کشتهشدن یک نوازنده ویولن در اعتراضات تهران


پویا فراگردی، نوازنده ۴۴ ساله ویولن، شامگاه ۱۸ دی در جریان اعتراضات شمال شرق تهران و در نزدیکی یک کلانتری در منطقه پاسداران با شلیک نیروهای امنیتی زخمی شد و یک روز بعد جان باخت.
به گفته خانوادهاش، گلوله به سمت راست شکم او اصابت کرد و پس از انتقال به بیمارستان، در ۱۹ دیماه درگذشت. خانواده تا چند روز از محل نگهداری پیکر او بیخبر بودند و حدود ۱۲ روز بعد مطلع شدند که جسدش به کهریزک منتقل شده است. او ۳۰ دی در بهشتزهرای تهران به خاک سپرده شد.
ویدیوهای راستیآزماییشده نشان میدهد که در شب حادثه، معترضان زخمی در خیابانها رها شده و صدای تیراندازی شنیده میشد. همزمان، قطع گسترده اینترنت، دسترسی خانوادهها به اطلاعات را با مشکل مواجه کرده بود.
فراگردی که سابقه فعالیت در ارکسترهای مستقل داشت، از منتقدان نظام مجوزدهی فرهنگی بود و بهدلیل محدودیتها از صحنههای رسمی فاصله گرفته بود. همکاران و شاگردانش در پیامهایی در شبکههای اجتماعی، از او بهعنوان هنرمندی مستقل و آزادیخواه یاد کردهاند.
مرگ پویا فراگردی به فهرست قربانیان اعتراضات اخیر در ایران افزوده شده است. گزارش مفصل درباره این جانباخته را اینجا بخوانید:
شلیک در پاسداران، سکوت یک ویولن؛ روایت کشتهشدن پویا فراگردی بهدست جمهوری اسلامی

هوای شب ۱۸ دی ماه در شمالشرق تهران با شعارهایی که در فضای تاریک شهر طنین میانداخت، پر شده بود. در میان جمعیت، پویا فراگردی ایستاده بود؛ نوازنده ویولنی که زندگیاش با موسیقی سنجیده میشد و قلبش برای ایران میتپید. سپس صدای گلوله آمد.
فراگردی، ۴۴ ساله، آن شب در نزدیکی یک کلانتری در پاسداران هدف تیر نیروهای امنیتی قرار گرفت.
ویدیوهایی که ایراناینترنشنال از پاسداران در ۱۸ دی ماه راستیآزمایی کرده، معترضان زخمی را نشان میدهد که خونآلود روی زمین افتادهاند و دیگران تلاش میکنند به آنها کمک کنند؛ در حالی که صدای تیراندازی در پسزمینه شنیده میشود.
برادرش، پیام فتوحیهپور، به ایران اینترنشنال گفت: «اول فکر کردیم در مجیدیه کشته شده… اما بعد فهمیدم به پاسداران رفته و همانجا تیر خورده.»
حدود ساعت ۱۱ شب، گلولهای به سمت راست شکم او اصابت کرد و به بیمارستان منتقل شد. به گفته برادرش، روز بعد، ۱۹ دی ماه، جان باخت؛ اما خانواده تا چند روز از محل او بیخبر بودند.
نزدیک به ۱۲ روز بعد، خانواده دریافتند پیکرش به کهریزک منتقل شده است. مجموعه پزشکی قانونی در جنوب تهران که بسیاری از قربانیان خیزش اخیر به آنجا برده شدند.
تصاویر تایید شده از کهریزک، خانوادههایی را نشان میدهد که در میان ردیفهای کیسههای سیاه اجساد به دنبال عزیزان خود میگردند، در حالی که محوطه این مجموعه از قربانیان اعتراضات پر شده بود.
جستوجو در تاریکی
در حالی که پویا در اعتراضات تهران حضور داشت، برادرش در ایالات متحده بود؛ جدا افتاده از هر خبری، پس از آنکه در ۱۸ دی ماه با تشدید اعتراضات، اینترنت به شکل سراسری قطع شد.
اتصال به اینترنت تقریباً به صفر رسید و دهها میلیون نفر از دسترسی به اینترنت جهانی محروم شدند و ارتباطات تلفنی بهشدت مختل شد. گروههای حقوق بشری گفتند این قطع ارتباط با هدف جلوگیری از خروج اطلاعات از کشور و پنهان کردن ابعاد سرکوب انجام شد.
او گفت: «از همهچیز بیخبر بودم.»
چند روز بعد، وقتی تماسهای بینالمللی بهطور محدود برقرار شد، پیام فهمید برادرش، پویا، ناپدید شده است.
پیام گفت: «خودم را قانع کردم که رفته جایی با دوستی… به خودم میگفتم برمیگردد و من ده یا پانزده دقیقه سرزنشش میکنم.»
اما او هرگز بازنگشت.
پیام با یادآوری آن لحظات گفت: «هر لحظه تصویرش جلوی چشمانم بود. مجبور میشدم به انباری یا دفتر کارم بروم و گریه کنم تا همسر و دخترم از هم نپاشند.»
۳۰ دی ماه، مقامها به خانواده اطلاع دادند که پیکر فراگردی در کهریزک است. روز بعد در بهشتزهرا به خاک سپرده شد.
برادرش گفت: «این روزها تصویر کودکیاش بیشتر از همیشه در ذهنم میآید. حتی صدای کودکیاش در گوشم است؛ “دادا پیام.”»
سرپیچی با موسیقی
سالها پیش از اعتراضات، فراگردی با نظام مجوزدهی فرهنگی در ساختار جمهوری اسلامی مخالفت کرده بود؛ سیستمی که هنرمندان را ملزم میکند پیش از اجرا یا انتشار اثر، از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز بگیرند.
او متولد ۱۶ شهریور ۱۳۶۰ بود. از همان کودکی نواختن ویولن را آغاز کرد و پایههای خود را در موسیقی کلاسیک شکل داد. با وجود آنکه در رشته مهندسی ماشینآلات کشاورزی تحصیل کرده و مدرک داشت، موسیقی همواره محور اصلی زندگیاش باقی ماند.
برادرش گفت: «تصمیم گرفت حرفهای ویولن بزند و تدریس کند. حتی به دخترم باران هم درس میداد.»
او از باروک تا مدرن مینواخت و به گفته برادرش، به سبکهای جَز، بلوز و راک هم علاقه داشت.
اما نظام مجوز، او را از صحنههای رسمی دور کرد.
برادرش در این زمینه گفت: «از آن متنفر بود. برایش توهینآمیز بود که این موجودات تعیین کنند چه کاری میتواند انجام دهد.»

فراگردی خلاقیتش را به سمت هنرهای دستی برد. در کار با ابزار مهارت داشت و سازهای چوبی، از جمله اُکارینا، را با دستان خود میساخت و سپس مینواخت.
یکی از موسیقیدانانی که با او اجرا کرده و نخواست نامش فاش شود، گفت فراگردی عضو یک ارکستر مستقل در تهران بوده است.
او گفت: «عضو یک ارکستر مستقل بود، یعنی زیر نظر نهاد دولتی نبود. خصوصی بود.»
این موسیقیدان افزود پس از سرکوب آبان ۹۸، که دستکم ۱۵۰۰ معترض کشته شدند، بسیاری از هنرمندان از ارکسترهایی که نیاز به مجوز وزارتخانه داشتند فاصله گرفتند.
«آرشهات ایستاده، اما خشم ما نه»
یادبودهایی از سوی همکاران و شاگردانش در شبکههای اجتماعی منتشر شده است. دو تن از همکارانش به ایراناینترنشنال گفتند: «ما صحنه، نتخوان و یک کشور را با هم شریک بودیم. سالها کنار هم نواختیم و هنوز صدای مخملیات را در سکوت میان موومانها میشنویم.»
آنها افزودند: «۱۸ دی به خاطر جرات آزادانه نفس کشیدن، به تو شلیک کردند… شاید جسمت را خاموش کردند، اما پژواکت را نه. آنها یک موسیقیدان را کشتند، نه خود صدا را. آرشهات [از حرکت] ایستاده، اما خشم ما نه.»
آخرین پست اینستاگرامی فراگردی، سوزاندن یک اسکناس ایرانی با تصویر روحالله خمینی بود؛ او اسکناس را بالای یک توالت نگه داشت و خاکسترش را در کاسه توالت انداخت. زیرنویس این ویدیو چنین بود: «بگذار زندگیِ گذشته را بشماریم» و با آهنگ «The Final Countdown» از گروه سوئدی Europe همراه شده بود.
برادرش در پیامهایی نوشت: «فکر میکنم ۱۸ دی ماه دوباره عاشق مردمش شد. کاش زنده میماند و آزادی را هم میدید.»
آخرین صداهایی که پویا شنید، از ویولنش نبود؛ از شعارهایی بود که در خیابانها اوج میگرفت. شاید همان موسیقیای بود که همیشه میخواست بشنود؛ همسراییِ صدایی که از دل خیابانها برمیخاست.
پس از تصویب قطعنامهای علیه جمهوری اسلامی در پارلمان اروپا، روبرتو متسولا، رییس پارلمان اروپا، این اقدام را «پیامی قوی و روشن به مردم ایران» توصیف کرد و گفت: «اروپا در کنار مردم ایران ایستاده است.»
گفتوگو با دریا صفایی، نماینده پارلمان بلژیک
ویدیوی منتشرشده در رسانههای اجتماعی نشان میدهد مادربزرگ جاویدنام مانی صفرپور تصویری از نوه خود را در آغوش گرفته و برایش شعر میخواند.
مانی صفرپور، ۱۸ ساله و اهل لاهیجان، ۱۸ دی در جریان اعتراضات تهران و در منطقه سلسبیل با شلیک مستقیم گلولههای جنگی به دست نیروهای سرکوب کشته شد.

فرماندهی مرکزی ایالات متحده(سنتکام) اعلام کرد خروج نیروهای آمریکایی از پادگان التنف در سوریه را در قالب یک جابهجایی «سنجیده و مبتنی بر شرایط» به پایان رساند. سنتکام در عین حال تاکید کرد ماموریت مقابله با داعش همچنان ادامه خواهد داشت.
سنتکام پنجشنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۴ در بیانیهای اعلام کرد روند خروج سازمانیافته نیروهای آمریکایی از پادگان التنف چهارشنبه ۲۲ بهمن تکمیل شد.
بر اساس این بیانیه، این اقدام بخشی از روند جابهجایی «نیروی ضربت مشترک ترکیبی» در چارچوب «عملیات عزم راسخ» است.
نقش «عملیات عزم راسخ» در جابهجایی نیروها
سنتکام در بیانیه خود نوشت نیروی ضربت مشترک ترکیبی در سال ۲۰۱۴ تشکیل شد و وظیفه «مشاوره، یاریرسانی و توانمندسازی» نیروهای شریک را در نبرد علیه داعش برعهده داشت.
این فرماندهی همچنین به تصمیم وزارت جنگ در آوریل ۲۰۲۵ اشاره کرد که بر اساس آن ارتش آمریکا پس از شکست سرزمینی داعش در سال ۲۰۱۹، روند تجمیع پایگاههای خود در سوریه را آغاز میکند.
برد کوپر، فرمانده سنتکام، گفت نیروهای ایالات متحده «همچنان در وضعیت آمادهباش کامل» قرار دارند تا به هرگونه تهدید داعش پاسخ دهند.
او افزود سنتکام از تلاشهایی که به رهبری شرکا برای جلوگیری از ظهور مجدد داعش انجام میشود حمایت میکند و «حفظ فشار بر داعش» را برای حفاظت از خاک ایالات متحده و تقویت امنیت منطقهای «حیاتی» میداند.
عملیات اخیر و آمار اعلامشده از سوی سنتکام
سنتکام پیشتر در نهم دی اعلام کرد نیروهای آمریکا و شرکای آنها در روزهای پس از حمله گسترده ۱۹دسامبر در سوریه، نزدیک به ۲۵ نفر از عوامل داعش را «کشته یا بازداشت» کردند.
بر اساس اعلام این فرماندهی، نیروهای آمریکا و شرکای آنها در سراسر سوریه طی ۱۱ ماموریت که بین ۲۰تا ۲۹ دسامبر انجام شد، دستکم هفت عضو داعش را کشتند و افراد دیگری را بازداشت کردند. این عملیات همچنین به نابودی چهار مخفیگاه تسلیحاتی داعش انجامید.
۲۲ آذر در جریان یک تیراندازی نزدیک شهر تدمر، یک عضو نیروهای امنیتی سوریه به همراه دو نظامی و یک مترجم آمریکایی کشته شدند و سه نظامی دیگر زخمی شدند. پس از آن دونالد ترامپ، رییسجمهوری ایالات متحده، هشدار داد «تلافی بسیار جدی» در واکنش به این حمله در راه خواهد بود.
سنتکام همچنین اعلام کرد طی دو ماه گذشته نیروهای آمریکا با استفاده از بیش از ۳۵۰ مهمات نقطهزن، بیش از ۱۰۰ هدف را مورد حمله قرار دادند و بیش از ۵۰ نفر از «تروریستهای داعش» را بازداشت کردند یا کشتند.
این فرماندهی افزود این ماموریتها پس از آغاز عملیات «شاهین ضربت» در ۱۹دسامبر انجام شد؛ عملیاتی که طی آن نیروهای آمریکا و اردن بیش از ۷۰ هدف را با بیش از ۱۰۰ مهمات دقیق هدف قرار دادند.
مسعود پزشکیان در جلسه با «فعالان سیاسی، اجتماعی» استان گلستان در واکنش به اظهارات اخیر علی شکوریراد گفت: «اینکه فردی در فضای مجازی به اسم اصلاحات ادعا کند حاکمیت خودش این کارها را کرده، بسیار بیانصافی است.»
او افزود: «مگر ممکن است ما خودمان بازار، مسجد و آمبولانس را به آتش بکشیم برای اینکه جامعه را مدیریت کنیم.»
پیشتر شکوریراد، از چهرههای سیاسی مطرح اصلاح طلبان، در سخنانی، روایت رسمی حاکمیت از اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دیماه را رد و تاکید کرد که کشتهسازی از نیروهای بسیجی و سپاهی پروژه حکومتی برای سرکوب است و نه او و نه مردم باور نمیکنند این کارها را موساد انجام داده باشد.





