مطالب بیشتر
طبق اعلام شرکت اپل پس از لغو برخی تحریمهای ایالات متحده علیه سوریه و معافیت جدید وزارت بازرگانی آمریکا با عنوان «صلح و شکوفایی سوریه» محصولات این شرکت از ۱۱ شهریور بهطور رسمی و از طریق فروشگاه مجاز اپل در سوریه عرضه میشوند.
به دنبال این تغییرات، کاربران سوری میتوانند بدون نیاز به ویپیاِن به اپاستور، فروشگاه آنلاین رسمی اپل، یا اشتراک خدمات مرتبط با محصولات این شرکت دسترسی پیدا کنند.
افزون بر این، بانک مرکزی سوریه بهتازگی توافقی با شرکت مسترکارت، ادارهکننده یکی از بزرگترین شبکههای پرداخت الکترونیکی در جهان، امضا کرده است. دو منبع بانکی سوری به رسانهها گفتهاند که این توافق بر توسعه زیرساختهای پرداخت دیجیتال و صدور کارتهای بانکی محلی و بینالمللی متمرکز است.
مسترکارت ۱۴ سال پیش، در پی فشار تحریمهای غرب علیه دولت بشار اسد به دلیل سرکوب اعتراضهای مسالمتآمیز شهروندان، از سوریه خارج شد. تحلیلگران بهاتفاق بر این باورند که آغاز همکاری مجدد این شرکت با سوریه میتواند اقتصاد سوریه را ظرف مدتی کوتاه متحول کند.
در صورت اجرایی شدن این توافق، سیستم پرداخت بانکهای سوریه مدرن خواهد شد و اعتبار جهانی آنها افزایش خواهد یافت. به دنبال این تغییرات، شهروندان سوری که سالهاست با تکیه بر پول نقد زندگی میکنند و از دسترسی به سیستم بانکی جهانی محرومند، میتوانند داخل و خارج از کشورشان از کارتهای اعتباری استفاده کنند.
تحریمهای گسترده علیه حاکمیت استبدادی سوریه سبب فروپاشی سیستم مالی در این کشور شد و اقتصاد آن را تحت فشاری شدید قرار داد. طبق گزارش سازمان ملل هنگام فروپاشی حکومت اسد، از هر ۱۰ سوری، ۹ نفر زیر خط فقر بودند.
پس از سقوط بشار اسد، بخش قابل توجهی از تحریمهای ایالات متحده علیه سوریه لغو شد. مجوز «صلح و شکوفایی در سوریه» هم برای صادرات رده خاصی از محصولات فنآوری که حساسیت امنیتی آنها «پایین» تلقی میشود، معافیتهایی در نظر گرفته است.
به نقل از وبسایت اپل، از آنجا که بیشتر محصولات این شرکت از نظر امنیتی «کمحساسیت» به شمار میآیند، صادرات آنها به سوریه تسهیل شده است.
با این حال، اپل تاکید کرده است که وزارت خارجه ایالات متحده هنوز نام سوریه را از فهرست «کشورهای حامی تروریسم» حذف نکرده است. این بدان معناست که محدودیتها علیه برخی گروهها یا نهادهایی در این کشور همچنان برقرار است و معافیتهای تجاری جدید، تعامل با «کاربرانِ ممنوع» را شامل نمیشود.
به دلیل تحریمهای جهانی علیه سوریه، محصولات اپل با چندین واسطه و بهندرت در دسترس کاربران سوری قرار میگرفت و کاربران برای دسترسی به اپاستور مجبور بودند از ویپیان استفاده کنند.
عبیده ابوقیدر، تولیدکننده محتوا و سلبریتی سوری در حوزه فنآوری که در شبکههای اجتماعی به نام عبیده-اِی کِی شناخته میشود، بهتازگی ویدیویی منتشر کرده است که نشان میدهد کاربران اپل در این کشور اکنون میتوانند بدون نیاز به ویپیان از دستگاههای خود استفاده کنند.
در ماه مارس گذشته، اپل پرچمی را که در دوران بشار اسد استفاده میشد، با پرچم استقلال سوریه جایگزین کرد. این پرچم پیشتر از سوی معترضان ضداسد استفاده میشد و دولت کنونی سوریه هم آن را
به عنوان پرچم رسمی کشور اعلام کرده است.
افزون بر این اقدامات، وزارت ارتباطات سوریه در ماههای گذشته از پروژهای با عنوان «سیلکلینک» رونمایی کرد که در همکاری با شرکتهای جهانی شکل گرفته است و بر توسعه زیرساخت فیبر نوری و ایجاد یک مرکز اینترنت منطقهای در کشور متمرکز است.
زندانیان سیاسی زن محبوس در زندان قرچک ورامین در بیانیهای که نسخهای از آن پنجشنبه سوم مهرماه بهدست ایراناینترنشنال رسید، اعلام کردند که رشیدی از بدو ورود به زندان به صرع مبتلا بود، بارها دچار تشنجهای شدید شد و با وجود اطلاع کامل مسئولان زندان، بدون اعزام به بیمارستان و بستری مناسب، به بند بازگردانده شده بود.
امضاکنندگان این بیانیه، رشیدی را «سرشار از میل به زندگی و آزادی» توصیف کرده و نسبت به بهخطر افتادن جان زندانیان دیگر در قرچک و دیگر زندانهای ایران هشدار دادهاند.
قوه قضاییه جمهوری اسلامی، صبح سوم مهرماه و هشت روز پس از گزارش ایراناینترنشنال درباره قطع امید پزشکان از نجات جان رشیدی که پس از مدتها محرومیت از درمان از زندان قرچک به بیمارستان منتقل شد، گزارش داد که او جان خود را از دست داده است.
درحالیکه مسئولان زندان قرچک در ماههای گذشته با وجود نیاز حیاتی رشیدی به درمان، از ارائه خدمات پزشکی به او خودداری کرده بودند، خبرگزاری میزان محروم ساختن این زندانی سیاسی از دسترسی به خدمات پزشکی را رد کرد و نوشت او «پس از انجام اقدامات درمانی اولیه» در بهداری زندان، برای «انجام روند تکمیلی درمان» به بیمارستان اعزام شده بود.
زنان زندانی سیاسی در واکنش به گزارشهای قوه قضاییه جمهوری اسلامی درباره دلیل مرگ رشیدی اعلام کردند رشیدی «نه معتاد بود و نه از بیماری روانی مشخصی رنج میبرد» و «با اطلاع مسئولان امنیتی، سازمان زندانها، زندان اوین، زندان قرچک و بهداری قرچک» بیمار مبتلا به صرع شناخته میشد.
آنها تاکید کردند که رشیدی در دو ماه اخیر بارها در فاصلههای کوتاهمدت دچار تشنج شد اما هر بار پس از انتقال به بهداری، بدون رسیدگی اضطراری و اعزام برای بستری، به بند برگردانده شد.
امضاکنندگان این بیانیه تاکید کردند که رشیدی «تا روزهای واپسین مصرانه پیگیر وثیقه سه میلیارد تومانی» بود، اما خانواده نتوانست آن را تامین کند و «مسئولان قرچک، اوین و بازپرسی دادگاه کچویی با علم به وضعیت سلامت او، در نزدیک به پنج ماه برای تسهیل آزادیاش اقدامی نکردند».
این زندانیان با هشدار درباره اینکه «سمیههای دیگر همچنان در کنار ما و در سایر زندانهای جمهوری اسلامی در بند هستند و سلامتیشان در خطر است»، مرگ دو زندانی جرائم عمومی طی هفته گذشته در قرچک را شاهدی بر این وضعیت دانسته و خواستار آزادی هرچه زودتر زندانیان بالای ۶۰ سال و زندانیان با شرایط خطرناک سلامتی و پایان دادن به چرخه محرومیت از درمان و الزام به اعزام فوری زندانیان بیمار به مراکز تخصصی پزشکی شدند.
یک منبع آگاه نیز ۲۷ شهریور در خصوص وضعیت رشیدی به ایراناینترنشنال گفته بود: «او در ماههای گذشته چندین بار به بهداری زندان مراجعه کرد اما هر بار پزشک زندان به او گفته بود تمارض میکند و قرصهای اعصاب به او میدادند و از اعزامش به بیمارستان جلوگیری میکردند.»
انتشار این خبر با واکنشهای گسترده همراه شد و بسیاری مرگ رشیدی را «قتل تدریجی عامدانه» و نتیجه مستقیم سیاستهای قوه قضاییه و سازمان زندانها از طریق «بیتوجهی به درمان زندانیان» دانستند و خواستار محاکمه عاملان و آمران مرگ او شدند.
با ادامه واکنشها به مرگ رشیدی، زندانیان سیاسی اوین با صدور بیانیهای اعلام کردند که در اعتراض به مرگ این زندانی سیاسی، از حضور در آمار روزانه خودداری کردهاند.
آنها با بیان اینکه شامگاه سوم مهرماه در نافرمانی مدنی اعتراضی حیاط زندان را ترک نکرده و تا ساعت ۲۱ به داخل بند نمیروند، اعلام کردند با تجمع در حیاط زندان و سر دادن شعارهایی علیه نظام و مسئولان قضایی، مرگ رشیدی را «جنایت سازمانیافته» توصیف کرده و یاد او را گرامی داشتهاند.
این زندانیان در پایان بیانیهای که در کانال تلگرام مهدی محمودیان منتشر شد، سمیه رشیدی را نماد مقاومت و مظلومیت دانسته و اعلام کردند: «ما عهد میبندیم که یاد او و دیگر قربانیان این نظام سرکوبگر را زنده نگه داریم. این صدا خاموش نخواهد شد.»
در ساعتهای گذشته نیز بسیاری از سازمانها و مدافعان حقوق بشر از جمله سازمان حقوق بشر ایران، خبرگزاری هرانا، شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، نرگس محمدی و شیرین عبادی، در بیانیههایی جداگانه، مرگ رشیدی را بخشی از «کشتار خاموش» در زندانهای ایران دانستند و خواستار تعطیلی زندان زنان قرچک ورامین شد.
در سالهای گذشته شماری از زندانیان در ایران جان باختهاند و جمهوری اسلامی مسئولیتی در قبال این مرگها که بهدلیل فشار، شکنجه یا عدم ارائه خدمات پزشکی رخ داده، نپذیرفته است.
بر اساس گزارش سالانه هرانا، محرومماندن زندانیان سیاسی و عقیدتی از درمان مناسب در پنجسال گذشته نسبت به دوره پنجساله پیش از آن هشت برابر شده و تنها در سال ۲۰۲۴، دستکم در ۴۱۲ مورد مقامهای زندان از ارائهٔ خدمات پزشکی مناسب به زندانیان خودداری کردهاند.
زندان قرچک ورامین که بر اساس برآورد سازمانهای حقوقبشری، یکی از بدنامترین زندانهای جمهوری اسلامی برای زنان زندانی است، با ادامه سیاست «پول در برابر درمان»، جان بیش از هزار و ۲۰۰ زندانی محبوس در این زندان از جمله بیش از ۶۰ زندانی سیاسی هر روز بیش از پیش به خطر میافتد.
