اتحادیه آزاد کارگران ایران گزارش داد کارگران گروه ملی فولاد ایران در اهواز، چهارشنبه دوم مهرماه در محوطه شرکت تجمع کردند و با تاکید بر پیگیری مطالبات برحق خود، خواستار رسیدگی فوری به حقوقهای معوقه و سایر خواستهها شدند.
بنابر این گزارش، این کارگران طی دو هفته گذشته بارها دست به تجمع زده و گفتهاند در این مدت، با وجود مراجعات و اعتراضهای مستمر، پاسخ موثری از سوی کارفرما و مسئولان استان خوزستان دریافت نکردهاند.
آنها به پرداخت نشدن دو ماه دستمزد، کاهش ناگهانی و بیدلیل اضافه کاری کارگران، قطع وعدههای غذایی، و ثبت نشدن کار آنها در سنوات کاری به عنوان شغل سخت و زیانآور معترض هستند. کارگران معترض همچنین خواستار برخوردرای از یک بیمه تکمیلی هستند.
فرماندار اهواز نیز با حضور در میان کارگران معترض، بار دیگر وعدههایی را تکرار کرد و از کارگران خواست آرامش خود را حفظ کنند؛ وعدههایی که بهگفته کارگران تاکنون محقق نشده است.
کارگران اعلام کردهاند تا تحقق مطالبات، از جمله پرداخت حقوقهای معوقه و رسیدگی به سایر خواستههای صنفی به اعتراضها ادامه خواهند داد.
پس از اعتراضات گسترده کارگران گروه ملی صنعتی فولاد ایران بین سالیان ۱۳۹۶ و ۱۳۹۷ به خصوصی شدن این شرکت، در نهایت این مجموعه به بانک ملی ایران واگذار شد.
از آن زمان تاکنون نیز اعتراضات کارگران در این شرکت بزرگ صنعتی به دلایل صنفی ادامه داشته است.
تجمع کارگران ایران پوپلین رشت
کارگران ایران پوپلین رشت، چهارشنبه دوم مهرماه در اعتراض به واریز نشدن حقوق مرداد و شهریور، در مقابل درب ورودی این شرکت تجمع اعتراضی برگزار کردند.
این کارگران که با قراردادهای سه ماهه و بدون امنیت شغلی در این شرکت مشغول به کار هستند اغلب با عدم پرداخت به موقع حقوقهای خود مواجه هستند و در طول سال جاری، این چند بار دیگر در اعتراض به این وضعیت دست به اعتراض زدند.
همزمان سایت ایلنا در گزارشی با اشاره به تجمع این کارگران نوشت آنها با تاکید بر اینکه اول مهر هزینههای خانوادههای کارگری افزایش یافت و پولی برای تامین هزینههای آموزش فرزندانشان ندارند، خواستار پرداخت فوری معوقات مزدی خود شدند.
ایلنا با اشاره به اینکه شرکت ایران پوپلین به بانک ملی واگذار شده، نوشت با وجود وعدههای روابط عمومی این شرکت برای پرداخت بخشی از معوقات، کارگران گفتهاند نامهنگاریهای بسیار انجام دادند اما نتیجهای نگرفتهاند.
ایرانپوپلینِ رشت که زمانی حدود هزار و ۲۰۰ کارگر داشت، اکنون با کمتر از ۳۰۰ کارگر و بدهیهای سنگین در حال فعالیت است؛ بدهیهایی که بهگفته کارگران و منابع محلی، حاصل سالها خصوصیسازی رانتی و سوءمدیریت است.
فشار معیشتی بر کارگران، بازنشستگان و مستمریبگیران، شمار اعتراضهای صنفی را در سالهای اخیر بهطور چشمگیری بالا برده است.
بر اساس گزارش سالانه هرانا، در سال ۱۴۰۳، دستکم دو هزار و ۲۵۵ تجمع اعتراضی، هزار و ۳۷۷ اعتصاب کارگری و ۷۰ اعتصاب صنفی در ایران ثبت شده است.
