دادستانی میلان تحقیقات خود را در مورد برخی گزارشها آغاز کرده است که بر اساس آنها، شماری از شهروندان ایتالیایی در دوران جنگ بوسنی و هرزگوین در اوایل دهه ۱۹۹۰، برای شرکت در «تورهای گردشگری تکتیراندازها» راهی این کشور شده بودند.
طبق این گزارشها، گفته میشود اتباع ایتالیا و شماری دیگر از کشورها مبالغ هنگفتی پرداخت میکردند تا از مواضع صربها در ارتفاعات اطراف سارایوو به سمت غیرنظامیان محاصرهشده شلیک کنند.
این شکایت از سوی اتزیو گاواتسنی، روزنامهنگار و رماننویس، در میلان ثبت شده است.
او این ماجرا را نوعی «شکار انسان» توصیف میکند که در آن، «افراد بسیار ثروتمند» با علاقه شدید به سلاح «پول پرداخت میکردند تا بتوانند غیرنظامیان بیدفاع را بکشند».
بر اساس برخی گزارشها، نرخهای متفاوتی برای کشتن مردان، زنان یا کودکان تعیین شده بود.
بیش از ۱۱ هزار نفر در محاصره چهار ساله سارایوو جان خود را از دست دادند.
یوگسلاوی در آن سالها درگیر جنگ داخلی بود. شهر سارایوو از سوی نیروهای صرب محاصره شد و بهطور مداوم هدف گلولهباران و حملات تکتیراندازها قرار گرفت.
طی سالهای گذشته نیز چند بار گزارشهایی درباره حضور «شکارچیان انسان» خارجی در بوسنی و هرزگوین مطرح شده بود.
اکنون مجموعه اسناد و شهادتهایی که گاواتسنی گردآوری کرده، از جمله روایت یک افسر اطلاعاتی ارتش بوسنی، در اختیار الساندرو گوبیس، دادستان ضدتروریسم ایتالیا، قرار گرفته و تحت بررسی رسمی است.
اتهام اصلی در این پرونده «قتل» عنوان شده است.
به گفته این افسر بوسنیایی، همکارانش در اواخر سال ۱۹۹۳ از این «تورهای گردشگری» باخبر شدند و اوایل ۱۹۹۴ اطلاعات مربوط را در اختیار سازمان اطلاعات نظامی ایتالیا گذاشتند.
او افزود چند ماه بعد، سازمان اطلاعات نظامی ایتالیا پاسخ داد «گردشگران» از شهر مرزی تریسته در شمال ایتالیا پرواز میکردند و سپس راهی ارتفاعات مشرف به سارایوو میشدند.
گاواتسنی که عمدتا درباره تروریسم و مافیا قلم میزند، نخستین بار حدود ۳۰ سال پیش با موضوع «تورهای تکتیراندازی به سارایوو» روبهرو شد؛ زمانی که روزنامه کوریره دلا سرا گزارشی بدون اسناد کافی در این خصوص منتشر کرد.
او پس از تماشای مستند «سارایوو سافاری» ساخته میران زوپانیچ، کارگردان اسلوونیایی، بار دیگر سراغ این پرونده رفت. بر اساس این مستند که سال ۲۰۲۲ منتشر شد، عاملان این تیراندازیها از چند کشور، از جمله آمریکا، روسیه و ایتالیا، به بوسنی سفر میکردند.
گاواتسنی در مصاحبه با روزنامه لا رپوبلیکا گفت «دستکم ۱۰۰ نفر» در این ماجرا دست داشتهاند.
به گفته او، شماری از شهروندان ایتالیایی برای شرکت در این «تورها» مبالغ هنگفتی پرداخت میکردند؛ رقمی که با ارزش امروز تا حدود ۱۰۰ هزار یورو میرسد.
در سوی دیگر، برخی نیروهای بریتانیایی که در دهه ۱۹۹۰ در سارایوو حضور داشتند، در مصاحبه با بیبیسی جهانی گفتند هرگز با پدیده «گردشگری تکتیراندازی» در جریان جنگ بوسنی مواجه نشده بودند.
به گفته آنها، ورود افرادی از کشورهای ثالث به قصد شلیک به غیرنظامیان از نظر «عملیاتی بسیار دشوار» بود، زیرا تعداد زیادی ایست بازرسی در منطقه وجود داشت.
با این حال، گزارشها حاکی از آن است که دادستانها و پلیس ایتالیا فهرستی از شاهدان احتمالی را شناسایی کردهاند و میکوشند مشخص کنند چه کسانی ممکن است در این ماجرا دخیل بوده باشند.
وبسایت اکسیوس پنجشنبه ۲۲ آبان به نقل از مقامهای آمریکایی و اسرائیلی نوشت اسرائیل در چارچوب این توافق، بهدنبال دریافت حداقل چهار میلیارد دلار کمک نظامی سالانه مشابه توافق فعلی است.
اکسیوس تاکید کرد: «اما تصویب آن در فضای سیاسی کنونی دشوارتر شده، از جمله بهدلیل نارضایتی فزاینده از اسرائیل در پایگاه سیاسی ترامپ.»
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا در دیدار با بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل در آوریل گذشته به کمک نظامی ایالات متحده به اسرائیل اشاره کرد و گفت: «ما سالانه ۴ میلیارد دلار به اسرائیل میدهیم. این مبلغ زیادی است. ضمنا تبریک میگویم. این خیلی خوب است. اما ما سالانه میلیاردها دلار به اسرائیل میدهیم، میلیاردها.»
رسانههای اسرائیلی ۲۰ آبان اعلام کردند وزارت دفاع این کشور برای سال ۲۰۲۶ بودجهای به ارزش ۱۴۴ میلیارد شکل (معادل ۴۴.۵ میلیارد دلار) درخواست کرده است؛ از این میزان، حدود ۷ میلیارد شکل (معادل ۲.۱۷ میلیارد دلار) بهمنظور افزایش آمادگی در برابر تهدیدهای فزاینده، از جمله جمهوری اسلامی، است.
توافق فعلی برای کمکهای نظامی میان اسرائیل و آمریکا در سال ۲۰۱۶ و در دولت باراک اوباما امضا شده و سال ۲۰۲۸ پایان مییابد. از همین رو اسرائیل میخواهد ظرف یک سال آینده توافق جدید نهایی شود.
والاستریت ژورنال شهریور گذشته به نقل از منابع آگاه گزارش داد که ترامپ از کنگره این کشور خواسته که طرح فروش نزدیک به شش میلیارد دلار سلاح به اسرائیل را تایید کند.
بر اساس گزارش این روزنامه آمریکایی، این طرح شامل قراردادی به ارزش ۳.۸ میلیارد دلار برای ۳۰ فروند بالگرد یاچ-۶۴ آپاچی است که تقریبا شمار این بالگردها در ناوگان کنونی اسرائیل را دو برابر میکند.
اکسیوس میگوید مذاکرات بر سر تفاهمنامه امنیتی جدید به دلیل جنگ غزه مدتی به تعویق افتاد، اما به گفته دو مقام اسرائیلی و یک مقام آمریکایی، مذاکرات اولیه در هفتههای اخیر آغاز شده است.
جریان نزدیک به ترامپ (ماگا) با کمک خارجی مخالف است و بخشی از نمایندگان هر دو حزب درباره عملکرد اسرائیل در غزه ابراز نگرانی کردهاند؛ شرایطی که باعث شده این روند هم از نظر فنی و هم سیاسی پیچیده شود.
اسرائیل تاکنون سه توافق ۱۰ ساله در سالهای ۱۹۹۸ (۲۱.۳ میلیارد دلار)، ۲۰۰۸ (۳۲ میلیارد دلار) و ۲۰۱۶ (۳۸ میلیارد دلار) با آمریکا امضا کرده است.
علاوه بر این، در جریان جنگ غزه در سال ۲۰۲۴، دولت جو بایدن و کنگره یک بسته کمک نظامی اضطراری به اسرائیل اختصاص دادند.
این در حالی است که نتایج تحقیق دانشگاه براون و موسسه کوئینسی نشان میدهد دولت ایالات متحده طی دو سال پس از حمله حماس به اسرائیل در هفتم اکتبر ۲۰۲۳، نزدیک به ۲۲ میلیارد دلار کمک نظامی به اسرائیل پرداخت کرده است.
اسرائیل برای جلب رضایت آمریکاییها، دو پیشنهاد درباره طرحهای جدید خود ارائه کرده است؛ یکی افزایش مدت توافق از ۱۰ به ۲۰ سال تا دامنه آن گستردهتر شود و تا سال ۲۰۴۸، صدمین سال استقلال اسرائیل، ادامه یابد و دیگری اجازه استفاده از بخشی از پول برای پژوهش و توسعه مشترک آمریکا و اسرائیل در حوزههایی مانند فناوری دفاعی، هوش مصنوعی دفاعی و پروژه گنبد طلایی.
یک مقام اسرائیلی گفت این مدل میتواند با رویکرد «اول آمریکا» هماهنگ شود، چون بخشی از بودجه به پروژههایی تخصیص مییابد که برای ارتش آمریکا نیز سودآور است.
او این پیشنهاد را «فکری خارج از چارچوب» توصیف کرد و گفت: «آمریکاییها این ایده را دوست دارند.»
کاخ سفید تاکنون از اظهار نظر درباره این گزارش خودداری کرده است.
به گزارش واشینگتنپست، این بذرهای ویژه گیاهانی تولید میکردند که تقریبا هیچیک از ترکیبات لازم برای تولید هروئین را در خود نداشتند.
۱۴ منبع آگاه از جزییات فعالیتهای سازمان سیا در افغانستان در مصاحبه با این روزنامه به شرط ناشناس ماندن، وجود این طرح محرمانه را تایید کردند.
این برنامه که پیشتر هرگز علنی نشده بود، بخشی پنهان از جنگ دو دههای آمریکا در افغانستان و نیز گوشهای از تلاشهای پرچالش واشینگتن برای مقابله با تجارت جهانی مواد مخدر، از آمریکای لاتین تا آسیا، به شمار میآید.
این گزارش در شرایطی منتشر میشود که ارتش آمریکا در هفتههای اخیر عملیات خود را برای مقابله با شبکههای قاچاق مواد مخدر در آبهای بینالمللی، بهویژه در نزدیکی ونزوئلا، شدت بخشیده است.
این اقدامات در راستای تحقق یکی از وعدههای انتخاباتی دونالد ترامپ صورت میگیرد؛ او در آن زمان بر مقابله با کارتلها و جلوگیری از ورود مواد مخدر به ایالات متحده تاکید کرده بود.
چرا سیا روی مهار کشت خشخاش در افغانستان متمرکز شد؟
واشینگتنپست در ادامه نوشت در اوایل دهه ۲۰۰۰، گسترش تجارت تریاک در افغانستان به مانعی بزرگ در مسیر تحقق اهداف ایالات متحده تبدیل شده بود. آن هم در شرایطی که نیروهای آمریکایی همزمان برای سرکوب طالبان، مقابله با «گروههای تروریستی» و تثبیت دولت متزلزل مورد حمایت غرب، تلاش میکردند.
بر اساس این گزارش، هروئین تولیدی افغانستان به فساد در دولت حامد کرزی و مناطق مختلف کشور دامن میزد، بخشی از هزینه سلاح و تجهیزات طالبان را تامین میکرد و اصلیترین منبع عرضه هروئین جهان، بهویژه برای اروپا و جمهوریهای سابق شوروی، محسوب میشد.
در آن سالها، کشورهای غربی و نهادهای مختلف دولت آمریکا بر سر یافتن راهی برای مهار کشت خشخاش، بدون ضربه زدن به حمایت روستاییان از دولت کرزی، درگیر اختلاف و کشمکش جدی بودند.
هر طرف راهکاری متفاوت پیشنهاد میکرد: برخی بر تخریب مستقیم مزارع یا سمپاشی هوایی تاکید داشتند، گروهی دیگر خرید کل محصول و انتقال آن به خارج برای استفاده دارویی را مطرح میکردند.
این در حالی بود که سازمان سیا در همان مقطع، بهطور جداگانه برنامه محرمانه خود را برای مختل کردن زنجیره تولید هروئین در افغانستان اجرا میکرد. طرحی که «مرکز جرایم و مواد مخدر» این سازمان با بودجهای فراوان بر آن نظارت داشت.
به گفته سه منبع آگاه، پخش هوایی بذرهای دستکاریشده خشخاش از پاییز ۲۰۰۴ آغاز شد. این عملیات دستکم یکبار به حالت تعلیق درآمد و سرانجام حدود سال ۲۰۱۵ به پایان رسید.
منابع مطلع اضافه کردند ماموران مخفی که در ابتدا از هواپیماهای سی-۱۳۰ بریتانیایی بهره میبردند، برای جلوگیری از شناسایی، ماموریتهای خود را شبانه انجام دادند و میلیاردها بذر اصلاحشده را بر مزارع گسترده خشخاش افغانستان پراکندند.
این عملیات در دو ولایت ننگرهار و هلمند، از اصلیترین مناطق کشت خشخاش، انجام گرفت.
فناوری مورد استفاده در بذرهای دستکاریشده
واشینگتنپست در ادامه گزارش خود نوشت بر اساس اطلاعات موجود، این بذرها از طریق «ویرایش ژن» دستکاری نشده بودند، چرا که این فناوری در آن زمان هنوز بهطور گسترده قابل استفاده نبود.
این روزنامه افزود طی چند سال کشت، انتخاب و پرورش مداوم، سویهای از خشخاش به دست آمد که مقدار بسیار کمتری از آلکالوئیدهای مورد نیاز برای تولید هروئین را در خود داشت.
به گفته یک منبع مطلع، پرورش این گونه چند سال به طول انجامید و از طریق تلاقی دادن آن با بذرهای طبیعی خشخاش انجام شد.
هدف از عملیات سازمان سیا این بود که گیاهان حاصل از بذرهای پخششده با گونههای بومی تلاقی کنند و بهمرور به گونه غالب بدل شوند. فرآیندی که میتوانست قدرت و کیفیت کلی محصول خشخاش را کاهش دهد.
به گزارش واشینگتنپست، دولت کرزی در زمان شروع این طرح از سوی سیا در جریان قرار نگرفته بود. اینکه مقامهای افغان بعدها از وجود چنین برنامهای باخبر شدند یا نه، همچنان روشن نیست.
مقامهای غربی اذعان دارند که تلاشهای بینالمللی برای مهار مواد مخدر در افغانستان به نتیجه نرسید.
اختلافات میان نهادهای مختلف آمریکا، نبود هماهنگی با متحدانی مانند بریتانیا، حمایت مقطعی دولت کرزی و جایگاه ریشهدار کشت خشخاش در زندگی اقتصادی و فرهنگی روستاییان، عملا این برنامه را از همان ابتدا ناکام گذاشته بود.
پنتاگون نیز بارها از مشارکت جدیتر در جنگ مواد مخدر سر باز زد و استدلال کرد که ورود به این عرصه تمرکز ارتش را از ماموریت اصلیاش، مبارزه با طالبان و نابودی گروههای اسلامگرا، منحرف میکند.
با این حال، چند مقام پیشین سیا و وزارت خارجه آمریکا میگویند طرح مخفیانه سیا برای پخش بذر و کاهش کیفیت محصول خشخاش افغانستان در مقطعی اثرگذار بود. اما این برنامه هزینه بسیار سنگینی داشت و بخش عمده بودجه عملیاتی «مرکز جرایم و مواد مخدر» سیا را به خود اختصاص داد.
ساویا پنجشنبه ۲۲ آبان در بیانیهای گفت واشینگتن مشتاق همکاری با دولت آینده عراق برای «تعمیق مشارکت استراتژیک دو طرف» است.
او افزود: «آمریکا بهطور جدی به حمایت از حاکمیت عراق، پیشبرد تلاشهای اصلاحات و کاهش مداخلات خارجی و گروههای مسلح متعهد میماند.»
نتایج اولیه و پیشتازی سودانی
نتایج اولیه انتخابات پارلمانی عراق نشان میدهد ائتلاف محمد شیاع السودانی، نخستوزیر کنونی این کشور، پیروز انتخابات است. هنوز مشخص نیست که او برای دوره دوم نیز در مقام نخستوزیر باقی خواهد ماند یا نه.
تلویزیون دولتی عراق به نقل از کمیسیون عالی انتخابات این کشور اعلام کرد حدود ۱۲ میلیون رای در سراسر عراق شمرده شده و فهرست انتخاباتی السودانی با عنوان «بازسازی و توسعه» بیش از یک میلیون و ۳۰۰ هزار رای به دست آورده است.
السودانی در صورت توافق و اجماع احزاب شیعه برای دومین دوره به عنوان نخستوزیر انتخاب میشود. پیشبینی میشود مذاکرات برای تشکیل دولت ماهها طول بکشد.
بر اساس توافق تقسیم قدرتی که پس از سرنگونی رژیم صدام حسین برقرار شد، نخستوزیر باید از اکثریت شیعه کشور باشد، رییس پارلمان باید از اهلسنت انتخاب شود و سمت ریاستجمهوری که نقشی تشریفاتی به شمار میآید به کردها اختصاص دارد.
السودانی در سال ۲۰۲۲ بهعنوان گزینهای مصالحهای از سوی رهبران سیاسی عراق برگزیده شد تا بنبستی را که پس از انتخابات پیشین در خصوص نحوه تشکیل دولت ایجاد شده بود، برطرف کند.
او برای این دوره از انتخابات چندین حزب شیعه را گرد هم آورد و کارزارش را با تمرکز بر بهبود خدمات، مبارزه با فساد و تحکیم اقتدار دولت پیش بُرد.
السودانی در بیش از سه سال گذشته توانست امنیت و ثبات داخلی عراق را تا حد زیادی تقویت کند. از دیگر دستآوردهای او برقراری توازنی نسبی در رابطه این کشور با آمریکا و متحدان عرب از یک سو و جمهوری اسلامی از سوی دیگر است.
تحلیلگران معتقدند او در مصون نگه داشتن کشورش از پیامدهای حمله حماس به اسرائیل در اکتبر ۲۰۲۳ و جنگ ۱۲روزه میان اسرائیل و آمریکا با جمهوری اسلامی نقش موثری ایفا کرد.
رقیب اصلی السودانی در این انتخابات ائتلاف دولت قانون، به رهبری نوری المالکی، نخستوزیر سابق عراق بود.
پس از تایید نتایج توسط کمیسیون انتخابات عراق و دیوان عالی این کشور، پارلمان جدید با ۳۲۹ عضو برای انتخاب رییس، معاونان و سپس رییسجمهوری تشکیل جلسه میدهد. وظیفه تشکیل دولت به بزرگترین بلوک واگذار میشوود.
نامزد ۳۰ روز فرصت دارد تا برای کابینه رای اعتماد بگیرد. این مرحله معمولا چالشبرانگیز است و ممکن است مدتها به درازا بکشد.
باراک پنجشنبه ۲۲ آبان با اشاره به سفر احمد الشرع، رییسجمهوری سوریه، به واشینگتن و دیدارش با دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، گفت آنان بر این باور مشترک تاکید کردند که زمان «جایگزینی بیگانگی با تعامل» فرا رسیده و باید به سوریه و مردم آن، یک فرصت واقعی برای نوسازی داده شود.
باراک با اشاره به جزییات این ملاقات گفت: «در دفتر بیضی شکل (کاخ سفید) شاهد تعهد الشرع به ترامپ برای پیوستن به ائتلاف ضد داعش بودیم. ائتلافی که به عنوان یک چارچوب تاریخی، گذار سوریه از یک منبع تروریسم به یک شریک ضد تروریسم را نشان میدهد؛ تعهدی برای بازسازی، همکاری و کمک به ثبات کل منطقه.»
الشرع ۲۰ آبان در گفتوگو با واشینگتنپست مذاکرات با اسرائیل را «دشوار اما در جریان» توصیف کرد و گفت دولت آمریکا باور دارد سوریه شایسته فرصتی برای به دست آوردن ثبات، بازسازی اقتصاد و حفظ تمامیت ارضی خود است: «اسرائیل همیشه ادعا کرده که نگرانیهایی از بابت سوریه دارد چون از تهدید شبهنظامیان حکومت ایران و حزبالله لبنان میترسد اما ما همان کسانی هستیم که آن نیروها را از سوریه بیرون راندیم. پیشرویهای اسرائیل در سوریه ناشی از نگرانیهای امنیتی نیست.»
رییسجمهوری دوره انتقالی سوریه آذر ۱۴۰۳ گفته بود مخالفان با ساقط کردن بشار اسد، پروژه جمهوری اسلامی در منطقه را ۴۰ سال به عقب بازگرداندند.
فرستاده ویژه آمریکا در امور سوریه همچنین از ترسیم مرحله بعدی چارچوب همکاری آمریکا، ترکیه و روسیه خبر داد و محورهای آن را اعلام کرد: «ادغام نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) در ساختار جدید سوریه، مسائل مرزی لبنان، تعریف مجدد روابط ترکیه، سوریه، اسرائیل و تقویت هماهنگیهایی که پایه آتشبس اسرائیل و حماس را شکل داده است.»
لغو قانون سزار
باراک افزود گام بعدی در دادن یک فرصت واقعی به سوریه، لغو کامل قانون سزار است و از کنگره خواست این کار را انجام دهد.
وزارت خزانهداری آمریکا ۱۹ آبان و همزمان با ملاقات رهبران دو کشور اعلام کرد اجرای تحریمهای «قانون سزار» علیه سوریه را برای ۱۸۰ روز به حالت تعلیق درآورده؛ اما این تعلیق شامل معاملات مرتبط با روسیه و جمهوری اسلامی نمیشود.
لغو کامل قانون تحریمهای سزار (Caesar Sanctions Act) نیازمند رای کنگره است.
به گفته وزارت خزانهداری آمریکا، جمهوری اسلامی و متحدانش مشمول استثنا از تحریمها نخواهند بود و هرگونه معامله با نهادهای ایرانی یا مرتبط با تهران، همچنان تحت تحریم باقی میماند.
قانون سزار مجموعهای از تحریمهای سختگیرانه است که در سال ۲۰۲۰ تصویب شد و هدف آن اعمال فشار اقتصادی بر حکومت اسد بهدلیل «جنایتهای جنگی و نقض گسترده حقوق بشر» عنوان شد.
برآورد بانک جهانی نشان میدهد بازسازی سوریه پس از ۱۴ سال جنگ، بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار هزینه خواهد داشت.
