وزرای خارجه کشورهای گروه هفت اعلام کردند که در صورت ادامه سرکوب معترضان در ایران و نقض تعهدات بینالمللی حقوق بشری، آماده اعمال اقدامات محدودکننده بیشتری علیه جمهوری اسلامی هستند.
در بیانیه گروه هفت آمده است: «ما از سطح بالای گزارششده مرگومیر و مجروحان بهشدت نگران هستیم.»
در ادامه تاکید شده است: «ما استفاده عامدانه از خشونت، کشتن معترضان، بازداشتهای خودسرانه و تاکتیکهای ارعاب از سوی نیروهای امنیتی علیه تظاهرکنندگان را محکوم میکنیم.»
وزرای خارجه گروه هفت همچنین از مقامهای جمهوری اسلامی خواستند خویشتنداری کامل را رعایت کنند، از خشونت پرهیز کنند و حقوق بشر و آزادیهای بنیادین شهروندان ایران را حفظ کنند.
در این مطلب که در وبسایت موسسه واشینگتن منتشر شده، آمده است اقدام فوری میتواند بهترین فرصت را برای توقف جنایات جمهوری اسلامی و تسهیل روند گذار مسالمتآمیز در ایران فراهم آورد: «در مقابل، تعلل تنها باعث میشود مرحله بعدی بحران برای ایرانیان خشونتبارتر و برای منطقه پرخطرتر باشد.»
به باور ندیمی و کلاوسون، ایران در آستانه لحظهای سرنوشتساز قرار دارد؛ مرحلهای که در آن ناکارآمدیهای انباشته اقتصادی و سیاسی، فساد مزمن و امنیت داخلی آسیبپذیر با ناآرامی مستمر اجتماعی و مطالبه گسترده برای تغییرات بنیادین، تلاقی پیدا کردهاند.
این همزمانی از یک بحران ساختاری حکایت دارد که محدودیتهای بهکارگیری سرکوب بهعنوان راهبرد حکمرانی را آشکار میسازد.
جمهوری اسلامی اکنون با دامنهای محدود از گزینهها روبهروست که همگی هزینهبر هستند و هیچکدام چشمانداز روشنی برای بازگرداندن ثبات پایدار ارائه نمیدهند.
برای ایالات متحده، پرسش اصلی دیگر درباره ناپایداری ایران نیست؛ بلکه این است که آیا دولت دونالد ترامپ در زمان مناسب وارد عمل میشود تا این بیثباتی را از مسیر کشتار جمعی خارج کند و به سمت یک گذار سیاسی مسالمتآمیز و منطبق با منافع آمریکا، امنیت منطقه و کرامت انسانی سوق دهد؟
واشینگتن هم انگیزههای راهبردی لازم را دارد و هم ظرفیتها و ابزارهای عملیاتی برای اقدام فوری، بهویژه در حوزه بازدارندگی و فشار نظامی، دسترسی اطلاعاتی و تعامل مشروط.
انقلاب ملی ایرانیان، فراتر از مطالبات اقتصادی
ندیمی و کلاوسون نوشتند سقوط ارزش پول را میتوان جرقه آغاز اعتراضات اخیر دانست. ایرانیان در طول یک سال گذشته با معضلات گوناگونی از جمله بحرانهای آب، برق و گاز روبهرو بودهاند و همین امر باعث شده خشم عمومی حتی در صورت مهار موج کنونی، به احتمال زیاد در قالب اعتراضهای مقطعی دوباره سر برآورد.
اگرچه تحریمهای بینالمللی و تقابل با آمریکا و اسرائیل در طول سالها به اشکال مختلف جمهوری اسلامی را تضعیف کردهاند، اما افزایش فشار خارجی در سال گذشته علت مستقیم مشکلات داخلی یا اعتراضات اخیر نبوده است.
به عبارت دیگر، تا زمانی که فضای اقتصادی تحت سلطه حکومت در ایران عمیقا آلوده به فساد است و شهروندان خارجی همچنان با خطر بازداشتهای خودسرانه روبهرو هستند، اقداماتی نظیر لغو تحریمها نمیتواند سرمایهگذاران خارجی را به تامین منابع مالی لازم برای اصلاح بخشهای برق، آب و گاز ترغیب کند.
موج کنونی اعتراضها بر کنار زدن کل نظام حاکم متمرکز است، نه بر مطالبات جزییتری مانند اصلاح نرخ ارز. رژیمی که قادر به تامین آب، برق، هوای پاک، سوخت یا دستمزدهای قابل اتکا نیست، نمیتواند بهطور باورپذیر مدعی کارآمدی باشد، چه رسد به مشروعیت.
شدت سرکوب، نشانه ضعف و آسیبپذیری حکومت
به گفته ندیمی و کلاوسون، با فروپاشی معیشت، سرکوب به تنها ابزار موثر باقیمانده برای حکومت تبدیل میشود.
با این حال، رهبران جمهوری اسلامی اکنون با واقعیتی روبهرو هستند که سالها تلاش داشتند آن را به تعویق بیندازند: سرکوب دیگر توان بازگرداندن ثبات را ندارد. این بحران حتی در صورت مهار اعتراضهای کنونی نیز ادامه خواهد داشت.
شدت سرکوب خود میتواند نشانهای از آسیبپذیری حکومت باشد. در مقطعی، اعتراضات چنان به آستانه در هم شکستن نظام نزدیک شده بودند که حکومت احساس کرد ناچار است به تاکتیکهای کشتار جمعی و قطع کامل اینترنت متوسل شود.
نظامهای اقتدارگرا در مسیر تاریخی خود به لحظاتی میرسند که خشونت دیگر ابزار کارآمد کنترل نیست و خود به عاملی برای تسریع زوال تبدیل میشود.
بر اساس شواهد، ایران به چنین نقطهای نزدیک میشود. میزان اتکای حکومت به خاموشیهای گسترده، بازداشتهای جمعی و استفاده از نیروی مرگبار علیه معترضان بیسلاح، بیانگر قدرت یا اعتماد به نفس نیست، بلکه از نگرانی عمیق راهبردی جمهوری اسلامی حکایت دارد.
توانمندیهای نظامی «خارجی» حکومت ایران، مانند موشکها، پهپادها و نیروهای نیابتی، نمیتوانند این آسیبپذیری داخلی را جبران کنند.
این ابزارها به هر میزان در بازدارندگی در برابر بازیگرانی مانند آمریکا و اسرائیل کارکرد داشته باشند، قادر نیستند مشروعیت داخلی را بازسازی کنند یا فروپاشی اقتصادی را معکوس سازند.
آمریکا باید چه رویکردی در قبال حکومت ایران در پیش گیرد؟
برای ایالات متحده، ادامه انفعال در برابر جمهوری اسلامی با هزینههای فزایندهای همراه خواهد بود. حکومتی که از نظر اقتصادی در حال فروپاشی و از نظر اخلاقی بیاعتبار است، اگر بقای خود را بر کشتار شهروندانش بنا کند، احتمالا در عرصه بینالمللی خصمانهتر و رادیکالتر عمل خواهد کرد.
در مقابل، ارسال پیامهای زودهنگام، معنادار و حسابشده از سوی ایالات متحده یا انجام اقدامات سنجیده دیگر میتواند رفتار حکومت را مهار کند، دامنه خشونت و سرکوب را کاهش دهد و جامعه ایران را در تعیین آینده سیاسی خود توانمند سازد.
این مجموعه اقدامات بهعنوان گزینههایی پیشنهاد میشوند که ایالات متحده میتواند در قبال ایران در نظر بگیرد.
نخست، تمرکز بر مختل کردن شبکه سرکوب داخلی رژیم و بازگرداندن دسترسی آزاد و بدون محدودیت اینترنت برای شهروندان ایران بهعنوان یک اولویت انسانی، میتواند توان حکومت را در کنترل و سرکوب جامعه کاهش دهد.
در گام دوم، ایجاد یک تهدید هوایی بازدارنده و معتبر، همراه با آمادهسازی گزینههای اضطراری برای جلوگیری از تداوم یا تشدید خشونتهای گسترده، در کنار تقویت سریع حضور هوایی، پدافندی و تهاجمی ایالات متحده و متحدانش در منطقه، میتواند نقشی مهم در بازدارندگی ایفا کند.
در نهایت، هرگونه تعامل دیپلماتیک واشینگتن با تهران باید به توقف قابل راستیآزمایی خشونت سازمانیافته و سرکوب معترضان گره بخورد و همزمان، اقدامات سختگیرانهتری علیه نهادها و بازیگرانی که نفت ایران را خریداری میکنند یا با این کشور مبادلات اقتصادی دارند، اعمال شود.
مانا نیستانی، کارتونیست، از جمله پرکارترین هنرمندان پس از آغاز انقلاب ملی ایرانیان بوده که با انتشار طرحهای متعدد، شجاعت و ایستادگی مردم را به تصویر کشیده است.
در هفته نخست انقلاب ملی، حضور پرشمار مردم آبدانان در تظاهرات ضدحکومتی تحسین همگان را برانگیخت.
در جریان تجمعات، دسترسی معترضان به کیسههای برنج در فروشگاه افق کوروش و پرتاب برنج به آسمان، به یکی از تصاویر ماندگار انقلاب تبدیل شد.
نیستانی با بازآفرینی این تصویر در قالب کارتون، شرافت و کرامت مردم را در تقابل با پولپرستی و فرصتطلبی نیروهای سرکوب حکومت به تصویر میکشد.
سکوت برخی گروههای چپگرا، از جمله گروههای حامی فلسطین، در قبال اقدامات سرکوبگرانه جمهوری اسلامی بنمایه یکی دیگر از طرحهای نیستانی بود.
او همچنین پس از انتشار خبر کشته شدن دستکم ۱۲ هزار شهروند بهدست نیروهای سرکوب، طرحی منتشر کرد که در آن علی خامنهای، دیکتاتور تهران، با آدولف هیتلر مقایسه شده است.
پروژه PsyopAnime با انتشار طرحی از یک زن معترض که با دهان خونین همچنان به حضور در تظاهرات و سردادن شعار ادامه میداد، از انقلاب ایرانیان حمایت کرد.
این گروه همچنین انیمیشنی حدودا چهار دقیقهای درباره اعتراضات مردم ایران و تلاش جمهوری اسلامی برای سرکوب آن تولید کرد.
الا بارون، کارتونیست، با انتشار طرحی در روزنامه گاردین، تقابل دستان به خون آغشته دیکتاتور تهران با مردم ایران را به تصویر کشید.
جوپ برترامز، کارتونیست، با انتشار طرحی، لفاظیهای خامنهای را در کنار افول قدرت او به نمایش گذاشت و تصویری از دیکتاتور تهران ارائه داد که در پایان عمر سیاسی خود، جایگاهی بهشدت متزلزل دارد.
با دیو تساو، هنرمند چینی-استرالیایی، ضمن قدردانی از «مردم شجاع ایران»، ابراز امیدواری کرد معترضان بتوانند استبداد را به زیر بکشند.
او همچنین طرحی از خامنهای در حال سوار شدن به بالگردی شبیه تابوت منتشر کرد و نوشت: «زمان رفتن فرارسیده است.»
هنرمندان اسپانیاییزبان نیز با انتشار طرحهایی انتقادی، علیه خامنهای موضع گرفتند.
پیتر شرانک نیز در روزنامه تایمز کارتونی منتشر کرد که در آن، ایستادگی و شجاعت مردم ایران در برابر دیکتاتور تهران و نیروهای سرکوب به تصویر کشیده شده است.
انقلاب ملی ایرانیان از یکشنبه هفتم دی با اعتراضات و اعتصاب کسبه تهران از جمله بازاریان پاساژ موبایل علاءالدین و مجتمع تجاری چارسو، در واکنش به ناکارآمدی حکومت به رسیدگی به وضعیت بحرانی اقتصادی به ویژه افزایش قیمت دلار و طلا آغاز شد و دیگر کسبه در دیگر شهرها به اعتصاب پیوستند.
این اعتراضات فورا ابعاد ضدحکومتی، ملی و سراسری به خود گرفت و پس از فراخوان شاهزاده رضا پهلوی، مردم در سراسر ایران بهطور میلیونی در پنجشنبه و جمعه، ۱۸ و ۱۹ دی به خیابانها آمدند که این حضور خیابانی با سرکوب سنگین و بیسابقه جمهوری اسلامی روبهرو شد.
اجساد و مجروحان به شکلی پیوسته وارد بیمارستانها میشوند. برخی با آمبولانس، با آژیرهایی که بیوقفه به صدا درآمدهاند؛ برخی دیگر پشت وانتها، روی هم انباشته شده، غرق در خون. عدهای نیز با خودروهای شخصی آورده میشوند؛ بستگانی وحشتزده که بوقزنان وارد محوطه بیمارستانها میشوند و با فریاد، تقاضای کمک میکنند.
این، تصویری از شرایط محیطهای درمانی در ایران است که روزنامه تلگراف گزارش کرده. این در حالی است که عده زیادی از مجروحان به واسطه شرایط امنیتی به بیمارستان منتقل نشدهاند و نزدیکان ایشان تلاش دارند آنان را در خانه درمان کنند.
گزارشهایی نیز درباره نگهداری اجساد در خانهها از ترس ربایششان به دست نیروهای حکومتی و عوامل سرکوب منتشر شده است.
بر اساس گزارش تلگراف، برخی از مجروحان را بستگانشان پیاده به بیمارستانها بردهاند؛ کسانی که منتظر وسیله نقلیه نماندهاند، عزیزانشان را در آغوش گرفته یا بر دوش انداخته و دویدهاند.
مردان، زنان و کودکان ...
برخی زندهاند، اما به سختی نفس میکشند. برخی دیگر پیش از رسیدن جان دادهاند.
آنها زخم گلوله دارند، ضربههای شدید به سر و صورتهایی که با ساچمه متلاشی شده است. بدنهایی آنچنان آسیبدیده که پزشکان نمیدانند از کجا باید شروع کنند.
بیمارستانها در آستانه فروپاشی
در ادامه روایت و گزارش تلگراف آمده است:
سپیدهدم مجروحان تازهای میآورد. بعدازظهرها باز هم بیشتر. شبها هیچ آرامشی برقرار نیست. نزدیک به سه هفته اعتراضهای بیوقفه، قربانیان سرکوب حکومتی را با سرعتی به بیمارستانهای ایران سرازیر کرده که کادر درمان، توان رسیدگی به آن را ندارد.
اورژانسها غرق خون شدهاند. سردخانهها سرریز کردهاند. کیسههای اجساد به حیاطها کشیده شده، چون جایی برای نگهداری آنها در داخل باقی نمانده است.
پزشکان داخل ایران که از طریق ارتباطهای محدود استارلینک با جهان خارج صحبت میکنند، از نظام درمانیای میگویند که در آستانه فروپاشی قرار دارد. آنها از روزها کار بدون خواب، فرسودگی شدید و کمبود همهچیز خبر میدهند.
یکی از پزشکان در نزدیکی تهران میگوید اجساد و مجروحان با کامیون، آمبولانس و خودروهای شخصی آورده میشوند و بسیاری جان دادهاند، چون حتی فرصت رسیدگی به آنها وجود نداشته است.
او میگوید کارکنان درمانی از شدت خستگی زمین میافتند و «در بیمارستانها رودخانههایی از خون جاری است».
شواهد کشتار گسترده
بهنوشته تلگراف، حکومت ایران تلاش کرده است ابعاد این کشتار را پنهان نگه دارد، اما شواهد ارسالشده از داخل کشور، احتمالا بخشی از آن را نشان میدهد.
فعالان، شاهدان عینی و خانوادههای داغدار، با وجود خطرهای جدی، مدارکی از وقایع را به بیرون از ایران رساندهاند: «برخی مقامهای ارشد ایرانی بهطور خصوصی گفتهاند شمار واقعی قربانیان ممکن است به هزاران نفر برسد؛ بهویژه در روزهای اخیر که حکومت با جدیترین بحران خود از زمان انقلاب ۱۳۵۷ روبهرو شده است.»
تلگراف مینویسد شدت این سرکوب آن را به یکی از خونینترین نمونهها در تاریخ معاصر تبدیل کرده است.
این رسانه، کشتار دی ۱۴۰۴ در ایران را با سالهای نخست جنگ داخلی سوریه یا کشتار دانشجویان معترض در سرکوب میدان تیانآنمن چین مقایسه میکند.
شلیک مستقیم و یورش به بیمارستانها
شاهدان عینی گفتهاند نیروهای بسیج و ماموران امنیتی با گلوله جنگی به سوی معترضان شلیک کرده و آنها را تا کوچهها تعقیب کردهاند.
گزارشها همچنین از ضربوشتم شدید معترضان زخمی خبر میدهند.
تلگراف نوشت که حتی بیمارستانها نیز امن نیستند: «نیروهای امنیتی به مراکز درمانی یورش بردهاند تا مجروحان را بازداشت و اجساد را منتقل کنند. اقدامی که به نظر میرسد با هدف پنهانسازی شواهد انجام شده است.»
نبرد ارادهها
به نوشته تلگراف، حکومت جمهوری اسلامی اکنون هرگونه تظاهر به خویشتنداری را کنار گذاشته است. شاهدان از حضور تکتیراندازان روی بامها خبر میدهند. هدف دیگر پراکندن جمعیت نیست، بلکه کشتن معترضان است.
در مقابل، معترضان باور دارند شدت سرکوب نشانه ترس حکومت است: «سد وحشتی که زمانی جامعه ایران را مهار میکرد، شکسته و دیگر قابل بازسازی نیست.»
مکرون دوشنبه ۲۲ دی در حساب ایکس خود نوشت: «من خشونت دولتی را که بهطور کورکورانه زنان و مردان ایرانی را هدف قرار میدهد که با شجاعت خواستار احترام به حقوق خود هستند، محکوم میکنم»
مکرون گفت که احترام به آزادیهای بنیادین یک مطالبه جهانی است و فرانسه در کنار همه کسانی است که از این آزادیها دفاع میکنند.
آلمان: شجاعت و مقاومت مردم ایران قابل تقدیر است
صدراعظم آلمان ۲۲ دی در جریان سفر خود به هند گفت از زمان آغاز اعتراضات در سراسر ایران، «هر روز افراد بیشتری از همه اقشار جامعه به خیابانها میآیند» و بهصورت مسالمتآمیز برای «رسیدن به آزادی و زندگی بهتر» تظاهرات میکنند.
مرتس افزود: «این نهتنها حق مسلم آنهاست، بلکه شجاعتی که این مردم با آن در برابر خشونت نامتناسب و بیرحمانه نیروهای امنیتی ایران مقاومت میکنند، شایسته بالاترین احترام و تقدیر است.»
صدراعظم آلمان از خامنهای خواست «بهجای تهدید، از مردم خود محافظت کند».
او گفت: «ما خشونتی را که حاکمیت در تهران علیه مردم خود به کار میبرد، بهشدت محکوم میکنیم. این خشونت نشانه قدرت نیست، بلکه نشانه ضعف است.»
جمهوری اسلامی کمی پس از آغاز تظاهرات شامگاه ۱۸ دی که بهدنبال فراخوان شاهزاده رضا پهلوی برگزار شد، اینترنت را در سراسر ایران بهطور کامل قطع کرد.
روایتهای رسیده از ایران و گزارشهای نهادهای حقوق بشری نشان میدهد سرکوب گسترده معترضان، بهویژه پس از قطع اینترنت، شدت گرفته است.
ورود نمایندگان جمهوری اسلامی به ساختمانهای پارلمان اروپا ممنوع شد
روبرتا متسولا، رییس پارلمان اروپا، در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد ورود تمامی کارکنان دیپلماتیک و هرگونه نماینده جمهوری اسلامی را به همه ساختمانهای پارلمان اروپا ممنوع کرده است.
متسولا درباره تصمیم خود برای ممنوعیت ورود کارکنان دیپلماتیک حکومت ایران به ساختمانهای پارلمان اروپا نوشت این نهاد به مشروعیتبخشی به این حکومت که بقای خود را از طریق شکنجه، سرکوب و کشتن حفظ کرده است، کمک نخواهد کرد.
لیندزی گراهام از بهترین فرصت برای تغییر مسیر خاورمیانه گفت
لیندزی گراهام، سناتور برجسته جمهوریخواه، در حساب ایکس خود با تاکید بر سخنان نیوت گینگریچ، رییس پیشین مجلس نمایندگان آمریکا، نوشت: «باید قاطعانه عمل کنیم و همانطور که گینگریچ میگوید، این بهترین فرصت از سال ۱۹۷۹ برای تغییر مسیر خاورمیانه است.»
او افزود: «کافی نیست فقط بگوییم در کنار مردم ایران ایستادهایم بلکه پاسخ درست این است که بهطور قاطع برای حفاظت از معترضان در خیابانها اقدام کنیم و نشان دهیم مانند باراک اوباما عمل نمیکنیم و کشتار آنان را تحمل نخواهیم کرد.»
اروپا به دنبال تحریمهای جدید
کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، ۲۲ دی در گفتوگو با نشریه پولیتیکو اعلام کرد این اتحادیه در واکنش به سرکوب «بیرحمانه» معترضان در ایران، احتمال اعمال تحریمهای جدید علیه جمهوری اسلامی را بررسی میکند.
او تاکید کرد اتحادیه اروپا هماکنون نیز تحریمهای گستردهای علیه ایران در حوزه نقض حقوق بشر، فعالیتهای هستهای و حمایت تهران از جنگ روسیه علیه اوکراین اعمال کرده است.
این اظهارات یکی از شدیدترین موضعگیریهای یک مقام ارشد اتحادیه اروپا درباره موج تازه سرکوب اعتراضات در ایران به شمار میرود.
پیش از این، اورسولا فون در لاین، رییس کمیسیون اروپا، اعلام کرد بروکسل «در حال رصد» تحولات ایران است و متسولا نیز گفت اروپا باید مسئولیت خود را در این زمینه درک کرده و دست به اقدام بزند.
واکنش رهبران اروپایی
مایکل مارتین، نخستوزیر جمهوری ایرلند نیز ۲۲ دی سرکوب «وحشیانه و خشونتآمیز» معترضان در ایران را که «صدها کشته برجا گذاشته»، بهشدت محکوم کرد.
دیک شوف، نخستوزیر هلند، هم ضمن محکوم کردن سرکوب معترضان در ایران گفت هلند از جمهوری اسلامی میخواهد خشونت را متوقف کند.
نهاد غیردولتی «دیدهبان سازمان ملل» با اشاره به سرکوب معترضان از سوی جمهوری اسلامی، خواستار برگزاری نشست اضطراری سازمان ملل متحد درباره ایران شد و در شبکه ایکس نوشت:
«جهان باید بیدار شود.»
علی خامنهای، دیکتاتور تهران و سایر مقامهای جمهوری اسلامی، در روزهای اخیر کوشیدهاند انقلاب ملی ایرانیان را به «دشمنان» و آمریکا و اسرائیل منتسب کنند.
۱۹ دی، خامنهای معترضان را «مزدور بیگانگان» خواند و بر ادامه سرکوب مردم تاکید کرد.
عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، ۲۲ دی با تکرار مواضع دیگر مقامهای حکومتی، نقش جمهوری اسلامی در کشتار معترضان را رد کرد و گفت «تروریستهای مسلح» به سوی «نیروهای امنیتی، پلیس و مردم» شلیک کردهاند.
ماری-اگنس استراک سیمرمان، رییس کمیسیون دفاعی پارلمان اروپا، ۲۲ دی ضمن حمایت از مردم ایران تاکید کرد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی باید در «سریعترین زمان ممکن» در فهرست سازمانهای تروریستی اتحادیه اروپا قرار بگیرد.
او افزود: «اینکه تاکنون چنین اقدامی انجام نشده، یک کوتاهی بزرگ است. برخلاف ادعاهای پیشین، این کار کاملا امکانپذیر است و شواهد و مستندات کافی بهروشنی وجود دارد.»
شاهزاده رضا پهلوی پیشتر در پیامی ویدیویی، با اشاره به ضربات سنگین مردم ایران به جمهوری اسلامی گفت نباید به حکومت مهلت «تنفس دوباره» داده شود.
در پی آخرین تحولات ایران، طی تعطیلات آخر هفته چندین نشست ارزیابی وضعیت امنیتی در ارتش اسرائیل برگزار شد که ریاست آنها را سپهبد ایال زمیر، رییس ستاد کل، بر عهده داشت.
ارتش اسرائیل در بیانیهای اعلام کرد: «ما تحولات ایران را رصد میکنیم» و در عین حال تاکید کرد که «اعتراضها یک موضوع داخلی ایران است». با این حال، در ادامه افزوده شد که «ارتش اسرائیل برای دفاع آماده است و بهطور مستمر در حال تقویت توانمندیها و آمادگی عملیاتی خود است».
در این بیانیه آمده است: «در صورت لزوم، میدانیم چگونه با قدرت پاسخ دهیم. ارتش اسرائیل هر آنچه لازم باشد برای حفاظت از شهروندان کشور اسرائیل انجام خواهد داد.»
در همین حال، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در جلسه کابینه به انقلاب ملی در ایران اشاره کرد و گفت: «ما از شهروندان شجاع و دلیر ایران حمایت میکنیم و زمانی که رژیم سقوط کند، کارهای خوب و مشترکی برای هر دو ملت انجام خواهیم داد.»
او همچنین افزود: «همه ما امیدواریم که ملت ایران بهزودی از یوغ استبداد رها شود. و وقتی آن روز فرا برسد، اسرائیل و ایران بار دیگر به شرکای وفادار در ساختن آیندهای مبتنی بر رفاه و صلح بازخواهند گشت.»
گیدئون سعار، وزیر امور خارجه اسرائیل، نیز ۲۱ دی اعلام کرد این کشور از «مبارزه مردم ایران برای آزادی» حمایت میکند و برای آنها آرزوی موفقیت دارد.
این آمادگیهای ارتش اسرائیل در حالی صورت میگیرد که محمدباقر قالیباف، رییس مجلس شورای اسلامی ایران، تهدید کرده است در صورت مداخله نظامی آمریکا در اعتراضهای گسترده علیه حکومت، جمهوری اسلامی به اسرائیل حمله خواهد کرد.
قالیباف مدعی شد: «هرگونه حمله آمریکا به خاک ما، با حمله به اسرائیل و پایگاههای آمریکا در منطقه پاسخ داده خواهد شد.»
علی خامنهای و سایر مقامهای جمهوری اسلامی کوشیدهاند در روزهای اخیر اعتراضات گسترده مردم ایران را به «دشمنان» - آمریکا و اسرائیل - منتسب کنند.
مسعود پزشکیان، رییس دولت جمهوری اسلامی، ۲۱ دی با تکرار روایت دیگر مقامهای حکومت، معترضان را «عدهای آشوبگر» توصیف کرد و گفت: «آمریکا و اسرائیل به اینها دستور میدهند که بروید خرابکاری کنید، ما هم میآییم پشت شما.»
۱۹ دی نیز خامنهای معترضان را «مزدور بیگانگان» خواند و بر ادامه سرکوب مردم تاکید کرد.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، طی روزهای گذشته بارها از احتمال مداخله در ایران سخن گفته و به مقامهای جمهوری اسلامی هشدار داده از سرکوب معترضان خودداری کنند.
منابع آگاه ۲۱ دی به ایراناینترنشنال خبر دادند انتظار میرود آمریکا «طی هفتههای آینده» ایران را هدف قرار دهد.
بر اساس این گزارش، اسرائیل تنها پس از اقدام آمریکا و فقط در صورتی در این عملیات مشارکت خواهد کرد که جمهوری اسلامی به اسرائیل حمله کند یا نشانههای روشنی از قصد انجام چنین حملهای نشان دهد.
پیشتر خبرگزاری رویترز به نقل از سه منبع اسرائیلی گزارش داد همزمان با ادامه بزرگترین اعتراضات ضدحکومتی در ایران طی سالهای اخیر و احتمال مداخله آمریکا، اسرائیل در وضعیت آمادهباش بالا قرار گرفته است.
