سیانان گزارش داده است که جرد کوشنر، داماد رییسجمهوری آمریکا، در آستانه سفر دونالد ترامپ به خاورمیانه بهطور غیررسمی به مقامات دولت در مذاکره با رهبران عرب مشاوره میدهد و برای گسترش عادیسازی روابط با اسرائیل تلاش میکند، هرچند احتمال حضور او در این سفر کم است.
کوشنر پیشتر گفته بود قصد ندارد در دولت خدمت کند.
سیانان به نقل از چندین مقام دولت ترامپ و افرادی نزدیک به کوشنر خبر داد که کوشنر در مذاکرات اخیر آمریکا با کشورهای عربی، از جمله عربستان سعودی، در خصوص توافقهایی که به عادیسازی روابط دیپلماتیک این کشورها با اسرائیل منجر میشود، نقش مهمی ایفا کرده است و مشورت با او در جریان سفر آتی ترامپ به خاورمیانه ادامه خواهد داشت.
یکی از مقامهای ارشد دولت هم به علاقه کوشنر به برخورداری از «آزادی عمل برای انجام هر کاری که دلش میخواهد» خبر داد: «او میخواهد پشت صحنه فعالیت کند تا وقتی به موفقیتی دست یابد که بتواند آشکارا از آن خبر دهد و به موفقیتش اشاره کند.»
جرد کوشنر که در دوره نخست ریاستجمهوری دونالد ترامپ مشاور ارشد او و مذاکرهکننده ارشد دولت آمریکا در امور خاورمیانه بود، با آغاز دوره دوم ریاست جمهوریِ پدر همسرش اعلام کرد که به دلیل تعهد نسبت به فعالیتهای تجاریاش نمیخواهد در دولت دوم ترامپ خدمت کند.
دونالد ترامپ روز ۲۳ اردیبهشت وارد عربستان سعودی خواهد شد و با مقامات قطر و امارات متحده عربی هم دیدارهایی خواهد داشت. هدف این سفر که تا ۲۶ اردیبهشت ادامه دارد، دستیابی به «توافقهای اقتصادی» با این کشورها و افزایش سرمایهگذاری آنها در آمریکا عنوان شده است.
منابع آگاه به سیانان گفتهاند که کوشنر و دیگر مشاوران ترامپ در حال طراحی اهدافی فراتر از اهداف صرفا اقتصادی هستند و برای گسترش پیمان ابراهیم تلاش میکنند.
یک مقام ارشد کاخ سفید به سیانان گفت: «این موضوع تنها یکی از مباحث مورد گفتوگو خواهد بود.»
پیمان ابراهیم عنوانی است برای مجموعه توافقنامههایی که در دور اول ریاست جمهوری ترامپ میان آمریکا، اسرائیل، امارات متحده عربی و بحرین امضا شد. به موجب این پیمان روابط میان اسرائیل با دو کشور امارات و بحرین به حالت عادی بازگشت.
جرد کوشنر در امضای پیمان ابراهیم نقشی کلیدی داشت و حالا به نقل از منابع در برنامهریزی مذاکرات حساس با رهبران سعودی به تیم ترامپ کمک میکند. پس از آغاز دولت جدید ترامپ نقش کوشنر در همکاری با مقامات ارشد دولت آمریکا و مشورت به آنها گزارش نشده بود.
افراد درگیر در این مذاکرات گفتهاند که دولت ترامپ انتظار ندارد که این سفر با توافق قطعی با ریاض پایان یابد اما ملاقات حضوری ترامپ با رهبران سعودی را فرصتی مغتنم برای پیشرفت میدانند.
یک مقام دیگر دولت ترامپ به سیانان گفت: «انتظار ما این است که با دیگر کشورهای عربی پیش از عربستان به توافق دست یابیم.»
با استناد به یک مقام ارشد دیگر در دولت آمریکا، کوشنر تخصصی ویژه در امور خاورمیانه دارد، همه بازیگران را بهدقت میشناسد و از معدود افرادی است که هم رهبران عرب و هم اسرائیلیها «به حرفهایش گوش میدهند».
برخی از منتقدان ترامپ و دیپلماتهای سابق با اشاره به ارتباط تجاری کوشنر با کشورهای عربی استدلال میکنند که منافع تجاری او در منطقه ایفای نقش او در دولت را پیچیده میکند و احتمال تضاد منافع را افزایش میدهد.
کوشنر پس از پایان یافتن خدمتش در دولت اول ترامپ یک شرکت سرمایهگذاری به نام اَفینیتی پارتنرز تاسیس کرد. این شرکت از صندوقهای ثروت ملی کشورهای عربی خلیج فارسی پشتیبانی مالی دریافت کرده است.
دیدار ترامپ با مقامات عربستان در حالی انجام میشود که توافق آتشبس غزه که بلافاصله پس از آغاز دور دوم ریاستجمهوری ترامپ و با مداخله دولت او حاصل شده بود در هم شکسته است و موضع عربستان نسبت به گسترش درگیریها در غزه از سوی اسرائیل انتقادی است.
با این حال افراد نزدیک به کوشنر میگویند که او عقیده دارد اگر فلسطینیها طرحی روشن برای تشکیل یک کشور داشته باشند، میشود پیشنهادهایی پیش روی بنسلمان، ولیعهد عربستان گذاشت تا موضع او در قبال عادیسازی روابط با اسرائیل نرمتر شود. این منابع از ارائه جزییات درباره این پیشنهادها پرهیز کردند.
منابع آگاه به سیانان گفتهاند که کوشنر در طول اولین دوره ریاستجمهوری ترامپ رابطه شخصی نزدیکی با شاهزاده بنسلمان برقرار کرد. آنها اغلب از طریق واتساپ با هم در ارتباط بودند و هنوز هم مرتب با هم صحبت میکنند.
گروه پرشماری از اعضای دولت ترامپ را در سفر پیشِ رو همراهی میکنند. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه؛ پیت هِگست، وزیر دفاع؛ اسکات بسن، وزیر خزانهداری برای شرکت در جلسات به منطقه خواهند رفت. انتظار میرود هوارد لوتینک، وزیر بازرگانی هم به این هیات ملحق شود. با این وجود جرد کوشنر بازیگر حیاتی گفتوگوهای خاورمیانه خواهد بود، بازیگری که از پشت صحنه ایفای نقش خواهد کرد.
به گزارش نوروساینس نیوز، پژوهشگران دانشگاه ساری در انگلستان در مطالعهای بیسابقه دریافتند که زمان برداشتن اولین گامهای کودکان تا حدی تحت تاثیر ژنتیک آنها قرار دارد.
این یافتهها که در مجله «نیچر هیومن بیهیویر» منتشر شد، میتواند نگرانیهای والدین را درباره تاخیر یا تعجیل در راه افتادن فرزندانشان کاهش دهد.
تاثیر ژنها بر زمان راه رفتن کودکان
در این پژوهش که نخستین مطالعه در نوع خود به شمار میرود، دانشمندان اطلاعات ژنتیکی بیش از ۷۰ هزار نوزاد را تحلیل کردند. آنها موفق به شناسایی ۱۱ نشانگر ژنتیکی شدند که بر زمان آغاز راه رفتن نوزادان تاثیر میگذارند.
به گفته آنجلیکا رونالد، پژوهشگر ارشد این مطالعه، بیشتر نوزادان نخستین گامهای خود را بین سنین هشت تا ۲۴ ماهگی برمیدارند، بنابراین بازه زمانی گستردهای برای وقوع این رویداد هیجانانگیز وجود دارد.
این لحظه برای والدین و نوزاد بسیار مهم است و مرحله جدیدی در زندگی کودک به شمار میرود.
رابطه ژنتیک با رشد مغز و سلامت روان
بر اساس این مطالعه، راه رفتن نهتنها یک مرحله کلیدی در رشد کودک محسوب میشود، بلکه از نظر تاثیرات ژنتیکی نیز با بسیاری دیگر از جنبههای مهم رشد انسان ارتباط دارد.
پژوهشگران دریافتند عوامل ژنتیکی موثر بر زمان برداشتن نخستین گام کودکان، تا حدی همان عوامل ژنتیکی هستند که بر رشد مغز، شامل میزان چینخوردگی و برآمدگیها در سطح خارجی مغز (قشر مغز)، تاثیر میگذارند.
علاوه بر این، تاخیر در شروع راه رفتن کودکان از نظر ژنتیکی با کاهش احتمال ابتلا به اختلال بیشفعالی و کمتوجهی (ADHD) مرتبط است.
همچنین طبق یافتههای این مطالعه، تاخیر در برداشتن نخستین گامهای کودکان تحت تاثیر همان ژنهایی است که در دستیابی به سطوح بالاتر تحصیلات نقش دارند.
نگرانی والدین
آنا گوی، از نویسندگان این مطالعه، در این رابطه گفت: «تا کنون نمیدانستیم چه عواملی باعث تفاوتهای گسترده بین کودکان از حیث زمان برداشتن نخستین گام میشود. والدین اغلب نگران هستند که زود یا دیر راه رفتن کودک نشانه بدی است یا اینکه آنها کار اشتباهی انجام دادهاند. حالا میبینیم که ژنتیک نقش قابل توجهی بر زمانبندی این نقطه عطف دارد.»
رونالد نیز تاکید کرد: «کشف ژنهایی که بر زمان یادگیری راه رفتن کودکان تاثیر میگذارند، هیجانانگیز است. آغاز راه رفتن مستقل، یک نقطه عطف مهم برای کودکان خردسال است. امیدواریم این یافتههای ژنتیکی بتوانند درک ما از علل راه رفتن را بهبود ببخشد و در زمینه حمایت از کودکان مبتلا به اختلالات حرکتی و ناتوانیهای یادگیری به کار گرفته شود.»
او افزود: «اگرچه والدین باید همچنان در صورت نگرانی به پزشک مراجعه کنند، اما کمی دیرتر راه رفتن، همیشه نشانه وجود مشکل نیست.»
این پژوهش بیسابقه مشخص میکند که نگرانی والدین درباره زمان راه افتادن فرزندانشان در بسیاری موارد توجیهی ندارد، زیرا تفاوتهای ژنتیکی طبیعی، عامل مهمی در این تنوع زمانی هستند.
یافتههای این تحقیق میتواند به درک بهتر ارتباط بین تکامل حرکتی، رشد مغز و دستاوردهای تحصیلی کمک کند.