علیحسین قاضیزاده، عضو تحریریه ایراناینترنشنال گفت جمهوری اسلامی با تاخیر در فعالسازی «مکانیسم ماشه» در پی خرید زمان است تا بهصورت پنهانی برنامه هستهای و ظرفیتهای بازدارنده را پیش ببرد.
کمپین حقوق بشر ایران چهارم مهر گزارش داد که در این مدت، هیچیک از این کودکان اجازه تماس با خانوادههای خود را نداشتهاند و همچنان از محل نگهداری و دلایل بازداشت آنان هیچ اطلاعی در دست نیست.
یک منبع مطلع از وضعیت این بازداشتها در مناطق کردنشین به کمپین حقوق بشر ایران گفت: «نکته نگرانکننده بیاطلاعی خانوادههای این کودکان از محل نگهداری عزیزانشان است. بسیاری از خانوادهها حتی نمیدانند که باید در کدام نهاد و دستگاه قضایی یا امنیتی پیگیر پرونده و وضعیت فرزندانشان باشند».
کمپین حقوق بشر ایران افزود که یافتههایش نشان میدهد که بسیاری از این «بازداشتهای خودسرانه پس از هجوم نیروهای امنیتی به محل سکونت یا محل کار این کودکان صورت گرفته است.»
بهار قندهای، مدیر ارتباطات این کمپین گفت: «بازداشت خودسرانه کودکان و محروم کردن آنها از دسترسی به خانواده و وکیل مصداق روشنی از آدمربایی است.»
او اضافه کرد: «این موارد بر اساس قوانین بینالمللی مصداق ناپدیدسازی قهری محسوب میشوند و باید بهعنوان جنایاتی در نظر گرفته شوند که نیازمند اقدام فوری و پاسخگو کردن جهانی است.»
رسانههای حقوق بشری ۲۳ شهریور گزارش دادند ماموران امنیتی طی یک هفته، شش کودک کُرد را در شهر کامیاران استان کردستان بازداشت کردند.
به گزارش ههنگاو، ماموران وزارت اطلاعات طی یک هفته اخیر پنج کودک کُرد اهل کامیاران در استان کردستان به نامهای پیام حسینی، اوراز زمانی، بهروز رشیدی، احسان صبوری و کاوان صبوری را همراه با ارعاب و بدون ارائه مجوز قضایی بازداشت کردند.
در آن زمان، از جزئیات دلایل بازداشت، مکان نگهداری و اتهامات این کودکان اطلاع دقیقی در دسترس نبود.
همچنین رسانههای حقوق بشری از اقدام ماموران امنیتی در بازداشت یک نوجوان دیگر در کامیاران به نام سوران مظفری خبر دادند.
بنابر این گزارشها، ۱۷ شهریور نیروهای امنیتی ساعت سه بامداد وارد منزل پدری سوران مظفری شدند و او را که دانشآموزی مبتلا به دیابت است و نیاز به تزریق انسولین دارد، بازداشت کردند.
کمپین حقوق بشر ایران از نهادهای سازمان ملل، از جمله کمیسر عالی حقوق بشر، کمیته حقوق کودک، شورای حقوق بشر سازمان ملل، گزارشگر ویژه درباره وضعیت حقوق بشر ایران و گزارشگر ویژه وضعیت اقلیتها و همچنین از تمامی دولتهای متعهد به حقوق و آزادیهای اساسی خواست بازداشت و ناپدیدسازی قهری کودکان در ایران را بهطور علنی محکوم کنند.
این نهاد خواستار افشای فوری اسامی، مکانها و وضعیت تمام بازداشتشدگان شد و ضمن درخواست آزادی فوری همه کودکان بازداشتشده، تاکید کرد که تمامی افراد زیر سن قانونی باید در مراکز ویژه نوجوانان و جدا از زندانیان بزرگسال نگهداری شوند.
این نهاد حقوق بشر در درخواست از یونیسف برای فشار بر مقامهای جمهوری اسلامی تاکید کرد و خواستار اعمال تحریمهای هدفمند علیه تمام مقامهای قضایی و امنیتی دخیل در بازداشت کودکان شد.
از ۲۱ شهریور تا کنون، سودابه اسدی چهارمین زن زندانی است که جان خود را از دست میدهد. علاوه بر سمیه رشیدی، جمیله عزیزی و مریم شهرکی هم در روزهای اخیر جان باختند. محمد منقلی نیز در زندان یزد بهدلیل خودداری مسئولان از ارائه خدمات درمانی جان خود را از دست داد.
وبسایت حقوق بشری هرانا جمعه چهارم مهر گزارش داد که سودابه اسدی سهشنبه ۲۵ شهریورماه در زندان قرچک ورامین، به دلیل «عدم رسیدگی پزشکی» جان خود را از دست داد.
بر اساس این گزارش، او بهخاطر «اتهامات مالی» در این زندان نگهداری میشد و در شرایطی جان باخت که مقامات قضایی و مسئولان زندان تاکنون درباره مرگ او سکوت کردهاند.
این وبسایت تاکید کرد که گزارش فوت سودابه اسدی به دلیل سکوت خانوادهاش، با تاخیر به دست هرانا رسید.
زندان قرچک ورامین طی سالهای اخیر به یکی از نمادهای آشکار نقض حقوق زندانیان زن تبدیل شده است.
سوم مهر، خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه جمهوری اسلامی، گزارش داد سمیه رشیدی، زندانی سیاسی که از زندان قرچک به بیمارستان منتقل شده بود، جان خود را از دست داده است.
در ماههای گذشته، مسئولان زندان با وجود نیاز حیاتی رشیدی به درمان، از ارائه خدمات پزشکی به او خودداری کرده بودند.
یک منبع آگاه ۲۷ شهریور در خصوص وضعیت رشیدی به ایراناینترنشنال گفته بود: «او در ماههای گذشته چندین بار به بهداری زندان مراجعه کرد اما هر بار پزشک زندان به او گفته بود تمارض میکند و قرصهای اعصاب به او میدادند و از اعزامش به بیمارستان جلوگیری میکردند.»
رشیدی سرانجام پس از چند بار تشنج، به بیمارستان مفتح ورامین انتقال یافت.
با این حال، اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال در ۲۷ شهریور حاکی از آن بود که سطح هوشیاری رشیدی به پنج رسیده و پزشکان از نجات جان او قطع امید کرده بودند.
بهدنبال جان باختن رشیدی، خبرگزاری قوه قضاییه روایت دیگری از سرگذشت او ارائه داد و بار دیگر تلاش کرد مسئولان حکومت را از اتهام نقض حقوق بشر و بیاعتنایی به وضعیت زندانیان، بهویژه زندانیان سیاسی، مبرا نشان دهد.
ایراناینترنشنال ۲۹ شهریور در گزارشی با اشاره به آخرین وضعیت رشیدی در بیمارستان نوشت که در پی تداوم محرومیت برخی زندانیان از درمان، جمیله عزیزی در بند مشاوره دو زندان قرچک و محمد منقلی در زندان یزد بهدلیل عدم رسیدگی پزشکی جان خود را از دست دادند.
در ۲۱ شهریور نیز ایراناینترنشنال از جان باختن مریم شهرکی، زندانی محبوس در زندان کچویی کرج، در پی احساس درد شدید در قفسه سینه و تشخیص اشتباه پزشکی خبر داد و نوشت او پیش از انتقال به بیمارستان جان خود را از دست داد.
بنا بر گزارش منابع حقوق بشری، زندان قرچک با ازدحام جمعیت، کمبود امکانات اولیه و فقدان تجهیزات درمانی مناسب مواجه است و زندانیان بارها از برخورد تحقیرآمیز کادر بهداری و تشخیصهای نادرست پزشکان شکایت کردهاند.
