ابوالفضل قدیانی، زندانی سیاسی، در پیامی از اوین، معرفی مجتبی خامنهای بهعنوان رهبر جمهوری اسلامی را نمایش مضحک و رسوا توصیف کرد و نوشت: «این انتصاب، نه مشروع است و نه قانونی؛ زیرا جمهوری اسلامی فاقد مشروعیت و غیرقانونی است.»
گفتوگو با مرتضی کاظمیان، عضو تحریریه ایراناینترنشنال:
هنوز مشخص نیست اظهارات احمد دنیامالی تصمیم نهایی جمهوری اسلامی است یا اینکه صرفا برای فشار بر فیفا و مظلومنمایی عنوان شده است؛ اما آنچه مسلم است، هراس مقامهای حکومت و فدراسیون فوتبال تنها به مسائل نظامی محدود نمیشود.
پناهندگی دستهجمعی ستارگان تیم ملی فوتبال زنان در استرالیا، از جمله چهرههای شاخصی چون زهرا قنبری، کاپیتان تیم ملی، و عاطفه رمضانیزاده، شوک سنگینی به بدنه فوتبال وارد کرده است.
پناهندگی این بازیکنان که پس از کشته شدن علی خامنهای، دیکتاتور تهران، از خواندن سرود جمهوری اسلامی امتناع کرده بودند، به کابوسی برای مقامها تبدیل شده است و اکنون ترسی عمیق از تکرار سناریویی مشابه برای تیم ملی مردان در خاک آمریکا، خواب را از چشمان مقامهای جمهوری اسلامی، از جمله مهدی تاج، رییس فدراسیون فوتبال، ربوده است.
تاج با ادبیاتی که بوی انصراف میدهد، صراحتا اعلام کرد: «با دورنمای فعلی، هیچ عقل سلیمی نمیپذیرد که تیم ملی به آمریکا اعزام شود.»
این اظهارات نشاندهنده هراس از فروپاشی تیمی است که قرار است در شهرهایی چون لسآنجلس و سیاتل به میدان برود. کانونهایی که مرکز تجمع ایرانیان مخالف جمهوری اسلامی هستند.
برخلاف جام جهانی قطر، این بار هواداران حکومتی شانسی برای دریافت ویزای آمریکا ندارند و پیشبینی میشود فضای ورزشگاهها، بهویژه پس از کشتار دیماه ۱۴۰۴، بهطور کامل علیه جمهوری اسلامی باشد.
از سوی دیگر، چالش صدور ویزای بازیکنان نیز «قوز بالای قوز» شده است.
مهدی طارمی، ستاره خط حمله ایران، بهدلیل سوابق انتشار مطالب علیه اسرائیل در فضای مجازی و گذراندن دوران سربازی در نیروی دریایی سپاه پاسداران، با مانع جدی برای ورود به خاک ایالات متحده روبهروست.
اگرچه جیانی اینفانتینو، رییس فیفا، گفته است دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، برای حضور ایران در جام جهانی چراغ سبز نشان داده، اما واقعیتهای میدانی متفاوت است.
به نظر میرسد جمهوری اسلامی در حال بررسی گزینهای است که در آن «جنگ» را بهانه کرده و از ترس پناهندگی بازیکنان و تحقیر سیاسی در ورزشگاههای آمریکا، قید حضور در جام جهانی را بزند.
این تصمیم میتواند آرزوی دیرینه امیر قلعهنویی و شاگردانش را برای حضور در بزرگترین رویداد فوتبالی جهان نقش بر آب کند.
