خط لوله شرق-غرب عربستان سعودی با حدود ظرفیت هفت میلیون بشکه در روز فعالیت میکند و برنامههای توسعه آن در دست بررسی است.
سلوم گفت که خط لوله«ادکاپ» در امارات متحده عربی نیز در حداکثر ظرفیت خود قرار دارد و احداث خط دوم نیز در دست بررسی است.
او افزود: «کریدورهای زنگزور و میانه ترکیه از طریق قفقاز، ایران را دور میزنند و چهار تا پنج سال دیگر تکمیل میشوند.»
سلوم اشاره کرد شش پروژه فیبر زمینی هم با حمایت کشورهای عربی خلیج فارس نیز از طریق سوریه، عراق و شاخ آفریقا در حال انجام است.
سلوم با تاکید بر اینکه تنگه هرمز همچنان برای انرژی ضروری است، اضافه کرد اما این آبراه «دیگر به عنوان یک پیشفرض در نظر گرفته نمیشود. این تغییر با توجه به جنگ، دائمی است.»
او گفت که ترکیه بزرگترین ذینفع خواهد بود و در کنار کریدورهای زنگزور و میانه، به پل زمینی بین آسیا و اروپا تبدیل میشود.
سلوم گفت: «اروپا در یک جدول زمانی تا سال ۲۰۲۸، یک گزینه زمینی اضافی خواهد داشت، اما برای بحران فعلی هیچ گزینهای نخواهد داشت. این کریدور وابستگی ساختاری به محور غیرقابل اعتماد سوئز-دریای سرخ را به میزان کمی کاهش میدهد.»