در آستانه سفر وزیر خارجه عمان به ایران، عباس عراقچی که به لبنان سفر کرده است، گفت باید صبر کرد و دید که آیا او پیامی با خود به تهران خواهد آورد یا نه. عمان همواره نقش میانجی میان تهران و واشینگتن داشته و در میانه خیزش ملی، احتمال تلاش برای باز کردن راه مذاکره با آمریکا مطرح است.
وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، جمعه ۱۹ دی درباره احتمال رد و بدل شدن پیام از طریق عمان گفت: «این دیدار در رابطه با روابط دوجانبه ایران و عمان است. نمیدانم وزیر خارجه عمان فردا پیامی با خود می آورد یا نه. باید تا فردا صبر کرد.»
قرار است بدر بن حمد البوسعیدی، وزیر امور خارجه عمان، شنبه ۲۰ دی به ایران سفر کند.
عراقچی درباره امکان حمله جدید آمریکا و اسرائیل به جمهوری اسلامی نیز گفت: «در صورت حمله دوباره، شکستی دوباره به آنان تحمیل میشود.»
از سوی دیگر، جیدی ونس، معاون دونالد ترامپ، درباره احتمال حمله دوباره اسرائیل به سایتهای اتمی ایران و اقدام آمریکا در این باره، گفت همان گونه که ترامپ دو ماه پیش اعلام کرده است، هوشمندانهترین کاری که مقامهای جمهوری اسلامی باید انجام دهند، «یک مذاکره واقعی با آمریکا در مورد برنامه هستهای» است.
او در عین حال تاکید کرد آمریکا از حق مردم ایران برای آزادی حمایت میکند اما تصمیمگیری در این زمینه را به رییسجمهوری آمریکا واگذار کرد.
عراقچی در بیروت درباره خیزش ملی در ایران نیز اظهارنظر کرد و کوشید اعتراضات ضد حکومتی را به اعتراضات معیشتی تقلیل دهد.
او گفت اعتراضات جاری در ایران مشابه اعتراضات لبنان در سال ۲۰۲۳ است که در واکنش به افزایش نرخ ارز شکل گرفت.
عراقچی گفت که «آمریکا و اسرائیل» در این اعتراضات «نقش دارند».
او همچنین گفت: «خانواده من در تهران هستند و من هم امشب پیش آنان برمیگردم.»
پیشتر گزارشهایی منتشر شده بود که عراقچی اعضای خانواده خود را از ایران خارج و آنان را در لبنان مستقر کرده است.
در پی اوجگیری خیزش ملی ایرانیان، گزارشهای متعددی از آمادگی رهبران جمهوری اسلامی برای فرار از کشور منتشر شده است.
وزیر خارجه لبنان خواهان همکاری تهران برای خلع سلاح حزبالله شد
یوسف رجی، وزیر امور خارجه لبنان، اعلام کرد در دیدار با وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، خواستار همکاری تهران بهمنظور یافتن رویکردی تازه درباره مساله خلع سلاح حزبالله شده تا این موضوع بهانهای برای «تضعیف لبنان» نباشد.
یوسف رجی ۱۹ دی در حساب ایکس خود نوشت که در دیدار با عراقچی، خواستار پایان دادن به برخی اظهارنظرها و مواضع مقامات جمهوری اسلامی شده که «دخالت آشکار در امور داخلی لبنان» تلقی میشود.
او تاکید کرد سلاحهای حزبالله نتوانستند از لبنان دفاع کنند.
رجی گفت از توجه تهران به «استقلال و امنیت لبنان» استقبال میکند. او در عین حال خواستار آن شد که حمایت جمهوری اسلامی مستقیما به دولت لبنان و نهادهای آن معطوف شود، نه هیچ طرف دیگری.
بر اساس بیانیهای که وزارت امور خارجه لبنان منتشر کرد، رجی در واکنش به دخالتهای تهران در امور لبنان، از عراقچی پرسیده است: «آیا تهران حاضر است وجود یک سازمان مسلح غیرقانونی خارج از حاکمیت دولت را در خاک خود بپذیرد؟»
بر پایه این بیانیه، عراقچی با رد دخالت تهران در امور حزبالله، بر حمایت جمهوری اسلامی از این گروه شبهنظامی شیعه بهعنوان یک «گروه مقاومت» خبر داد.
احتمال حمله اسرائیل به لبنان
وبسایت واینت پنجشنبه ۱۸ دی به نقل از یک مقام ارشد امنیتی اسرائیل نوشت هرچند از نظر نظامی دلایل کافی برای آغاز یک عملیات وسیع بهمنظور خلع سلاح حزبالله وجود دارد، اما در مقطع کنونی، چنین اقدامی میتواند به نفع تهران تمام شود و به حکومت ایران فرصت دهد فشارهای ناشی از ناآرامیهای داخلی را به حاشیه براند.
این مقام که بهدلیل حساسیت موضوع نخواست نامش فاش شود، به واینت گفت اسرائیل ارزیابی کرده است یک جنگ فراگیر در لبنان ممکن است تمرکز جهانی را از اعتراضاتی که مشروعیت جمهوری اسلامی را به چالش کشیده، منحرف کند.
در همین حال، مقامهای اسرائیلی هشدار دادهاند که حزبالله با حمایت مستقیم حکومت ایران در حال بازسازی توان نظامی خود است.
خبرگزاری رویترز ۲۷ آذر به نقل از دیپلماتها گزارش داد مقامهای فرانسه، عربستان سعودی و آمریکا، با فرمانده ارتش لبنان دیدار کردند تا یک نقشه راه را برای ایجاد سازوکار خلع سلاح گروه حزبالله نهایی کنند.
این خبرگزاری نوشت با توجه به کافی نبودن توان ارتش لبنان برای خلع سلاح حزبالله، هدف این کشورها این است که علاوه بر خلع سلاح حزبالله، سازوکار موجود آتشبس با حضور کارشناسان نظامی فرانسوی، آمریکایی و احتمالا دیگر کشورها، در کنار نیروهای حافظ صلح سازمان ملل، تقویت شود.
اسرائیل در جریان جنگ با حزبالله، خسارتی گسترده به زرادخانهای وارد کرده که طی دو دهه انباشته شده بود و جایگزینی این حجم از تسلیحات، نیازمند منابع مالی بسیار بیشتری است. موضوعی که حتی با ادامه حمایت مالی تهران، همچنان بهعنوان یک چالش جدی برای حزبالله باقی مانده است.
آنچه جمعه ۱۹ دی از آنتن شبکه خبر جمهوری اسلامی پخش میشود، نه روایت یک بحران اجتماعی، بلکه اجرای دقیق یک سناریوی امنیتی است. سناریویی که قرار است خیابان را بازنویسی کند، صداها را بیاعتبار سازد و در نهایت، شکست سیاسی را پشت انبوهی از تصاویر و واژهها دفن کند.
صداوسیمای جمهوری اسلامی هرگز یک رسانه عادی خبری نبوده است اما حالا در حال «مدیریت معنا»ست.
الگو، آشنا و تکرار شونده است. تصویر علی خامنهای، در همان قاب همیشگی: پسزمینه خنثی، نور کنترلشده، زاویهای که نه اقتدار میسازد و نه صمیمیت.
سخنرانی کوتاه ۱۹ دی، نه برای مخاطب عمومی، بلکه برای مصرف درونسیستمی طراحی شده است. پیامی برای رسانهها، نهادهای امنیتی و تریبونها که بدانند خط قرمز کجاست و روایت مجاز چیست.
در این سخنرانی، واژگان کلیدی بار دیگر ردیف میشوند: «دشمن»، «مزدور»، «آمریکا»، «ترامپ»، «خرابکاری» ....
هیچ اشاره مستقیمی به منشا خیزش و اعتراضها، هیچ نامی از تورم، سقوط ارزش پول ملی، فشار معیشتی یا نارضایتی انباشته و موارد مشابه نمیشود. حتی یک جمله هم برای وانمود کردن همدلی وجود ندارد. خامنهای اعتراض را نه مسالهای اجتماعی، بلکه پروژهای خارجی تصویر میکند. گویی که خیابان تهران و مشهد و کرمانشاه، امتداد جایی در خارج کشور است.
حاضران در جلسه که چند صد نفر هستند، هزاران نفر توصیف میشوند و حتی در اقدامی کمسابقه، برای خامنهای کف میزنند. خامنهای مردم معترض را «مزدور بیگانه» میخواند.
این حذف آگاهانه واقعیت، اتفاقی نیست.
وقتی رهبر از پاسخ عاجز است، روایت را به بیرون پرتاب میکند. شبکه خبر دقیقا همین خط را میگیرد و آن را به آیتمهای خبری ترجمه میکند.
بلافاصله پس از پخش این سخنرانی، ترتیب آیتمها معنادار است. نه گزارش میدانی از شهرها، نه حتی اشارهای گذرا به گستردگی اعتراضات. بسته خبری، مجموعهای از تصاویر تخریب: شیشه شکسته بانک، دیوار سوخته، نمای نزدیک از مسجدی که آتش گرفته ....
گزارشگر با صدایی جدی میگوید: «اغتشاشگران به اموال عمومی و اماکن مقدس حمله کردند.»
واژه «معترض» عمدا حذف شده است. «مردم» اصلا وجود ندارند. فقط «اغتشاشگر» هست و «خرابکار».
این حذف واژگانی، تکنیک تازهای نیست، اما شدت و بیپرواییاش چشمگیر است.
شبکه خبر حتی تلاش نمیکند نشان دهد این تصاویر، بخشی کوچک از یک اعتراض گستردهاند. در روایت رسمی، کل اعتراض به چند قاب خشونت تقلیل یافته است.
اینجا، شبکه خبر دیگر خبر نمیسازد؛ اتهام میسازد و مردم را «تروریستهای مسلح» میخواند.
پس از این بستهها، نوبت به نماز جمعه میرسد؛ همان ابزار قدیمی بازسازی مشروعیت.
شبکه خبر با لحنی پیروزمندانه از «حضور گسترده مردم در نماز جمعه شهرهای مختلف» میگوید. عبارت «هزاران نفر» بارها تکرار میشود. اما تصویر، بیرحمتر از آن است که بتوان مهارش کرد: هزاران نفری در کار نیست ....
قابها بسته است. نماها کوتاه. دوربین اغلب از زاویه پایین به جمعیت نگاه میکند تا «اقتدار» تولید کند. اما حتی با این ترفندها، حقیقت از لابهلای تصویر بیرون میزند: صفهایی باریک و لاغر و جمعیتی که در بهترین حالت چند صد نفر هستند. هیچ نمای بازی که وسعت میدان را نشان دهد پخش نمیشود. هیچ تصویری نیست که «هزاران» را تایید کند.
این تضاد میان ادعا و تصویر، فقط خطای حرفهای نیست؛ نشانه اضطراب است. حکومتی که به حمایت واقعی مطمئن باشد، نیازی به این همه بزرگنمایی ندارد. اما جمهوری اسلامی امروز، حتی در قاب تلویزیون خودش هم مجبور است واقعیت را دستکاری کند.
هیچ حرف تازهای، هیچ تلاشی برای پاسخ به این پرسش ساده وجود ندارد: چرا اعتراض اینقدر گسترده شده است؟ چرا اینبار فقط جوانان نیستند؟ چرا صدا از جاهایی میآید که همیشه ساکت بودند؟ شعارها چرا این قدر عوض شدهاند؟
تکرار مکرر بستههای خبری و گزارشها
تصویر تکراری، فروپاشی یک دستگاه روایتسازی است. روایتی که سالها با «دشمن»، «فتنه» و «اغتشاش» کار کرده، حالا دیگر توان توضیح خیابان را ندارد؛ چون خیابان تغییر کرده است. چون اعتراض از حاشیه به متن آمده. چون زبان قدیمی، دیگر این واقعیت جدید را حمل نمیکند.
برای همین است که دیکتاتور تهدید میکند، رسانه میترساند، و نماز جمعه عددسازی میشود.
اینها نه نشانههای اقتدار که نشانههای درماندگیاند. واکنش قدرتی که بهجای پاسخ، فقط بلد است تکرار کند.
اما تکرار، وقتی واقعیت جلوتر رفته، بیاثر میشود.
شبکه خبر حالا بیش از هر زمان دیگری شبیه آرشیوی زنده از روایتهای منقضی است. روایتهایی که نه قانع میکنند، نه حتی میتوانند واقعیت را پنهان کنند.
این شاید مهمترین نشانه ضعف باشد: وقتی حتی پروپاگاندا هم دیگر کار نمیکند.
قطع اینترنت در ایران پس از پاسخ میلیونی مردم به فراخوان شاهزاده رضا پهلوی و شکل گرفتن خیزش ۱۸ دیماه انجام شد.
گزارشهای رسیده از شهروندان حاکی است در این دور از قطع اینترنت، امکان هر گونه تماسی از طریق موبایل و پیامک نیز از بین رفته و حتی رسانهها و سایتهای حکومتی نیز در دسترس نیستند.
جمهوری اسلامی اینترنت را در شرایطی خاموش کرد که پیش از آن در ۱۱ روز گذشته تلاش کرده بود دسترسی به شبکه جهانی اطلاعات را به صورت منطقهای و محلی مختل کند.
حساب فارسی وزارت خارجه آمریکا در شبکه ایکس در واکنش به این اقدام نوشت رژیم جمهوری اسلامی اینترنت را بهطور کامل قطع کرد تا صدای مردم ایران را خاموش کند، اما نمیتوان اراده را مثل یک اتصال شبکه خاموش کرد.
این حساب خطاب به مردم ایران نوشت که جهان هنوز شما را میبیند و میشنود.
نگرانی شهروندان
نیما عالمیان، عضو تیم ملی تنیس روی میز ایران، صبح جمعه ۱۹ دیماه همزمان با سیزدهمین روز خیزش ملی ایرانیان علیه جمهوری اسلامی، با انتشار یک استوری اینستاگرامی به قطع اینترنت در کشور واکنش نشان داد و نوشت: «برای ایران دعا کنید.»
یکی از مخاطبان ایراناینترنشنال در پیامی گفت: «از نیمهشب گذشته، خطوط تلفن همراه به طور کامل قطع شده و سرویس پیامک هم قطع است. تنها تلفنهای زمینی فعال هستند.»
مخاطب دیگری از «قطع ۱۰۰ درصدی اینترنت ثابت و موبایل، مسدود شدن تماس خط به خط و ارسال پیامک و ایجاد پارازیت روی ماهواره و شبکه ایراناینترنشنال» خبر داد.
یک شهروند در تماس با ایراناینترنشنال وضع اینترنت را «بسیار وخیمتر از جنگ ۱۲ روزه» خواند و گفت «خدماتی مانند اسنپ و بانکها» مختل شده است.
قطع کلیه راههای ارتباطی آنلاین در ایران با واکنش گسترده کاربران در شبکههای اجتماعی نیز مواجه شده است.
کاربری در شبکه ایکس نوشت: «امشب از اون شباس که واسه ایرانیای خارج از کشور صبح نمیشه! که هر ساعت ۱۰۰ سال طول میکشه! که معنی غربت هی کِش میآد.»
شهروند دیگری نوشت: «دارم میمیرم از بیخبری از مامانم و رفیقام. واقعا تا کی قراره همهچی قطع باشه؟»
یک شهروند با اشاره به تجربه مهاجرت خود نوشت: «اونجای مهاجرت بده که تو برای یه زندگی آروم رفتی اما از چک کردن لحظهای اخبار کشورت داری زوال عقل میگیری.»
تجربه پیشین
مردم ایران مشابه چنین خاموشی گستردهای را در سرکوب خونین آبان ۹۸ تجربه کردند؛ با این تفاوت که در آبان ۹۸ دسترسی شهروندان به سایتهایی که در داخل مستقر بودند و به اصطلاح بخشی از «شبکه ملی اطلاعات» بودند، مختل نشده بود.
پس از آن که به دستور شورای عالی امنیت ملی در آبان ۹۸ برای یک هفته اینترنت قطع شد، جمهوری اسلامی یکی از خشنترین سرکوبهای تاریخ معاصر را رقم زد.
خبرگزاری رویترز دوم دی ۹۸ به نقل از سه مقام وزارت کشور نوشت حدود هزار و ۵۰۰ نفر در ۱۹۰ شهر در این اعتراضات کشته شدند.
قطع اینترنت و نقض حقوق بشر
خاموشی ارتباطات در میانه اعتراضات سراسری مصداق بارز نقض حقوق اساسی بشر است.
اینترنت امروزه ابزار اصلی اعمال حقوقی مانند آزادی بیان، دسترسی به اطلاعات، مشارکت سیاسی و ارتباطات است و محروم کردن افراد از دسترسی به آن، عملا مانع بهرهمندی آنها از این حقوق میشود.
بر اساس ماده ۱۹ میثاق حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR) که ایران هم عضو آن است، هر فرد حق دارد اطلاعات و افکار را «از هر طریق و بدون ملاحظات مرزی» جستوجو، دریافت و منتقل کند.
تفسیر رسمی سازمان ملل تصریح میکند که «هر طریق» در جهان امروز شامل اینترنت میشود. بر همین اساس، قطع سراسری اینترنت، اختلال عمدی یا فیلترینگ گسترده - بهویژه در زمان اعتراضات - میتواند مصداق نقض آزادی بیان و دسترسی آزاد به اطلاعات باشد.
شورای حقوق بشر سازمان ملل نیز در قطعنامههای رسمی خود اعلام کرده است حقوقی که افراد در دنیای واقعی دارند، باید در فضای آنلاین هم محترم شمرده شود.
به همین دلیل، قطع اینترنت نه فقط یک اقدام فنی یا اداری، بلکه مساله حقوق بشری تلقی میشود و میتواند همزمان چند حق را نقض کند؛ از آزادی بیان و تجمع گرفته تا آموزش، کار و حتی در شرایط بحرانی، حق حیات.
