خبرگزاری مهر، وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی، روز سهشنبه با انتشار تصاویری از انتقال یک موشک «قدر» به میان جمعیت در میدان ونک تهران خبر داد.
بر اساس تصاویر منتشرشده، این موشک در فضایی عمومی و در حضور شهروندان به نمایش گذاشته شده؛ موضوعی که از منظر ایمنی و اصول اولیه حفاظت از جان غیرنظامیان، بهشدت محل پرسش است.
نمایش یا انتقال تجهیزات نظامی سنگین در محیطهای شهری و در میان جمعیت، در تضاد با موازین شناختهشده بینالمللی درباره حفاظت از غیرنظامیان در شرایط تنش و درگیری است؛ اصولی که تاکید دارند زیرساختها و تجهیزات نظامی نباید در کنار یا در میان مناطق غیرنظامی قرار گیرند.
فعالان حقوق بشر میگویند چنین اقداماتی نهتنها جان شهروندان را در معرض خطر قرار میدهد، بلکه در صورت هرگونه حادثه یا تنش، میتواند پیامدهای جبرانناپذیری بههمراه داشته باشد.
این در حالی است که همزمان، برخی صداهای منتقد سیاستهای تنشزا در منطقه، با برچسبهایی چون «جنگطلب» مواجه میشوند؛ تناقضی که بار دیگر بحث درباره نحوه مواجهه با امنیت و جان شهروندان را به میان آورده است.
روابط عمومی وزارت کار سهشنبه یکم اردیبهشت اعلام کرد از ابتدای سال ۱۴۰۵ «حداقل مزد روزانه» با نرخ یکسان برای تمام کارگرانِ مشمول قانون کار، فارغ از دائم یا موقت بودن قراردادشان، روزانه ۵۵۴,۱۸۵ تومان است.
بر این اساس، حداقل دستمزد ماهانه کارگران در سال ۱۴۰۵ به ۱۶ میلیون و ۲۵۵ هزار تومان میرسد؛ رقمی که در مقایسه با حداقل دستمزد ۱۰ میلیون و ۳۹۱ هزار تومانی سال ۱۴۰۴، حدود ۶۰ درصد افزایش نشان میدهد.
با این حال، سنجش این رقم بر مبنای نرخ دلار آزاد نشان میدهد که افزایش اسمی دستمزدها لزوما به معنای بهبود قدرت خرید کارگران نیست. در پایان فروردین ۱۴۰۴، قیمت دلار آزاد حدود ۸۳ هزار تومان بود و بر این اساس، حداقل دستمزد آن سال ارزشی معادل حدود ۱۲۵ دلار داشت.
در مقابل، با در نظر گرفتن نرخ حدود ۱۶۰ هزار تومان برای هر دلار در پایان فروردین ۱۴۰۵، حداقل دستمزد ۱۶ میلیون و ۲۵۵ هزار تومانی معادل حدود ۱۰۴ دلار است. به این ترتیب، قدرت خرید کارگران بر پایه دلار نهتنها افزایش نیافته، بلکه حدود ۱۶.۸ درصد کاهش پیدا کرده است.
هرچند مقامهای جمهوری اسلامی اعلام میکنند که حداقل دستمزد با احتساب تورم و افزایش قیمتهای اقلام ضروری تعیین شده است، اما در محاسبات آنها تورم با نرخ رسمی تورم سال گذشته در نظر گرفته شد. این در حالی است که پیش از آغاز جنگ دوم در نهم اسفند ۱۴۰۴ تورم سالانه از ۷۰ درصد فراتر رفته و به بالاترین سطح تجربهشده از جنگ جهانی دوم رسیده بود.
پس از جنگ تورم مواد غذایی نیز سهرقمی شد؛ بهنحوی که قیمت کالاهای اساسی مانند نان و غلات ۱۴۰ درصد و روغن خوراکی نیز بیش از ۲۰۰ درصد گران شد.
پس از اعلام آتشبس، گزارشها از نصف شدن قدرت خرید ریال در بازهای ششماهه خبر میدهد. تورم خوراکیها که با اغماض حدود ۷۰ درصد بود، سهرقمی شد و بین ۱۰۵ تا ۱۱۵ درصد تخمین زده میشد. همه این جهشها در کمتر از یک سال اتفاق افتاد.
خبرگزاری ایلنا مهر ۱۴۰۴ با انتشار گزارشی خبر داد که حداقل دستمزد کارگران در این سال در مقایسه با سال ۱۳۹۵ با ملاحظه پایه دستمزد دلاری، نزدیک به ۶۲ درصد کمتر شده و از ۲۳۸ دلار به ۹۱ دلار در ماه رسیده است.
آذر ۱۴۰۴، چهار تشکل مستقل صنفی در ایران در بیانیه مشترکی با اشاره به افزایش نرخ تورم و شرایط سخت معیشتی مزدبگیران نوشتند که آنها برای تامین هزینه های زندگی در سطح متوسط جامعه در سال آینده، نیازمند دستکم ۶۰ میلیون تومان در ماه هستند.
حداقل دستمزد ماهانه کارگران در ایران نسبت به بسیاری از کشورهای منطقه پایینترین مبلغ معین است. در میان کشورهای عمان، عربستان، ترکیه، عراق، قطر، پاکستان و لبنان، کمترین حداقل دستمزد متعلق به پاکستان است. کارگران در این کشور دستکم معادل ۱۳۳ دلار حقوق میگیرند. این مبلغ در لبنان حدود ۲۰۱ دلار، در قطر حدود ۲۷۵ دلار و در عراق حدود ۳۴۵ دلار و در ترکیه و عمان بهترتیب ۶۲۵ و ۵۸۵ دلار است.
