به گزارش رسانههای حقوق بشری، خانواده مهران بهرامیان، از بازداشتشدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، برای ملاقات آخر به اصفهان فراخوانده شدهاند و هنوز از وضعیت خانواده فاضل بهرامیان اطلاعی در دست نیست. طبق این گزارشها، این دو زندانی در خطر اجرای حکم اعدام قرار دارند.
بر اساس این گزارشها، مهران و فاضل بهرامیان در جریان خیزش «زن، زندگی، آزادی» در پرونده مرگ یک بسیجی در سمیرم بازداشت شدند. آنها پس از چندین سال زندان و تحمل شکنجه، با پرداخت وثیقههای سنگین آزاد شدند اما مدتی پیش دوباره بازداشت و برای هر دوی آنها حکم اعدام صادر شد. شعبه نهم دیوان عالی کشور نیز این احکام را تأیید کرده است.
پس از مدتها به خانوادههای این دو زندانی اجازه ملاقات داده شده که رسانههای حقوق بشری هشدار دادهاند به نظر میرسد آخرین ملاقات باشد.
گزارشها همچنین نشان میدهد جمهوری اسلامی دبیرستان شبانهروزی «ادب» در سمیرم را برای استقرار نیروهای یگان ویژه تخلیه کرده است.
لاولر در این نامه که جمعه ۱۴ شهریور منتشر شد، به تشدید نقض حقوق بشر در ایران و حمایت مداوم تهران از «تروریسم» پس از جنگ ۱۲ روزه اشاره کرد.
او نوشت حکومت ایران در دوره ریاستجمهوری مسعود پزشکیان سرکوب خونینی علیه اقلیتهای قومی، فعالان حقوق زنان و مخالفان سیاسی به راه انداخته و حدود ۱۵۰۰ نفر را اعدام کرده است.
پیشتر منابع حقوق بشری گزارش دادند که جمهوری اسلامی در ماه گذشته میلادی (اوت) دستکم ۱۵۲ زندانی را در زندانهای سراسر ایران به دار آویخت.
اعدامها در آگوست امسال با دستکم ۵۸ مورد معادل، ۷۰ درصد افزایش نسبت به مدت مشابه سال گذشته، از ۹۴ مورد به دستکم ۱۵۸ مورد رسیده است.
لاولر تاکید کرد حمایت از مردم ایران در مطالباتشان برای آزادی و دموکراسی، هم یک ضرورت اخلاقی و هم یک اولویت امنیت ملی برای ایالات متحده است.
مایک لاولر کیست؟
مایک لاولر یکی از دوحزبیترین اعضای کنگره محسوب میشود و نماینده حوزه انتخابیه هفدهم نیویورک است.
این منطقه در شمال شهر نیویورک شامل تمام یا بخشهایی از شهرستانهای راکلند، پاتنام، داچس و وستچستر میشود.
او بهعنوان موثرترین تازهوارد کنگره در دوره صدوهجدهم شناخته شد و در مجموع در رتبه هشتم قرار گرفت؛ جایگاهی بالاتر از دهها رییس کمیته در کنگره.
بررسی محدودیت ویزا برای هیات جمهوری اسلامی
آسوشیتدپرس گزارش داد که وزارت امور خارجه ایالات متحده در حال بررسی محدودیتهای ویژهای برای سفر هیات جمهوری اسلامی به سازمان ملل در ماه جاری است.
این محدودیتها امکان تردد مقامهای جمهوری اسلامی به خارج از نیویورک و خرید از فروشگاههای عمدهفروشی را شامل میشود.
دو سال پیش، انتشار ویدیویی از هیات جمهوری اسلامی در نیویورک در حال بارگیری و جابهجایی انبوهی از کالاهای خریداری شده با برچسب شرکتها و فروشگاههای آمریکایی در شبکههای اجتماعی مورد توجه قرار گرفت.
این ویدیو تیم همراه ابراهیم رئیسی، رییس دولت وقت جمهوری اسلامی را نشان میداد که در حال بار زدن بستههای بزرگ در کامیونی در مقابل در هتل محل اقامتشان در نیویورک بودند.
پیشتر وزارت امور خارجه آمریکا در پاسخ به پرسش ایراناینترنشنال درباره روند صدور ویزا برای هیات ایرانی شرکتکننده در مجمع عمومی سازمان ملل اعلام کرد واشینگتن باید اطمینان حاصل کند که شرکتکنندگان خارجی در این مجمع هیچ تهدیدی برای امنیت ملی ایالات متحده نخواهند بود.
طبق توافقات مربوط به مقر سازمان ملل، آمریکا باید برای نمایندگان کشورهای عضو ویزا صادر کند.
سخنگوی وزارت امور خارجه ایالات متحده یکشنبه ۹ شهریور به ایراناینترنشنال گفت دولت دونالد ترامپ «در اجرای قوانین آمریکا و رعایت بالاترین استانداردهای امنیت ملی و ایمنی عمومی در روند صدور ویزا تردید نخواهد کرد».
ایالات متحده رد ویزای برخی از مقامات جمهوری اسلامی را در کارنامه خود دارد.
در سال ۲۰۱۴، ایالات متحده از صدور ویزا برای حمید ابوطالبی، نامزد جمهوری اسلامی برای تصدی سمت سفیر در سازمان ملل، خودداری کرد. دلیل این تصمیم نقش ابوطالبی در اشغال سفارت آمریکا در تهران در آبان ۱۳۵۸ عنوان شد.
روزنامه اکسپرس جمعه ۱۴ شهریور در گزارشی نوشت ماموریت اصلی این افراد جاسوسی، ارعاب و آزار مخالفان است و ساختار این شبکهها به گونهای طراحی شده که برای تهران «انکارپذیری» ایجاد کند.
سرویس امنیت داخلی بریتانیا (MI5) اعلام کرده است که از سال ۲۰۲۲ تاکنون بیست توطئه مورد حمایت ایران که تهدیدی بالقوه مرگبار برای شهروندان و ساکنان بریتانیا بوده خنثی شده است.
سخنگوی پلیس ضدتروریسم بریتانیا نیز ایران را «حامی خشونت در خیابانهای بریتانیا» توصیف کرده و از تهدیدی «مستمر و پایدار» سخن گفته است.
دولت بریتانیا پنجشنبه ۱۳ شهریور در ارزیابی تازهای جمهوری اسلامی را «یک تهدید امنیتی پیچیده، گسترده و مستمر» معرفی کرده و دشمنی با اسرائیل را بخشی از ماهیت حکومت ایران خوانده است.
بریتانیا تاکید کرده ایران از زمان اعتراضات پس از مرگ مهسا امینی دستکم ۲۰ طرح برای ترور یا ربایش مخالفان در بریتانیا تدارک دیده است.
گزارش دولت بریتانیا در پاسخ به گزارش کمیته اطلاعاتی و امنیتی پارلمان این کشور درباره تهدیدهای جمهوری اسلامی نوشته شده است.
جمهوری اسلامی به دنبال ارعاب است
در گزارش روزنامه اکسپرس همچنین به نقل از آندریاس کریگ، استاد مطالعات امنیتی در کینگز کالج لندن، آمده که استراتژی جمهوری اسلامی شبکهمحور است و هدف اصلی آن بیشتر نظارت و ارعاب مخالفان و گاه اتباع اسرائیل است.
سرویسهای امنیتی در سالهای اخیر چندین طرح قتل یا اقدامات خشونتآمیز را ناکام گذاشتهاند و حتی یک طرح بمبگذاری بزرگ نیز در میان آنها بوده که میتوانست ابعادی مشابه حملات هفتم ژوئیه لندن داشته باشد، هرچند جزئیات قضایی در این گزارش ذکر نشده است.
کمیته اطلاعات و امنیت پارلمان بریتانیا در گزارشی که پنجشنبه ۱۹ تیر منتشر کرد، به افزایش چشمگیر تمایل تهران برای انجام «ترور، جاسوسی و حملات سایبری» در خاک بریتانیا اشاره و از دولت خواست تا در راهبرد خود نسبت به جمهوری اسلامی، «بازنگری اساسی» انجام دهد.
جاناتان هال، مشاور دولت بریتانیا ۲۹ اردیبهشت اعلام کرد افرادی که به سپاه پاسداران کمک میکنند، باید با «تمام قدرت قانون» مجازات شوند.
هال در امور قوانین ضد تروریسم تهیه شده گفت: «قرار نیست سپاه پاسداران همانند گروههایی چون حماس یا القاعده بهعنوان یک سازمان تروریستی رسمی شناخته شود، اما در عوض در چارچوبی موسوم به «نامگذاری شبه-ممنوع» (proscription-like designation) قرار خواهد گرفت تا از هرگونه کمک یا همکاری با این نهاد جلوگیری شود.»
تیری کوویل، پژوهشگر موسسه روابط بینالملل و راهبردی در پاریس، با اشاره به پیامدهای اقتصادی بازگشت تحریمها به فرانس گفت: «بازگشت احتمالی تحریمهای سازمان ملل در تهران این نگرانی را برانگیخته که این انزوای دیپلماتیک میتواند به حمله تازه اسرائیل مشروعیت ببخشد»،
او افزود: «از سوی دیگر، مردم ایران بسیار نگرانند، بهویژه درباره فعالیت اقتصادی کشور که عملا در حالت تعطیل است».
پس از اعلام آغاز روند مکانیسم ماشه از سویسه کشور اروپایی، ارزش پول ملی ایران به پایینترین سطح تاریخی رسید، بهطوری که هر دلار آمریکا شدیدا در بازار آزاد تهران افزایش یافت.
فرانس۲۴ نوشت که زندگی روزمره مردم ایران نیز هر روز نامطمئنتر به نظر میرسد، چرا که کشور با کمبود آب و برق دستوپنجه نرم میکند و آتشبس شکنندهای با اسرائیل که پس از بمبارانهای وحشیانه «جنگ ۱۲ روزه» برقرار شد نیز همچنان مایه نگرانی عمیق است.
کوویل با اشاره به بحران انرژی و کاهش ارزش پول ملی گفت: «اگر تحریمهای سازمان ملل به همه این عوامل اضافه شوند، وضعیت همچنان رو به وخامت خواهد گذاشت؛ احتمالی که نگرانی گستردهای ایجاد کرده است».
همچنین دیوید ریگوله-روز، سردبیر یک نشریه در زمینه روابط بینالملل (Orients Stratégiques) به این رسانه گفت: «تحریمهای سازمان ملل بُعد حقوق بینالملل دارند که تحریمهای آمریکا فاقد آن هستند».
به گزارش فرانس۲۴، برای چین، که همچنان در حال خرید نفت ایران است، شرایط پیچیدهتر خواهد شد. پکن همین حالا از ترس تحریمهای آمریکا منبع نفت ایران را از جمله ترکیب کردن آن با نفتهای کشورهای دیگر برای سختتر شدن رهگیری، پنهان میکند.
پیشتر نشریه «ژورنال نشنال سکیوریتی» در تحلیلی با اشاره به احتمال استفاده اروپا از سازوکار ماشه علیه جمهوری اسلامی نوشت: «در صورت فعالسازی، ایران با انزوای مالی و کاهش شدید صادرات نفت روبهرو خواهد شد و سرمایهگذاری خارجی با موانع حقوقی جدی مواجه میشود.»
این ژورنال که تحلیلهای حوزه دفاعی و امنیتی را منتشر میکند، افزود اروپا مهلتی کوتاه برای بازگشت حکومت ایران به مذاکرات در نظر گرفته است و حتی پیشنهاد تمدید محدود جهت آغاز مذاکرات مستقیم جمهوری اسلامی و آمریکا را مطرح کرده که تاکنون پاسخی از سوی تهران دریافت نکرده است.
گزارش رسانه فرانسوی از مشروعیت بخشی به حمله مجدد احتمالی اسرائیل به جمهوری اسلامی در شرایطی است که پیشتر و همزمان با تهدید کشورهای اروپایی بر فعالسازی مکانیسم ماشه، یک مقام ارشد جمهوری اسلامی در گفتوگو با روزنامه بریتانیایی تلگراف هشدار داد که بازگشت تحریمهای سازمان ملل میتواند حکومت ایران را با «تهدید موجودیتی» روبهرو کند.
همچنین مردادماه، وزارت اطلاعات در نامهای محرمانه که نسخهای از آن به ایراناینترنشنال رسید، به وزارتخانهها و شرکتهای بزرگ هشدار داده است که پیامدهای فعالسازی مکانیسم ماشه موجب توقف فروش نفت ایران و وقوع بحرانهای بزرگ اقتصادی و امنیتی و رشد بیکاری و تشدید نارضایتی اجتماعی در کشور میشود.
شورای هماهنگی تشکلهای محیط زیستی اصفهان، جمعه ۱۴ شهریور با انتشار نامهای، این اقدام را «به معنای عادیسازی وضعیت بحرانی خشکی زایندهرود» دانست و نسبت به پیامدهای آن هشدار داد.
این نامه خطاب به استاندار، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی، مدیرکل حفاظت محیطزیست استان، مدیرعامل شرکت آب منطقهای، رییس شورای شهر و شهردار اصفهان نوشته شده است.
اعتراض به جانمایی برنامه در بستر رودخانه
این شورا با تاکید بر اینکه با اصلِ برگزاری برنامههای فرهنگی و نشاط اجتماعی مخالفتی ندارد، تصریح کرد نقد اصلی متوجه محل اجرا در بستر رودخانه است و این اقدام «بهلحاظ فنی، حقوقی و پیامدهای اجتماعی» قابل دفاع نیست.
در این نامه آمده است: «هرگونه دخل و تصرف در بستر زایندهرود تحت هر عنوان، غیرمنطقی و غیرقابل قبول است و میتواند پیامدهای زیستمحیطی و اجتماعی جبرانناپذیری به دنبال داشته باشد.»
زایندهرود که زمانی شریان حیاتی اصفهان بود، اکنون در بخشهای شهری با تداوم خشکی بستر روبهرو شده است.
خبرگزاری ایمنا، ۱۰ شهریور با استناد به آمار دفتر مطالعات پایه منابع آب، گزارش داد حجم ذخیره پشت سد زایندهرود به ۲۳۶ میلیون مترمکعب رسیده که معادل ۱۹ درصد ظرفیت سد است و نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۲۹ درصد کاهش نشان میدهد.
حریم قانونی رود و منظر سیوسهپل
شورای هماهنگی تشکلهای محیط زیستی اصفهان در ادامه با اشاره به حریم و بستر قانونی زایندهرود و منظر تاریخی سیوسهپل نوشته است که نصب سازه و جایگاه در بستر خشک «با ملاحظات محیطزیستی، حقوقی و شان میراثی محور زایندهرود ناسازگار» است.
این شورا تاکید کرد که برگزاری چنین برنامههایی نهتنها به عادیانگاری خشکی زایندهرود منجر میشود بلکه اعتراض حامیان محیط زیست و دوستداران شهر اصفهان را نیز برخواهد انگیخت.
انتقال محل و شفافیت مجوزها
این تشکل صنفی در بخش دیگری از نامه خود خواستار تغییر مکان اجرای برنامه به حاشیه رودخانه و اولویتدهی به احیای جریان دائمی آب در زایندهرود شد تا از عادیسازی وضعیت بحرانی این رودخانه جلوگیری شود.
این شورا خواستار شفافسازی مجوزها، مطالعهی جامع و تصمیمگیری مشارکتی با نظر متخصصان و افکار عمومی پیش از هر برنامه مشابه شد تا از پیامدهای «عادیسازی خشکی رودخانه» پیشگیری شود.
خشکی زایندهرود که زمانی شریان حیاتی اصفهان و نماد حیات و کشاورزی در مرکز ایران بود، حالا به یکی از نشانههای آشکار تهدیدهای زیستمحیطی بحران آب و سوءمدیریت منابع آبی در کشور تبدیل شده است.
در خردادماه سال جاری، یکی از شهروندان مخاطب ایراناینترنشنال با ارسال ویدیویی از بستر خشک زایندهرود، از تداوم بحران کمآبی در این منطقه خبر داد و در روایت خود گفت این رودخانه حدود ۲۰ سال است که دیگر جریانی ندارد و قایقهایی که روزگاری بر آب روان بودند، اکنون سالهاست در میان ترکهای خاک و گل خشکیده گرفتار شدهاند.
