استرالیا استفاده ابزاری جمهوری اسلامی از تنگه هرمز را محکوم کرد
وزیر خارجه استرالیا گفت جمهوری اسلامی با مختل کردن تردد در تنگه هرمز بهعمد در حال وارد کردن فشار اقتصادی به جوامع در سراسر جهان، از جمله منطقه هند-اقیانوسیه است.
پنی وانگ اشاره کرد که این هزینهها بهطور نامتناسبی بر دوش آسیبپذیرترین اقشار قرار میگیرد.
او با محکوم کردن استفاده ابزاری جمهوری اسلامی از تنگه هرمز، بر حمایت استرالیا از کاهش تنشها و حلوفصل درگیریهای کنونی تاکید کرد و گفت هرچه این جنگ طولانیتر شود، تاثیر آن بر اقتصاد جهانی شدیدتر خواهد بود.
نشریه آتلانتیک پنجشنبه به نقل از «منابع آگاه از برنامههای کاخ سفید» گزارش داد که بحثهایی در مورد کنار گذاشته شدن کاش پاتل، رییس افبیآی؛ دنیل دریسکول، وزیر ارتش، و لوری چاوز-درمر، وزیر کار، از دولت دونالد ترامپ وجود دارد.
خبرگزاری رویترز به نقل از آتلانتیک نوشت زمانبندی این موضوع، نامشخص است و رییسجمهوری ایالات متحده هنوز تصمیم خود را نگرفته است.
رویترز اشاره کرد که نتوانست بلافاصله این گزارش را تأیید کند.
شبکه خبری سیانان به نقل از «سه منبع آگاه» نوشت که طبق ارزیابیهای اخیر اطلاعاتی ایالات متحده، تقریباً نیمی از موشکاندازهای ایران هنوز سالم هستند.
بر اساس این گزارش، هزاران پهپاد تهاجمی انتحاری با وجود حملات روزانه ایالات متحده و اسرائیل علیه اهداف نظامی طی پنج هفته گذشته، در انبارهای تسلیحاتی جمهوری اسلامی باقی ماندهاند.
یکی از این منابع گفت: «آنها هنوز هم کاملاً آمادهاند تا در سراسر منطقه ویرانی مطلق به بار آورند.»
به نوشته سیانان، مجموع ارزیابی اطلاعاتی ایالات متحده ممکن است شامل موشکاندازهایی باشد که در حال حاضر غیرقابل دسترسی هستند، مانند آنهایی که در اثر حملات در زیر زمین دفن شدهاند، اما نابود نشدهاند.
دو منبع نیز گفتند که این اطلاعات نشان میدهد که هزاران پهپاد هنوز وجود دارند که حدود ۵۰ درصد قابلیت پهپادی جمهوری اسلامی میشود.
این منابع به سیانان گفتند اطلاعاتی که در روزهای اخیر گردآوری شده است، همچنین نشان میدهد که درصد زیادی از موشکهای کروز دفاع ساحلی جمهوری اسلامی سالم هستند و این امکان را به جمهوری اسلامی میدهند تا کشتیرانی در تنگه هرمز را تهدید کند.
خبرگزاری رویترز گزارش داد حدود ۱۰۰ کارشناس حقوق بینالملل در ایالات متحده، پس از آنکه دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، تهدید خود را برای حمله به نیروگاههای برق و آبشیرینکن ایران تکرار کرد، نامهای سرگشاده امضا کردهاند که در آن آمده است حملات آمریکا به ایران ممکن است به منزله جنایات جنگی باشد.
به نوشته رویترز، بیش از ۱۰۰کارشناس حقوق بینالملل از دانشگاههایی مانند هاروارد، ییل، استنفورد و دانشگاه کالیفرنیا، در این نامه که پنجشنبه منتشر شد، گفتند که رفتار نیروهای آمریکایی و اظهارات مقامات ارشد ایالات متحده «نگرانیهای جدی در مورد نقض قوانین بینالمللی حقوق بشر و قوانین بینالمللی بشردوستانه، از جمله جنایات جنگی بالقوه را ایجاد میکند.»
این نامه به یکی از سخنان ترامپ اشاره کرده که در آن گفته بود ایالات متحده ممکن است «فقط برای تفریح» به ایران حمله کند. امضاکنندگان نامه همچنین همچنین به سخنان چند هفته قبل پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، اشاره کردند که گفته بود ایالات متحده با «قوانین احمقانه درگیری» نمیجنگد.
این کارشناسان گفتند که «به شدت نگران حملاتی هستند که مدارس، مراکز درمانی و خانهها را هدف قرار دادهاند» و به حملهای به مدرسهای در میناب اشاره کردند.
به گفته هلال احمر جمهوری اسلامی، در این حمله ۱۷۵ دانشاموز و معلم کشته شدند.
پس از این حمله، ارتش ایالات متحده اعلام کرد که تحقیقات در مورد این حمله را آغاز کرده است.
روزنامه واشینگتنپست با انتشار تحلیلی پیشنهاد میدهد دونالد ترامپ بهجای انتظار برای توافق با تهران، با پنج گام مشخص پیروزی را اعلام و شروط خود را تحمیل کند.
به گزارش واشینگتنپست، مارک تیسن، تحلیلگر و ستوننویس این روزنامه، در یادداشتی استدلال کرده است که دونالد ترامپ برای پایان دادن به جنگ با حکومت ایران نیازی به توافق ندارد و میتواند «پیروزی را اعلام کرده و شرایط خود را تحمیل کند.»
تیسن با اشاره به سخنان ترامپ در سخنرانی چهارشنبهشب - که گفته بود در صورت عدم توافق، ایران را «به عصر حجر بازمیگرداند» - مینویسد که رییسجمهوری آمریکا در موقعیتی قرار دارد که بدون نیاز به مذاکره، اهداف خود را بهصورت یکجانبه پیش ببرد.
پنج گام پیشنهادی برای پایان جنگ
این تحلیل پنج گام مشخص را برای پایان دادن به جنگ پیشنهاد میدهد:
نخست، تکمیل تمامی ماموریتهای نظامی باقیمانده، از جمله نابودی یا تصرف مواد شکافتپذیر ایران، هدف قرار دادن تمامی اهداف باقیمانده و کنترل یا نابودی زیرساختهای کلیدی مانند جزیره خارک. همچنین پیشنهاد شده است که آمریکا با استفاده از زور تنگه هرمز را بازگشایی کرده و مدیریت آن را به یک ائتلاف بینالمللی واگذار کند.
به نوشته واشینگتنپست، تیسن معتقد است در صورت تحقق این اهداف، آمریکا «کنترل کامل» بر ایران خواهد داشت و این کشور دیگر قادر نخواهد بود اقتصاد جهانی را تحت فشار قرار دهد.
گام دوم، حذف رهبران حکومت ایران است که برای مذاکرات حفظ شدهاند. به گفته این تحلیل، اگر این رهبران شروط آمریکا را نپذیرند، «دیگر دلیلی برای بقای آنها وجود ندارد» و باید هدف حملات قرار گیرند.
گام سوم، اعلام یکجانبه پیروزی بدون آتشبس یا توافق رسمی است؛ به این معنا که پس از تحقق اهداف نظامی، آمریکا میتواند عملیات را متوقف کند.
در گام چهارم، ترامپ باید شرایط صلح را بهصورت یکجانبه اعمال کند و اعلام کند که هرگونه نقض این شروط—از جمله تلاش برای بازسازی برنامه هستهای یا حمایت از نیروهای نیابتی—با واکنش نظامی مواجه خواهد شد.
گام پنجم بر جلوگیری از سرکوب داخلی در ایران تمرکز دارد. این تحلیل پیشنهاد میکند که آمریکا بهصراحت اعلام کند در صورت شلیک به معترضان، نیروها و فرماندهان مسئول هدف قرار خواهند گرفت.
به نوشته واشینگتنپست، چنین تهدیدی میتواند مانند «شمشیر داموکلس» بر فراز حکومت باقی بماند و به تضعیف اراده آن برای ادامه حکومت منجر شود.
هدف نهایی: ایجاد شرایط فروپاشی رژیم
این یادداشت تاکید میکند که ترکیب فشار خارجی و داخلی میتواند به فروپاشی حکومت ایران منجر شود و زمینه را برای ظهور حکومتی «همسو با آمریکا» فراهم کند.
تیسن مینویسد اگرچه تغییر رژیم هدف رسمی عملیات نظامی نبوده، اما در صورت بقای حکومت فعلی- حتی به شکلی تغییر یافته - دستاوردهای جنگ ممکن است از بین برود و تهدید ایران دوباره بازگردد.
«موفقیت تاریخی» مشروط به تغییر شرایط
به نوشته این تحلیلگر، عملیات «خشم حماسی» میتواند «موفقیتی تاریخی» باشد، اما ماندگاری آن به ایجاد شرایطی بستگی دارد که به تضعیف یا فروپاشی حکومت ایران منجر شود.
او در پایان با اشاره به پیام ترامپ خطاب به مردم ایران - «وقتی کار ما تمام شد، دولت خود را به دست بگیرید» - مینویسد: «بمبها کار خود را کردهاند؛ اکنون زمان آن است که مردم ایران کار خود را انجام دهند.»
در نشست بینالمللی به ابتکار لندن، مقامها تاکید کردند که اقدام حکومت ایران در بستن تنگه هرمز بهمعنای «گروگان گرفتن اقتصاد جهانی» است و باید فوراً پایان یابد.
به گزارش وزارت خارجه بریتانیا، در نشستی به ریاست ایوت کوپر، وزیر امور خارجه بریتانیا، بیش از ۴۰ کشور و نهادهای بینالمللی از جمله سازمان بینالمللی دریانوردی و اتحادیه اروپا بر لزوم بازگشایی فوری تنگه هرمز تاکید کردند.
در بیانیه این نشست آمده است که حکومت ایران با بستن این آبراه حیاتی «در تلاش است اقتصاد جهانی را به گروگان بگیرد» و جامعه بینالمللی نباید اجازه دهد این وضعیت ادامه یابد.
هشدار درباره پیامدهای اقتصادی و انسانی در این نشست، تنگه هرمز بهعنوان یکی از حیاتیترین مسیرهای دریایی جهان توصیف شد که نقش کلیدی در انتقال نفت، گاز و کالاهای اساسی دارد. مقامها هشدار دادند که اختلال در این مسیر میتواند پیامدهای فوری و گستردهای برای قیمت انرژی، زنجیرههای تامین و ثبات اقتصادی جهانی داشته باشد و اثرات انسانی شدیدی بر جوامع مختلف وارد کند.
درخواست برای اقدام هماهنگ بینالمللی شرکتکنندگان خواستار بازگشایی «فوری و بدون قید و شرط» تنگه شدند و بر لزوم احترام به اصول آزادی کشتیرانی و حقوق دریاها تاکید کردند.
در این نشست همچنین مجموعهای از اقدامات هماهنگ، از جمله افزایش فشار دیپلماتیک از طریق سازمان ملل، بررسی تحریمها در صورت تداوم انسداد، همکاری برای آزادسازی کشتیها و خدمه گرفتار، و ایجاد سازوکارهای مشترک برای افزایش اعتماد بازار و تبادل اطلاعات مورد بررسی قرار گرفت.
تاکید بر راهحل دیپلماتیک و نگرانی از تاثیرات جهانی پنی وانگ، وزیر امور خارجه استرالیا، نیز اعلام کرد که بسته شدن عملی تنگه و حملات به کشتیها و زیرساختهای انرژی «شوکهای بیسابقهای» در عرضه جهانی ایجاد کرده و فشار اقتصادی قابلتوجهی بر کشورهای مختلف وارد کرده است.
او تاکید کرد که کشورش به همراه شرکای خود «استفاده ابزاری» از تنگه هرمز را محکوم کرده و از کاهش تنشها و راهحلهای دیپلماتیک حمایت میکند.
در همین حال، نماینده هند نیز با اشاره به تاثیر این بحران بر امنیت انرژی، بر ضرورت حفظ آزادی کشتیرانی و بازگشت به مسیر گفتوگو تاکید کرد.
ادامه رایزنیها برای تضمین آزادی کشتیرانی در پایان این نشست، کشورها توافق کردند که رایزنیها در سطوح کارشناسی و سیاسی ادامه یابد تا راهکارهایی برای تضمین آزادی کشتیرانی و کاهش تنشها در منطقه دنبال شود.
موضع روسیه: عبور برای برخی کشورها همچنان ممکن است در تحولی جداگانه، یوری اوشاکوف، دستیار ولادیمیر پوتین، اعلام کرد که تنگه هرمز برای روسیه «باز» است؛ موضوعی که نشان میدهد محدودیتها بهطور یکسان بر همه کشورها اعمال نشده است.
بر اساس دادههای سازمان بینالمللی دریانوردی، در حال حاضر حدود دو هزار کشتی در خلیج فارس گرفتار شدهاند، هرچند برخی کشتیهای مرتبط با ایران، چین، هند و پاکستان موفق به عبور از این مسیر شدهاند.
