روزنامه اسرائیل هیوم گزارش داد آمریکا برای ازسرگیری مذاکرات با جمهوری اسلامی دو شرط تعیین کرده است. همزمان، یک روزنامه پاکستانی نوشت اسلامآباد خواستار تمدید ۴۵روزه آتشبس موقت میان ایران و آمریکا شده است.
گزارش جواد همدانی، خبرنگار ایراناینترنشنال
نتبلاکس چهارشنبه ۲۶ فروردین خبر داد محدودیت اینترنت بهطور جدی توان ایرانیان را برای اطمینان از وضعیت دوستان و اعضای خانوادهشان در خارج از کشور محدود میکند.
به گفته این سازمان، مقامهای حکومت و اینفلوئنسرهای دارای دسترسی ویژه، آزادانه پست میگذارند اما اکثریت مردم ایران را ساکت کردهاند.
در حالی که حدود ۵۰ روز از آغاز درگیریهای نظامی در ایران میگذرد و قطع اینترنت زندگی روزانه میلیونها نفر را تحت تاثیر قرار داده، خبرگزاری تسنیم نوشت در دوره جنگ، قطع اینترنت «یک ضرورت» است و اضافه کرد: «بررسی همهجانبه استراتژیهای نظامی و تجربیات عملی نشان میدهد که در عصر جنگهای هیبریدی، توانایی قطع و کنترل اینترنت بینالملل یک استاندارد دفاعی جهانی و جزو لاینفک حاکمیت ملی است.»
تسنیم افزود «حق حاکمیت در کنترل کامل یا قطع اینترنت در زمان جنگ، یک رویه پذیرفته شده و یک قانون مدون در سراسر جهان» است و هیچ کشور قدرتمندی «امنیت زیرساختهای خود را فدای جریان آزاد اطلاعات در زمان جنگ نمیکند».
این در حالی است که در هفتههای گذشته گزارشهای متنوعی از تلاش جمهوری اسلامی برای توزیع آنچه «اینترنت پرو» نامیده میشود، در میان وابستگان حکومت، منتشر شده است.
آسیبهای ناشی از قطع اینترنت
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، با قطع اینترنت بینالمللی و جایگزینی آن با شبکه ملی، مسیر نظام آموزشی کشور عملا با بحرانی بیسابقه روبهرو شده است.
تعطیلی سراسری مدارس و دانشگاهها با هدف حفظ جان دانشآموزان انجام شد، اما از سوی دیگر، قطع اینترنت، کلاسهای غیرحضوری را به تجربهای ناکارآمد تبدیل کرد.
وزارت آموزش و پرورش اعلام کرد پلتفرم «شاد» بدون مشکل در حال فعالیت است، اما گزارشها نشان میدهند قطع اینترنت و اختلال زیرساختها، دسترسی بسیاری از دانشآموزان به آموزش را از بین برده است.
در مناطق محروم و درگیر جنگ، این محدودیتها عملا به حذف کامل آموزش منجر شده و وعده رایگان بودن اینترنت داخلی نیز نتوانسته این شکاف را جبران کند.
همزمان، تعلیق تصمیمگیری درباره امتحانات نهایی، صدها هزار دانشآموز را در وضعیت بلاتکلیفی قرار داده است.
در دانشگاهها، بحران عمیقتر شده است و برگزاری صرفا مجازی کلاسها در شرایطی که دسترسی به اینترنت پایدار وجود ندارد، عملا روند آموزش و پژوهش را متوقف کرده است.
دانشجویان تحصیلات تکمیلی از قطع دسترسی به منابع علمی جهانی، نامشخص بودن زمان دفاع پایاننامه و نبود برنامه مشخص برای ادامه ترم خبر میدهند.
این وضعیت باعث شده است فعالیتهای علمی، آزمایشگاهی و تحقیقاتی، به حالت تعلیق درآید و مسیر تحصیلی یک نسل با ابهام روبهرو شود.
در سطح خانوادهها نیز، قطع اینترنت و بیثباتی آموزش، فشار مضاعفی ایجاد کرده است.
والدین شاغل ناچارند آموزش فرزندان را در خانه و با ابزارهایی که مدام قطع میشوند مدیریت کنند؛ در حالی که بسیاری از کودکان عملا از فرآیند یادگیری حذف شدهاند.
در چنین شرایطی، دسترسی محدود و نابرابر به اینترنت، شکاف آموزشی را عمیقتر کرده و آموزش را از یک حق عمومی به امتیازی وابسته به دسترسی به اینترنت تبدیل کرده است.
افزایش شدید قیمت خدمات درمانی از جمله موضوعاتی است که در روزهای اخیر بارها در گزارشهای شهروندان تکرار شده است.
یک شهروند گفت هزینه ویزیت پزشک متخصص به ۵۰۰ هزار تومان رسیده و بسیاری از مردم دیگر توان مراجعه به پزشک را ندارند.
به گفته او، حتی هزینه یک سونوگرافی ساده شکم و لگن به حدود یک میلیون و ۸۰۰ هزار تومان رسیده است.
قطع برق روزانه پس از آتشبس و کمبود برخی داروهای ساده نیز نگرانیها را افزایش داده است.
یکی از شهروندان با اشاره به قطع برق و کلافگی عمومی میان مردم، خبر داد که در داروخانهها «داروهای هورمونی ساده هم پیدا نمیشوند».
جهش قیمت دارو و نگرانی بیماران
یکی از مخاطبان گفت داروی «داسپتون» که برای بیماران مبتلا به پارکینسون شدید تجویز میشود، پیشتر برای یک ماه با بیمه حدود چهار میلیون تومان هزینه داشت، اما اکنون برای ۲۰ عدد از این آمپول باید حدود ۹۰ میلیون تومان پرداخت کرد.
شهروندی دیگر که خود را عضو کادر درمان در بیمارستان معرفی کرد، از افزایش شدید قیمت داروی «ویزیپک» خبر داد. این دارو برای سیتیاسکن با کنتراست استفاده میشود.
به گفته او، این دارو پیشتر کمتر از یک میلیون تومان قیمت داشت، اما اکنون اگر بیماران بتوانند آن را پیدا کنند، با قیمت چهار تا ۱۰ میلیون تومان عرضه میشود، در حالی که معمولا برای هر تصویربرداری، دو عدد از آن نیاز است.
در پیام دیگری نیز به کمبود داروی «پلاویکس» اشاره شده است.
به گفته یک شهروند، این داروی مهارکننده پلاکت خون یا یافت نمیشود یا در صورت موجود بودن، با قیمت ۷۰۰ هزار تا یک میلیون تومان فروخته میشود؛ در حالی که پیشتر حدود ۱۰۰ هزار تومان قیمت داشت.
از سوی دیگر به گفته شهروندان، بسیاری از داروهای اعصاب و روان مانند «ونلافاکسین» و «ریتالین»، مدتهاست در داروخانهها یافت نمیشوند.
افزایش قیمت برخی اقلام بهداشتی و داروهای عمومی و بدون نسخه نیز گزارش شده است.
برای نمونه، محلول ریزش موی «ماینوکسیدیل» بهطور ناگهانی از ۱۲۰ هزار تومان به ۲۳۰ هزار تومان رسیده است.
پیشتر نیز شهروندان از کمبود و افزایش قیمت طیف گستردهای از داروها مانند انواع انسولین، آمپولهای مورد نیاز بیماران مبتلا به سرطان و بیماران قلبی خبر داده بودند.
با این حال کمبودها تنها به داروهای خاص محدود نیست و حتی داروهای عمومی و ساده مانند ژلوفن نیز در برخی شهرها بهسختی پیدا میشود.
